Verleger: Wydawnictwo-hm
PARADOKSALNA PSYCHOLOGIA czyli zdrowy rozsądek na manowcach
Sławomir Jarmuż
Często ulegamy potocznym, ogólnie przyjętym opiniom i schematom. Wiele z nich dotyczy ważnych spraw w naszym życiu. Dlatego właśnie warto wiedzieć, które z naszych przekonań jest trafne i przydatne, a gdzie należałoby zweryfikować swoje poglądy. Książka Paradoksalna psychologia dotyczy właśnie tych zjawisk, które idą pod prąd zdroworozsądkowym sądom. Jej ideą jest pokazanie koncepcji psychologicznych, które mówią o zjawiskach niezgodnych z potocznym myśleniem. Znajomość mechanizmów i prawidłowości psychologicznych pozwoli nam lepiej poznać samych siebie, zrozumieć zachowanie innych, nawiązywać zdrowsze relacje czy efektywniej działać w sytuacjach zawodowych. Przyjrzymy się zatem powodom, dla których wielu ludzi słabo radzi sobie z samokontrolą swoich emocji, myśli i działań. Poznamy błędy i skrzywienia naszego spostrzegania samych siebie. Z zaskoczeniem odkryjemy sytuacje, w których nasze dobre intencje pomocy innym prowadzą na manowce. Wreszcie spojrzymy z globalnej perspektywy na związek między pieniędzmi a poczuciem szczęścia. Wszystko to na podstawie rzetelnych badań i sprawdzonych teorii psychologicznych. Zapraszam zatem w podróż po meandrach paradoksów psychologicznych!
Paradoksy idei reprezentacji politycznej
Andrzej Waśkiewicz
Książka Andrzeja Waśkiewicza dotyczy jednej z kluczowych idei związanych z demokracją - idei reprezentacji. Kiedy dzisiaj mówimy o kryzysie demokracji, w istocie najczęściej mamy na myśli kryzys instytucji reprezentacji. Andrzej Waśkiewicz z perspektywy historyka idei pokazuje znakomicie narodziny i rozwój idei reprezentacji, zwłaszcza przed jej zinstytucjonalizowaniem w demokracji przedstawicielskiej, a także problemy związane z funkcjonowaniem instytucji reprezentacji we współczesnym państwie. Dzięki tej wyczerpującej, świetnie napisanej książce możemy się zastanowić, czy słabościom reprezentacji jesteśmy w stanie jakoś zaradzić, do jakich historycznych dzieł i autorów powinniśmy się odwołać oraz na jakie pytania związane z ideą demokracji musi jeszcze odpowiedzieć myśl polityczna, by kwestia reprezentacji została potraktowana poważnie. Nie jest to książka wyłącznie dla specjalistów, gdyż zarówno z ideą, jak i instytucją reprezentacji mamy przecież wszyscy do czynienia na co dzień. Marcin Król
Paradoksy paryskiej "Kultury". Styl i tradycje myślenia politycznego. Wyd. 3. zm. i uzup
Janusz Korek
Monografia przedstawia genezę i ewolucję poglądów politycznych zespołu paryskiej „Kultury” w okresie od 1947 do 1980 roku. To już trzecie wydanie, zmienione kompozycyjnie, uaktualnione i poszerzone, dzięki czemu stanowi propozycję „kompleksową”, która daje odpowiedź na pytanie o fenomen „Kultury”. Autor dokonał próby periodyzacji działalności pisma, opierając się na kryteriach koncepcji ideowych wypracowanych na jego łamach. Prześledził zmiany programowe miesięcznika, starając się jednocześnie odnaleźć stałe cechy myślenia o polityce. Autor wyróżnia sześć okresów w badanej historii ideowych poszukiwań „Kultury”: 1) najwcześniejsze lata powojenne – powstawanie miesięcznika; 2) lata 1950–1955 – zwrot ku Zachodowi; 3) lata 1955–1964 – opcja amerykańska i orientacja wschodnia; 4) lata 1960–1968 – dominacja orientacji wschodniej; 5) lata 1968–1980 – „Polityka na Kraj”; 6) charakterystyka myśli politycznej „Kultury” Analizując poszczególne opcje polityczne, Autor zawsze wskazuje na ogólną orientację pisma – zamiennie to na Zachód, to na Wschód. W ramach każdej opcji redakcja „Kultury” próbowała zdefiniować konkretne i doraźne cele polityczne ze wskazaniem na ich potencjalnych realizatorów. Polityczne koncepcje „Kultury” podlegały częstym ewolucjom ze względu na zmiany sytuacji międzynarodowej i stosunków wewnętrznych w Polsce. Ten fakt jednak paradoksalnie nie zaszkodził pismu, a wręcz dopomógł w wypracowaniu trafnych koncepcji i skutecznych programów politycznego działania – na co wskazuje Autor. (na podstawie opracowania Mikołaja Tyrchana: Lekcja „Kultury” zamieszczonego w „Przeglądzie Politycznym” 2006, nr 77)
Paradoksy ponowoczesności. O starciach płci, religii, tozsamości, norm i kultur
Anna Jawor
