Wydawca: Wydawnictwo-hm
Julia Krawiec (tom 7). Córka diabła
Marta Zaborowska
Julia Krawiec wyjeżdża do Gdyni na ślub swojej przyjaciółki, Rity Walickiej. Na miejscu okazuje się jednak, że dziewczyna nie żyje, a zamiast hucznego wesela rodzinę czeka pogrzeb. Tej tragedii nic nie zapowiadało, a mimo to ciało młodej nauczycielki muzyki, pasierbicy znanego handlarza diamentów, znaleziono u podnóża klifu w gdyńskim Orłowie. Przez lata skarpa samobójców była dla niej azylem miejscem ucieczki i wytchnienia lecz w jednej chwili stała się śmiertelną pułapką. Dlaczego Rita wymknęła się grudniową nocą z domu i pobiegła na urwisko? Wszystko wskazuje na to, że właśnie tam planowała zakończyć swoje życie, jednak matka dziewczyny nie jest w stanie pogodzić się z tą teorią. Prosi Julię, by ze względu na dawną przyjaźń przyjrzała się sprawie. Julia wprowadza się do domu przyjaciółki i zajmuje jej pokój. Od tej chwili zaczyna uważnie obserwować rodzinę oraz bliskie otoczenie Rity. Z czasem odkrywa, że wnętrza nadmorskiej willi skrywają niewygodne tajemnice. Podobnie jak ludzie, których Rita nazywała przyjaciółmi, a którym nigdy nie powinna była zaufać.
Julia Krawiec (tom 7). Córka diabła
Marta Zaborowska
Julia Krawiec wyjeżdża do Gdyni na ślub swojej przyjaciółki, Rity Walickiej. Na miejscu okazuje się jednak, że dziewczyna nie żyje, a zamiast hucznego wesela rodzinę czeka pogrzeb. Tej tragedii nic nie zapowiadało, a mimo to ciało młodej nauczycielki muzyki, pasierbicy znanego handlarza diamentów, znaleziono u podnóża klifu w gdyńskim Orłowie. Przez lata skarpa samobójców była dla niej azylem miejscem ucieczki i wytchnienia lecz w jednej chwili stała się śmiertelną pułapką. Dlaczego Rita wymknęła się grudniową nocą z domu i pobiegła na urwisko? Wszystko wskazuje na to, że właśnie tam planowała zakończyć swoje życie, jednak matka dziewczyny nie jest w stanie pogodzić się z tą teorią. Prosi Julię, by ze względu na dawną przyjaźń przyjrzała się sprawie. Julia wprowadza się do domu przyjaciółki i zajmuje jej pokój. Od tej chwili zaczyna uważnie obserwować rodzinę oraz bliskie otoczenie Rity. Z czasem odkrywa, że wnętrza nadmorskiej willi skrywają niewygodne tajemnice. Podobnie jak ludzie, których Rita nazywała przyjaciółmi, a którym nigdy nie powinna była zaufać. Marta Zaborowska z wykształcenia politolog. Zadebiutowała w 2013 roku powieścią Uśpienie, która dała początek popularnej sadze kryminalnej z Julią Krawiec w roli głównej. Jej utwory cechują wielowątkowa fabuła oraz wartka akcja. Autorka, poza tematyką kryminalną, zgłębia w swoich powieściach zawiłe kwestie psychologiczno-społeczne, w które uwikłani sąbohaterowie jej książek. Do dorobku pisarki zalicza się również powieść kryminalną Jej wszystkie śmierci, thriller psychologiczny Lęki podskórne, a także powieść z nurtu domestic noir Sześć powodów, by umrzeć.
