Wydawca: Oficyna Wydawnicza Politechniki Białostockiej
Dom pogranicza w kulturze wsi podlaskiej
Magdalena Sulima
Książka jest podsumowaniem i zwieńczeniem dziesięcioletnich badań autorki nad tytułowym zagadnieniem idei domu pogranicza w kulturze wsi podlaskiej i jego przekształceń na tle aspektów przestrzennych i kulturowych. Rozważania na temat przestrzeni zamieszkania dotyczą zarówno architektury tradycyjnego domu w zagrodzie pogranicza polsko-białoruskiego, jak i związanych z nim wierzeń lokalnych społeczności prawosławnych. Mając na uwadze fakt sukcesywnie następujących przeobrażeń kulturowych dotykających swoim zasięgiem także współczesną wieś podlaską, zaistniała potrzeba zebrania i utrwalenia na piśmie dawnych zwyczajów związanych z domostwem oraz prezentacja ram architektonicznych, w których miały one miejsce. Można je potraktować jako element niezbędny do podtrzymania pamięci wśród tych i następnych pokoleń.
Dotykowe modele architektoniczne w przestrzeniach polskich miast. Część I. Standardy
Agnieszka Kłopotowska, Maciej Kłopotowski
Architektura jest sztuką szczególną. Dostęp do bogatego i różnorodnego świata dokonań architektury w znacznej mierze determinowany jest wzrokiem. To właśnie za pomocą tego zmysłu „odkrywamy” niezwykłe panoramy, widoki, kadry architektoniczne. Będąc w nich, zmieniamy perspektywę oglądu, by lepiej uchwycić zaprojektowaną formę i przestrzeń. Fotografujemy najciekawsze obiekty i miejsca, by później przywoływać je w wspomnieniach. „Odwiedzamy” je na nowo w albumach, filmach, Internecie. Intencjonalna wizualność architektury czyni z niej sztukę szczególnie trudno dostępną osobom niewidomym i słabowidzącym. W swych relacjach z przestrzenią architektoniczną doświadczają one licznych, niemożliwych do wyeliminowania trudności natury poznawczej, manifestujących się poprzez ilościowe i jakościowe niedobory informacji o otoczeniu zbudowanym. Zależnie od rodzaju wady i stopnia degradacji wzroku ubytki te mogą ujawniać się w różny sposób – prowadząc do nieostrych, fragmentarycznych czy przekłamanych obrazów architektonicznych, a w skrajnych przypadkach – do całkowitej utraty możliwości wizualnej percepcji architektury. W najtrudniejszej sytuacji znajdują się niewątpliwie osoby niewidome od urodzenia, lub też osoby ociemniałe we wczesnym dzieciństwie, których system poznawczy (a zatem również wiedza o środowisku zbudowanym) ukształtował się bez udziału wzroku. Wyobrażenia surogatowe na temat architektury mogą być u tych osób bardzo ubogie lub w znacznym stopniu odbiegać od rzeczywistości, zaś mentalnym skutkiem tych deficytów mogą łatwo stać się pozbawione treści pojęcia, tzw. werbalizmy. Z uwagi na zasygnalizowane wyżej problemy zdrowotne oraz społeczne pozbawiona odpowiedniego wsparcia osoba niewidząca pozostaje wobec architektury niemal całkowicie bezradna. Specyficzne trudności i bariery percepcyjne czynią z niej beznamiętnego uczestnika widowisk „zaprojektowanych dla osób widzących”. Natomiast ograniczenia i bariery motoryczne utrudniają dotarcie do interesujących obiektów oraz narażają niewidomych użytkowników danej przestrzeni na olbrzymi stres i realne zagrożenia. Szczególną formą tego rodzaju zapisu przestrzeni architektonicznej, a zarazem przedmiotem badań autorskich, których efekty przedstawiono w niniejszej monografii, są dotykowe przedstawienia modelarskie obiektów architektonicznych i urbanistycznych instalowane w przestrzeni zewnętrznej. Obiekty takie, pojawiające się w przestrzeni publicznej wielu polskich miast, począwszy od pierwszych dziesięcioleci XXI wieku, stanowią dzisiaj bogaty i różnorodny pod względem formalnym zbiór odwzorowań wybitnych dzieł architektonicznych oraz licznych obiektów cennych kulturowo.
Dotykowe modele architektoniczne w przestrzeniach polskich miast. Część II. Realizacje
Agnieszka Kłopotowska, Maciej Kłopotowski
Niniejsze opracowanie stanowi uzupełnienie publikacji pt. „Dotykowe modele architektoniczne w przestrzeniach polskich miast. Część I. Standardy”, będącej rezultatem studiów autorskich nad problematyką dotykowych modeli i makiet architektonicznych, instalowanych w przestrzeniach publicznych polskich miast, udostępnionych do roku 2017. W przedkładanej części II niniejszej pracy efekty badań autorskich ujęte zostały w formie przeglądu, prezentującego wszystkie dotychczasowe realizacje objęte obszarem badań, a także kompletu zestawień zbiorczych (podanych w formie katalogu i indeksów), ułatwiających zainteresowanym czytelnikom pozyskiwanie pożądanych danych na temat modeli i makiet dotykowych oraz ich wzajemne porównywanie. Przegląd podzielony został na sześć części odzwierciedlających typologię wprowadzoną w badaniach opisanych w poprzedniej części pracy. Poszczególne obiekty przedstawiono w grupach odpowiadających wyróżnionym przez autorów typom przedstawień, począwszy od największego do najmniejszego ujęcia przestrzeni architektonicznej. Kolejno zaprezentowano zatem: założenia krajobrazowe (ZK), miasta (M), założenia urbanistyczne (ZU), zespoły budynków (ZB), budynki (B) i detale (D). W poszczególnych rozdziałach zaprezentowano łącznie 74 obiekty, w tym odpowiednio 3 założenia krajobrazowe, 20 miast, 11 założeń urbanistycznych, 12 zespołów budynków, 27 budynków oraz 1 detal. Katalog uzupełniono zestawem danych adresowych poszczególnych obiektów oraz szeregiem indeksów, w tym: indeksem rzeczowym, indeksem osób (autorów) oraz indeksem miast, w których poszczególne przedstawienia są zrealizowane.
