Verleger: Saga Egmont
Dynastia miłości - Ponadczasowe historie miłosne Barbary Cartland (#26)
Barbara Cartland
W 1874 roku arytokraci z Anglii i innych krajów europejskich masowo wyjeżdżali do Ameryki w poszukiwaniu bogatych żon. W ten sposób wiele amerykańskich dziedziczek wielkich fortun poślubiło utytułowanych Europejczyków. Sir Osmund Staverly, piaty baronet, był uroczym mężczyzną o ujmującej powierzchowności. Uwielbiał wygodne życie i dobrze czuł się w swojej posiadłości, dopóki żyła jego żona. Po jej śmierci wrócił do obyczajów z lat młodości. Tilia niewiele wiedziała o życiu ojca. Słyszała, że spotykał się z aktorkami, które z jakiś niejasnych dla niej przyczyn kosztowały go majątek. Sporo wydawał też na ukochane konie. Niektóre przywożono do Staverly, ale większość z nich można było oglądać jedynie na wyścigach. Mówiono, że nigdy nie mógł powstrzymać się, żeby jakiegoś nie obstawić. Wydał wszystko co miał, na zbyt wolne konie i za szybkie nie do końca rozumiała, co to znaczyło. Wiedziała jedynie, że ojciec pozostawił ogromne długi, że zginął w pojedynku, który miał coś wspólnego z jedną z kobiet określonych przez Roby'ego jako "za szybkie". Mary Barbara Hamilton Cartland (1901-2000) pseud. Barbara Cartland, brytyjska powieściopisarka, znana z pisania licznych romansów i powieści miłosnych. Napisała 723 książki w tym 5 biografii. Była jedyną córką brytyjskiego oficera, majora Bertrama Cartlanda, który zginął podczas I wojny światowej. Ukończyła college dla dziewcząt w Malvern, po którym rozpoczęła pracę reporterki zajmującej się sprawami społecznymi i pisarki powieści miłosnych. Z początku prowadziła kolumnę plotek w Daily Express. W roku 1923 opublikowała pierwszą powieść Jigsaw, która stała się bestsellerem. W jej powieściach ukształtował się specyficzny styl, konstrukcja akcji, osadzenie w realiach historycznych. Mimo schematycznej akcji, jej późniejsze powieści cieszyły się powodzeniem. W roku 1983 jej nazwisko umieszczono w księdze Guinnessa. W połowie lat 90 sprzedała swą miliardową książkę. Zgodnie ze wspomnieniem pośmiertnym opublikowanym w The Daily Telegraph Cartland zerwała swe pierwsze zaręczyny po poznaniu szczegółów stosunku płciowego i doznała szoku. Ostatecznie wyszła za mąż w roku 1932 za oficera Alexandra George'a McCorquodale'a. Jej córka, Raine Spencer, była w późniejszym czasie macochą księżnej Diany. Po rozwodzie w r. 1936 wyszła za Hugh McCorquodale, z którym miała dwóch synów.
Dynastia miłości - Ponadczasowe historie miłosne Barbary Cartland (#26)
Barbara Cartland
W 1874 roku arytokraci z Anglii i innych krajów europejskich masowo wyjeżdżali do Ameryki w poszukiwaniu bogatych żon. W ten sposób wiele amerykańskich dziedziczek wielkich fortun poślubiło utytułowanych Europejczyków. Sir Osmund Staverly, piaty baronet, był uroczym mężczyzną o ujmującej powierzchowności. Uwielbiał wygodne życie i dobrze czuł się w swojej posiadłości, dopóki żyła jego żona. Po jej śmierci wrócił do obyczajów z lat młodości. Tilia niewiele wiedziała o życiu ojca. Słyszała, że spotykał się z aktorkami, które z jakiś niejasnych dla niej przyczyn kosztowały go majątek. Sporo wydawał też na ukochane konie. Niektóre przywożono do Staverly, ale większość z nich można było oglądać jedynie na wyścigach. Mówiono, że nigdy nie mógł powstrzymać się, żeby jakiegoś nie obstawić. Wydał wszystko co miał, na zbyt wolne konie i za szybkie nie do końca rozumiała, co to znaczyło. Wiedziała jedynie, że ojciec pozostawił ogromne długi, że zginął w pojedynku, który miał coś wspólnego z jedną z kobiet określonych przez Roby'ego jako "za szybkie". Mary Barbara Hamilton Cartland (1901-2000) pseud. Barbara Cartland, brytyjska powieściopisarka, znana z pisania licznych romansów i powieści miłosnych. Napisała 723 książki w tym 5 biografii. Była jedyną córką brytyjskiego oficera, majora Bertrama Cartlanda, który zginął podczas I wojny światowej. Ukończyła college dla dziewcząt w Malvern, po którym rozpoczęła pracę reporterki zajmującej się sprawami społecznymi i pisarki powieści miłosnych. Z początku prowadziła kolumnę plotek w Daily Express. W roku 1923 opublikowała pierwszą powieść Jigsaw, która stała się bestsellerem. W jej powieściach ukształtował się specyficzny styl, konstrukcja akcji, osadzenie w realiach historycznych. Mimo schematycznej akcji, jej późniejsze powieści cieszyły się powodzeniem. W roku 1983 jej nazwisko umieszczono w księdze Guinnessa. W połowie lat 90 sprzedała swą miliardową książkę. Zgodnie ze wspomnieniem pośmiertnym opublikowanym w The Daily Telegraph Cartland zerwała swe pierwsze zaręczyny po poznaniu szczegółów stosunku płciowego i doznała szoku. Ostatecznie wyszła za mąż w roku 1932 za oficera Alexandra George'a McCorquodale'a. Jej córka, Raine Spencer, była w późniejszym czasie macochą księżnej Diany. Po rozwodzie w r. 1936 wyszła za Hugh McCorquodale, z którym miała dwóch synów.
