Publisher: Wydawnictwo
SPATiF. Upajający pozór wolności
Aleksandra Szarłat
Przez kilka powojennych dekad Klub Aktora Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu był towarzyskim, kulturalnym i informacyjnym centrum stolicy. Artystom zapewniał poczucie bezpieczeństwa, a kulturze ciągłość, zwłaszcza dzięki wyjątkowym bywalcom pamiętającym jeszcze okres międzywojenny. O przekroczeniu progu SPATiF-u marzyli wszyscy: pisarze i tajniacy, członkowie KC i opozycjoniści, sportowcy, waluciarze i dziewczyny szukające szczęścia lub zarobku. Ale o tym, kto mógł wejść i dostąpić wtajemniczenia, decydował szatniarz Franio człowiek instytucja. Znajdujący się w samym sercu Warszawy klub, nieustannie inwigilowany przez bezpiekę, pozostawał wyspą wolności aż do stanu wojennego. Sam lokal działa do dziś, ale zmieniły się klimat i obyczaje. Po dawnym SPATiF-ie zostały jedynie legenda i mnóstwo anegdot z czasów, gdy za zamkniętymi drzwiami, skrywającymi nie zawsze piękne tajemnice, toczyło się intensywne życie. I ta historia polskiego kina, teatru, estrady i literatury barwnie opisana w książce Aleksandry Szarłat. Był taki adres, było takie miejsce. Historia SPATiF-u jest opowieścią o czasie i ludziach do tego czasu należących. Artyści i pretendenci, kolorowe ptaki i alkoholowe ćmy. Tyrmand, Komeda, Jędrusik, okazjonalne kelnerki, przyszłe żony. Ci ludzie potrafili ze sobą rozmawiać, nie spieszyli się tak bardzo, nie gonili za luksusami, bo żadnych luksusów nie było. Przy wódce, tańcząc lub przeklinając, żyli, po prostu żyli. Ale było to życie prawdziwe, życie na dwieście procent. Chodziło przecież o to, żeby się nie nudzić. Polsko, nie bądź nudna wołał Kisiel. W SPATiF-ie zawsze było ciekawiej tak jak w pasjonującej książce Aleksandry Szarłat. Łukasz Maciejewski
Specjalne Strefy Ekonomiczne jako stymulator rozwoju gospodarczego
Radosław Pastusiak
Książka dostarcza wiedzy o teoretycznych i praktycznych aspektach funkcjonowania SSE i ich wpływie na otoczenie społeczne i gospodarcze. Opisuje sposób, w jaki przedsiębiorstwo podejmuje decyzje dotyczące finansowania swej działalności w skali międzynarodowej. Podstawowe zmienne zostały zaczerpnięte z teorii handlu zagranicznego. W tej dyscyplinie został bowiem scharakteryzowany przepływ siły roboczej, polityka celna, podatkowa, polityka stałej ceny, jak również inne zjawiska, towarzyszące współpracy handlowej. Należy wspomnieć, że w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku nie istniała jeszcze tak daleka integracja całych regionów geograficznych, jak to ma miejsce na początku wieku XXI. Regulacje handlowe, celne i podatkowe miały duże znaczenie dla decyzji przedsiębiorców. W XXI wieku Unia Europejska funkcjonuje w oparciu o jednolite zasady wymiany handlowej, bez wzajemnych ceł i barier, podobnie jak niektóre państwa na kontynencie amerykańskim. Oznacza to, że przydatność przywilejów oferowanych przez strefy zaczyna mieć ograniczony charakter. Podstawowe problemy, których rozwiązań poszukuje teoria funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych, koncentrują się wokół wpływu specjalnych stref ekonomicznych na gospodarkę kraju-założyciela oraz skuteczności ich wykorzystania dla pobudzenia rozwoju w danym kraju.
