Wydawca: Sensus

#mamawdomu, czyli poradnik dla kreatywnych rodziców

Sylwia Błaszczak

Mamo, nudzi mi się! "W co się bawić? W co się bawić? Gdy możliwości wszystkie wyczerpane ciurkiem?" - słowa piosenki Wojciecha Młynarskiego nic a nic nie tracą na aktualności, choć od ich napisania upłynęło dobre kilkadziesiąt lat. Gdy pada deszcz, a dzieci snują się po domu z nosami na kwintę, trzeba szybko znaleźć im (i sobie) jakieś zajęcie. Tylko co by tu wspólnie porobić? Szukasz pomysłu w głowie, przeglądasz elektroniczne zabawki i planszówki, ale dzieci wciąż kręcą głowami z wyrazem twarzy, który mówi: "To już było" czy: "Nie tym razem". Nie poddawaj się tak łatwo! Znajdzie się sposób na nudę! Sylwia Błaszczak jest mamą kreatywną. Ma 1001 pomysłów na spędzenie z dzieckiem czasu w domu i poza nim. Za pośrednictwem tej narzędziowej książki dzieli się swoimi sposobami, podając gotowe instrukcje a to własnoręcznego wykonania ozdób bożonarodzeniowych i wielkanocnych, a to prezentów dla bliskich oraz przyjaciół. Proponuje, by zamiast kupować w sklepie gotowe gry, zrobić je samemu, ręka w rękę z dzieckiem. Podaje sprawdzone, powszechnie dostępne sposoby na zabawy na dworze oraz w domu. Podpowiada, jak zainspirować dziecko, by mały miś-nudzimiś przeistoczył się w młodego i bardzo zaangażowanego artystę. Udanej zabawy!

Mamo, co by było, gdyby... Jak i po co rozmawiać z dzieckiem na trudne tematy

Monika Janiszewska, Małgorzata Bajko

Jak i po co rozmawiać z dzieckiem na trudne tematy Zna to każdy rodzic kilkulatka. Wystarczy fragment rozmowy dorosłych czy wiadomości w radiu i już się pojawiają. Trudne pytania. Całkiem niedziecięca z pozoru chęć rozmowy na tematy, które wydają się nam zupełnie nieodpowiednie dla kilkulatka. O śmierć, chorobę, przyczyny, dla których na świecie istnieje zło, albo o seks. Często ciężko jest na takie pytania odpowiedzieć. Minuty mijają, malec czeka z rozdziawioną buzią, a rodzic panikuje, bo jak to tak - rozmawiać z maluchem o takich rzeczach? Gdzie znaleźć odpowiednie słowa? Jak zaspokoić dziecięcą ciekawość i równocześnie nie zszokować, nie wystraszyć młodego człowieka? A może skłamać albo po prostu skierować uwagę pociechy na coś innego? Tego ostatniego robić nie wolno. Nawet jeśli sami czujemy obawę, jeśli nie chcemy na dany temat rozmawiać, bo nie jesteśmy z nim "ułożeni", dziecka nie można zbywać ani oszukiwać. Trzeba podjąć wyzwanie i - skoro nasza pociecha pyta o poważne sprawy - potraktować to poważnie. Oczywiście odpowiednio do wieku. Najlepiej uzbrajając się wcześniej w niezbędną wiedzę z zakresu dziecięcej psychologii, podaną w praktycznej formie. Takiej, jaką zaprezentowano na kartach tej książki. Autorki są mamami wyjątkowo ciekawskich, żywo zainteresowanych "dorosłym światem" kilkulatków. Wybrały trzydzieści zagadnień, do których przypisały wątki przydatne w rozmowie - sprawdziły je na sobie i własnych pociechach. Jeśli Twoje dzieci również oczekują przystępnych odpowiedzi na trudne pytania, przeczytaj tę książkę!

