Wydawca: Znak
Wisława Szymborska
Jest więc taki świat, nad którym los sprawuję niezależny? Czas, który wiążę łańcuchami znaków? Istnienie na mój rozkaz nieustanne? Poetycki świat Szymborskiej świat rzeczy drobnych, ułamków codzienności, ale i spraw uniwersalnych, wielkich pytań i wątpliwości rozpisany na wiele precyzyjnych i sugestywnych utworów, utrwalonych jakby szeptem i przez to dobitnych. A w centrum człowiek. Ja, ty, każdy i każda z nas. Cud, który nie tak dziwi, jak powinien. Po raz pierwszy zebrane wszystkie wiersze Wisławy Szymborskiej Z okazji stulecia urodzin noblistki powstał wyjątkowy zbiór zawierający całą jej twórczość poetycką. Teksty od debiutanckiego Szukam słowa, pomieszczone w czternastu tomach, po wiersze dotąd niepublikowane. Komentarzem opatrzył je wybitny znawca poezji Szymborskiej prof. Wojciech Ligęza; jego posłowie ułatwia poruszanie się po wielości możliwych kontekstów i odczytań tej poezji. Wiersze wszystkie pozwalają prześledzić ewolucję poetki, odkryć na nowo jej wrażliwość, a także wrócić do ukochanych fraz. Skłaniają, by zatrzymać się i skupić na chwili. Zachwycają przenikliwością, zaskakują aktualnością, ciekawią bogactwem spostrzeżeń.
Wojciech Bonowicz, Michał Heller, Bartosz Brożek, Zbigniew...
Nowe, uzupełnione wydanie książki przedstawiającej fenomenalny świat wybitnego kosmologa Rozmowa ze światowej klasy polskim uczonym i myślicielem o jego drodze życiowej, która prowadziła przez Sybir, seminarium duchowne, studia filozoficzne na KUL-u, wykłady na wielu renomowanych uczelniach świata aż do Pałacu Buckingham, gdzie odebrał prestiżową Nagrodę Templetona za pokonywanie barier między nauką a religią. Kłopoty młodego wikarego, praca nad modelami kosmologicznymi, radość uczonego, któremu udało się znaleźć rozwiązanie matematycznego problemu, pierwszy komputer, spotkania z Janem Pawłem II, rozwijane przez lata pomysły filozofii w nauce i teologii nauki oto niektóre motywy tej barwnej i wielowątkowej opowieści, do której Michała Hellera sprowokowali Wojciech Bonowicz, Bartosz Brożek i Zbigniew Liana.
Wojciech Jagielski
Wojciech Jagielski wielokrotnie nagradzany pisarz, publicysta, korespondent wojenny, autor bestsellerowych książek. Za tę książkę autor mógł zapłacić życiem! Jestem Szamil Basajew, osiemnastokrotnie zabity rzucił na powitanie. () Nie boi się pan, że Ja to się, proszę pana, niczego nie boję. Autor wyrusza na Kaukaz, gdzie po latach rosyjskiej dominacji rodzi się głód niepodległości. Staje się świadkiem konfliktu między dwoma czeczeńskimi przywódcami szalonym zwolennikiem akcji terrorystycznych Szamilem Basajewem oraz rozważnym i pragmatycznym pułkownikiem Asłanem Maschadowem. Każdy z nich chce po swojemu układać stosunki z potężnym sąsiadem. A w zrujnowanych domach i blokach żyją w strachu tysiące prostych ludzi, niepewnych jutra. To historia o Czeczenii, jednym z najtragiczniejszych miejsc na ziemi, i o jej mieszkańcach pragnących tego, by choć przez chwilę poczuć się bezpiecznie. Mistrz zarówno w fachu dziennikarskim, jak i literackim. Kazik Staszewski Ta książka w uderzająco obrazowy sposób oddaje niebezpieczeństwo, nędzę i cierpienie właściwe czeczeńskiej codzienności. The Economist
Wojciech Jagielski
- Jestem Szamil Basajew, osiemnastokrotnie zabity - rzucił na powitanie. (...) - Nie boi się pan, że... - Ja to się, proszę pana, niczego nie boję. Wyrusza bowiem na Kaukaz, gdzie po latach rosyjskiej dominacji rodzi się głód niepodległości. Staje się świadkiem konfliktu między dwoma czeczeńskimi przywódcami - szalonym zwolennikiem akcji terrorystycznych Szamilem Basajewem oraz rozważnym i pragmatycznym pułkownikiem Asłanem Maschadowem. Każdy z nich chce po swojemu układać stosunki z potężnym sąsiadem. A w zrujnowanych domach i blokach żyją w strachu tysiące prostych ludzi, niepewnych swojego jutra. To historia o jednym z najtragiczniejszych miejsc na ziemi - Czeczenii - i o ludziach pragnących tego, by choć przez chwilę poczuć się bezpiecznie.
