Видавець: Znak
Jak wyjść z siebie. O złudzeniu niezależności i sile społecznych więzi
Agata Sikora
Czy codzienny stres to nasza prywatna porażka, czy może adekwatna reakcja na porządek społeczny, w którym żyjemy? Jaka jest cena pełnej niezależności i kto ją płaci? Agata Sikora powraca z błyskotliwą analizą codzienności obnaża iluzję, że samowystarczalność to jedyna droga do wolności. Przekonuje, że nasz lęk nie wynika z wewnętrznej kruchości, lecz z pustki po rozpadzie więzi społecznych. Autorka odnajduje poczucie bezpieczeństwa w żywej międzyludzkiej sieci w gestach, które wymykają się rynkowej logice transakcji i romantycznym mitom o autentycznych uczuciach. Pokazuje, jak w świecie, który każe nam traktować samych siebie jak jednoosobowe firmy, zapewnienie sobie bezpieczeństwa stało się samotnym, prywatnym przedsięwzięciem. Dlaczego tak bardzo kochamy Joela z The Last of Us, choć w imię ochrony swoich zabiłby nas wszystkich? Czy istnieje siatka bezpieczeństwa, która złapie nas, gdy się potkniemy? Jeśli tak kto i jak ją splata? I co się stanie, jeśli zamiast wychodzić na swoje, spróbujemy wyjść ku sobie? Jak wyjść z siebieto przenikliwa, napisana z literackim zacięciem opowieść o tym, jak wyzwalające i przyjemne może być uznanie własnej współzależności. Czas przestać biegać w kołowrotku indywidualizmu. Czas zacząć tkać społeczną sieć. Sikora tworzy błyskotliwą, trafną i niepokojącą diagnozę świata, w którym nawet troska stała się narzędziem systemu. PAULINA MAŁOCHLEB Kiedy to się stało, że walkę o przetrwanie pomyliliśmy z życiem? Czy nie na tym polegała nowoczesna obietnica? Ta książka to zaproszenie do wykolejenia się, pozbycia automatyzmów, które trzymają nas w kieracie. Ta książka nie daje narzędzi do bycia bardziej wydajnym daje język, by zrozumieć, dlaczego życie w późnym kapitalizmie sprawia, że czujemy się jak w źle skrojonym ubraniu. Lubię pisanie Agaty Sikory, czytam jej teksty zawsze, gdziekolwiek się pojawią. Imponuje mi sposób jej myślenia i intelektualna klarowność. Sikora pokazuje, że można i trzeba samodzielnie myśleć świat. Wychodzi z tego literatura, która sprawia, że czytelnikowi przestaje być wygodnie. A przecież taka jest najlepsza. FILIP SPRINGER * Agata Sikora kulturoznawczyni, eseistka. Autorka głośnych książek Wolność, równość, przemoc (nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia) oraz Szczerość. Pisuje między innymi dla Dwutygodnika, Miesięcznika Znak, OKO.press. W swojej twórczości opisuje mechanizmy kształtujące współczesną wrażliwość, łączy analizę tekstów kultury z doświadczeniem codzienności. Jej głos wnosi spokój i empatię do gorących debat publicznych.
Jak wykryć kłamstwo. Profilerka Natalia Hofman radzi, jak widzieć więcej niż inni
Natalia Hofman
Czy wiesz, że dobry kłamca będzie długo patrzył ci w oczy? Profilerka Natalia Hofman współpracuje z policją i detektywami, pomaga w śledztwach gospodarczych, szkoli rekruterów. Jest uczennicą najwybitniejszego na świecie specjalisty od wykrywania kłamstw - Paula Ekmana. Na jej szkolenia trzeba zapisywać się z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. W swojej pierwszej książce uczy, że nie musimy umieć czytać w myślach, by rozpoznać kłamstwo. Jak ciało zdradza, że kłamiemy? Co można zrozumieć patrząc na tatuaż na lewym przedramieniu? Jak kłamią mężczyźni, a jak kobiety? Na co zwracać uwagę podczas rekrutacji? Jak rozpoznać patologicznego kłamcę? Każdego dnia jesteśmy okłamywani ponad dwieście razy! Dzięki tej książce dowiesz się kiedy!
Jak zadbać o odporność psychiczną. Zbiór tekstów do słuchania
Michał Cichy, Ewa Woydyłło, Magdalena Sękowska, Cveta...
