Wydawca: Sensus

DDA - czy to ja?

Anna Maria Seweryńska, Cezary Biernacki

Jak odzyskać swoje życie, będąc dorosłym dzieckiem alkoholika? Rodzice, rodzina. Najbliżsi ludzie, którzy mieli i mają na nas olbrzymi wpływ. To oni przekazali nam wzorce zachowania, schematy poznawcze, strategie radzenia sobie z problemami, umiejętność świętowania sukcesów czy podnoszenia się po porażkach. Przez ich pryzmat kształtujemy własne opinie i często bezwzględnie oceniamy innych, ale przede wszystkim samych siebie. Nawet jeśli matki i ojca już przy nas fizycznie nie ma, w pewnym sensie wciąż żyją ― w nas. I wszystko jest dobrze, jeżeli rodzina, w której się wychowaliśmy, pozostawała w pełni funkcjonalna, a rodzice nie zmagali się z nałogami czy chorobami. Jednak to nie takie oczywiste. Domy wielu z nas można nazwać problematycznie funkcjonującymi, wręcz dysfunkcyjnymi. Nieprawidłowości te wynikały z różnych powodów i mogły być rozmaite, ale kluczową kwestią był zazwyczaj problem alkoholowy. Alkoholizm jednego lub obojga rodziców nigdy nie pozostaje bez wpływu na dzieci. Także te już dorosłe. Jeśli temat Cię dotyczy ― należysz do osób DDA (Dorosłych Dzieci Alkoholików) lub DDD (Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych) ― żyjesz nie tylko z poczuciem winy, ale i z ogromnym obciążeniem emocjonalnym. Ten poradnik ma za zadanie pomóc Ci rozpoznać i uświadomić sobie skalę skutków związanych z "odziedziczonymi" po rodzicach problemami i doświadczeniem dziecięcej traumy relacyjnej. Uwierz, że nie jesteś sam: istnieją skuteczne sposoby na zmianę utartych schematów i miejsca, w których znajdziesz pomoc i wsparcie. Zaopiekuj się tym zagubionym i wystraszonym dzieckiem w sobie i zacznij żyć swoim życiem (lub pełnią życia albo zacznij patrzeć trzeźwo na świat). Nawet jeśli jesteś DDA lub DDD, wiedz, że dobre życie jest możliwe. O książce w mediach:  Sekielski o nałogach: Dlaczego picie rodzica niszczy życie dziecka? Rozmowa z Cezarym Biernackim i Anną Marią Seweryńską>>> Medonet.pl: Czy jesteś DDD? Psychoterapeuci: tropem jest pustka emocjonalna i poczucie nieważności Radio RDC (Kobiecy Wieczór): DDA - czy to ja? Psychologiaprzykawie.pl: Jak odzyskać swoje życie? Psychologiaprzykawie.pl: Akceptowanie siebie w dorosłym życiu Charaktery.eu: Jak radzić sobie będąc DDA lub DDD? „Dziecięce traumy w procesie psychoterapii można ukoić, opatrzyć pozostałe po nich rany. Wszechobecnabiologia: O dziecięcej traumie relacyjnej oraz o konsekwencjach wzrastania w rodzinie dysfunkcyjnej  

Dieta łatwostrawna. Z czym to się je?

Ewa Ceborska-Scheiterbauer

Dieta łatwostrawna jest zalecana przez lekarzy najczęściej w przypadku zwykłych przeziębień i infekcji, ale także poważniejszych chorób, na przykład w terapii nowotworowej czy po operacjach i innych zabiegach obciążających organizm. Pacjentom takie żywienie kojarzy się zwykle z kaszą manną, rozgotowanymi ziemniakami i zupą mleczną. Dieta łatwostrawna. Z czym to się je? to pierwsza na polskim rynku publikacja podejmująca taką tematykę - propozycja dla osób, które są na diecie łatwostrawnej, a więc nieobciążającej przewodu pokarmowego długim trawieniem. Dzięki temu organizm może się skoncentrować na innych działaniach, na przykład na dochodzeniu do zdrowia. Książka ma także na celu pokazać, że dieta łatwostrawna to nie tylko rozgotowane papki, ale też całkiem apetyczne i smaczne potrawy. W książce: potrawy lekkie dla brzucha wypróbowane przepisy łatwo dostępne składniki proste wykonanie propozycje dla osób na diecie wegetariańskiej i bezglutenowej przydatne wskazówki dietetyczne i kulinarne