Mamo, tato, chcę psa. Jak wspólnie wychować szczęśliwe dzieci i czworonogi

Kornelia Zielińska

Łapa w łapę i rączka w rączkę Masz psa i spodziewasz się dziecka? Twoja pociecha marzy o czworonożnym przyjacielu i codziennie zasypia z wizją rozkosznego szczeniaczka? A może jesteś ciocią, wujkiem, babcią czy dziadkiem z czworonogiem u boku i wiesz, że lada dzień zapuka do Ciebie ukochany malec z poduszką pod pachą i powita Cię radosnym okrzykiem: nocowanko! I świetnie, tylko jak na niego zareaguje Twój pies? Czy dziecko będzie z nim bezpieczne? I odwrotnie - czy zwierzakowi nie grożą wyrządzane małą rączką duże przykrości? Ta książka, napisana przez mamę i psią trenerkę w jednej osobie, jest dedykowana każdemu dorosłemu, który znajduje się, znajdzie lub ma szansę się znaleźć "pomiędzy" psem a dzieckiem. Wspólne wychowywanie się malców i psów może nieść wiele korzyści dla obu stron. Warunek: muszą być ze sobą bezpieczne. By tak się stało, dorosły opiekun zwierzęcia powinien dobrze zrozumieć podstawy jego zachowań i nauczyć dziecko, jak ono ma się zachowywać, by nie wyzwalać u czworonoga niechęci i agresji, a przeciwnie - zaufanie i akceptację, których potencjał drzemie przecież w każdym stworzeniu.

Mamo, tato, chcę psa. Jak wspólnie wychować szczęśliwe dzieci i czworonogi

Kornelia Zielińska

Łapa w łapę i rączka w rączkę Masz psa i spodziewasz się dziecka? Twoja pociecha marzy o czworonożnym przyjacielu i codziennie zasypia z wizją rozkosznego szczeniaczka? A może jesteś ciocią, wujkiem, babcią czy dziadkiem z czworonogiem u boku i wiesz, że lada dzień zapuka do Ciebie ukochany malec z poduszką pod pachą i powita Cię radosnym okrzykiem: nocowanko! I świetnie, tylko jak na niego zareaguje Twój pies? Czy dziecko będzie z nim bezpieczne? I odwrotnie - czy zwierzakowi nie grożą wyrządzane małą rączką duże przykrości? Ta książka, napisana przez mamę i psią trenerkę w jednej osobie, jest dedykowana każdemu dorosłemu, który znajduje się, znajdzie lub ma szansę się znaleźć "pomiędzy" psem a dzieckiem. Wspólne wychowywanie się malców i psów może nieść wiele korzyści dla obu stron. Warunek: muszą być ze sobą bezpieczne. By tak się stało, dorosły opiekun zwierzęcia powinien dobrze zrozumieć podstawy jego zachowań i nauczyć dziecko, jak ono ma się zachowywać, by nie wyzwalać u czworonoga niechęci i agresji, a przeciwnie - zaufanie i akceptację, których potencjał drzemie przecież w każdym stworzeniu.

Mantra ciszy. 7 reguł duchowej ścieżki

Jarosław Gibas

W jednej z dalekowschodnich tradycji uznaje się, że istnieje gwarantowana ścieżka prowadząca do duchowego oświecenia. Otóż wystarczy pewien mało skomplikowany rytuał powtórzyć osiemset tysięcy razy. Problem w tym, że jeśli odliczyć czas niezbędny na sen, jedzenie i inne ważne czynności, zajęłoby to dobrze ponad osiemdziesiąt lat. Trudno się zatem dziwić, że jak świat długi i szeroki adepci duchowości pilnie poszukują nieco szybszych sposobów. I oczywiście jest ich wiele - większość z nich zaś, o dziwo, łączy ta sama zasada. To konsekwencja i trzymanie się reguł. Nic ponadto. Ta książka przedstawia jeden z takich systemów - prosty, spójny i co najważniejsze: niezwiązany z żadną konkretną religią. Jednocześnie taki, którego fundamenty można znaleźć we wszystkich religiach, wierzeniach czy modelach rozwoju duchowego. Co więcej - ten system nie tylko ułatwia kroczenie ścieżką duchową. Dzięki niemu łatwo można na nią powrócić, kiedy przydarzy się zgubić drogę. A teraz usiądź i oczyść umysł. Wyrównaj oddech. Medytuj. Kiedy zaś skończysz swoją codzienną medytację, rusz w drogę - w jej trakcie pamiętaj o zaledwie siedmiu prostych regułach. Stosuj je konsekwentnie i w pełni świadomie. I nie oczekuj niczego. Niczego się nie spodziewaj. Efekty pod postacią zmiany jakości Twojego życia pojawią się prędzej czy później. Zazwyczaj prędzej, niż oczekujesz. Prędzej, niż się spodziewasz.

