Видавець: Wydawnictwo-hm
Lubuska literatura osadnicza jako narracja założycielska regionu
Kamila Gieba
Rozprawa Kamili Gieby jest pracą literaturoznawczą, poświęconą polskiej literaturze tzw. Ziemi Lubuskiej. Autorka analizuje tę literaturę zarówno w odniesieniu do regionalnej kultury literackiej, jak i na tle zjawisk społecznych, ideologii i projektów politycznych, a także życia intelektualnego i codziennego w Polsce po II wojnie światowej. Łączy perspektywę historycznoliteracką z rekonstrukcją dziejów idei, geopoetyką i studiami nad przestrzenią w kulturze, kulturową teorią gatunku oraz orientacją postzależnościową. W ten sposób, po pierwsze, chronologicznie porządkuje najważniejsze dzieła lubuskiej literatury osadniczej, po drugie, uściśla i redefiniuje pojęcia niezbędne do uchwycenia związku tej literatury z tradycją tzw. narracji piastowskiej i myśli zachodniej, po trzecie, odkrywa, problematyzuje i wyjaśnia te aspekty literatury regionu, które świadczą o jej bliskiej, lecz niejednoznacznej relacji z istotnym doświadczeniem społecznym tamtego czasu. Z recenzji dra hab. Wojciecha Browarnego, prof. UWr
Iwonna Buczkowska
Lucek i babcia Marysia tworzą parę najlepszych przyjaciół. Ona wyprowadza go na spacer, on ogląda z nią teleturnieje w telewizji. Często chodzą do parku, gdzie Lucek chętnie bawi się ze szczeniakiem Budyniem. Może się wtedy wybiegać za wszystkie czasy, bo z babcią musi chodzić niezbyt szybko. Sam zresztą też już nie jest taki młody. Pewnego razu w parku babci Marysi robi się słabo. Dobrze, że właścicielka Budynia, dziesięcioletnia Maja, ma telefon i wie, że w takiej sytuacji należy zadzwonić pod numer 112. Przyjeżdża pogotowie ratunkowe i babcia Marysia otrzymuje pomoc, ale co stanie się z Luckiem? Zostaje teraz przecież zupełnie sam. Wzruszająca historia o przyjaźni młodych i starszych psów oraz młodych i starszych ludzi. dla dzieci 5-10 lat
Lucius Annaeus Seneca: "Edyp. Oedipus"
wstęp, edycja tekstu, przekład i komentarz Tomasz...
Edyp Seneki Filozofa, którego twórczość literacka należy do najcenniejszych zabytków rzymskiego antyku i przez wieki inspirowała najwybitniejszych dramaturgów, z braku współczesnych przekładów stał się nieobecny w świadomości polskiego czytelnika – inaczej niż dzieło Sofoklesa, od którego znacząco się różni. Senecjański Edyp nie jest tragedią o triumfie boskich wyroczni nad upokorzonym śmiertelnikiem. Poznawcza droga bohatera wiedzie od świadomości opanowanej przez religijnie motywowany strach ku wyzwoleniu. Edyp odrzuca światło, tożsame z kontrolującym okiem Apollina. Oślepia się, co jest zarówno aktem ofiary, jak i buntu. Swym działaniem zdaje się tworzyć zręby nowej etyki, niezależnej od religii i przemocy, którą religia legitymizuje. Etyka Edypa opiera się na współczuciu i odpowiedzialności człowieka za człowieka i wobec człowieka.
Lucius Annaeus Seneca: "Trojanki. Troades"
oprac. Tomasz Sapota, oprac. Iwona Słomak, tłum....
Przełożyli i opracowali Tomasz Sapota, Iwona Słomak, wstęp Tomasza Sapoty, przypisy opracowała Iwona Słomak Lucius Annaeus Seneca, żyjący za czasów Nerona rzymski filozof, zostawił po sobie zbiór dziewięciu tragedii, jedynych zachowanych w całości antycznych łacińskich tekstów tego gatunku. Trojanki to lament kobiet czekających w ruinach Troi na wyniki losowania, które wskaże, komu z greckich zdobywców każda przypadła w udziale jako wojenny łup. Tekst pokazuje, jak przemoc reinterpretuje wyobrażenia człowieka o sobie samym i jak w świecie trupów, monotonii cierpienia, okrucieństwa, gwałtów powstaje porządek nicowania: obrót fortuny królową zmienia w niewolnicę, matkę w osieroconą wdowę. Kobiety z Troi stają przed próbą ustalenia sensu nieszczęścia, które zmiażdżyło ich los. Siła tego dramatu wypływa z jego stoickich i retorycznych podstaw. Okrucieństwo, rozpacz, brak nadziei, utrata „siebie”, obrazu tego, kim się jest – są tu egzaminowane narzędziami racjonalnej argumentacji.
Anna Stryjewska
Łódź lat 70. Betonowe ulice, czerwone tramwaje, lody Bambino, szara codzienność... Lucyna chce żyć inaczej niż matka, która pracuje w przędzalni na trzy zmiany, by utrzymać dzieci i męża hulakę. Wierzy, że z Julkiem, kolorowym ptakiem, stworzą szczęśliwą rodzinę. Kiedy ukochany trafia do więzienia w Berlinie Zachodnim, z pomocą zauroczonego nią fałszerza dokumentów przekracza wraz z córeczką nielegalnie granicę. To jednak dopiero początek jej niewiarygodnych przygód i podróży... Anna Stryjewska w powieści Lucyna. Zerwana nić opowiada o ludziach, którzy w latach 70. i 80. próbowali się odnaleźć w siermiężnej Polsce lub w poszukiwaniu lepszego życia wyjeżdżali do zachodniej Europy i za ocean, wierząc w american dream. Historia bohaterki, choć chwilami przypomina film sensacyjny, zdarzyła się naprawdę.