Do wolności od negatywności, czyli jak oczyszczać swoje myśli, emocje i energię

Agnieszka Ornatowska

Z ciemnej na jasną stronę życia Nawet najwięksi optymiści miewają od czasu do czasu myśli czarne i ponure. Wszystkich nas dopadają negatywne emocje. Złość, strach, smutek to wręcz codzienność wielu osób. Co zrobić z nadmiarem negatywnych emocji? Jak sobie z nimi poradzić? Okazuje się, że jest na to sposób - najlepiej traktować je jak znaki ostrzegawcze, które Ci mówią, że coś dzieje się nie tak, jak tego chcesz. Szkoda czasu, energii, inteligencji i zdrowia na ciemne myśli oraz związane z nimi negatywne emocje. Szkoda tym bardziej, że wszystko to można odmienić. Ciemność przekuć w jasność, negatyw zmienić w pozytyw, utraconą energię odzyskać i zwielokrotnić po to, by żyć pełniej, efektywniej i po prostu szczęśliwiej. Jak to zrobić? Z pomocą przychodzą opisane w tej książce techniki, strategie działania i medytacje, które pozwolą Ci samodzielnie decydować, o czym i jak chcesz myśleć. A pierwszym krokiem do uzyskania wolności od negatywności jest uświadomienie sobie, że to Ty rządzisz swoim wewnętrznym światem, że tylko Ty możesz na niego wpływać...

Do wolności od negatywności, czyli jak oczyszczać swoje myśli, emocje i energię

Agnieszka Ornatowska

Z ciemnej na jasną stronę życia Nawet najwięksi optymiści miewają od czasu do czasu myśli czarne i ponure. Wszystkich nas dopadają negatywne emocje. Złość, strach, smutek to wręcz codzienność wielu osób. Co zrobić z nadmiarem negatywnych emocji? Jak sobie z nimi poradzić? Okazuje się, że jest na to sposób - najlepiej traktować je jak znaki ostrzegawcze, które Ci mówią, że coś dzieje się nie tak, jak tego chcesz. Szkoda czasu, energii, inteligencji i zdrowia na ciemne myśli oraz związane z nimi negatywne emocje. Szkoda tym bardziej, że wszystko to można odmienić. Ciemność przekuć w jasność, negatyw zmienić w pozytyw, utraconą energię odzyskać i zwielokrotnić po to, by żyć pełniej, efektywniej i po prostu szczęśliwiej. Jak to zrobić? Z pomocą przychodzą opisane w tej książce techniki, strategie działania i medytacje, które pozwolą Ci samodzielnie decydować, o czym i jak chcesz myśleć. A pierwszym krokiem do uzyskania wolności od negatywności jest uświadomienie sobie, że to Ty rządzisz swoim wewnętrznym światem, że tylko Ty możesz na niego wpływać...