Ewa Rollnik-Sadowska
Problematyka prezentowana w niniejszej monografii stanowi uzupełnienie dostępnej wiedzy o definiowaniu i pomiarze efektywności w instytucjach publicznych. Za najistotniejszy oryginalny wkład do nauki uważa się podjęcie próby opracowania metodyki pomiaru efektywności działania lokalnych publicznych służb zatrudnienia.
Ekonomia i zarządzanie w inżynierii środowiska
Elżbieta Broniewicz, Joanna Godlewska, Agata Lulewicz-Sas, Rafał...
Celem niniejszej monografii jest zaprezentowanie wybranych zagadnień z zakresu ekonomii środowiska i zasobów naturalnych, zarządzania środowiskiem oraz zarządzania środowiskowego. Ukierunkowanie na inżynierię środowiska wpisuje się w ideę edukacji dla zrównoważonego rozwoju, zgodnie z którą każdy człowiek – niezależnie od rodzaju i poziomu wykształcenia – powinien posiadać odpowiednią wiedzę i umiejętności ekonomiczno-ekologiczne. Jest to szczególnie istotne w kontekście międzynarodowych i unijnych wyzwań i wymogów ochrony środowiska stojących przed polską gospodarką. Ich realizacja związana jest między innymi z proekologiczną restrukturyzacją gospodarki i konsumpcji, która wymaga świadomości ekologicznej i wiedzy z dziedziny zarządzania i ekonomicznych podstaw gospodarowania zasobami środowiska przyrodniczego. Wiedza taka pomaga w podejmowaniu działań i decyzji umożliwiających wzrost efektywności procesu gospodarowania i ograniczających marnotrawstwo wydatkowanych środków. Obecnie w przedsiębiorstwach, samorządach i innych organizacjach inżynierowie środowiska współpracują z ekonomistami. Współpraca wymaga od inżynierów środowiska posiadania pewnego zasobu wiedzy z dziedziny ekonomii i zarządzania. Wiedza ta może im ułatwić znalezienie wspólnego języka z ekonomistami przy rozwiązywaniu różnych problemów powstających w ich wspólnym miejscu pracy.
Ekonomiczne, społeczne i ekologiczne znaczenie Puszczy Białowieskiej na obszarze Polski
Mikołaj Jalinik
Monografia stanowi interesujące studium teoretyczno-empiryczne w zakresie ekonomicznego, społecznego oraz ekologicznego znaczenia Puszczy Białowieskiej w skali krajowej i międzynarodowej. Jest wartościową pozycją książkową na rynku wydawniczym. Przedstawione w niej problemy powinny zainteresować nie tylko naukowców i studentów, lecz także praktyków związanych z obszarami leśnymi.
Elastyczność jako atrybut współczesnej organizacji
Justyna Grześ-Bukłaho
Elastyczność organizacyjna jest jednym z głównych wyzwań współczesnego zarządzania. Rosnąca dynamika otoczenia, szybki rozwój technologii informatycznych i komunikacyjnych, postępująca globalizacja czy kryzysy gospodarcze i społeczne to kluczowe czynniki wymuszające ciągłe zmiany w procesie zarządzania organizacją. Sposób w jaki organizacje mogą z powodzeniem radzić sobie z nieprzewidywalnymi, dynamicznymi środowiskami, jest od kilkudziesięciu lat dominującym tematem zarówno w gronie praktyków, jak i teoretyków. Współcześnie problematyka zdolności do adaptacji czy zmiany nabrała szczególnego znaczenia we wszystkich obszarach funkcjonowania organizacji. W niniejszym opracowaniu zwrócono więc szczególną uwagę na istotę elastyczności w obrębie systemów wytwórczych, w sferze koncepcji produktu i asortymentu, w procesie świadczenia usług oraz w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi. Ponadto przybliżono istotę elastyczności w obliczu współczesnych wyzwań gospodarki: kryzysów, Przemysłu 4.0, ogólnoświatowej pandemii oraz inwazji Rosji na Ukrainę.
E-mentoring: theory and practice
Milen Baltov, Zane Beitere-Selegovska, Ewa Glińska, Veselina...
The monograph "E-MENTORING THEORY AND PRACTICE" seeks to explore the dynamic landscape of mentoring within the context of technological transformations. E-mentoring, as a subset of online learning and communication, harnesses the power of digital platforms and tools to facilitate mentor-mentee relationships. This approach has already been analyzed in the literature of the subject from various disciplines in the social sciences. This monograph is a review of the literature on the subject in the field of e-mentoring. It was developed within the project: eMentEdu. E-mentoring: a new qualification for continuing education and training financed by Erasmus+ Programme.