Ilona Wiśniewska
U północno-zachodnich wybrzeży największej wyspy świata leży skalista wysepka o powierzchni dwunastu kilometrów kwadratowych, zamieszkana przez tysiąc trzysta osób. To tutaj znajduje się najstarszy w Grenlandii dom dziecka, w którym Ilona Wiśniewska pracowała jako wolontariuszka przez trzy miesiące wiosną 2017 roku. Pisząc kolejny reportaż z Północy, chciała na coś się przydać tym, których historii przyjechała wysłuchać. Grenlandczycy opowiadali jej o swoim kraju podczas łowienia ryb spod lodu, w trakcie kursowania taksówką z jednej wyspy na drugą po zamarzniętym morzu, w czasie mycia podłóg i gotowania obiadów dla kilkudziesięciorga stołowników. Nigdy wcześniej nie spotkała ludzi tak dumnych ze swojego pochodzenia, ale w sposób nieodbierający dumy innym. Nigdy wcześniej też nikt tak często się z niej nie śmiał, a też ona nigdy wcześniej tak często nie śmiała się z samej siebie. Uummat to po grenlandzku serce. Uummannaq tam, gdzie leży serce. Lud to książka o sercu Grenlandii, które najmocniej bije w Uummannaq.
Ludność Łodzi - rozwój i przemiany strukturalne
Jerzy Dzieciuchowicz
Przedmiotem opracowania jest rozwój ludności Łodzi oraz przemiany jej struktur demograficzno-społecznych i przestrzennych od powstania miasta do czasów współczesnych. Analizą objęto pięć okresów: 1) do 1820 r., 2) lata 1820–1918, 3) lata 1918–1945, 4) lata 1945–1989 oraz 5) po 1989 r. Pokazano prawidłowości rządzące dynamiką, strukturą i zmiennością przestrzenną ludności Łodzi w warunkach specyficznych dla danych okresów. Opisano też kierunki dotychczasowego rozwoju demograficznego i zmiany w strukturze ludności miasta, a także ich ważniejsze konsekwencje. Zwrócono w szczególności na głęboki regres demograficzny oraz zmiany struktury demograficznej i społeczno-zawodowej ludności, generowane przez transformację systemową, w tym zwłaszcza na proces starzenia demograficznego ludności. Omówiono perspektywy demograficzne Łodzi, z uwzględnieniem zarówno uwarunkowań, jak i konsekwencji przewidywanego, dużego ubytku ludności miasta. Książka może zainteresować studentów i pracowników naukowych zajmujących się problemami geograficznymi, historycznymi, demograficznymi, socjologicznymi i ekonomicznymi dotyczącymi Łodzi. Może być ono również przydatna dla osób związanych z urbanistyką, planowaniem, polityką oraz gospodarką przestrzenną Łodzi.
Ludobójstwo kulturowe na Bałkanach Zachodnich z perspektywy kryminologicznej
Magdalena Ickiewicz-Sawicka
Autorka monografii podjęła próbę zbadania ludzkiej zbrodniczej działalności w kontekście niszczenia, dewastacji bądź zbezczeszczenia dóbr kultury podczas konfliktów zbrojnych. Zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie przeciwko pokojowi, ostatecznie ludobójstwo - zawsze rozpoczyna operacja anihilacji dóbr kultury. Destrukcja, grabież i erozja norm kultury to naturalne podglebie ludobójstwa kulturowego, którego definicję opracował polski prawnik pochodzenia żydowskiego Rafał Lemkin. Jednak w wyniku politycznych targów, ostatecznie pojęcie to zostało zredukowane do prawniczej wersji, eliminując jego kulturowy charakter. Autorka oddaje w ręce Czytelników niełatwą pozycję książkową, która niestety ze względu na istniejące wojenne napięcie jest wręcz boleśnie aktualna. W myśl łacińskiej paremii autorstwa Platona - soli mortui viderunt finem belli (tylko umarli widzieli koniec wojny) i tylko oni, już po drugiej stronie, doznają sprawiedliwości, bo nie pokój towarzyszy dziejom ludzkości, ale wojna, wieczysta wojna... Recenzowana monografia stanowi interesujące kompendium wiedzy na temat ludobójstwa kulturowego na Bałkanach Zachodnich. Autorka podjęła się niezwykle trudnego zadania badawczego i z założonego celu się wywiązała. Dobór państw uważam za jak najbardziej zasadny, funkcjonowały one w przeszłości w ramach jednego organizmu państwowego. Początkowi rozpadu Jugosławii towarzyszyła wojna, która pociągnęła za sobą masowe naruszenia praw człowieka, a jednym z jego elementów było ludobójstwo kulturowe. z recenzji dr. hab. Krzysztofa Żarny, prof. UR, Uniwersytet Rzeszowski Monografia autorstwa Pani dr Magdaleny Ickiewicz-Sawickiej jest unikalnym studium poświęconym kryminologicznej analizie ludobójstwa kulturowego na Bałkanach Zachodnich. Autorka poszerza wywód także o wątki antropologiczne, historyczne i konkretnie dogmatyczno-prawne, co jest tak istotne dla ukazania pełnego kryminologicznego tła ludobójstwa, które miało miejsce na Bałkanach Zachodnich. (...) Monografie można polecić nie tylko specjalistom z obszaru nauk penalnych prawoznawstwa, lecz także wszystkim tym, którym bliska jest historia i kultura Bałkanów Zachodnich. z recenzji prof. dr. hab. Artura Kotowskiego, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego