Verleger: Znak-horyzont
Wilczyce. Królowe, które rządziły Anglią przed Elżbietą I
Helen Castor
George R. R. Martin wzorował Grę o tron na burzliwej historii średniowiecznej Anglii i trudno się dziwić. Zdrady, spiski i krwawe wojny były tu codziennością. Helen Castor zabiera nas w sam środek tego świata, gdzie walki o koronę prawie nigdy nie ustawały, a lojalność była towarem deficytowym. Autorka z pasją i rozmachem opowiada o kobietach, które w epoce zdominowanej przez mężczyzn potrafiły przejąć stery. Od ambitnej Matyldy przez potężną Eleonorę Akwitańską po bezwzględną Izabelę Francuską tytułowe wilczyce torowały drogę dla Elżbiety I, pierwszej wielkiej królowej Anglii. Wilczyce to fascynująca opowieść o władzy, ambicji i przetrwaniu historyczny fresk, który czyta się jak najlepszą sagę. Helen Castor skończyła uniwersytet w Cambridge, gdzie następnie wykładała historię średniowiecza. Współpracuje z radiem BBC jako autorka popularnych programów o średniowiecznej Anglii. Wilczyce znalazły się wśród książek roku Guardiana, Timesa i The Independent. * * * Helen Castor jest jedną z najwybitniejszych piszących obecnie specjalistek od średniowiecza. Jej Wilczyce to zarówno seria znakomitych portretów najważniejszych królowych średniowiecznej Anglii, jak i mistrzowskie studium kobiecej władzy. Wartka, inteligentnie napisana, politycznie przenikliwa i ostrożna w ocenach ta książka to współczesny klasyk. Dan Jones
Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych?
Szymon Pękala
Jak rozmawiać z ludźmi, którzy zawsze mają rację? Żyjemy w epoce, w której każdy ma coś do powiedzenia, ale niewielu potrafi naprawdę słuchać. Z jednej strony wiemy, że jesteśmy manipulowani i zamykani w bańkach, których granice wyznaczają algorytmy. Z drugiej powoli przestaje nam to przeszkadzać. Szymon Pękala, twórca kanałów Wojna idei oraz Szymon mówi, przekonuje, że nadal warto rozmawiać. Ale rozmowa to coś więcej niż otwarcie się na dialog. To sztuka, której można a nawet trzeba się nauczyć. I tutaj z pomocą przychodzi Szymon. Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych to obowiązkowy przewodnik dla każdego, kto ma dość mówienia do ściany. W krótkich, praktycznych rozdziałach autor udowadnia, że nadal możemy porozumieć się z ludźmi, których mamy wokół siebie. Z sąsiadami z klatki, kolegami z pracy czy panią z warzywniaka. Co więcej możliwe jest poruszenie tematów podatków, wojny czy zmian klimatycznych bez rozpętywania awantury przy świątecznym stole. Bo dopiero kiedy przestaniemy patrzeć na siebie jak na przeciwników na ringu, któreś z nas będzie mogło stwierdzić: Cholera w sumie racja. Chcesz się dowiedzieć, jak zamiast okopywać się w swoich przekonaniach, zbudować most do porozumienia? Ta książka jest dla ciebie.
Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych?
Szymon Pękala
Jak rozmawiać z ludźmi, którzy zawsze mają rację? Żyjemy w epoce, w której każdy ma coś do powiedzenia, ale niewielu potrafi naprawdę słuchać. Z jednej strony wiemy, że jesteśmy manipulowani i zamykani w bańkach, których granice wyznaczają algorytmy. Z drugiej powoli przestaje nam to przeszkadzać. Szymon Pękala, twórca kanałów Wojna idei oraz Szymon mówi, przekonuje, że nadal warto rozmawiać. Ale rozmowa to coś więcej niż otwarcie się na dialog. To sztuka, której można a nawet trzeba się nauczyć. I tutaj z pomocą przychodzi Szymon. Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych to obowiązkowy przewodnik dla każdego, kto ma dość mówienia do ściany. W krótkich, praktycznych rozdziałach autor udowadnia, że nadal możemy porozumieć się z ludźmi, których mamy wokół siebie. Z sąsiadami z klatki, kolegami z pracy czy panią z warzywniaka. Co więcej możliwe jest poruszenie tematów podatków, wojny czy zmian klimatycznych bez rozpętywania awantury przy świątecznym stole. Bo dopiero kiedy przestaniemy patrzeć na siebie jak na przeciwników na ringu, któreś z nas będzie mogło stwierdzić: Cholera w sumie racja. Chcesz się dowiedzieć, jak zamiast okopywać się w swoich przekonaniach, zbudować most do porozumienia? Ta książka jest dla ciebie.
