Verleger: Wydawnictwo Naukowe Scholar
Miękka siła i dyplomacja publiczna Polski
Beata Ociepka
Miękka siła i dyplomacja publiczna Polski to publikacja poświęcona wykorzystaniu niematerialnych zasobów państwa w stosunkach międzynarodowych. Dyskusję nad miękką siłą zapoczątkował Joseph Samuel Nye, który spopularyzował to pojęcie na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Autorka niniejszej publikacji opisuje problem na przykładzie Polski, która bardzo aktywnie wykorzystuje swoje zasoby miękkiej siły co najmniej od połowy lat dziewięćdziesiątych. Podobnie czynią inne państwa, zwłaszcza kraje małe i średnie. Książka Profesor Beaty Ociepki jest pierwszą w naszym kraju próbą opisania mariażu soft power z dyplomacją publiczną. Jest to o tyle ważne, że Polska należy do grupy krajów mających nie tylko interesy, lecz także ambicje - jest krajem aktywnym, chcącym zmieniać swe otoczenie. Realizacji jej ambicji może pomóc dyplomacja publiczna i soft power. Pod warunkiem wszakże, umiejętnego wykorzystania potencjału jakie obie niosą. Praca Beaty Ociepki jest z tego punktu widzenia niesłychanie potrzebna. z recenzji prof. dr. hab. Romana Kuźniara Beata Ociepka pracuje na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 2002 r. kieruje Zakładem Komunikowania Międzynarodowego na Wydziale Nauk Społecznych. Specjalizuje się w badaniach nad komunikowaniem międzynarodowym, komunikacją polityczną, miękką siłą i dyplomacją publiczną. Autorka, współautorka i redaktor niemal 100 publikacji, w tym książek Niemiecki wydawca - polski czytelnik. Prasa niemieckich wydawców w debacie publicznej (wspólnie z J. Woźną, Wrocław 2009), Dyplomacja publiczna (Wrocław 2008); Populism and Media Democracy (Wrocław 2005), Dla kogo telewizja? Model publiczny w postkomunistycznej Europie Środkowej (Wrocław 2003).
Marta Kindler, Joanna Napierała
Autorki omawiają zarobkowe migracje Polek wyjeżdżających za granicę oraz Ukrainek i Wietnamek przyjeżdżających do Polski. Badają różnice w popycie na pracę na stanowiskach uznawanych za typowo ,,męskie" i ,,żeńskie", nierównomierne obciążenie kosztami reprodukcji, opresyjne zachowania pracodawców wobec cudzoziemskich pracowników, a także integrację ekonomiczną migrantek. W analizach wykorzystano różne strategie interpretacyjne i perspektywy teoretyczne. We wstępie Czytelnicy znajdą przegląd światowej i polskiej literatury dotyczącej migracji kobiet.
Migrantów ścieżki zawodowe bez granic
Izabela Grabowska-Lusińska
Świat późnej nowoczesności to świat, w którym tradycyjne modele życia społecznego - wypracowane i stosowane dotychczas - się wyczerpują. W tym kontekście warto odciąć się od tradycyjnego, linearnego myślenia o przebiegu życia zawodowego i spojrzeć na to zjawisko z innej, nowej perspektywy: z perspektywy uwzględniającej powiązania między strukturą i podmiotowym sprawstwem (agency). Monografia zgłębia znaczenie migracji w życiu zawodowym człowieka. Empiryczną podstawę prezentowanego tomu stanowią wyniki badań prowadzonych przez blisko dwie dekady w Ośrodku Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę można jednocześnie traktować jako najlepszą w polskiej dotychczasowej literaturze syntezę rozważań teoretycznych, stosowanych metod i wreszcie wyników badawczych dotyczących migracji. Migracja traktowana jest w pracy i jako zjawisko społeczne, o określonych uwarunkowaniach, przebiegu, zamierzonych i niezamierzonych konsekwencjach oraz jako zjawisko indywidualne, będącym istotnym składnikiem ludzkich losów, owych tytułowych ,,ścieżek zawodowych", a nawet szerzej całych ścieżek biograficznych migrantów. (z recenzji prof. dr. hab. Marka Ziółkowskiego) dr Izabela Grabowska-Lusińska, wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Od 2001 roku jest związana także z Ośrodkiem Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendystka Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, ekspert Komisji Europejskiej, Dyrekcji ds. Zatrudnienia w Sieci Ekspertów Mobility Lab i WEESP; współpracuje z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji oraz z Ernst&Young w zakresie kształcenia Publicznych Służb Zatrudnienia. Współautorka książki Emigracja ostatnia? (2009).
