Verleger: Wydawnictwo
Bohaterowie i zdrajcy. Polacy w służbach różnych wywiadów
Przemysław Słowiński
Sylwetki 25 agentów, którzy odegrali znaczącą rolę w historii wywiadu polskiego, niemieckiego, rosyjskiego, amerykańskiego, brytyjskiego. Są wśród nich ludzie działający z pobudek patriotycznych czy ideowych, a także ci, którzy kierowali się chęcią zysku, pragnieniem przygody, miłością lub koniunkturalizmem. Część postaci trudno ocenić jednoznacznie, gdyż ich działalność związana była z polityką i kontekstem historycznym. Zaliczyć do nich należy m.in. Ryszarda Kuklińskiego i Mariana Zacharskiego. Temu ostatniemu w czasach zimnej wojny udało się wykraść Amerykanom dokumentację supernowoczesnej broni, przekazaną później KGB. Wiele biografii dotyczy bohaterów ruchu oporu i żołnierzy AK, jak Kazimierz Leski, Jan Nowak Jeziorański czy rotmistrz Witold Pilecki. W książce nie brak jednak sylwetek zdrajców pracujących na rzecz gestapo czy Służby Bezpieczeństwa. Wśród sportretowanych osób są także kobiety, które wykazały się niezwykłym bohaterstwem w czasie II wojny światowej – Izabella Horodecka, Krystyna Skarbek, Elżbieta Zawacka.
Bronisława Ostrowska
Bronisława Ostrowska (1881-1928), poetka okresu Młodej Polski, słynna tłumaczka poezji francuskiej oraz wybitna pisarka książek dla dzieci. Bohaterski miś to najsłynniejsza polska książeczka, którą od pokoleń czytają polskie dzieci. Mówi o walce o niepodległą Polskę i powinna należeć do kanonu literatury polskiej dla dzieci.Pluszowy Miś Niedźwiecki przyszedł na świat we Lwowie, w przededniu wybuchu I wojny światowej. Jak wielu lwowian, tak i Misia oraz jego właścicieli, Halę i Stasia, wichry dziejów rzuciły w różne zakątki Europy.Jest świadkiem okupacji Lwowa przez Rosjan, trafia do legionów, potem na front zachodni, gdzie spotyka swego pana Stasia, który jak prawdziwy Polak walczy o wolną ojczyznę. Dociera też do Poznania, gdzie jest świadkiem wybuchu powstania wielkopolskiego, by w końcu trafić do Warszawy i na placu Saskim spotkać Naczelnika odrodzonego państwa, Józefa Piłsudskiego.Bohaterski miś to polski Kubuś Puchatek, któremu jednak nie dano wędrować w poszukiwaniu mądrości życiowej, ale który musi walczyć o wolną i niepodległą Polskę.
Bohdan Wodiczko. Dyrygent wobec nowoczesnej kultury muzycznej
Michał Klubiński
Monografia aktywności wybitnego polskiego dyrygenta-modernisty – Bohdana Wodiczki (1911–1985), autora wszechstronnego wskrzeszenia Teatru Wielkiego w Warszawie po II wojnie światowej, bezkompromisowego i zarazem naznaczonego tragizmem propagatora muzyki XX wieku. Praca omawia działalność dyrygenta, niemniej należy do gatunku szerzej traktującego tę działalność artystyczną, przejawiającą się nie tylko w samych koncertach, lecz w całości życia muzycznego. Stąd przedmiotem książki związanym z postacią Bohdana Wodiczki stają się: wielkie wzory muzyczne, życie muzyczne metropolii europejskich, zainteresowanie duchowym znaczeniem wybranej muzyki, sympatia dla nowoczesności języka wykonawczego, nowoczesność języka wykonawczego w prymacie konstrukcji dzieła, odkrywanie muzyki dawnej, uznanie dla idei kanonu muzyki XX wieku i muzyki dawnej, uznanie konieczności starań o nowego słuchacza i nową świadomość estetyczną, własna aksjologia muzyczna, uznanie wartości muzycznych dla poczucia wspólnoty w ramach kultury muzycznej, równouprawnienie różnorodnych, świadomie uznanych gatunków muzycznych, świadomość punktów przecięcia się koncepcji muzycznych z ideologiami i przyjętymi rolami społecznymi artystów. Tak rozumiany świat intelektualny artysty-wykonawcy należy w Polsce do rzadkości, a tym samym staje się cennością, o którą kultura muzyczna winna zabiegać i którą winna podejmować już w następnej epoce, po tej, do której sam artysta przynależał. Prof. dr