Publisher: Wydawnictwo-hm
Marian Golka
Autor podejmuje wszystkie istotne problemy socjologii kultury. Omawia sposoby rozumienia kultury spotykane w socjologii oraz liczne typologie zjawisk kulturowych. Charakteryzuje procesy nabywania kultury w wymiarze jednostkowym - przez socjalizację czy akulturację, a także procesy wytwarzania się kultury w wymiarze dziejowym. Następnie zastanawia się nad znaczeniem kultury dla kształtowania się osobowości i tożsamości indywidualnej i zbiorowej. W kolejnych rozdziałach analizuje formy i przejawy uczestnictwa kulturalnego. W epoce nowoczesnej jest to przede wszystkim zagadnienie ,,zanurzenia" ludzi w kulturze masowej i popularnej oraz wyłaniającym się pod koniec XX wieku społeczeństwie informacyjnym. (...) Marian Golka zaprezentował w podręczniku budzącą respekt erudycję, która sięga głęboko w przeszłość. Autor wskazuje każdorazowo historyczne korzenie i pierwsze sformułowania na temat kultury, a równocześnie uwzględnia prace nowsze i najnowsze, ukazując ewolucję teorii kultury aż do czasów dzisiejszych. (z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Piotra Sztompki)
Barbara Jabłońska
Pierwsze w literaturze polskiej, a nowatorskie także na tle światowym, całościowe ujęcie socjologii muzyki. To nie tylko wykład uniwersytecki, ale i autorski punkt widzenia, który polecam zarówno studentom, jak i melomanom, twórcom oraz animatorom życia muzycznego. Piotr Sztompka Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i członek rzeczywisty PAN Socjologia muzyki to monografia naukowa o muzycznym wymiarze życia społecznego ludzi oraz o refleksji socjologicznej na jego temat. Pierwsza część pracy poświęcona została teoretyczno-metodologicznym zagadnieniom związanym z muzyką i społeczeństwem. Jest to część, w której na nowo ukonstytuowane zostały fundamenty socjologii muzyki, pojmowanej jako odrębna subdyscyplina wiedzy naukowej. Druga część książki odnosi się do takich zagadnień, jak muzyka i edukacja, muzyka i polityka, muzyka i religia, czy też muzyka i nowe technologie. Socjologia muzyki to praca, która ma na celu wskrzeszenie dyskursu naukowego na temat ludzkich praktyk nakierowanych na muzykę oraz ożywienie tradycji badań nad muzyką i społeczeństwem. Z pewnością książka ta zainteresuje socjologów, kulturoznawców, muzykologów oraz wszystkich tych, dla których sztuka dźwięków jest ważnym elementem codzienności. Barbara Jabłońska jest adiunktem na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Socjologii Teoretycznej Instytutu Socjologii. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół socjologii teoretycznej, teorii kultury i komunikacji, socjologii sztuki oraz metodologii badań jakościowych. W szczególności zajmuje się problematyką socjologii muzyki, sfery publicznej oraz analizą dyskursu. Jest autorką prac z zakresu krytycznej analizy dyskursu - w tym książki pt. O dyskursie politycznym na tematy europejskie [2009] - oraz artykułów poświęconych muzycznemu wymiarowi życia społecznego. Członkini Polskiego Towarzystwa Socjologicznego (PTS) oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego (ISA). Autorka polskojęzycznego przekładu pism Alfreda Schütza O wielości światów. Szkice z socjologii fenomenologicznej [2008] oraz dwóch esejów Jeana Baudrillarda Iluzja nie stanowi opozycji wobec rzeczywistości [2012] i Fotografia, czyli świetlny zapis [2012].