Robert Marszałek, Dagmara Hoduń, Arkadiusz Górnisiewicz, Natalia...
Autorzy pierwszej polskiej monografii poświęconej Hansowi Blumenbergowi poruszyli podstawowe kwestie sekularyzacji i modernizacji, postawili problem miejsca mitu w kulturze duchowej Zachodu. Zagadnienia te zazębiają się, zmienność mitu rzuca bowiem światło na przyczyny wielkich przełomów epokowych. Tłem analiz jest oryginalna teoria metafory, czyli metaforologia. Pisząc swoje eseje, autorzy musieli sprostać celowej wieloznaczności połączonej z precyzją i ścisłością myśli Blumenberga, ogromnej erudycji filozofa i nieszablonowości niemczyzny czerpiącej z greki i łaciny. Książka jest owocem seminarium prowadzonego w Instytucie Filozofii UW w latach 2009-2012 oraz współpracy humanistów warszawskich i krakowskich. W tomie publikują: Dagmara Hoduń, Arkadiusz Górnisiewicz, Natalia Juchniewicz, Tomasz Królak, Tomasz Kunicki-Goldfinger, Ewa Łukaszyk, Robert Marszałek, Katarzyna Orlińska, Piotr Rosół, Paulina Sosnowska, Konstanty Szydłowski, Hanna Urbankowska, Maria Zowisło.
Mit wiecznego powrotu w filozofii Alexandre'a Kojeve'a
Michał Sikora
Cel książki jest podwójny. Po pierwsze, autor stara się przybliżyć nietuzinkową postać filozofa i jego słynnych wykładów dotyczących interpretacji Fenomenologii ducha Hegla, mających znaczny wpływ na kształtowanie kolejnych pokoleń francuskich myślicieli. Po drugie, podejmuje próbę odnalezienia klamry spinającej rozproszone wątki filozofii Kojeve'a, na które składają się m.in.: historyczna apokalipsa, motyw władzy (figury mędrca i tyrana), zezwierzęcenie istoty ludzkiej zamieszkującej globalne państwo, ustanie czasu. Zdaniem Michała Sikory pomocny w rozwikłaniu zawiłych i niekonsekwentnych przemyśleń Kojeve'a okazuje się mit wiecznego powrotu, który pozwala zrozumieć sens końca dziejów i miejsce człowieka w wieczności. Michał Sikora - doktor nauk humanistycznych, filozof, socjolog, związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach. Zajmuje się współczesną filozofią francuską, postsekularyzmem, antropologią kulturową, filozofią społeczną i polityczną. Prywatnie niespełniony rockman i literat. Ceni przyjaźń, podróże i dobre wino.
MKOl i FIFA jako aktorzy stosunków międzynarodowych
Artur Miazek
W prezentowanej książce dokonano analizy roli organizacji sportowych we współczesnych stosunkach międzynarodowych, biorąc pod uwagę przede wszystkim MKOI i FIFA. Te dwie obecnie najważniejsze sportowe organizacje są autonomiczne i funkcjonują jako pełnoprawni aktorzy polityki światowej. Autor pokazuje m.in. jak przebiegał proces tworzenia ich potęgi, na czym polega ich autonomia, w jaki sposób kształtują swoje relacje z pańswtami i innymi podmiotami stosunków międzynarodowych, a także jaką funkcję pełnią w dyplomacji sportowej.