Wiklina. Piękne rzeczy, które wypleciesz sam(a)
Anna Borecka, Katarzyna Nejman
Prosty i przyjazny kurs wyplatania z wikliny dla każdego, kto tęskni za naturą i potrzebuje chwili relaksu Wiklinowe kosze, osłonki na doniczki, zjawiskowe mandale czy wiesz, że wszystkie te rzeczy możesz wykonać sama w domu? Wystarczy pęk wierzbowych witek, zestaw kilku podstawowych narzędzi i twoje ręce gotowe do pracy! Ania Borecka i Kasia Nejman entuzjastki plecionkarstwa i twórczynie marki Siostry plotą zapraszają cię do świata, w którym rzemiosło artystyczne łączy się z miłością do natury. Dzięki przemyślanemu ułożeniu projektów od najprostszych do tych nieco trudniejszych nauczysz się podstawowych splotów i dowiesz się, jak wypleść: efektowną tacę, na której wyeksponujesz biżuterię lub inne drobiazgi, praktyczny kosz na kółkach (sprawdzi się w każdym domu!), abażur na lampę według własnego projektu, ozdoby do pokoju dziecięcego tak proste, że wykonasz je razem ze swoim maluchem. Zakochaj się w wiklinie i wypleć swoją własną historię!
Wina, kara, polityka. Rozliczenia ze zbrodniami II Wojny Światowej
Andrzej Paczkowski, Machcewicz Paweł
Najkrwawszy konflikt w historii i jego długi cień. Czy sprawiedliwość po wojnie w ogóle jest możliwa? Zgładzeni w obozach śmierci, zagłodzeni w gettach, zabici podczas czystek etnicznych, rozstrzelani w publicznych i potajemnych egzekucjach, spaleni żywcem we własnych domach, piwnicach i stodołach, spopieleni podczas bombardowań... Katalog zbrodni drugiej wojny światowej zdaje się nie mieć końca. Ile jest ofiar? Nawet nie umiemy tego policzyć! Dziesiątki milionów... Większość spośród nich to cywile. Ci, którzy przeżyli, wychodzą z konfliktu nie z bliznami, ale z otwartymi ranami, Zanim się zagoją, potrzebna jest sprawiedliwość, albo choć odwet i zemsta. Bo bezprecedensowa jest nie tylko liczba ofiar, ale i sprawców. Czy uda się ukarać choćby dziesięć procent z nich? Ilu trzeba postawić przed sądem, ilu rozstrzelać, żeby sprawiedliwości stało się zadość? Wybitni historycy Andrzej Paczkowski i Paweł Machcewicz zadają pytanie, jak świat poradził sobie z rozliczeniami. I czy na pewno ukarano tych, którzy na to najbardziej zasługiwali? Czy wina spotkała się ze słuszną karą? No i co ma do tego wszystkiego polityka. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Kuba Janicki, Tomasz Kosiński, Magdalena Kubiaczyk, Joanna...