hab. Michał Bristiger Komitet Nauk o Sztuce PAN Praca ma duże walory dokumentacyjne, obok dokonań indywidualnych dyrygenta otrzymujemy też historię recepcji w Polsce twórczości muzycznej tak symfonicznej, jak operowej. Preferencje dyrygenta w kierunku dzieł nowych, pochodzących z warsztatów najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, zderzały się nierzadko z polityką kulturalną PRL i jej oporami wobec Europy Zachodniej czy z natury konserwatywną publicznością filharmoniczną. Niemniej książka pokazuje, że wybitna osobowość i talent artysty oraz sztuka dźwięku, a także teatru (w operze) pozostawia na boku lub neutralizuje niekorzystne uwarunkowania polityczne, co więcej, może nawet w sposób, który nazwałbym z francuska brillant, wykorzystać mecenat państwa do promocji nowatorskiej twórczości muzycznej. W tym sensie opracowanie znajdzie uznanie nie tylko wśród muzykologów, lecz także u historyków i kulturoznawców, ponieważ ukazuje rangę wybitnej jednostki w kształtowaniu ogólnej kultury artystycznej oraz jej indywidualny wpływ na świadomość społecznego funkcjonowania sztuki. Praca dokumentuje praktykę artystyczną ponad czy poza koniunkturą polityczną. Prof. dr hab. Piotr Dahlig Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego
Agnieszka Kulbat
Czy każdy może być winny? Nastka jest nieszczęśliwie zakochana w Igorze. Odkąd tylko pamięta, darzy go uczuciem. W dodatku przyjaźni się nie tylko z nim, ale też z jego... dziewczyną. Pewnego dnia przez przypadek dostrzega ślady pobicia na ciele chłopaka. Nie ma wtedy jeszcze pojęcia, że rok później na forum szkoły zostanie wraz z nim oskarżona o zabójstwo jednej z nauczycielek. Czy wydarzenia sprzed kilkunastu miesięcy wyjdą w końcu na jaw? Gdy chwilę później Nastka wymyka się ze szkolnej auli, trafia na Igora, który zniknął z jej życia tuż po tragicznych wydarzeniach. Koło niego wisi ciało oskarżycielki. Coś jednak powstrzymuje młodych ludzi przed udzieleniem jej pierwszej pomocy...
Agnieszka Kulbat
Czy każdy może być winny? Nastka jest nieszczęśliwie zakochana w Igorze. Odkąd tylko pamięta, darzy go uczuciem. W dodatku przyjaźni się nie tylko z nim, ale też z jego... dziewczyną. Pewnego dnia przez przypadek dostrzega ślady pobicia na ciele chłopaka. Nie ma wtedy jeszcze pojęcia, że rok później na forum szkoły zostanie wraz z nim oskarżona o zabójstwo jednej z nauczycielek. Czy wydarzenia sprzed kilkunastu miesięcy wyjdą w końcu na jaw? Gdy chwilę później Nastka wymyka się ze szkolnej auli, trafia na Igora, który zniknął z jej życia tuż po tragicznych wydarzeniach. Koło niego wisi ciało oskarżycielki. Coś jednak powstrzymuje młodych ludzi przed udzieleniem jej pierwszej pomocy...
Bolesław Chrobry (#1). Bolesław Chrobry. Puszcza
Antoni Gołubiew
Pierwszy tom cyklu powieści historycznych o początkach polskiej państwowości. Człowiek zrodził się w puszczy. I tam też zrodziło się państwo polskie, którego wzrastającej potęgi dopatrywać należy się przede wszystkim w ludziach śmiałych, silnych i odpornych na niebezpieczeństwa. Taki jest książę Mieszko, i takim ma się stać jego pierworodny syn, Bolesław. To opowieść o młodym człowieku, który po powrocie do kraju przodków, musi udowodnić swoją wartość. Ale to także opowieść o codziennym życiu wielu ludzi od prostego raba i odważnego rycerza do bywałego w świecie kapłana nowej wiary. Do tej pory mogli liczyć tylko na siebie, a dzięki zaczątkom państwowości otrzymali niespodziewane wsparcie i ochronę przed zaborczymi sąsiadami i bezwzględnymi Wikingami. Burzliwe losy rodu Śliźniów, postawionych przed koniecznością walki z najazdem obcego im ludu, polityczne kulisy rodu Piastów, konflikt pomiędzy starym i nowym porządkiem świata wszystko to składa się na bogatą i pełną życia lekcję historii.