Specjalne strefy ekonomiczne w Polsce. Od idei do praktyki gospodarczej
Piotr Hajduga
Monografia "Specjalne strefy ekonomiczne w Polsce. Od idei do praktyki gospodarczej" stanowi kompleksowe ujęcie rozwoju, funkcjonowania oraz transformacji specjalnych stref ekonomicznych (SSE) w Polsce na tle przemian społeczno-gospodarczych po 1989 r. Autor ukazuje, jak strefy - jako jedno z kluczowych narzędzi polityki regionalnej - przyczyniły się do ożywienia gospodarczego wybranych obszarów, przyciągania inwestycji, tworzenia miejsc pracy oraz dywersyfikacji lokalnych struktur przemysłowych. Publikacja łączy podejście teoretyczne z analizą empiryczną obejmującą lata 1997-2018, wykorzystując zarówno przegląd literatury i aktów prawnych, jak i badania własne oparte na metodach ilościowych, w tym wielowymiarowej analizie porównawczej. Czytelnik otrzymuje pogłębioną diagnozę efektów funkcjonowania SSE, ich zróżnicowania oraz czynników wpływających na atrakcyjność inwestycyjną poszczególnych regionów. Szczególne znaczenie w monografii ma omówienie reformy z 2018 r. i powstania Polskiej Strefy Inwestycji - nowego modelu wsparcia, który zastępuje tradycyjne SSE, rozszerzając ich instrumentarium na cały kraj. Autor przedstawia przesłanki i konsekwencje tej zmiany, porównując oba systemy oraz wskazując kierunki dalszego rozwoju polityki inwestycyjnej. To rzetelne i aktualne opracowanie stanowi cenne źródło wiedzy dla badaczy, praktyków gospodarczych, decydentów publicznych oraz wszystkich zainteresowanych mechanizmami wspierania inwestycji i rozwoju regionalnego w Polsce.
Speclang 2. Fachsprachen - Ausbildung -Karrierechancen
Beata Grzeszczakowska-Pawlikowska, Agnieszka Stawikowska-Marcinkowska
Band der Reihe SPECLANG die interessierten Leser/-innen erreichen soll (1. Band, vgl. Stawikowska-Marcinkowska 2016). Die thematische Vielfalt ist breit: von der Fachsprachen-, Ubersetzungsforschung und Lexikographie Uber Didaktik/Methodik des Fremdsprachen-/Fachsprachenunterrichts bis hin zur Reflexion Uber die Konsequenzen der aktuellen Marktanforderungen fUr das Fach Germanistik polenweit. Mit dem regen Gedankenaustausch durch die einzelnen Beitrage wird ein AnstoB zur weiteren, vertieften Diskussion Uber den fach-/berufsbezogenen Fremdsprachenunterricht im universitaren Bereich und somit zu dessen effizienter Gestaltung erhofft. Mit diesem Sammelband wird ein thematischer Bezug zur polnischsprachigen VerOffentlichung Speclang 2. Języki fachowe. Edukacja - perpektywy - kariera hergestellt.
Speclang 2. Języki specjalistyczne. Edukacja - Perspektywy - Kariera
Agnieszka Stawikowska-Marcinkowska, Beata Grzeszczakowska-Pawlikowska
Niniejsza monografia w języku polskim, tom drugi serii Speclang (zob. tom 1 Makowski 2016), jako podsumowanie wydarzeń Speclang 2017 przybliża badania dotyczące języków obcych w środowisku zawodowym. Równolegle ukazuje się również monografia w języku niemieckim, Speclang 2. Fachsprachen. Ausbildung - Perspektiven - Karriere. Różnorodność tematyczna obydwu tomów obejmuje m.in. języki specjalistyczne, dydaktykę języków specjalistycznych oraz refleksję na temat wymagań współczesnego rynku pracy. Mamy nadzieję, że omówione kwestie staną się zalążkiem do dalszej merytorycznej multidyscyplinarnej dyskusji na poziomie akademickim.
Specyfika i kierunki rozwoju obszarów wiejskich w Polsce
Alicja Sekuła, Julia Wojciechowska-Solis
Celem opracowania jest ukazanie specyfiki i możliwych kierunków rozwoju obszarów wiejskich. Problematyka podjęta w monografii jest próbą odpowiedzi na pytanie o to, czym są obszary wiejskie, kto jest odpowiedzialny za właściwe prowadzenie polityki sprzyjającej ich rozwojowi, jakie są możliwości rozwoju społeczno-gospodarczego i jakie podmioty sprzyjają poprawie sytuacji materialnej mieszkańców. Biorąc pod uwagę wielość wątków poruszonych w monografii, wypełnia ona lukę badawczą, przedstawiając zbiór uaktualnionych informacji, których brakuje w innych opracowaniach o podobnej tematyce. Monografia jest przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców. Polecana jest zwłaszcza osobom zajmującym się problematyką rozwoju terenów wiejskich, w tym rolniczych - naukowcom, włodarzom, urzędnikom. Może być ponadto wykorzystana przez studentów kierunków ekonomia, administracja, rolnictwo, agrobiznes czy gospodarka przestrzenna.