Szymon Pękala
My kontra oni. Prawica vs. lewica. Liberałowie przeciwko konserwatystom. Linie kolejnych podziałów wyznaczają rytm naszego życia. Coraz częściej okopujemy się na z góry przyjętych pozycjach, gotowi bronić ich za wszelką cenę. Przekonani przekonują tylko przekonanych, a ci, którzy wychodzą z propozycją dialogu, traktowani są w najlepszym razie jak pożyteczni idioci. Czy faktycznie jesteśmy skazani na polsko-polskie przepychanki? To zależy. Bo jeśli przyjrzymy się sobie bliżej, okazuje się, że jesteśmy do siebie zaskakująco podobni. Podatni na manipulację, skłonni do emocjonalnego reagowania, chętniej ufamy swoim niż innym zwłaszcza w sieci. Padamy ofiarami nie własnych krwiożerczych instynktów, ale akcji umiejętnie rozkręcanych przez polityków, spin doktorów i wszystkich, którzy chcą nas wykorzystać do własnych celów. Jak się przed tym bronić? Szymon Pękala, publicysta i twórca kanałów Wojna Idei oraz Szymon mówi, podaje bardzo prosty sposób. Na trudne pytania nie bój się odpowiadać: to zależy a potem dokładnie przemyśl sprawę. Trzymaj się faktów. Nie ulegaj emocjom. Nie szufladkuj. Rozmawiaj z ludźmi, z którymi się nie zgadzasz. Nie podążaj za tłumem. I, no właśnie myśl po swojemu.
Pawlina Sebastian
Zejścia do kanału boją się wszyscy. Polacy nie mają wyboru, znajdują w sobie odwagę. Niemcy nie odważą się na to nigdy. Będą wieszać granaty przy włazach i wrzucać je do środka. Będą blokować studzienki. Będą zabijać wycieńczonych podziemną wędrówką powstańców i cywilnych uciekinierów. Ukrywają się tam Żydzi po likwidacji getta. Łączniczki AK przeciskają się nimi, niosąc meldunki. Grupy szturmowe dzięki nim zyskują przewagę zaskoczenia. Gdy Powstanie upada, kanały stają się dla walczącej Warszawy ostatnią drogą ucieczki. Dla wielu miejscem wiecznego spoczynku. Wojna w kanałach to opowieść o odwadze i strachu. O ciemności, której nie dało się oswoić. O przeraźliwej ciszy i złowieszczym echu. O ściskającym bólu i wycieńczeniu. Bo warszawskie kanały w czasie okupacji to śmiertelna pułapka i obietnica ocalenia.
Wojny Putina. Czeczenia, Gruzja, Syria, Ukraina
Mark Galeotti
Historia współczesnej Rosji to historia ambicji jednego człowieka Wszystko zaczęło się w 1999 roku. Dziesięć lat po upokarzającym wycofaniu się Związku Radzieckiego z Afganistanu premierem Rosji został Władimir Władimirowicz Putin. Niecałe dwa miesiące później wojska rosyjskie wkroczyły na terytorium Czeczenii. Czeczenia okazała się jednak tylko pierwszym z licznych teatrów wojen Putina. Jak wielu carów potraktował on armię jako narzędzie do przywrócenia podupadłemu imperium statusu pełnoprawnej superpotęgi. Mocarstwowe dążenia Putina nie od zawsze były tak oczywiste jak obecnie. W pierwszych latach rządów skutecznie wmówił swoim rodakom, że świat zagraża ich bezpieczeństwu. Jak więc doszło do tego, że to Rosja zaczęła zagrażać światu? A człowiek, który mówił kiedyś o przystąpieniu Rosji do NATO, teraz grozi wojną temu samemu Sojuszowi? Na to i wiele innych pytań odpowiedzi szuka Mark Galeotti, specjalista ds. Rosji oraz zagadnień z zakresu bezpieczeństwa. Brytyjski historyk wraca m.in. do Czeczenii, Gruzji czy Syrii, analizując taktyczne i strategiczne posunięcia rosyjskich sił. Wszystko po to, by spojrzeć na ostatnie ćwierćwiecze z perspektywy wojen rozpętanych przez Władimira Putina.