Łukasz Krzyżowski, Wojciech Kowalik, Katarzyna Suwada, Anna...
W Polsce proces starzenia się ludności postępuje bardzo szybko, co zmienia kształt ,,polskiej kultury starości". Na potrzeby niniejszej książki termin ten definiujemy jako zestaw norm i praktyk społeczno-kulturowych - realizowanych zarówno przez osoby starsze, jak i osoby młode wobec osób starszych - szczególnie istotnych na dalszych etapach życia. W naszych badaniach skoncentrowaliśmy się na ,,młodych" emerytach, a więc takich, którzy formalnie przeszli na emeryturę w okresie ostatnich pięciu lat. Ich doświadczenie emerytury jest więc krótkie, można powiedzieć, że są w fazie przejściowej pomiędzy kolejnymi etapami życia - pomiędzy późną dorosłością a starością. Ale jest to okres kluczowy, jeżeli chcemy gruntownie poznać doświadczenie starzenia się i uchwycić bieg życia jednostki w całej jego złożoności. Przejście na emeryturę może być postrzegane jako znaczący moment w życiu człowieka. Ma on wpływ nie tylko na jednostkę przechodzącą na emeryturę, ale oddziaływa również na innych ludzi: członków rodziny, współpracowników, przyjaciół i znajomych. Jest więc kluczowy dla wielu wymiarów relacji społecznych. Pojawia się jednak pytanie, czy stanowi on punkt zwrotny w wymiarze tożsamościowym człowieka, czy w zasadniczy sposób odbija się na sposobie definiowania samego siebie i odnajdywania się w otaczającej rzeczywistości społecznej. Odpowiedź na to pytanie nie może być (i nie jest) odpowiedzią łatwą. Moment przechodzenia na emeryturę, jak i sam czas emerytury, nie jest bowiem doświadczeniem jednorodnym.
Młodzi i wykształceni w procesie przemian polskiej wsi
Ilona Matysiak
Ilona Matysiak - socjolożka, uzyskała stopień doktora w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Adiunkt w Katedrze Socjologii Zmiany Społecznej w Instytucie Filozofii i Socjologii Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej oraz stała współpracowniczka Ośrodka Badań nad Społecznymi Problemami Płci w Instytucie Studiów Społecznych im. Profesora Roberta B. Zajonca UW. Jej zainteresowania naukowe obejmują problematykę kapitału społecznego, zmian demograficznych oraz ról społecznych kobiet i mężczyzn w wiejskich społecznościach lokalnych, a także mniejszości narodowych i etnicznych oraz szkolnictwa wyższego. Stypendystka Fulbrighta i autorka książki pt. ,,Rola sołtysów we współczesnych społecznościach wiejskich. Płeć jako czynnik różnicujący". Publikowała m.in. w: Gender, Place and Culture: A Journal of Feminist Geography, Wieś i Rolnictwo, Nationalities Papers: The Journal of Nationalism and Ethnicity. Autorka koncentruje się na specyficznej i dotychczas w niewielkim stopniu badanej grupie mieszkańców wsi - młodych ludziach z wyższym wykształceniem. Poszukuje odpowiedzi na pytanie, jaką rolę odgrywają oni w społecznościach, w których żyją. Sprawdza, kim są, dlaczego zdecydowali się na życie na wsi i co z tego wynika. Podjęta problematyka ma istotne znaczenie dla przyszłości polskiej wsi. Książka została oparta na różnorodnym, ilościowym i jakościowym materiale empirycznym, zebranym przez autorkę. Jej ramy teoretyczne wyznacza teoria kapitału kulturowego Pierre'a Bourdieu oraz obszerna analiza dynamicznych przemian, jakie współcześnie przechodzi polska wieś.