Mantra ciszy. 7 reguł duchowej ścieżki

Jarosław Gibas

W jednej z dalekowschodnich tradycji uznaje się, że istnieje gwarantowana ścieżka prowadząca do duchowego oświecenia. Otóż wystarczy pewien mało skomplikowany rytuał powtórzyć osiemset tysięcy razy. Problem w tym, że jeśli odliczyć czas niezbędny na sen, jedzenie i inne ważne czynności, zajęłoby to dobrze ponad osiemdziesiąt lat. Trudno się zatem dziwić, że jak świat długi i szeroki adepci duchowości pilnie poszukują nieco szybszych sposobów. I oczywiście jest ich wiele - większość z nich zaś, o dziwo, łączy ta sama zasada. To konsekwencja i trzymanie się reguł. Nic ponadto. Ta książka przedstawia jeden z takich systemów - prosty, spójny i co najważniejsze: niezwiązany z żadną konkretną religią. Jednocześnie taki, którego fundamenty można znaleźć we wszystkich religiach, wierzeniach czy modelach rozwoju duchowego. Co więcej - ten system nie tylko ułatwia kroczenie ścieżką duchową. Dzięki niemu łatwo można na nią powrócić, kiedy przydarzy się zgubić drogę. A teraz usiądź i oczyść umysł. Wyrównaj oddech. Medytuj. Kiedy zaś skończysz swoją codzienną medytację, rusz w drogę - w jej trakcie pamiętaj o zaledwie siedmiu prostych regułach. Stosuj je konsekwentnie i w pełni świadomie. I nie oczekuj niczego. Niczego się nie spodziewaj. Efekty pod postacią zmiany jakości Twojego życia pojawią się prędzej czy później. Zazwyczaj prędzej, niż oczekujesz. Prędzej, niż się spodziewasz.

Manufaktura codzienności

Joanna Matusiak

Zaczęłam się zastanawiać, czy ja jestem „kimś”. Ani artystka, ani rzemieślnik, ani dziennikarz, ani kucharz — mimo że tworzę, urządzam, piszę, gotuję. Zamiast rzeczownikami wolę się określać przymiotnikami (jaka jestem) lub czasownikami (co robię). A jednak jest jeden rzeczownik, którym z przyjemnością się określę. Jestem człowiekiem. I dodam jeszcze ulubiony przymiotnik: szczęśliwym. Wszystkie słowa, które przeczytacie w książce, to moje myśli, zbierane i zapisywane każdego dnia, słowa składające się na moją codzienność, moje emocje, moja historia. Wszystkie opisane zasady, metody, schematy są moje, dla mnie i o mnie — szyte na miarę, nie muszą pasować na każdego jak sukienka z sieciówki. Nawet nie powinny. Nie odważyłabym się nikomu ich narzucać, nie miałabym śmiałości mówić innym, jak mają żyć. Jedyne, do czego zebrałam w sobie odwagę, to opowiedzieć Wam, jak ja żyję. Opisać zawartość szufladek mojego świata, zdradzić, jakimi ścieżkami dochodziłam do mojego „dziś”. Jeśli znajdziecie tu myśl dla siebie, jeśli odszukacie drogę, którą ja przeszłam, a którą Wy chcecie poznać — będzie to dla mnie wielki honor i dowód, że jestem człowiekiem jeszcze bardziej. Niech te kartki, które Wam oddaję, będą Waszym notatnikiem, niech będą zapisane Waszymi słowami — dopiszcie je do moich, by ten tekst żył, by uszczęśliwiał następnych, czasem uspokajał, a innym razem wzburzał. Niech te słowa żyją naszymi historiami. Wasza Joanka z Manufaktury splotów