Julia Przybysz (Tom 1). Trucizna
Klaudia Muniak
W świecie wielkich pieniędzy i jeszcze większych ambicji każdy ma coś do ukrycia, a najbardziej niebezpieczne reakcje zachodzą nie w probówkach, lecz w ludzkich umysłach i sercach. Na katowickim osiedlu znaleziono martwą młodą kobietę. Początkowo policja sądzi, że biotechnolożka Malwina Orłowska mogła paść ofiarą seryjnego mordercy. Jednak wyniki sekcji zwłok zdają się wykluczać tę teorię. Śledztwo wiedzie do miejsca zatrudnienia Orłowskiej nowoczesnej firmy biotechnologicznej, która prowadzi prace nad przełomowym produktem. Niestety, zebrane tam tropy okazują się niewystarczające, by wykryć sprawcę. Sprawa utyka w miejscu. Dopiero gdy do akcji wkracza dociekliwa laborantka kryminalistyczna Julia Przybysz, pojawia się nadzieja na przełom. Kobieta łączy wątki i dostrzega szczegóły niewidoczne na pierwszy rzut oka. Mimo jej wysiłków wkrótce ginie kolejna osoba powiązana z projektem. "Trucizna" to kryminał medyczny, w którym intrygi są wyjątkowo zabójcze. Sięgnij po pierwszy tom serii z Julią Przybysz! *** Trucizna jest makabryczną wiwisekcją umysłu mordercy, która udowadnia, że najbardziej zabójcza toksyna nie powstaje w laboratorium, lecz rodzi się z nieprzepracowanej krzywdy i przemilczanego bólu. To przerażająco dobra lektura. Natalia Miśkowiec, @prostymislowami Porywający thriller, który od pierwszych stron mocno podnosi poziom adrenaliny. Charyzmatyczna bohaterka, ciekawa intryga i historia, która odsłania mroczne kulisy świata nauki. Zapewniam, że ta Trucizna wciąga, działa szybko i nie pozwala odłożyć książki, dopóki nie dotrzesz do ostatniej kropki. Joanna Chrzanowska, @pani_jo_asia Kiedy lekarstwo zmienia się w truciznę? Właściwe proporcje zna Klaudia Muniak, która z taką samą precyzją rozgrywa toksyczne emocje swoich bohaterów, co oddaje realizm pracy w laboratorium. Martyna Chmiel, kryminalnatalerzu.pl Ten thriller daje nie tylko czystą przyjemność z kryminalnej intrygi, ale też wciąga w świat nauki pełen zaskakujących odkryć i historii, na które trudno natknąć się poza laboratorium. Trucizna Klaudii Muniak to idealna propozycja dla wszystkich, którzy lubią mroczne zagadki kryminalne osadzone w fascynującym świecie nowoczesnej biotechnologii. Paula Sieczko, @ruderecenzuje
Julia Przybysz (Tom 1). Trucizna
Klaudia Muniak
W świecie wielkich pieniędzy i jeszcze większych ambicji każdy ma coś do ukrycia, a najbardziej niebezpieczne reakcje zachodzą nie w probówkach, lecz w ludzkich umysłach i sercach. Na katowickim osiedlu znaleziono martwą młodą kobietę. Początkowo policja sądzi, że biotechnolożka Malwina Orłowska mogła paść ofiarą seryjnego mordercy. Jednak wyniki sekcji zwłok zdają się wykluczać tę teorię. Śledztwo wiedzie do miejsca zatrudnienia Orłowskiej nowoczesnej firmy biotechnologicznej, która prowadzi prace nad przełomowym produktem. Niestety, zebrane tam tropy okazują się niewystarczające, by wykryć sprawcę. Sprawa utyka w miejscu. Dopiero gdy do akcji wkracza dociekliwa laborantka kryminalistyczna Julia Przybysz, pojawia się nadzieja na przełom. Kobieta łączy wątki i dostrzega szczegóły niewidoczne na pierwszy rzut oka. Mimo jej wysiłków wkrótce ginie kolejna osoba powiązana z projektem. "Trucizna" to kryminał medyczny, w którym intrygi są wyjątkowo zabójcze. Sięgnij po pierwszy tom serii z Julią Przybysz! *** Trucizna jest makabryczną wiwisekcją umysłu mordercy, która udowadnia, że najbardziej zabójcza toksyna nie powstaje w laboratorium, lecz rodzi się z nieprzepracowanej krzywdy i przemilczanego bólu. To przerażająco dobra lektura. Natalia Miśkowiec, @prostymislowami Porywający thriller, który od pierwszych stron mocno podnosi poziom adrenaliny. Charyzmatyczna bohaterka, ciekawa intryga i historia, która odsłania mroczne kulisy świata nauki. Zapewniam, że ta Trucizna wciąga, działa szybko i nie pozwala odłożyć książki, dopóki nie dotrzesz do ostatniej kropki. Joanna Chrzanowska, @pani_jo_asia Kiedy lekarstwo zmienia się w truciznę? Właściwe proporcje zna Klaudia Muniak, która z taką samą precyzją rozgrywa toksyczne emocje swoich bohaterów, co oddaje realizm pracy w laboratorium. Martyna Chmiel, kryminalnatalerzu.pl Ten thriller daje nie tylko czystą przyjemność z kryminalnej intrygi, ale też wciąga w świat nauki pełen zaskakujących odkryć i historii, na które trudno natknąć się poza laboratorium. Trucizna Klaudii Muniak to idealna propozycja dla wszystkich, którzy lubią mroczne zagadki kryminalne osadzone w fascynującym świecie nowoczesnej biotechnologii. Paula Sieczko, @ruderecenzuje