Dobrze pomyślana, solidnie podbudowana intelektualnie i rzetelnie skonstruowana pokoleniowa refleksja nad kulturą tu i teraz, w której z pewnością rozpoznają się czytelnicy. prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta Jesteśmy świadkami przejścia ponowoczesnego, które sprawia, że kulturę przestaje się utożsamiać ze zbiorowością ludzi żyjących w jej obrębie i dzielących jednakowy system normatywny, jest ona raczej kojarzona z mnogością i różnorodnością ich wyborów. Autorzy niniejszej publikacji ukazują rozmaite paradoksy z tym związane występujące w różnych obszarach świata/życia: religijności, seksualności, przemian męskości i kobiecości, konsumpcjonizmu, korporacjonizmu, jednostkowej tożsamości, kultury masowej i sztuki. Prezentują zarazem swoistą walkę między zjawiskami takimi jak fast-food i slow food, kultura ,,wysoka" i popularna, heteronorma i wielość norm, a także różne praktyki oporu w ramach tych starć. Ostatecznie jednak zostawiają Czytelnika z nadzieją, że warto postrzegać przejście ponowoczesne nie tyle przez pryzmat kryzysów, jak to się powszechnie czyni, ile widzieć w nim proces - by tak rzec - dezintegracji pozytywnej w makroskali. W tomie publikują: Zuzanna Grad, Izabela Handzlik, Anna Hebda, Anna Jawor, Marta Karczewska, Lidia Lechnio, Michał Jan Lutostański, Natalia Mojzych, Magdalena Skrętkowicz, Joanna Stępniewska, Aleksander Wasiak-Radoszewski, Piotr Zańko.
Paradygmat polskiego romantyzmu w uniwersum filmowym
Krzysztof Kopczyński
Tematem książki jest relacja film – filozofia – paradygmat polskiego romantyzmu. Autor uwzględnia uwarunkowania historyczne, a także współzależność filozofii i filmu oraz myśli i filmu. Konfrontuje triadę romantycznego myślenia o egzystencji: melancholia – tragizm – ironia romantyczna z rozwiązaniami wykorzystanymi przez polskich filmowców. W książce znajdują się interpretacje scen i sekwencji z filmów Kuby Czekaja, Macieja Drygasa, Andrzeja Jakimowskiego, Jana Komasy, Marka Koterskiego, Pawła Pawlikowskiego, Wojciecha Smarzowskiego, Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Edwarda Żebrowskiego i Andrzeja Żuławskiego. Dominującym przedmiotem tych interpretacji jest śmierć, zwłaszcza samobójcza, traktowana jako skrajny przykład zastosowania paradygmatu romantycznego. Książka wykorzystuje prace Marii Janion i polskich filmoznawców: Alicji Helman, Marcina Marona, Andrzeja Zalewskiego. Ważne są w niej odwołania do prac filozofów i filmoznawców aktywnych w obszarze międzynarodowym: Roberta Sinnerbrinka z jego romantyczną „film-filozofią”, Richarda Allena, Stanleya Cavella, Paula Coatesa, Gillesa Deleuze’a, Daniela Framptona, Bernda Herzogenratha, Johna Mullarkeya, Davida N. Rodowicka, Richarda Rorty’ego. Autor spogląda na paradygmat romantyczny także jako na zjawisko z dziedziny epistemologii. Ważne są dla niego praca wyobraźni, subiektywizm będący kontynuacją romantycznego indywidualizmu i osiągany dzięki ironii romantycznej dystans, który może służyć poznaniu, ale także zakwestionowaniu jego sensu. Daje nową odpowiedź na pytanie, czy paradygmat polskiego romantyzmu może ożywić film polski i wspomóc badania nad nim. A także – jak film może zmienić rozumienie paradygmatu i jego roli w kulturze. Krzysztof Kopczyński – profesor uczelni w Instytucie Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego, doktor habilitowany sztuk filmowych, doktor nauk humanistycznych (promotorka rozprawy Recepcja Mickiewicza w zaborze rosyjskim w latach 1831-1855 – prof. Maria Janion), dokumentalista. Główne zainteresowania naukowe: film polski, film dokumentalny, romantyzm, filozofia filmu, edukacja filmowa i medialna. Reżyser dokumentów Kamienna cisza (2007) i Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz (2015) pokazywanych i nagradzanych w kilkudziesięciu krajach. Członek Europejskiej Akademii Filmowej, Polskiej Akademii Filmowej, Stowarzyszenia Filmowców Polskich i Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami. ORCID 0000-0002-6702-6374 www.eurekamedia.info
Paradygmaty i instrumenty kreowania wartości przedsiębiorstwa
Natasza Duraj, Marzena Papiernik-Wojdera