Joanna Kupniewska
Szampan czy nalewka? Mercedes czy koza? Wściekły róż czy najczarniejsza czerń? No i w końcu nudny mąż czy gorący doktorek? Mariola, czterdziestokilkuletnia kobieta, do tej pory prowadziła życie, które wielu uznałoby za stabilne i bezpieczne obok przewidywalnego męża, dorosłego syna, hurtowych ilości lepionych pierogów i namiętnie układanych pasjansów. Jednak niespodziewany telefon przewraca jej świat do góry nogami. Splot wydarzeń rzuca ją do niewielkiej wioski schowanej wśród lasów i od tej pory zamiast zakupów w supermarkecie zaczyna smażyć dżemy i produkować sery z koziego mleka. Ten sam los podmienia jej syna na dziewczynkę gnębioną przez ojca alkoholika, a męża na ociekającego testosteronem weterynarza. Pełna humoru i ciętego dowcipu powieść o dążeniu do realizacji marzeń i przemianach, jakie dosięgają każdego z nas pod wpływem życia w zgodzie i obok natury. Joanna Kupniewska autorka powieści obyczajowej pod tytułem Dysonanse i harmonie po raz pierwszy wydanej w 2015 roku.
Rafał Babraj
Warszawa dogorywa pod czerwonym niebem, obrócona w gruzy przez tajemniczy kataklizm. Ponad ruinami wieżowców majaczy obrzydliwa Rana, a na ulicach ocalali mieszkańcy uparcie walczą o przetrwanie. Ocalenie czeka jedynie w enklawach, którymi rządzą Kształtujący ludzie obdarzeni nieludzką mocą. Czy wystarczy im jednak sił, aby oprzeć się krążącym po opustoszałym mieście Przemienionym i łupieżcom? Jakby tego było mało, w stolicy zaczyna pojawiać się koszmarna Horda... Ostatnim bastionem ocalałych jest Dystrykt Warszawa, który zapewnia schronienie i pozory normalnego życia za murami Starego Miasta. W tym samym czasie w odciętym od świata bloku na warszawskich Bielanach czas każdego dnia cofa swój bieg, a dziwnym prawom Izolacji nie jest w stanie oprzeć się nawet śmierć. Uwięzieni mieszkańcy, doprowadzeni na skraj szaleństwa, zrobią wszystko, żeby wydostać się na zewnątrz. Nie wiedzą tylko jeszcze, jak bardzo mogą tego żałować...
E.T.A. Hoffmann
Każda Wigilia jest magicznym wieczorem, ale dla Klary i jej brata szczególnie niezwykła okazała się ta, gdy w prezencie choinkowym otrzymali od ojca chrzestnego figurkę dziadka do orzechów. Od tego momentu dziewczynka zaczyna być świadkiem niezwykłych wydarzeń - nocami jej zabawki ożywają i pod przywództwem Dziadka do Orzechów toczą walkę z bezwzględnym Królem Myszy. Klara dowiaduje się, że historia tego zatargu wiedzie daleko w przeszłość - do czasów klątwy rzuconej przez Mysibabę na prześliczną księżniczkę Pirlipatę. Klasyka literatury dla dzieci. Opowieść była wielokrotnie ekranizowana jako filmy fabularne i animowane. Polska wersja "Dziadka do Orzechów" została wyreżyserowana w 1967 r. przez Halinę Bielińską. Francuski przekład opowiadania zainspirował Piotra Czajkowskiego do stworzenia baletu pod tym samym tytułem.
Maria Konopnicka
W izbie robiło się coraz ciemniej. Jesienny mrok wlewał się do środka. Było to w dzień zaduszek. Stara Mikołajka jak zwykle siedziała w kącie na niskim zydelku. Nie odrywała rąk od pracy, obierając wielkie kapuściane głąby. Zbierało zimno, a ludzie z dworu przygotowywali się do wyjścia na uroczystości. Ale Mikołajka miała inne plany. W swoim życiu doświadczyła rytuałów, przy których zaduszki wydają się niczym. Zaczyna opowiadać mrożącą krew w żyłach historię o wołyńskich obchodach Dziadów.
Adam Mickiewicz
Szczytowe dzieło polskiego romantyzmu, wykładnia XIX-wiecznego patriotyzmu i mesjanizmu. Utwór dramatyczny złożony z luźno powiązanych ze sobą tematycznie części (II, IV, III) oraz cz. I - niedokończonej, wydanej pośmiertnie. Wątki autobiograficzne przeplatają się tu z tematyką narodowowyzwoleńczą i motywem walki z rosyjskim zaborcą. Klamrą całości jest pogański rytuał dziadów obchodzony w okresie chrześcijańskich listopadowych świąt zmarłych.
Wilhelmina Skulska
Autobiografia Wilhelminy Skulskiej, autorki kryminałów PRL, dziennikarki i publicystki. Jak zastrzega autorka, utwór nie tylko wiernie oddaje wydarzenia związane z jej życiem, ale także przedstawia postaci i miejsca pod ich własnymi imionami bądź nazwami. Skulska z humorem i dystansem informuje przyszłych czytelników o pomyłkach i nietaktach, które przyjdzie jej popełnić oraz związanym z nimi braku możliwości złożenia jakiejkolwiek reklamacji już po zakupie książki.