Julia Szeremeta - polskie złoto
Andrzej Kostyra
Pierwsza biografia niekwestionowanej królowej ringu. Historia dziewczyny, która w wieku dwudziestu jeden lat podczas igrzysk w Paryżu zdobyła srebrny medal olimpijski w boksie. Sielskie dzieciństwo w miejscowości Bieniów pod Chełmem, pasja jeździecka i pierwsze kroki sportowe. Droga do pięściarstwa, która wiodła przez karate, zapasy, kick-boxing, a nawet krav magę i sumo. Niezwykły talent i temperament wojowniczki, a także silny i nieustępliwy charakter powodowały, że kolejni trenerzy mieli z przyszłą mistrzynią sporo problemów. Znalazł się jednak ktoś, kto obudził w niej ambicję i determinację, wyzwalając jednocześnie jej niespotykany potencjał. Jak wyglądała droga Julii Ateny Szeremety na sportowy olimp? Czy sukces i sława zawróciły jej w głowie? Czy w 2028 roku z igrzysk w Los Angeles przywiezie złoty medal olimpijski? Na te i wiele innych pytań, kreśląc historyczne tło wielkich triumfów polskiego boksu, odpowiada wybitny ekspert tej dyscypliny Andrzej Kostyra.
Julia Szeremeta - polskie złoto
Andrzej Kostyra
Pierwsza biografia niekwestionowanej królowej ringu. Historia dziewczyny, która w wieku dwudziestu jeden lat podczas igrzysk w Paryżu zdobyła srebrny medal olimpijski w boksie. Sielskie dzieciństwo w miejscowości Bieniów pod Chełmem, pasja jeździecka i pierwsze kroki sportowe. Droga do pięściarstwa, która wiodła przez karate, zapasy, kick-boxing, a nawet krav magę i sumo. Niezwykły talent i temperament wojowniczki, a także silny i nieustępliwy charakter powodowały, że kolejni trenerzy mieli z przyszłą mistrzynią sporo problemów. Znalazł się jednak ktoś, kto obudził w niej ambicję i determinację, wyzwalając jednocześnie jej niespotykany potencjał. Jak wyglądała droga Julii Ateny Szeremety na sportowy olimp? Czy sukces i sława zawróciły jej w głowie? Czy w 2028 roku z igrzysk w Los Angeles przywiezie złoty medal olimpijski? Na te i wiele innych pytań, kreśląc historyczne tło wielkich triumfów polskiego boksu, odpowiada wybitny ekspert tej dyscypliny Andrzej Kostyra.
Katarzyna Kuczyńska-Koschany
Monografia jest opowieścią o Julianie Tuwimie (1894–1953), wybitnym poecie, twórcy znakomitych wierszy dziecięcych, Żydzie polskim – podzieloną na trzy zasadnicze odsłony zatytułowane: dziecięcość wyobraźni, żydowskość losu, obywatelskie (nie)posłuszeństwo. To próba nowego, innego niż dotychczas, czytania Tuwima i bardzo wyraźne odnowienie jego obecności w polskiej świadomości oraz wyobraźni zbiorowej. Nicią przewodnią książki pozostaje myślenie o poecie, bibliofilu, tłumaczu, miłośniku osobliwości, autorze tekstów kabaretowych – czyli (jak sam siebie nazywał) „słowowiercy” – jako o twórcy, który doświadczył tragicznego losu życiowego i z tym doświadczeniem egzystencji odważnie, poetycko się zmagał. Tytuł monografii dotyka także choroby Tuwima i jego śmierci, tematu pęknięcia w poezji i dramatycznego losu Żyda polskiego. Anakruzą uczyniono partię poświęconą szczególnej predylekcji autora Balu w Operze do postaci Chrystusa i do Fryderyka Chopina. Wśród kwestii naświetlonych na nowo, choć istniejących już w literaturze przedmiotu, trzeba wymienić: rewolucyjność w kontekście recepcji Rimbauda, re-lekturę poety jako piszącego dziecięco, fragmenty o miastach, próbę interpretacji manifestu My, Żydzi polscy. Pozycję wzbogacono o niepublikowane fragmenty rękopiśmiennych zapisków siostry poety, Ireny Tuwim – także poetki i uznanej tłumaczki – oraz inne, niewykorzystane w dotychczasowych ujęciach monograficznych, źródła.