Kiedy ostatnio zdarzyło Ci się pomyśleć: Jak się czuję?. To pytanie zadajemy bliskim rodzinie, partnerom, przyjaciołom. Pytamy najczęściej z troski, czasem z ciekawości... A sobie? Sobie zadajemy je zaskakująco rzadko. Obowiązki się piętrzą. Lista zadań nie ma końca. Funkcjonujemy w trybie walki, gubiąc po drodze prawo do odpoczynku. Tymczasem zadbanie o własną psychikę powinno być fundamentem, którego zbudowanie stawia się na pierwszym miejscu. To nie brak problemów decyduje o jakości życia, lecz sposób, w jaki na nie odpowiadamy. Dzięki zbiorowi wyselekcjonowanych ekstów do słuchania dowiesz się, jak utrzymać higienę zdrowia psychicznego, jak poradzić sobie z trudnymi przeżyciami oraz czy możliwe jest odkrycie recepty na szczęście. Głos zabrali eksperci i ekspertki, tacy jak terapeuta Bogdan de Barbaro, psycholożka Magdalena Sękowska czy profesor Janusz Czapiński.
Jak zatrzymać koniec świata. Rozmowy o religii, prawie i polityce
Marcin Makowski, Marcin Matczak
Świat, jaki znamy, rozsypuje się w drobny mak. Idzie nowe. Co ze sobą przyniesie? Jak to możliwe, że zbitka Polak katolik przestała być aktualna, a pokolenie JP2 jest dzisiaj pokoleniem apostazji? Dlaczego wszyscy Polacy to już nie jest jedna rodzina? Czy współczesna prawica, lewica oraz liberałowie wiedzą, jak zbudować państwo, w którym będziemy umieli ucywilizować napięcia światopoglądowe? A może nikomu nie jest to na rękę? Czy możemy jeszcze zaproponować jakąś nową wspólną opowieść o świecie, której tak bardzo potrzebujemy? Dziennikarz Marcin Makowski wraz z prawnikiem i publicystą prof. Marcinem Matczakiem w dynamicznej i konfrontacyjnej rozmowie starają się odpowiedzieć na te fundamentalne pytania.
Jak zatrzymać koniec świata. Rozmowy o religii, prawie i polityce
Marcin Makowski, Marcin Matczak
Świat, jaki znamy, rozsypuje się w drobny mak. Idzie nowe. Co ze sobą przyniesie? Jak to możliwe, że zbitka Polak katolik przestała być aktualna, a pokolenie JP2 jest dzisiaj pokoleniem apostazji? Dlaczego wszyscy Polacy to już nie jest jedna rodzina? Czy współczesna prawica, lewica oraz liberałowie wiedzą, jak zbudować państwo, w którym będziemy umieli ucywilizować napięcia światopoglądowe? A może nikomu nie jest to na rękę? Czy możemy jeszcze zaproponować jakąś nową wspólną opowieść o świecie, której tak bardzo potrzebujemy? Dziennikarz Marcin Makowski wraz z prawnikiem i publicystą prof. Marcinem Matczakiem w dynamicznej i konfrontacyjnej rozmowie starają się odpowiedzieć na te fundamentalne pytania.
Joanna Bator
Najważniejsza podróż Joanny Bator W 2002 roku kulturoznawczyni Joanna Bator przyjeżdża do Japonii na swoje pierwsze stypendium w Tokyo Institute of Technology. Po kilku powrotach w 2011 z Japonii wyjeżdża Joanna Bator pisarka. To właśnie w Tokio powstaje jej debiutanckaPiaskowa góra, powieść przełomowa dla samej autorki i współczesnej polskiej literatury, a takżeCiemno, prawie noc, książka nagrodzona Literacką Nagrodą Nike. Ale pierwszy byłJapoński wachlarz, zbiór reportaży uhonorowanych Nagrodą im. Beaty Pawlak. To zapis spotkań, zachwytów i olśnień, ale też próba odpowiedzi na pytania, które rodzą się w codziennych spotkaniach z Innym. Książka niezwykły osobisty przewodnik bez którego nie sposób zrozumieć współczesnej Japonii. Oddaję w ręce Czytelników kolejne wydanie książki, która jest zapisem największej i najważniejszej podróży mojego życia. W sumie spędziłam w Japonii cztery lata, ale pierwsze dwa, podczas których pisałam Japoński wachlarz, miały szczególny urok nowości i pozostały w mojej pamięci jak świetlisty prezent. fragmentWstępu Joanna Bator laureatka Nagrody Literackiej Nike, Nagrody im. Beaty Pawlak, Nagrody Literackiej im. Hermana Hessego, Nagrody Literackiej im. Stefana Heima, Nagrody Literackiej Usdomer, szwajcarskiej Spycher Literaturpreis. Autorka bestsellerów tłumaczonych na wiele języków, w tym zekranizowanego niedawnoCiemno, prawie noc.