Wojownicy z pól ryżowych. Historia samurajów
Pierre-Francois Souyri
ZAPOMNIJCIE O SZLACHETNYCH WOJOWNIKACH Z FILMÓW KUROSAWY Pierre-François Souyri rozprawia się z mitem samuraja i pokazuje, co naprawdę kryło się za maską bushid: przemoc, zdrada, polityka i paradoksy. A kiedy brutalni feudałowie stali się poetami, urzędnikami i ideologami, Japonia wykorzystała ich wyidealizowany wizerunek do zbudowania narodowej tożsamości także na eksport. Autor dowodzi, że samuraje to nie tylko miecz, ale też kaligrafia, poezja, ceremonia parzenia herbaty i sztuka mądrego rządzenia. Przez wieki byli oni nie tylko żołnierzami, ale też intelektualną i administracyjną elitą strażnikami porządku, etykiety i wiedzy. Souyri przywraca im tę wieloznaczność, pokazując, jak wojownik z czasem stawał się urzędnikiem, a pole bitwy zamieniał na dworskie rytuały i polityczne gry. Wojownicy z pól ryżowych. Hisotria samurajów to fascynująca, przenikliwa opowieść, która zostawia ślad jak cięcie miecza. * Pierre-François Souyri francuski historyk i japonista, specjalizuje się w dziejach średniowiecznej i nowożytnej Japonii. Profesor Uniwersytetu w Genewie, były dyrektor Maison franco-japonaise w Tokio. Autor cenionych prac o samurajach, mentalności feudalnej Japonii i historii idei. Pisze jasno, przekrojowo i z pasją, konsekwentnie odrzucając orientalizujące spojrzenie na Japonię.
Wyklęta armia. Odyseja żołnierzy Andersa
Kacper Śledziński
Przy życiu trzymała ich tylko jedna nadzieja: że wrócą do kraju i wywalczą Polsce wolność. Przetrwali niewolę gułagu, przemierzyli całą Azję i z najwyższym poświęceniem brali udział w bitwach we Włoszech, w tym w tej najważniejszej - o Monte Cassino. Choć zdawali sobie sprawę z tego, że szanse na odzyskanie ojczyzny stają się coraz mniejsze, nie poddawali się. Męstwo i odwaga żołnierzy Andersa wiele razy przechylało szalę zwycięstwa na stronę aliantów. Wyklęta armia to pisarstwo historyczne najwyższej próby. Łączy w sobie lekkość pióra i porywającą narrację z całościowym ujęciem monumentalnej historii armii Andersa. Jej losy to także losy cywili i rodzin żołnierzy, które wraz z formującymi się w ZSRR Polskimi Siłami Zbrojnymi, opuściły piekło Kołymy. Kacper Śledziński - autor bestsellerowych Cichociemnych oraz Tankistów mierzy się z kolejną legendą polskiego udziału w II wojnie światowej. Z właściwą sobie swadą i dbałością o szczegóły przedstawia pełne gorzkiej chwały dzieje armii Andersa. - Czy pan sądzi pytał generał Keightley Rudnickiego że siedemdziesięciu Polaków da sobie radę z oddziałem wypadowym 250 strzelców alpejskich?. Zapadła cisza W cieplej kwaterze sztabu 78 dywizji pułkownik Klemens Rudnicki krótko zastanawiał się nad odpowiedzią: - Pan generał obawia się, że jest ich za mało? Ja sądzę, że jest ich tyle ile potrzeba Fragment książki