Spektakl jako wydarzenie i doświadczenie. Aktor
Irena Jajte-Lewkowicz, Monika Wąsik
Proponujemy Czytelnikom lekturę tekstów skupionych wokół pięciu zagadnień. Rozpoczynamy od przyjrzenia się statusowi i dziejom amatorskiej sztuki aktorskiej, rewidując utrwalone przekonania o znaczeniu i formach antycznego aktorstwa europejskiego (rozdział Aktor! Aktor!). Po ustaleniu źródeł przechodzimy do próby przyjrzenia się wybranym dzisiejszym przykładom sztuki, która niewątpliwie należy do amatorskiej (teatry środowisk lokalnych Górnego Śląska, Opolszczyzny, teatry religijne), koncentrując uwagę także na współczesnym rozumieniu fenomenu aktora-amatora (rozdział Przywrócić wspólnotę). W kolejnych dwóch częściach publikacji powracamy do kwestii wyznaczającej naszą refleksję naukową w ostatnich dziesięcioleciach, czyli do problematyki aktora – osoby z niepełnosprawności ą, oddając głos zarówno teoretykom i krytykom (Aktor „niepełnosprawny"? - dyskurs), jak i współtwórcom tego typu teatru (Aktor „niepełnosprawny"? - głos). Następny rozdział (Być sobą/Innym) poświęcamy amatorskiej sztuce aktorskiej podejmowanej w innych środowiskach kulturowo marginalizowanych czy objętych paternalistycznym dyskursem (imigranci, dzieci, osoby starsze), które dzisiejsza „tyrania normalności” (Julia Kristeva) dotyka w największym stopniu. Domknięcie książki stanowią teksty rozważające formułę pracy aktorów-amatorów i proponujące namysł nad tym, czy wykreowana przez teatry awangardowe i offowe tzw. „praca w procesie” spełnia się w tym obszarze teatralności. A ponieważ aktorstwo to niewątpliwie profesja sukcesu - kodę tomu stanowi refleksja na temat karier aktorów-amatorów… na scenach zawodowych. Ze Wstępu
Józef Korzeniowski
"Około godziny drugiej po południu, w jasny i mroźny dzień na początku lutego, szedł pieszo młody człowiek, okutany porządną szubą, obwiązany pięknym szalem, z antypką w ręku, ozdobioną bursztynem i czerwonym woreczkiem, a za nim szły bokiem złamane sanie, ciągnione przez dzielną czwórkę w krakowskich chomątach. Popędzał je wąsaty furman, idąc także pieszo, i ocierał ręką, w której trzymał długie biczysko, oczy i wąsy obrastające co moment białym szronem. Wtem pokazała się na wzgórku Sewerynówka, o sześć mil od Odessy leżąca, i pan August Molicki, obracając się do idącego za nim lokaja Franciszka, rzekł: - Biegajże, kpie, prędzej i postaraj się o rzemieślnika, który by nam naprawił sanie. Nie opatrzyliście ich w Odessie; teraz ja z waszej łaski muszę iść piechotą, a może tu stać będę ze dwa dni - żeby was diabli wzięli, łajdaki! Franciszek pobiegł, jak mógł najprędzej, klnąc zapewne w duchu i pana, i furmana, i Odessę, a w pół godziny potem rozgościł się pan August w ogrzanym i dużym pokoju i zrzuciwszy z siebie szubę, ciepłe buty i wszystko to, czym obciążamy nasze ciało w nieszczęsnych podróżach zimowych, kazał sobie przynieść poduszkę i zgrzany i zmęczony rozłożył się na twardej kanapie, która mu się dziwnie miękką i wygodną wydała. - Bo jak głód najlepiej jeść gotuje, tak fatyga najlepiej ściele. Mądrość to prosta; radzi jednak o niej zapominamy. Ale przepraszam za morał, a wracam do pana Augusta. Pan August był to młody człowiek nowego pokolenia. W roku 1843, w pamiętnej dla niego epoce złamania sanek, miał lat dwadzieścia pięć." - fragment książki