Dobry Rodzic Wewnętrzny, czyli jak stworzyć pełną troski i miłości relację ze sobą

Alina Sordyl

Zaopiekuj się swoim Wewnętrznym Dzieckiem i naucz się być dobrą, dobrym dla siebie Jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na nasze życie? | Newsweek Jeśli interesujesz się zagadnieniami z obszaru psychologii, z pewnością nieobca jest Ci koncepcja wewnętrznego dziecka. W skrócie - stanowi ono sumę doświadczeń, które wynieśliśmy z relacji w dzieciństwie. Wewnętrzne dziecko towarzyszy każdemu z nas w dorosłości - i nadal potrzebuje akceptacji, opieki i uzdrowienia dawnych zranień. Wiele osób poszukuje zaspokojenia tych potrzeb na zewnątrz, licząc na to, że uwagę i zrozumienie otrzyma od innych ludzi. To jednak tak nie działa. Lepszym, efektywniejszym i przede wszystkim zdrowszym sposobem, by zaopiekować się swoim wewnętrznym dzieckiem, jest powołanie i rozwinięcie podosobowości dobrego rodzica wewnętrznego. Może on się stać zarówno wewnętrznym opiekunem, przewodnikiem i przyjacielem, jak i wewnętrznym terapeutą. Ta książka została pomyślana jako praktyczny przewodnik służący do autoterapii zranień, deficytów i traum powstałych w najwcześniejszym okresie życia. Poprowadzi Cię przez pierwsze fazy rozwoju niemowlęcia i małego dziecka, a także przez dostosowane do nich funkcje dobrego rodzica wewnętrznego. Funkcje te zostały podzielone na dwie grupy: opiekę i przewodnictwo. W części poświęconej opiece przeczytasz o znaczeniu dostrojonej obecności, odzwierciedlenia i troszczenia się o potrzeby Twojego wewnętrznego dziecka przez wewnętrznego opiekuna. Z części dotyczącej przewodnictwa natomiast dowiesz się, jak dobry rodzic wewnętrzny może się stać wsparciem dla Twojej autonomii i inicjatywy. Poradnik jest przeznaczony zarówno dla osób, które mają za sobą doświadczenia terapeutyczne, ale dotąd nie stworzyły pełnej miłości, wsparcia i szacunku relacji ze sobą, jak i dla terapeutów różnych nurtów, posługujących się koncepcją wewnętrznego dziecka.

Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością

Monika Kotlarek

Twoje całe (szczęśliwe) życie z ADHD Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi kojarzono do niedawna wyłącznie z dziećmi. Ruchliwość, impulsywność, brak umiejętności skupienia się na zadaniach ― te cechy przypisywano przede wszystkim chłopcom, przy czym uważano, że przemijają z wiekiem. Tymczasem badania naukowe i doświadczenia setek tysięcy dorosłych ludzi na całym świecie pokazują jednoznacznie, że zaburzenie neurologiczne, jakim jest ADHD, nie stanowi domeny dzieciństwa. Osobom nim dotkniętym zespół nadpobudliwości psychoruchowej towarzyszy całe życie. Niestety, świadomość ADHD osób dorosłych pozostaje niewielka. Mimo że zaburzenie to dotyczy nawet 5 procent populacji, wciąż zbyt mało kobiet i mężczyzn otrzymuje prawidłową diagnozę. W efekcie są zmuszeni funkcjonować w społeczeństwie w poczuciu inności i niedopasowania, bez dostępu do terapii, dodatkowo często zmagają się z depresją, lękiem lub uzależnieniami. Ta książka ma na celu nie tylko zwiększenie świadomości na temat ADHD u dorosłych, lecz również dostarczenie praktycznych wskazówek, jak skutecznie funkcjonować z tym zaburzeniem. Ma je pokazać jako źródło trudności, ale też jako unikatowy sposób funkcjonowania, mogący się stać wyjątkową supermocą ― o ile zostanie właściwie zrozumiany, zaakceptowany i poprowadzony. Media: Onet.pl: Psycholożka: ADHD nie da się wyleczyć ani w żaden sposób pozbyć Onet.pl: 20 mitów o ADHD. To nie jest tylko problem niegrzecznych dzieci Wprost.pl: Osoby z ADHD mają tendencję do uciekania w alkohol czy inne używki, a to nie jest rozwiązanie Medonet.pl: Słyszą: postaraj się bardziej. Diagnoza przynosi olśnienie i żałobę. "Nie wiedziałam" Charaktery.eu:Po wielu latach obserwacji, trudności, zmagań, bycia „zbyt” albo „niewystarczającą”, uzyskałam diagnozę

Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością

Monika Kotlarek

Twoje całe (szczęśliwe) życie z ADHD Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi kojarzono do niedawna wyłącznie z dziećmi. Ruchliwość, impulsywność, brak umiejętności skupienia się na zadaniach ― te cechy przypisywano przede wszystkim chłopcom, przy czym uważano, że przemijają z wiekiem. Tymczasem badania naukowe i doświadczenia setek tysięcy dorosłych ludzi na całym świecie pokazują jednoznacznie, że zaburzenie neurologiczne, jakim jest ADHD, nie stanowi domeny dzieciństwa. Osobom nim dotkniętym zespół nadpobudliwości psychoruchowej towarzyszy całe życie. Niestety, świadomość ADHD osób dorosłych pozostaje niewielka. Mimo że zaburzenie to dotyczy nawet 5 procent populacji, wciąż zbyt mało kobiet i mężczyzn otrzymuje prawidłową diagnozę. W efekcie są zmuszeni funkcjonować w społeczeństwie w poczuciu inności i niedopasowania, bez dostępu do terapii, dodatkowo często zmagają się z depresją, lękiem lub uzależnieniami. Ta książka ma na celu nie tylko zwiększenie świadomości na temat ADHD u dorosłych, lecz również dostarczenie praktycznych wskazówek, jak skutecznie funkcjonować z tym zaburzeniem. Ma je pokazać jako źródło trudności, ale też jako unikatowy sposób funkcjonowania, mogący się stać wyjątkową supermocą ― o ile zostanie właściwie zrozumiany, zaakceptowany i poprowadzony. Media: Onet.pl: Psycholożka: ADHD nie da się wyleczyć ani w żaden sposób pozbyć Onet.pl: 20 mitów o ADHD. To nie jest tylko problem niegrzecznych dzieci Wprost.pl: Osoby z ADHD mają tendencję do uciekania w alkohol czy inne używki, a to nie jest rozwiązanie Medonet.pl: Słyszą: postaraj się bardziej. Diagnoza przynosi olśnienie i żałobę. "Nie wiedziałam" Charaktery.eu:Po wielu latach obserwacji, trudności, zmagań, bycia „zbyt” albo „niewystarczającą”, uzyskałam diagnozę

DoSłownie. Rzecz o porozumiewaniu się

Magdalena Trus-Urbańska

Porozmawiajmy o porozumiewaniu się Ta książka nie jest poradnikiem psychologicznym, choć została napisana przez psycholożkę. Nie jest także instruktażem, z którego dowiecie się, jak żyć. Stanowi za to swoiste źródło inspiracji. Autorka, zainspirowana wyborem cytatów, od których gęsto w internecie, postawiła sobie za cel stworzyć połączenie między sobą i czytelnikiem, a potem dalej - między czytelnikiem i drugim człowiekiem. Każdy cytat otwiera konkretny temat, ważny w tej sferze naszego funkcjonowania, którą nazywa się społeczną. Inicjowane cytatami teksty są filozoficzno-psychologicznymi traktatami skoncentrowanymi na porozumiewaniu się. Ta książka jest moim subiektywnym komentarzem do codzienności. Ten komentarz ma datę ważności, a zatem pewien limit słuszności. Być może stawiając w niej ostatnią kropkę, inaczej zobaczę, usłyszę i zrozumiem to, o czym tu do was napisałam. Jeśli tak właśnie się stanie, to napiszę do was jeszcze raz. A wy tymczasem sobie dopowiadajcie swoje własne słowa do moich słów i do słów autorów tych mądrych cytatów. Przystawiajcie swoje myśli do moich; mierzcie, krójcie, przycinajcie na swoją miarę. Autorka