Socjologia obszarów wiejskich. Problemy i perspektywy
Gorlach Krzysztof
Książka jest autorskim wykładem wybranych kwestii, składających się - w przekonaniu Autora - na zmieniającą się radykalnie subdyscyplinę, jaką jest socjologia wsi. Zawarte są w niej omówienia podstawowych koncepcji analitycznych oraz wątków problemowych, jakie odnaleźć można w socjologii wsi od początków XX wieku, aż po czasy współczesne. Zasadniczym przesłaniem Krzysztofa Gorlacha jest zaznajomienie Czytelników z uniwersalnym językiem, przy pomocy którego analizuje się procesy przemian w rolnictwie i na obszarach wiejskich, zachowania polityczne na styku między państwem a grupami producentów rolnych oraz procesy globalizacji w sferze wytwarzania, dystrybucji i konsumpcji żywności. Jest to więc książka, która daleko wykracza poza tradycyjnie rozumianą socjologię wsi. Przydatna nie tylko studentom socjologii, lecz także wszystkim, którzy w zawodowej praktyce stykają się ze społecznymi, ekonomicznymi, politycznymi problemami wsi.
Socjologia problemów społecznych
Krzysztof Frysztacki
Socjologia problemów społecznych dotyczy kwestii ogólnych, ale też sposobów radzenia sobie wpółczesnych państw z takimi problemami, jak ubóstwo, alkoholizm, przemoc czy przestępczość. Książka jest adresowana do studiujących socjologię, politykę społeczną, pracę socjalną oraz do przedstawicieli rozległego sektora służb społecznych: od instytucji opieki społecznej po służby więzienne. Wydawca Książka podejmuje zagadnienia o ogromnej doniosłości teoretycznej, społecznej i dydaktycznej. Subdyscyplina socjologii zwana socjologią problemów społecznych skupia cztery wymiary myślenia socjologicznego - teoretyczny, empiryczny, aksjologiczny i praktyczny - wokół kwestii definiowanych przez samo społeczeństwo jako palące i wymagające rozwiązania. W tym sensie jest to subdyscyplina integrująca, pozwalająca adeptowi socjologii dostrzec powiązania między dziedzinami traktowanymi najczęściej osobno, w ramach oddzielnych przedmiotów. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Piotra Sztompki Krzysztof Frysztacki - prof. dr hab., jest profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Jagiellońskim, kierownikiem Zakładu Socjologii Stosowanej i Pracy Socjalnej. Wykładał także na innych uczelniach w kraju i za granicą. Jego wieloletnie zainteresowania badawcze koncentrują się wokół socjologii miasta, socjologii stosowanej, w szczególności w połączeniu z problemami społecznymi, historii i teorii pracy socjalnej. Od kilku kadencji należy do Komitetu Socjologii PAN. Autor licznych artykułów, prac zbiorowych, książek. Ostatnio wydał m.in. książki Socjalna Ameryka. O obszarze pomocy społecznej i pracy socjalnej w Stanach Zjednoczonych (2005) oraz (współautorsko) Miłosierdzie i praktyka. Społeczne dzieje pomocy człowiekowi (2009).
Socjologia wizualna w praktyce. Plakat jako narzędzie propagandy wojennej
Tomasz Ferenc, Waldemar Dymarczyk, Piotr Chomczyński
Treści zawarte w książce dotyczą przede wszystkim codziennego świata jednostek poddawanych oddziaływaniu plakatu jako narzędzia propagandy. Plakat z uwagi na swoją formę i sposób dystrybucji dociera do prawie każdego. Możemy w nim ujrzeć matrycę różnorodnych form wizualnej propagandy i różnych form wizualnego oddziaływania (wpływania, manipulowania, inżynierii społecznej), również tych dalekich od propagandy wojennej (reklamy). Opisano wielość sposobów dociekania znaczeń i sensów poddawanych analizie plakatów. Generalnie w socjologii tematyka skupia się wokół badania teraźniejszości, a w socjologii wizualnej wokół aktualnych i współczesnych wizualizacji. Interpretacja plakatów wymaga dużej wiedzy historycznej, a także znajomości formalnej stylistyki komponowania obrazów w danym okresie historycznym i obszarze geograficznym. W wielu opisach autorzy starają się odsłonić wielowarstwowość obrazów; zdejmując warstwę po warstwie, docierają do podstawowych motywów i technik perswazyjnych plakatów wojennych. Prace te stanowią bardzo istotny przyczynek do rozwoju technik analitycznych w socjologii wizualnej, a także – szerzej – w socjologii jakościowej. Zainteresują one zarówno badaczy, jak i studentów takich kierunków, jak socjologia, historia, antropologia społeczna, ale też historyków sztuki, politologów czy psychologów społecznych. Może też zaciekawi większe grono czytelników.