Juliusz Bursche - myśli, działalność i dziedzictwo
Aleksander Łupienko
Juliusz Bursche (1862-1942) był zwierzchnikiem największego protestanckiego Kościoła w międzywojennej Polsce, Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (inaczej: luterańskiego), wówczas dużo liczniejszego i bardziej wpływowego niż obecnie, mającego charakter niemiecko-polski. Wywodził się z rodziny osadników niemieckich, którzy dotarli do ówczesnego Królestwa Polskiego w pierwszej połowie XIX w. i był pierwszą osobą w rodzie, która się utożsamiła z polskością. Jako świadomy ,,Polak z wyboru", stojący u steru Kościoła przez trzy i pół dekady, poprowadził on swych wiernych przez najbardziej burzliwy okres XX w.: od rewolucji 1905 r. do II wojny światowej. Uznał, że Kościół powinien się otworzyć na potrzeby coraz liczniejszych wiernych mówiących po polsku i umożliwił rozwijanie posługi w tym języku, nie zapominając przy tym o swych niemieckich współwyznawcach. Za lojalność wobec państwa polskiego oraz za swą zdecydowaną antynazistowską postawę został aresztowany przez hitlerowców już na początku II wojny światowej i zmarł w obozie koncentracyjnym. Udowodnił, że ewangelicy mogą mieć polską tożsamość narodową, co nie było sprawą oczywistą w pierwszych dekadach XX w. *** Monografia zbiera teksty Juliusza Burschego, prezentuje recepcję jego myśli od czasów rozbiorowych, a także współczesne badania i interpretacje. Jest to tom wieloautorski, przybliżający sylwetkę biskupa oraz jego dziedzictwo, w tym pośmiertne docenienie jego działalności i dorobku intelektualnego. Wybory, jakich dokonywał, miały ogromne znaczenie dla dużej społeczności obywateli Polski międzywojennej, wzbudzały więc ogromne emocje, a także krytykę długo po ostatniej wojnie. Dowody jednoznacznej aprobaty i docenienia ze strony państw polskiego i niemieckiego przyszły wiele lat po jego śmierci, a książka ta jest także ich zapisem. Ze wstępu Dzieje rodziny Bursche są emanacją dziewiętnastowiecznych losów polskich ewangelików na terenie zaboru rosyjskiego. Byli oni częścią większej zbiorowości protestanckiej na tych ziemiach, składającej się z potomków starej szlachty różnowierczej z XVI wieku, emigrantów z krajów niemieckich, przybyszy z Mazur, osiedlających się na Suwalszczyźnie i północnym Mazowszu, autochtonicznej ludności polskiej zamieszkującej ziemię wieluńską czy polskojęzycznych ,,olędrów" zamieszkujących nabrzeża Bugu. (...) Z grona kolonistów niemieckich ulegających wpływom polskiej kultury i polonizujących się pochodził bohater niniejszej książki. (...) Jest to niewątpliwie książka przedstawiająca postać Burschego bez patosu i starająca się zebrać cały dotychczas znany dorobek na jego temat. Wnosi także nowe ustalenia, dotyczące zwłaszcza ostatnich lat jego życia. prof. dr hab. Jarosław Kłaczkow, UMK Zawarty w książce różnorodny materiał tworzy interesującą mozaikę, uzupełniającą obraz biskupa Burschego i jego rodziny, jaki wyłania się z dotychczas dostępnych publikacji. Fakt, że w mozaice tej obok tekstów naukowych znalazły się teksty wspomnieniowe, odwołujące się do pamięci rodzinnej czy wręcz relacje o dziennikarskim charakterze, przydaje jej wartości. dr hab. Jerzy Sojka, prof. ChAT ,,Moje oczy są pełne łez, kiedy wspominam ostatnie Wigilie u nas i radosne Sylwestry u Heniów i moje osamotnienie. Duszę moją przytłacza nieszczęście naszego kraju, niepewna przyszłość, długie więzienie. Moja praca życiowa: stworzenie silnego, mającego wpływ Kościoła ewangelickiego w ultrakatolickiej Polsce, który by przyciągał Polaków i Niemców, jest zniszczona. Spalone są moje notatki, pamiętnik biskupi, protokoły wizytacji, zeszyty z kazaniami, przemówieniami i odczytami - cały materiał do historii moich czasów, a także moje książki. To jest tragedią mojego życia. Mimo to nie ogarnia mnie rozpacz ani nie tracę odwagi. Jedno mi pozostało: Wy i Wasza miłość, która może opromieni mi wieczór mojego życia, jeśli taki przeznaczony mi jest w miłosierdziu Bożym". Fragment listu Juliusza Burschego z 15 grudnia 1940 r. z obozu Sachsenhausen-Oranienburg