Joanna Bator
Najważniejsza podróż Joanny Bator W 2002 roku kulturoznawczyni Joanna Bator przyjeżdża do Japonii na swoje pierwsze stypendium w Tokyo Institute of Technology. Po kilku powrotach w 2011 z Japonii wyjeżdża Joanna Bator pisarka. To właśnie w Tokio powstaje jej debiutancka Piaskowa góra, powieść przełomowa dla samej autorki i współczesnej polskiej literatury, a także Ciemno, prawie noc, książka nagrodzona Literacką Nagrodą Nike. Ale pierwszy był Japoński wachlarz, zbiór reportaży uhonorowanych Nagrodą im. Beaty Pawlak. To zapis spotkań, zachwytów i olśnień, ale też próba odpowiedzi na pytania, które rodzą się w codziennych spotkaniach z Innym. Książka niezwykły osobisty przewodnik bez którego nie sposób zrozumieć współczesnej Japonii. Oddaję w ręce Czytelników kolejne wydanie książki, która jest zapisem największej i najważniejszej podróży mojego życia. W sumie spędziłam w Japonii cztery lata, ale pierwsze dwa, podczas których pisałam Japoński wachlarz, miały szczególny urok nowości i pozostały w mojej pamięci jak świetlisty prezent. fragment Wstępu Joanna Bator laureatka Nagrody Literackiej Nike, Nagrody im. Beaty Pawlak, Nagrody Literackiej im. Hermana Hessego, Nagrody Literackiej im. Stefana Heima, Nagrody Literackiej Usdomer, szwajcarskiej Spycher Literaturpreis. Autorka bestsellerów tłumaczonych na wiele języków, w tym zekranizowanego niedawno Ciemno, prawie noc.
Jeden, święty, powszechny, apostolski. Spotkania z historią Kościoła
Grzegorz Ryś
Biskup Grzegorz Ryś patrzy na Kościół nie tylko z perspektywy kapłana. Obserwuje go również jako historyk. Dostrzega znaczenie wydarzeń, które ukształtowały wspólnotę wierzących. Jak sam przyznaje, zajmowanie się historią bardzo pomaga w byciu duszpasterzem. Przedstawione w książce teksty powstawały przez ostatnie dwadzieścia cztery lata. Pokazują naukowe fascynacje i sposób myślenia biskupa historyka, jego wizję wydarzeń, które ukształtowały Kościół. Różnorodność publikacji (od wykładów i esejów po felietony pisane do tygodników opinii) ukazuje wyjątkową cechę Autora: pisze on zawsze w sposób prosty, ale pozbawiony uproszczeń. Dzięki temu historia Kościoła przestaje być suchą, akademicką dziedziną, staje się natomiast opisem fascynującego procesu. To opowieść o konkretnych ludziach i wydarzeniach, które wpłynęły na bieg historii. - W jaki sposób papież reagował na rzezie urządzane przez krzyżowców w czasie krucjaty? - Jak wyglądało życie codzienne księży w średniowieczu? - Jak reagowali duchowni na wprowadzenie celibatu? - Czym był piętnastowieczny ekumenizm? W uprawianiu historii Kościoła nie chodzi o apologetykę: nie boimy się prawdy o sobie. Kościół jest święty, bo boski, ale jest też grzeszny, bo ludzki. Pomijanie w jego dziejach trudnych kart jest wręcz heretyckie: pachnie eklezjologicznym monofizytyzmem, czyli dostrzeganiem w Kościele jedynie boskiego pierwiastka. () Kościół nie pojawił się dzisiaj, ewangelizacja jest procesem postępującym w perspektywie historycznej, nie zaczyna się ode mnie. Od kogoś przyjąłem wiarę. Warto wiedzieć, od kogo, warto wiedzieć, jak wierzyli ci, którzy byli przede mną. Niebezpieczne jest myślenie, że to od nas wszystko się zaczyna. (fragment książki)