Bolesław Chrobry (#2). Szło nowe
Antonii Gołubiew
Drugi tom cyklu powieści historycznych o początkach Polski. Puszcza, choć piękna i potężna, wycofuje się nadchodzi nowy świat z nowymi prawami i nową wiarą. Polany i lasy zmieniają się w pola uprawne, osady i miasta, a zasady obowiązujące od wieków uginają się pod nakazami księcia. Bolesław Chrobry dobry wódz i organizator, sprawiedliwy władca snuje dalekosiężne plany i odnosi kolejne sukcesy. Puszczańskie plemiona, pod jego twardymi rządami, przeradzają się w Państwo, z którym muszą liczyć się potężni sąsiedzi. Wszystko rozgrywa się na tle, najważniejszych dla powstania polskiej państwowości, średniowiecznych wydarzeń. Poganie, siłą nawracani na chrześcijaństwo, mordują biskupa Wojciecha, a w czasie pielgrzymki króla Niemiec i cesarza rzymskiego Ottona III do grobu słynnego męczennika, ma miejsce Zjazd Gnieźnieński. Na jak długo wydarzenia te umocnią pozycję polskiego księcia w oczach Europy? Gołubiew kreśli panoramę dziejów przyszłego królestwa począwszy od pierwszych lat rządów Chrobrego, stara się w jak najbardziej obiektywny sposób ukazać historię wprowadzania chrześcijaństwa na ziemiach polskich. Szczegóły z codziennego życia licznych bohaterów, a także doskonale splatające się wątki, opisuje stylizowanym językiem pozwalającym zapomnieć o współczesności i przenoszącym słuchaczy w nieznane, odległe czasy.
Bolesław Chrobry (#3). Złe dni
Antoni Gołubiew
Pierwsza i druga część trzeciego tomu cyklu powieści historycznych o Bolesławie Chrobrym. Wraz ze śmiercią Ottona III rozpada się koncepcja chrześcijańskiego cesarstwa, które miało połączyć Germanię, Galię, Italię i Sclavinię. Nie zważając na rozlewający się po Europie ferment, Chrobry wytrwale dąży do zjednoczenia Słowian pod swoimi rządami, układa się z europejskimi władcami i zawiera przymierze z zasiadającym na Hradczanach Bolkiem Rudym, który okazuje się okrutnikiem i wiarołomcą. Z każdego zakątka piastowskiego księstwa słychać coraz głośniejszy dźwięk wojennych trąb, drogi tętnią rycerstwem, a w ludziach rośnie niepokój. Przewidujący i doświadczony już w rządzeniu władca, szkoli swoje drużyny i gromadzi wojenne zapasy. Bolesław jest w głębokiej rozterce, musi podejmować trudne decyzje brzemienne w skutkach dla wszystkich poddanych. Waha się. Czy wybierze pokój? Czy uzna, że to już ten moment, aby odkryć karty i ruszyć wraz ze swoimi zastępami na Pragę? Antoni Gołubiew mistrzowsko połączył historyczne fakty, wartką akcję oraz psychologiczne portrety licznych bohaterów ze wszystkich części cyklu. Atutem powieści jest stylizowany język oddający klimat odległych średniowiecznych czasów. Pojął, że nie człowiek jest wielki, jeno sprawy są wielkie, a człowiek jest wobec nich jak mech przed dębem. Że jedno mu tylko pozostaje: przejrzeć wielkość rzeczy i wielkość władania. Że on, ksiądz, wojewoda, władyka, tyle jeno wie, ile zdoła wypatrzyć w tym, co przed nim stoi, co go czeka, co żąda od niego, by podołał zadaniu.