Wydawca: Wydawnictwo MG
www.wydawnictwomg.pl
facebook.com/WydawnictwoMG
Naszą pasją są polscy autorzy. Zarówno ci o renomowanych nazwiskach, jak Leopold Tyrmand, ale i współcześni, dopiero torujący sobie drogę na literacki parnas, m.in. Zbigniew Białas, Dorota Combrzyńska-Nogala, Katarzyna Enerlich. Wydajemy też dużo biografii (Anna German o sobie, Nosowska. Piosenka musi mieć tekst, Niemen. Czy go jeszcze pamiętasz?)
Staramy się proponować książki niosące pozytywne emocje. Czytanie jest radością. Chcemy się nią dzielić.
Magdalena Starzycka
Łotrzykowska powieść dla tych, którzy w głębi duszy marzą o niezwykłych przygodach. Wyraziście opowiada o przeplatających się losach dwóch rodów na przestrzeni dwóch wieków. Bohaterowie kierowani nieprzewidzianą dłonią losu wędrują przez morza i lądy parając się różnymi zawodami: są piratami, handlowcami, uprawiają winnice. Kochają się, przeżywają tragedie, wspierają się przyjaźnią. A choć akcja przenosi nas od Brazylii do Francji i Niemiec, miejscem kulminacyjnym jest Łódź, ta XIX-wieczna, z tworzącym się wielkim przemysłem i ta dzisiejsza.
Soc, pop, post. Portrety gwiazd
Małgorzata Terlecka-Reksnis
Osiecka, Jędrusik, Dudziak, Kora, Przemyk, Bartosiewicz, Geppert, Bem, Jopek Soc, pop, post. Portrety gwiazd to kobiecość, historia, popkultura, to portrety dziewięciu gwiazd polskiej muzyki rozrywkowej. Intymność i tryb zwierzeń splata się z wymiarem społecznym i przemianami zbiorowej wyobraźni. Kobiecość to inne, prywatne spojrzenie na otaczającą rzeczywistość, alternatywne podejście do dominujących wydarzeń politycznych. Historia to zapisane momenty przesileń w polskich dziesięcioleciach: lat 50, 60, 80 i 90. Popkultura to gwiazdorstwo, moda, mocny przekaz emocjonalny i proste odpowiedzi na zbiorowe tęsknoty i marzenia. Soc, pop, post. Portrety gwiazd to reporterskie „portrety momentalne”, datowane ślady dni, lat, miejsc, emocji i nastrojów. To gromadzone i zapisywane przez ostanie 25 lat archiwum spotkań, rozmów, faktów i wyobrażeń. Archiwum osobliwe, bo prezentujące pamięć rozproszoną, gromadzącą rzeczy pozornie błahe, ulotne równie pieczołowicie jak i te poważne, przemieniające historię. Subiektywna kolekcja spotkań z artystkami o znaczącej sile oddziaływania na styl popularnej muzyki i sceniczne formy jej przedstawiania.
Marcel Proust
Strona Guermantes to czwarty tom quasi-autobiograficznego cyklu Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu, uznanego w powszechnej opinii krytyków za arcydzieło literatury. (Pierwsza część nosi tytuł W stronę Swanna, druga W cieniu zakwitających dziewcząt, trzecia Strona Guermantes). Piękno niektórych zdań tych powieści zapiera dech w piersiach. Zawdzięczamy to również niesłychanej maestrii tłumaczenia Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Bohater po przyjeździe do Balbec, stopniowo zakochuje się w Albertynie, która przebywa w pobliżu. Jednocześnie dołącza do „małego klanu” Verdurinów. Pani Verdurin znacznie się wzbogaca, co pozwala jej zacząć bywać w wyższych sferach. Marcel zaczyna podejrzewać Albertynę o skłonności homoseksualne.
Dorota Pająk-Puda
Wyobraź sobie, że masz siedemnaście lat i musisz wyjść za mąż za siedemdziesięcioletniego mężczyznę, który przed tobą miał już trzy żony. Wszystkie były królowymi, bo twój przyszły mąż to król i nazywa się Władysław Jagiełło. Ten Jagiełło. Młodziutka księżniczka Holszańska, trafia prosto w mizoginiczny świat piętnastowiecznego Wawelu, gdzie zmierzyć się musi z mitem wielkiego małżonka i intrygami wszechpotężnego kardynała Oleśnickiego. Ma jedno zadanie - dać dziedzica starzejącemu się tytanowi. Sonka nie umie czytać ani pisać, ale ma jeden atut, który od zarania dziejów nigdy nie stracił na wartości - urodę… Oto próba wyciągnięcia z cienia historii niedocenianej królowej Zofii, tej która dała początek dynastii Jagiellonów.