Przemysław Tacik
Jest to książka o socjologii Zygmunta Baumana, który należy do najważniejszych postaci współczesnej światowej humanistyki. Z jego dorobkiem mierzy się Przemysław Tacik, autor o dwa pokolenia młodszy. Stara się odkryć to co najważniejsze w myśleniu Baumana o człowieku i jego kondycji we współczesnym świecie. ,,Literackość" Baumana - pisze trafnie Tacik - pozwala mu, jak chyba nikomu innemu, podążyć śladem zmieniającego się społeczeństwa, uchwycić ludzkie przeżycia, lęki i niepokoje, nowe sposoby myślenia. Z konieczności musi być to głos osobisty, pełen metafor, bardziej podobny pisarskiej narracji niż tradycyjnemu modelowi traktatu naukowego. Fundamentalny charakter spraw, które absorbują Zygmunta Baumana sprawia, że i książka jemu poświęcona coś z tej wielkości zyskuje. Wydawca
Henryk Domański, Grzegorz Ekiert, Kaja Gadowska, Anna...
Każdy z tekstów to niejako etiuda na zadany temat, bliski autorkom i autorom, ale zarazem nienachalna fantazja na temat współczesności, zadań nauki i jej związków z otoczeniem społecznym, politycznym i kulturowym. Jest to próba ukazania i objaśnienia relacji i napięć między różnymi składowymi społecznego uniwersum. Przez te na pozór cząstkowe spojrzenia przezierają złożone konstelacje współczesnego społeczeństwa, pulsacje i paroksyzmy jego zwielokrotnionej dynamiki. Słowem, podążając za narracją, czytelnik poznaje najnowsze osiągnięcia w określonej domenie refleksji czy badań, a zarazem jej związki z innymi domenami i ich funkcjonowaniem w ramach szerszej całości. z recenzji prof. Aleksandra Manterysa Tom drugi Socjologicznej agory, choć niepozbawiony inspiracji i referencji bieżących, przesuwa się w stronę zagadnień fundamentalnych i globalnych. To przesunięcie wydaje się naturalne i zrozumiałe, a jego konsekwencją jest większe niż w tomie pierwszym nasycenie treściami teoretycznymi oraz odniesieniami do najnowszej literatury z dziedziny socjologii i innych nauk społecznych. Z każdego rozdziału tego tomu czytelnik dowie się czegoś ciekawego i nowego o współczesnym myśleniu teoretycznym i o polskim społeczeństwie. Z recenzji prof.. Antoniego Sułka W tomie publikują:Henryk Domański, Grzegorz Ekiert, Kaja Gadowska, Anna Giza, Mirosława Grabowska, Michał Kaczmarczyk, Krzysztof T. Konecki, Andrzej Rychard, Marek Zirk-Sadowski.
Socrealizm - postawy. Studia i materiały do dziejów architektury polskiej
Aneta Borowik
Książka poświęcona socrealizmowi w architekturze polskiej z krytycznym wydaniem w formie aneksu wywiadów przeprowadzonych w 1990 roku przez Tadeusza Baruckiego, architekta i wybitnego historyka, popularyzatora architektury współczesnej. Dokumentują one niezwykle ważny fragment dziejów powojennej Polski, tj. czasy socrealizmu (1949-1956). Jego rozmówcami były osoby odpowiedzialne za kreowanie podstaw programowych i wdrażanie tego kierunku w architekturze: S. Tworkowski, Z. Malicki, A. Kotarbiński, J. Bogusz, A. Wolski, R. Piotrowski, E. Goldzamt, Z. Skibniewski. Oprócz nich wypowiadają się twórcy dzieł uznanych wówczas za czołowe przykłady socrealizmu: Domu Partii w Warszawie (W. Kłyszewski, J. Wierzbicki, E. Mokrzyński), Nowych Tychów (K. Wejchert, H. Adamczewska-Wejchert), Nowej Huty (S. Juchnowicz, J. Ingarden), gmachu Związków Zawodowych w Katowicach (H. Buszko), Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Warszawie (S. Jankowski) oraz ci, którym z socrealizmem było nie po drodze (J. Nowicki, R. Ihnatowicz).