W książce opisano problemy poszukiwania, tworzenia i wykorzystywania różnych instrumentów i mechanizmów kreowania wartości przedsiębiorstwa z uwzględnieniem odmiennych koncepcji i rozwiązań metodycznych. Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej dają możliwość poznania wielkości łącznych dochodów wygenerowanych przez przedsiębiorstwo w okresie sprawozdawczym. Można też znaleźć odpowiedź na pytania: czy implementowanie wyróżniających się produktów niszowych, dających ponadprzeciętne marże ‒ ma wpływ na wartość przedsiębiorstwa i jaka jest skala tego wpływu; w jaki sposób zbudować controlling, aby spełniał swe zadania, a jednocześnie, aby jego eksploatacja nie przysparzała przedsiębiorstwu nadmiernych kosztów. Obecnie menedżerowie wykorzystują zarówno model przedsiębiorstwa elastycznie dostosowującego się do ciągłych i nieprzewidywalnych zmian rynkowych, jak i model przedsiębiorstwa działającego w oparciu o wysokomarżowy produkt niszowy. Poprzez eksponowanie roli wiedzy podkreśla się dominującą perspektywę koniecznego holistycznego doskonalenia pracowników i organizacji dla wzrostu kompetencji i w konsekwencji wzrostu wartości przedsiębiorstwa. Badania nad kształtowaniem się kursu akcji oraz wartości prawa poboru i dywidendy wskazują na występowanie silnego zjawiska przewartościowania oferty w długim okresie. Tym samym nie rekomenduje się inwestorom długoterminowego angażowania się w akcje spółek, które przeprowadziły pierwszą ofertę publiczną. Monografia składa się z 18 opracowań, które dotyczą zarówno kwestii generalnych, jak i prezentują wyniki badań odnoszących się do węższych i szczegółowych zagadnień, które potwierdzają rosnącą wagę i znaczenie tworzenia trwałych warunków wzrostu i utrzymania wartości przedsiębiorstwa.
Janusz A. Zajdel
Najlepsza współczesna fantastyka to ma więc i Janusz to miał. Poczucie misji i świadomość że świat nie jest taki jak się wydaje, a naszą rzeczą jest to odkryć, ujawnić, nazwać. Ten problem wykracza poza doświadczenie komunizmu, które Janusza prześladowało, intrygowało, inspirowało, ale nie odebrało uniwersalizmu jego dziełu i spojrzeniu. (Maciej Parowski) Podróż na sztuczną planetę, w którą wyruszył Rinah jest czymś więcej niż wyprawą gotowego na nowe wyzwania dziennikarza. Nie jest to historia prosta, gdyż i sama powieść taką nie jest. Fałszowanie praw fizyki, ludzie oszukujący totalitarny reżim za pomocą języka kojarzeniowo-aluzyjnego, będą tylko częścią utworu traktującego o systemie manipulacyjnym, do tego stopnia absurdalnym i przewrotnym, że kontrolującym życie każdego mieszkańca. Nie dziwi fakt, że ta doskonale skonstruowana powieść science-fiction znalazła się na deskach teatru i w obiektywie kamery filmowej.
Janusz Zajdel
Słuchowisko z muzyczną oprawą to nowa odsłona Paradyzji powieści Janusza A. Zajdla. Myśl co chcesz, ale nie daj się na tym przyłapać. Paradyzja jest kolonią orbitalną zamieszkiwaną przez ludzi pracujących w kopalniach Tartaru. Jej władze są nieufne wobec obcych i nikogo nie dopuszczają do swojego idealnego świata. Ziemianie, pozbawieni od stu lat wiarygodnych informacji o sytuacji mieszkańców, podejrzewają kierownictwo kolonii o naruszanie praw człowieka i wysyłają wnikliwego literata, który ma napisać książkę o tamtejszej społeczności Tak naprawdę misja z jaką wyrusza bohater jest zupełnie inna i nikt nie może dowiedzieć się jaki jest jej prawdziwy cel. Dodatkowo sytuacja komplikuje się, kiedy dociera on na miejsce, a to, co tam zastaje, okazuje się skrajnie różne od oficjalnych informacji, głoszonych przez miejscową propagandę. W jakich kłamstwach pogrążył się odizolowany od reszty ludzkości zakątek Wszechświata? Czy Rinah zdoła przedrzeć się przez cenzurę, rozwikłać tajemnice bezdusznego systemu i cokolwiek zrozumieć z tego co zobaczył? Powieść została nagrodzona Nagrodą Fandomu Polskiego Sfinks, obecnie znaną jako nagroda im. Zajdla. Cytat: Należy zwrócić uwagę, że historia wykazała także powierzchowność innego sądu, wywodzącego się ze starożytności, a głoszącego, iż lud potrzebuje jakoby tylko chleba i igrzysk. Nieraz mogli się przekonać różni późniejsi władcy, że otrzymawszy sam chleb, lud niechybnie zapyta zaraz o masło i wędlinę, bojkotując najatrakcyjniejsze nawet igrzyska. Cytat: Najlepsza współczesna fantastyka to ma więc i Janusz to miał. Poczucie misji i świadomość że świat nie jest taki jak się wydaje, a naszą rzeczą jest to odkryć, ujawnić, nazwać. Ten problem wykracza poza doświadczenie komunizmu, które Janusza prześladowało, intrygowało, inspirowało, ale nie odebrało uniwersalizmu jego dziełu i spojrzeniu. (Maciej Parowski)