Видавець: E-bookowo
Piotr Janczarek
Książka kucharska dla osób chorych onkologicznie i ich rodzin. Jednym z największych problemów osób chorych na nowotwory są kłopoty z apetytem. Najczęściej chory nie dojada, znacząco zmniejszając swoje szanse na leczenie. Chory po prostu musi jeść. Z drugiej strony przyjęło się, że chorzy, zamiast smacznego posiłku, dostają jakieś „zdrowe” papki, których widok odbiera apetyt. Nie musi tak być. Chorzy mogą jadać smacznie, to samo co reszta domowników. Trzeba tylko odpowiednio dobrać posiłki. Tę książkę stworzyliśmy we współpracy z lekarzami i specjalistami żywienia. Dostosowaliśmy przepisy z różnych kuchni świata, tak aby były odpowiednie dla osób chorych i smakowały całej rodzinie. Sięgnęliśmy do kuchni polskiej, ukraińskiej, rosyjskiej, tureckiej, francuskiej, wloskiej i innych. Jest to po prostu zdrowa dieta dla wszystkich. Potrawy sami ugotowaliśmy i weszły one do naszego menu. Książka zawiera też poradnik żywieniowy dla chorych i ich rodzin. Objętość: 27 stron. FRAGMENTY dr hab. Stanisław Kłęk, chirurg onkologiczny, prezes Polspen, specjalizujący się w żywieniu chorych: (…) Obowiązuje zasada: organizm musi otrzymaćodpowiednią dla konkretnego chorego ilość kalorii i białka o odpowiedniej jakości. Często w trakcie chemioterapii pacjent nie może jeść, ponieważ cierpi na nudności, wymioty, zapalenie śluzówek. Nie może jednak być tak, że chory nic nie je. Pogarsza to jego wynik leczenia. Wtedy organizm zaczyna „zjadać” własne białko, żeby mózg czy serce mogły pozyskać glukozę. Organy te bez niej bowiem nie pracują właściwie. Najpierw znikają mięśnie, a dopiero dużo później tkanka tłuszczowa. Trzeba zrobić wszystko, żeby do tego nie dopuścić, gdyż przy dużej utracie tkanki mięśniowej człowiek umiera. Dorota Minta, psycholog kliniczny, psychoterapeutka, zajmuje się psychologią odżywiania: (…) Chory również powinien brać udział w przygotowaniu posiłków, ustalaniu menu. Nie ma też powodu, aby pacjent chory na raka nie mógł pójść do restauracji. W menu zawsze można wybrać coś, co będzie smaczne i wartościowe (…). Rozdziały: Najważniejsze, nie dopuścić do niedożywienia. Ważne jest nie tylko co jemy, ale też jak jemy i z kim. Zalecenia dietetyczne. Problem z żywieniem w trakcie chemioterapii. Przykładowe menu na 2 dni. Książka kucharska.
Norbert Zieliński
Może gdyby wsiadł do dobrego pociągu, to wszystko by się nie wydarzyło. Jan - młody, obiecujący malarz opuszcza żonę i dziecko, aby rozpocząć wystawy w największych europejskich miastach. Tymczasem zostaje porwany i uwięziony w miejscu, którego mieszkańcy zachowują się podejrzanie, a obiektem ich kultu jest potworna, okrutna Jera. Jan musi zrobić wszystko co w jego mocy, aby wrócić do rodziny. Ma tajemniczych pomocników, ale Jera jest czujna, a za nieposłuszeństwo karze śmiercią…
Barbara Lesz
Swieta właśnie odkryła, że jest boginią, ale do poznania siebie ma jeszcze długą drogę. Powoli zaczyna odkrywać swoje moce, w czym pomagają jej bóstwa z zamku Grodno. Jednak naukę przerywa pojawienie się nowego wroga, który za swój cel obiera śmiertelników. Do tego w jej życiu znowu pojawia się zagadkowy bóg snów - Drem. Czy Swieta zdoła w końcu zapanować nad swoimi mocami? Czy młodej bogini i jej towarzyszom uda się pokonać wroga? Czego tak naprawdę chce Drem? Przenieś się do fantastycznego świata zainspirowanego mitologią słowiańską pełnego nadprzyrodzonych istot i magii. "Jesienne płomienie" to drugi tom cyklu "Sny letnich nocy". Barbara Lesz Urodzona w Pleszewie w 1984 roku. Skończyła Filologię rosyjsko-angielską w Poznaniu. W 2009 przeprowadziła się do Tromso, w północnej Norwegii, gdzie studiowała lingwistykę angielską i pracowała między innymi jako redaktor kulturalny w gazecie studenckiej. Obecnie mieszka w stolicy Norwegii - Oslo, gdzie pochłania książki seriami i chodzi na koncerty zespołów z lat osiemdziesiątych. Pisze praktycznie od zawsze, ale trylogia, której drugą częścią są "Jesienne płomienie" to pierwsze książki, które nie lądują w szufladzie. Nigdy nie planowała pisania fantasy, ale możliwość stworzenia własnej mitologii opartej na wierzeniach słowiańskich była zbyt kusząca.
Weronika Karczewska-Kosmatka
Urszula po stracie dziecka popada w melancholię. Swoje smutki często przelewa na płótno, z każdym dniem mocniej pogrążając się w swoim mroku. Paweł ucieka w pracę, by nie patrzeć na smutek żony. Czuje się bezradny. Nie wie, jak pomóc pogrążonej w rozpaczy żonie, a jednocześnie tęskni za jej dawnym obliczem. Małżonkowie stają przed wielkim dylematem: rozstać się czy walczyć o małżeństwo. Czy Urszula i Paweł dadzą sobie szansę na miłość, a może ich drogi rozejdą się na dobre? Czy nadchodząca jesień sprawi, że ich życie będzie mienić się tysiącem barw, jak liście we wrześniowe dni?
Krzysztof Chrobak
Bohaterowie książeczki wyruszają w podróż dookoła świata. Gdzie dotrą, kogo będą gościć na pokładzie i co ich spotka po drodze, to się okaże. Na początek warto wiedzieć, że opowieść jest przeznaczona dla dzieci w wieku 6+ i stanowi idealne wprowadzenie młodego czytelnika w świat literatury podróżniczej. Dodatkowo w tekście ukrytych jest parę "smaczków", czytelnych dla dorosłych fanów sztuki filmowej.
Elżbieta Walczak
To więcej niż książka - to podróż ku odkrywaniu siebie, kobiecości i siły, która rodzi się w cieniu trudnych doświadczeń. Autorka zabiera czytelniczki w poruszającą eksplorację emocji, dziedzictwa, dojrzewania i procesu uzdrowienia ran przeszłości. W krótkich, intensywnych formach literackich łączy osobiste wspomnienia z głęboką refleksją nad kobiecością - tą tłumioną, niewyrażoną, zakazaną. Czy kobiecość można odzyskać? Czy można nauczyć się być sobą mimo traum rodzinnych, uzależnień i społecznych oczekiwań? "Jestem Kobietą" to manifest akceptacji, siły i wolności. To książka dla tych, które przez lata milczały. Dla tych, które właśnie zaczynają mówić.
Elżbieta Walczak
Elżbieta Walczak, autorka tomiku „Jestem prawdą” należy do Pokolenia X. Jak twierdzi, jest kobietą zrodzoną w chaosie. W zasadzie mogłaby powiedzieć o sobie również, że jest baby boomersem i matką milenialsa, zetki będą jej wnuczętami. Łączy w sobie kilka generacji, dostosowuje się do przemian i rzeczywistości. Tylko czy nadąża? Musi. Podstawową formą komunikacji pokolenia autorki był kontakt face to face. Dzisiaj, kiedy cała uwaga skierowana jest na pokoleniu Z i Internecie, mogłaby odetchnąć, ale kończy się alfabet. Zetki wchodzą dopiero w dorosłość. Czy sobie poradzą, teraz kiedy ścierają się ze sobą generacje XYZ, milenialsi i baby boomers, teraz kiedy stało się jasne, że istnienie ma swoje granice, teraz kiedy jest wiele spraw do rozstrzygnięcia i coraz mniej czasu, teraz kiedy wydaje się, że nic nie jest prawdą, tylko fake newsem? Teraz kiedy… Ok Boomer, jak dotąd wszystko jest good. Uderzanie w mur, to część życia każdego pokolenia.