Publisher: KtoCzyta.pl
Fenton Ash
Much the best of the Atkins adventures, with an imaginative sweep that causes one to forget momentarily the plot and character cliches. Altogether, Ethel Verney (1911) is a fairly good specimen of its class written by Francis Henry Atkins a British speculative fiction writer, mainly under two pseudonyms in sequence. He wrote under the pseudonyms Frank Aubrey and Fenton Ash.
Honoriusz Balzak
Powieść Eugenia Grandet Honoriusza Balzaka należy do Scen z życia prowincji cyklu Komedia Ludzka. Feliks Grandet mieszka w Saumur w bardzo skromnych warunkach z żoną i córką Eugenią. Dzięki pewnej zręczności w interesach, a przede wszystkim z powodu niezwykłego skąpstwa zgromadził olbrzymi jak na warunki prowincjonalne majątek. Mieszkańcy Saumur, którzy poważają Grandeta ze względu na jego majątek, uważają Eugenię za najlepszą partię w okolicy. O jej rękę starają się rywalizujące ze sobą rodziny Cruchotów i de Grasinsów...
Honoré de Balzac
Depicting the fatal clash between material desires and the liberating power of human passions, Honoré de Balzacs Eugénie Grandet (1833) is one of the earliest and most famous novels in his Comedie humaine cycle, which portrays a society consumed by the struggle to amass wealth and achieve power. The Grandet household, oppressed by the exacting miserliness of Grandet himself, is jerked violently out of routine by the sudden arrival of Eugenies cousin Charles, recently orphaned and penniless. Eugenies emotional awakening, stimulated by her love for her cousin, brings her into direct conflict with her father, whose cunning and financial success are matched against her determination to rebel that results in tragedy for all. This classic work of social satire, carnal desire, greed, and obsession is both an exquisitely drawn portrayal of private life and an extraordinary document of post-revolutionary France.
Eugeniusz Bodo. Już taki jestem zimny drań
Ryszard Wolański
Gra pan jak Bodo! Dlaczego? Bo do du.... To tylko żartobliwy kalambur Adolfa Dymszy, prawda bowiem była zupełnie inna. Eugeniusz Bodo grał jak z nut, chociaż ich nie znał. Dwa etapy jego życia upłynęły mu śpiewająco. Otaczała go wtedy miłość rodzinnego domu, sława zdobyta w warszawskich kabaretach, wreszcie uwielbienie kinowej widowni za ekranową wszechstronność. I kto wie, jak potoczyłyby się jego artystyczne losy, gdyby nie wojna. Tragiczna, niesprawiedliwa i okrutna. O tym właśnie opowiada ta książka. Od wydawcy: Sądziłam, że będzie to jeszcze jedna biografia w dorobku Ryszarda Wolańskiego. Nie miałam wątpliwości, że będzie świetna i bardzo rzetelna, bo autor słynie z dokładności, skrupulatności i umiłowania archiwaliów. Jednak to jest coś więcej niż doskonała biografia Eugeniusza Bodo, to książka, która ujawnia fakty zupełnie nieznane. Rozdział o wojennych losach Bodo jest wstrząsający. Protokoły z przesłuchań aktora przez NKWD obnażają całą podłość sowieckiego systemu. Nie chce się wierzyć, że to mogło się zdarzyć. Moja babcia była zafascynowana międzywojenną Warszawą, nazywała ją Paryżem północy. Czytając książkę Wolańskiego, wierzy się, że tak rzeczywiście było. Udało mu się uchwycić atmosferę i czar tamtego miasta, którego Bodo był królem. Już nic więcej Państwu nie powiem. Trzeba to koniecznie przeczytać. Maria Szabłowska
Aleksander Puszkin
Poemat dygresyjny autorstwa Aleksandra Puszkina, wydany w całości w 1833 roku. Odznacza się kunsztowną formą i licznymi, charakterystycznymi dla gatunku dygresjami, ujawniającymi ironię romantyczną. Opowiada o człowieku rozczarowanym światem, znudzonym i zniechęconym, który szuka pociechy w ucieczce na wieś. Nie znajduje jej jednak i rusza w dalszą podróż po miejscach z przeszłości.
Europa. Prawdziwa historia o kotce
Jan Grabowski
Jan Antoni Grabowski (18821950) był pedagogiem, pisarzem i znawcą sztuki. Zasłynął twórczością dla dzieci i młodzieży, w której umiejętnie łączył różnorodne emocje i wciągające zdarzenia. Chętnie sięgał też po postaci zwierząt, których ciepłe i zabawne historie wzruszały kilka pokoleń dzieci. Tym razem bohaterką jego opowiadania została kotka, którą z powodu specyficznej łatki na grzbiecie nazwano wzniośle Europą. Takie imię zobowiązuje, ale kotka świetnie sobie radzi z poskromieniem reszty świata.
Platon
Czy bogowie lubią to, co zbożne, dlatego że ono jest zbożne, czy też ono jest dlatego zbożne, że je bogowie lubią? to jeden z najważniejszych, a zarazem najbardziej nowatorski dylemat, jaki Platon zamieścił w swojej rozprawie pt. Eutyfron. Tytułowy bohater postanawia oskarżyć swojego ojca o zabicie niewolnika. W drodze do urzędu spotyka Sokratesa, który został oskarżony o bezbożność i psucie młodzieży. Nawiązuje się między nimi rozmowa, w której Eutyfron próbuje zdefiniować, czym tak właściwie jest bezbożność.