WSZYSTKO, CO CHCESZ WIEDZIEĆ O WINIE, ALE BOISZ SIĘ ZAPYTAĆ Postawmy sprawę jasno: wino i ludzie są dla siebie stworzeni. Dlatego nie musisz być znawcą, żeby rozpoznać, czy jest dobre, dobrać je do potraw, degustować je lub po prostu wybrać przyzwoitą butelkę na prezent. Ta książka podpowie ci, jak to robić i przy okazji całkiem dobrze się przy tym bawić. O co właściwie chodzi z tym winem? Jak zamawiać je w restauracji, żeby nie narobić sobie wstydu? Czy szampana można połączyć z Big Makiem? Jak według Greków powinna wyglądać dobra libacja? Czy maceracja boli? Jak silne barki mają drożdże? Jak właściwie trzymać kieliszek i dlaczego w Hollywood robią to źle? Odpowiedzi na te pytania to tylko przedsmak jazdy bez trzymanki po świecie win, jaka czeka cię z książką Wino. Przelane na papier. Obiecujemy, że po lekturze ten trunek już nigdy nie będzie smakował tak samo. Każdy łyk stanie się czystą frajdą. ** CZWÓRKA PRZYJACIÓŁ, KTÓRA PRZELAŁA NA PAPIER WSZYSTKO, CO CHCESZ WIEDZIEĆ O WINIE. Wino zawsze łączy się z jakąś historią w przypadku autorów tej książki nie było inaczej. Magda, Kuba, Asia i Tomek to załoga Chabrów z poligonu, kameralnego krakowskiego wine baru z winem naturalnym. Co ich łączy? Marmolit na schodach oraz umiejętność wciągania innych do wielobarwnego i wielosmakowego świata win. Opowiedzą ci o nim wszystko, co chcesz wiedzieć, ale o co boisz się zapytać. Fragment książki Wino. Przelane na papier: Kochamy wino, pijemy wino, bawimy się winem, podróżujemy za winem, rozmawiamy o winie i uwielbiamy podawać wino ludziom. Ta książka powstała dzięki nabytej wiedzy i codziennym przeżyciom, rozmowom z winiarzami, naszymi gośćmi, obserwacji uczestniczącej i uczestniczeniu obserwującym, wspartym naszym dziennikarskim doświadczeniem. Jest wielobarwna i wielosmakowa. Jak wino. Przelane na papier. Spis treści książki Wino. Przelane na papier: 1. Nasi mali przyjaciele / czyli jak drożdże robią wino 2. Proszę nie deptać winogron / czyli jak człowiek robi wino 3. Było sobie wino / czyli historia kilku tysiącleci w kilku łykach 4. Rocknrolnik / czyli kto, jak i po co robi wino naturalnie 5. Białe, czerwone i wszystko pomiędzy / czyli jak dzieli się wino 6. Orange is the new wino / czyli wina pomarańczowe (które nie są z pomarańczy) 7. Nasze ukochane bąbelki / czyli wina musujące 8. Odwołanie od apelacji / czyli Stary Świat 9. Kto tu kogo odkrywa / czyli Nowy Świat 10. Nos, usta, sukienka / czyli czym i jak wino działa na zmysły 11. W Hollywood robią to źle / czyli z czego i jak pić wino 12. Wojna z temperaturą pokojową / czyli w ilu stopniach pić wino i jak je przechowywać 13. Spółka jawna / czyli jak dobierać wino do jedzenia i na odwrót 14. Trybuszon dwufazowy i koledzy / czyli czy i jakich akcesoriów winiarskich naprawdę potrzebujesz 15. Kolega kiedyś mówił / czyli jak kupować wino w sklepie 16. Nie tylko drugie od końca / czyli jak zamawiać wino w restauracji 17. Awangarda na froncie / czyli o przyjemności płynącej z dobrze zaprojektowanej etykiety wina
Natalia Budzyńska
Stanisław Witkiewicz. Utalentowany malarz, genialny krytyk sztuki i pisarz, ojciec Witkacego. Nietuzinkowy Litwin, nowatorski wizjoner, uparty patriota, naznaczony rodziną powstańczą historią. Człowiek, który wymyślił w architekturze styl zakopiański i odkrył dla świata uroki najpopularniejszej dziś podtatrzańskiej miejscowości. Kim był człowiek, który dał nam Zakopane? Łzy cisnące się do oczu i ściśnięte od płaczu gardło nie pozwoliły na jego pogrzebie przemówić Stefanowi Żeromskiemu. Henryka Sienkiewicza zeswatał z jego ukochaną przyszłą żoną, przedwcześnie zmarłą Marią, a światowej sławy aktorka Helena Modrzejewska była chrzestną jego jedynego syna. Zresztą do pary z niepiśmiennym góralem, muzykantem i gawędziarzem, Sabałą. Taki właśnie był Stanisław Witkiewicz, z jednej strony znał się z niemal całym artystycznym światkiem przełomu XIX i XX wieku, z drugiej siadał z góralami na ganku, gdzie gawędzili przy koniaku. Nie miał manii wielkości, wręcz przeciwnie. Nie wziął nawet korony za wykonanie ponad 200 projektów zakopiańskich domów, nie przyjmował przyznawanych mu nagród i państwowych orderów, wolał spokojne Podhale niż przytłaczającą Warszawę. W życiu liczyły się dla niego tylko trzy rzeczy: ukochany syn, sztuka i Polska. "Witkiewicz. Ojciec Witkacego" - książka Budzyńskiej Czego nauczył się od niego Józef Piłsudski? Co takiego Witkiewicz dostrzegł w Zakopanem, że poświęcił mu znaczną część życia? Skąd wzięła się jego fascynacja rewolucją? Dlaczego wierność małżeńska nie miała dla niego największej wartości? I jak to się stało, że Witkacy tak bardzo go rozczarował?