Magdalena Starzycka
Subiektywny opis zanurzenia się Polaka w obcym środowisku portugalskim. Wyłania się w ten sposób obraz zderzenia odrębnych cywilizacji – wyjścia z „socjalistycznej” Polski i wejścia w odrębny świat Portugalii, gdzie fascynujące jest wszystko: pojedynczy ludzie, stosunki społeczne, klimat i przyroda, a także tradycje pochodzące z głębokiej przeszłości i ciągle kultywowane, szczególnie mocno związane z historią odkryć geograficznych i z dawnymi koloniami afrykańskimi. Akcja powieści zaczyna się w latach osiemdziesiątych, a kończy obrazem Polski przechodzącej transformację.
Edgar Wallace
Jeszcze będąc w Paryżu i świetnie się tam bawiąc, Bell i Willetts przystępują do "Klubu Zbrodniarzy". Aby udowodnić swoją przynależność, muszą popełnić przestępstwo - decydują się na fałszerstwo pięćdziesięciofuntowego banknotu. Po latach jeden z nich, Comstock Bell, powraca do Londynu jako milioner. Jego nagłe małżeństwo z Verity, siostrzenicą genialnego grawera banknotów, budzi podejrzenia śledczych. Szybko okazuje się, że dawne grzechy nie dają o sobie zapomnieć, a w sprawę zamieszany jest amerykański detektyw próbujący rozbić szajkę fałszerzy operującą na ogromną skalę. Jak zwykle E. Wallace serwuje nam dynamiczną akcję pełną nagłych zwrotów i tajemniczych zniknięć. Spłacony dług to klasyczny kryminał sensacyjny, który zabiera czytelnika w mroczny świat międzynarodowych fałszerzy pieniędzy i równie mrocznego i pełnego typów spod ciemnej gwiazdy Londynu lat 20. ubiegłego wieku.
Edgar Wallace
Jeszcze będąc w Paryżu i świetnie się tam bawiąc, Bell i Willetts przystępują do "Klubu Zbrodniarzy". Aby udowodnić swoją przynależność, muszą popełnić przestępstwo - decydują się na fałszerstwo pięćdziesięciofuntowego banknotu. Po latach jeden z nich, Comstock Bell, powraca do Londynu jako milioner. Jego nagłe małżeństwo z Verity, siostrzenicą genialnego grawera banknotów, budzi podejrzenia śledczych. Szybko okazuje się, że dawne grzechy nie dają o sobie zapomnieć, a w sprawę zamieszany jest amerykański detektyw próbujący rozbić szajkę fałszerzy operującą na ogromną skalę. Jak zwykle E. Wallace serwuje nam dynamiczną akcję pełną nagłych zwrotów i tajemniczych zniknięć. Spłacony dług to klasyczny kryminał sensacyjny, który zabiera czytelnika w mroczny świat międzynarodowych fałszerzy pieniędzy i równie mrocznego i pełnego typów spod ciemnej gwiazdy Londynu lat 20. ubiegłego wieku.
Igor Sokołowski
Rosja to żywioł, stan umysłu i ducha, potęga pełna słabości, przekleństwo historyczne i szaleństwo w jednym. Ten kraj to ocean patologii, humoru, nieszczęścia, miłości i brudu, których żadne środki wyrazu nie opiszą w pełni. A jednak Rosja silnie uzależnia. Po prostu jest jak narkotyk. Chcąc ją poznać w całości, w pewnym sensie zdobyć i okiełznać, z góry jesteśmy skazani na porażkę. Ciężko jest oswoić chociaż ułamek, jakąś niewielką część tej potęgi. Zrozumieć Rosję można próbować, jedynie starając się osiodłać jej fragmenty. To właśnie starał się zrobić Igor Sokołowski w tej książce. W książce Spokojnie. To tylko Rosja autor pokazuje Rosję tak, jak ją widzi współczesne pokolenie Polaków. Spogląda na nią oczyma chłopaka, który zna historię, ale nie jest nią osobiście obciążony. Potrafi być w stosunku do Rosji bezlitośnie krytyczny, ale też jest nią zafascynowany.