Matka. O pierwszej, najważniejszej i nie zawsze łatwej relacji

Izabela O'Sullivan

Matka: więź na dobre i na złe Matka, mama, mamusia, mamunia albo jeszcze inaczej. Słów, jakimi ją nazywamy, bardziej lub mniej czule, jest mnóstwo. Bo - na dobre czy na złe - ona jest najważniejsza. Choćby dlatego, że to z nią tworzymy naszą pierwszą relację. Biologiczną i społeczną. Z konsekwencjami, które ciągną się za nami przez całe życie. Jeśli relacja matki i dziecka jest prawidłowa, nie za bliska i nie za daleka, daje mu możliwość, by harmonijnie wzrastać, usamodzielnić się i wychodzić ze zmagań z życiem obronną ręką. Taka matka, nawet wtedy, gdy już jej z nami nie ma, zawsze daje wsparcie. Jeżeli jednak coś w układzie matka - córka czy matka - syn zostanie mocno zaburzone, będzie nam trudniej. Taka niezdrowa relacja wymaga przepracowania, byśmy mogli wziąć odpowiedzialność za siebie i zacząć żyć własnym życiem. Tylko czy to możliwe, zwłaszcza jeśli czujemy do matki złość i obwiniamy ją za to, jaka była w przeszłości? A co, jeśli nie respektuje granic, które próbujemy stawiać? Czy w ogóle warto odbudowywać taką więź? Poznaj prawdziwe historie o relacjach dorosłych dzieci z ich matkami. Może w którejś z nich odnajdziesz siebie? Książka zawiera komentarze Iwony Michalak-Jędrzejczak, psycholożki i psychoterapeutki „Książka, w której z pewnością odnajdzie kawałeczek siebie – każda z nas. Bo relacja matki i córki jest tłem codziennych wyborów, zachowań, dążeń i trudów każdej kobiety. Matka to książka napisana bardzo przystępnym językiem, zawierająca mnóstwo - z życia wziętych historii, które poruszają, wstrząsają, otwierają. Dzięki nim rozpoznajemy, jak bardzo potrafimy zapomnieć siebie, nieświadomie, w imię tego – by zasłużyć na miłość i akceptację swojej mamy”. Sylwia Kocoń, autorka książki Zranieni w dzieciństwie. Jak uleczyć matczyną lub ojcowską ranę „Książka jest niezwykle poruszająca i autentyczna. Przez pryzmat prawdziwych historii matek i dzieci czytelnicy mają szansę zgłębić złożoność i głębię relacji, które kształtują nasze życie od najmłodszych lat. Komentarze psychologa pomagają lepiej zrozumieć i przepracować własne doświadczenia. Całość inspiruje, wzrusza i skłania do refleksji nad najważniejszymi więziami w naszym życiu. Gorąco polecam wszystkim, którzy pragną zrozumieć siebie i swoich bliskich na głębszym poziomie”. Sylwia Sitkowska, psycholożka, autorka książek Dzieciństwo do poprawki. Uwolnij się od cienia rodziców, energetycznych wampirów i Przytul swoje wewnętrzne dziecko O książce w mediach: Charaktery.eu: „Do niedawna myślałam, że miałam normalne dzieciństwo, dopiero niedawno pojawiły się wspomnienia”. Jak relacja z toksyczną i narcystyczną matką wpływa na dorosłość? Newsweek.pl: Dagmara miała trudności z jedzeniem. Diagnoza lekarza ją zaskoczyła Lubimyczytac.pl: Przeczytaj fragment książki Medonet.pl: Jej choroba zaostrza się przy matce. Iza tylko czeka, aż ona umrze Wysokieobcasy.pl: Była spowiedniczką, księgową, kierowcą. Przyjmowała rolę w zależności od zachcianek matki Wyborcza.pl: "Funkcje" Kobieta.wp.pl: Bez matki nie umie funkcjonować. Jest dorosłą kobietą. Rozmowa Izabelą O'Sullivan Tygodnik Przegląd: Głos matki zawsze w głowie Rdc.pl (Kobiecy Wieczór): Kobiecy Wieczór: Kobiety dawniej i dziś, o zmieniającej się roli kobiet na przestrzeni lat Lm.pl: Opowieść o relacjach na całe życie. "Matka" Izabeli O'Sullivan