Science Fiction
Paweł Famus
Młody mężczyzna, przypadkowo lub nie, trafia na artefakt przemienienia na rynku w Cieszynie. Z tą chwilą otrzymuje dar, a wraz z nim zadanie do wykonania. Na razie jest zbyt słaby, żeby cokolwiek przedsięwziąć. Wpierw musi poznać i zrozumieć nowego siebie, dotrzeć do sedna, ukrytego w magicznym Krakowie. Wokół niego pojawiają się wrogowie żądni przejęcia jego mocy. Na szczęście równie szybko pojawiają się przyjaciele, którzy za wszelką cenę starają się mu pomóc. Świat Szczynściorza dzieje się tuż obok świata ludzi niemagicznych normalniaków. Magowie oraz istoty magiczne nie wchodzą ludziom w drogę. Nie oznacza to jednak, że sami nie borykają się z prozaicznymi problemami. W końcu oni również posiadają uczucia i marzenia. Cykl Szczynściorza to urban fantasy z odrobiną swojskości. Wprawny czytelnik znajdzie tu także subtelne wpływy wszędobylskiej słowiańszczyzny. Audiobook zrealizowany przez DG Wydawnictwo, Hm... zajmuje się dystrybucją.
Sebastian Hejankowski
Działający na początku XX wieku w Bydgoszczy Sylwester Sapieha, zwany też polskim Aleisterem Crowleyem, to postać, która wiele lat po swojej śmierci nadal budzi kontrowersje. Szalony naukowiec? Nawiedzony okultysta? A może genialny wynalazca? Są nawet ludzie, którzy wierzą, że Sylwester Sapieha nie umarł. A przynajmniej nie do końca... Ewa Makuszewska od zawsze interesowała się niezwykłymi zjawiskami, niewytłumaczonymi przez współczesną naukę. I właśnie dlatego zgłosiła się do projektu doktora Rafała Żmudowicza, który postanowił udowodnić, że duchy nie istnieją. Eksperymenty potwierdzające teorię śladów światła", przeprowadzone w ruinach domu Sylwestra Sapiehy, nie przebiegają jednak zgodnie z planem... Czy miejsca mogą pamiętać"? Czy można udowodnić brak życia po śmierci? Czy wszystko ma swoje naukowe wytłumaczenie?
Arthur C. Clarke, Gentry Lee
Zapierająca dech w piersiach. - The New York Times Book Review Poprawione i uzupełnione wydanie czwartego tomu klasycznej serii SF. Bunt Toshia Nakamury w Nowym Edenie pokazał raz jeszcze obecną od zarania dziejów autodestrukcyjną skłonność rodzaju ludzkiego i brak szacunku dla innych istot. Skazana na śmierć Nicole Wakefield ratuje się ucieczką do przebywającego w Nowym Jorku męża. Wkrótce dołącza do nich najbliższa rodzina i wydaje się, że czeka ich spokojne, bezpieczne życie. Kiedy jednak spotykają przebywające na statku tajemnicze oktopająki, muszą zdecydować, czy to potencjalni przyjaciele, czy wrogowie. Tymczasem Rama III kontynuuje swą podróż do Punktu Węzłowego i wielkimi krokami zbliża się wyjaśnienie zagadki tożsamości kierujących nim Ramów.
Jagna Rolska
Brawurowa kontynuacja SeeIT. Czy dla ludzkości jest jeszcze nadzieja? Rok 2118. Uwolniony przez grupę buntowników cybernetyczny wirus SeeIT rozpętał ogólnoświatowy chaos, a ludzie nagle przejrzeli na oczy i odkryli, że do tej pory żyli w okrutnej iluzji. Jednak dla rewolucjonistów to dopiero pierwszy krok. Jeśli powiedzie się ich kolejna misja, całe pokolenie ślepców odzyska tożsamość i pamięć przodków.
Emilia Nowak
Człowiek nie cofnie się przed niczym, aby zawładnąć światem... Gdy w XIX wieku młody, obiecujący naukowiec Karol Darwin wyrusza w wieloletnią podróż na pokładzie okrętu Beagle, zupełnie nie spodziewa się rezultatów tejże wyprawy. Zapewnią mu one sławę, ale sprawią jednocześnie, że do końca życia znany biolog będzie borykał się z ciężarem prawdy, którą dane mu było poznać. Skrzętnie skrywane zapiski na temat jego szokującego odkrycia po latach trafiają w ręce Adolfa Hitlera, dla którego liczy się tylko jeden cel stworzenie nowej rasy ludzkiej, która pomoże mu zawładnąć światem. Podczas okrutnych eksperymentów giną miliony ludzi, jednak szalona misja Hitlera kończy się fiaskiem. Wiele lat później echa tych wydarzeń powrócą w historii Cariny, studentki z Portugalii, która podczas badań naukowych na Wyspach Zielonego Przylądka wpadnie na trop zatajonych niegdyś przez Darwina rewelacji. Rozpoczyna się walka o ujawnienie prawdy... Po chwili rozmyślań Hitler wpadł w trans i wyrecytował jakby zahipnotyzowany: Ale to jest nic, Ribbentrop. Zbuduję nie tylko statki, lecz także stworzę coś znacznie lepszego: broń idealną, niezawodną, precyzyjną, inteligentną, taką, jakiej świat nie widział. Sprzęt jest wadliwy, niedokładny, awaryjny. Ja stworzę maszynę do unicestwiania. Ribbentrop zerkał zaciekawiony tym wywodem na Hitlera, ale nie ośmielił się mu przerwać. Stworzę armię gotowych na wszystko, niezniszczalnych i wytrwałych żołnierzy, którzy wytrzymają chłód, brak powietrza, a nawet ogromne ciśnienie. Żołnierzy specjalnie przeszkolonych do podkładania i detonowania ładunków pod statki nieprzyjaciela, gdy ci nie będą mieli o tym bladego pojęcia. Taki człowiek, ba! taka ryba pozostanie niewykrywalna dla radarów. Czyż to nie brzmi jak broń doskonała? Ribbentrop odczuł, że to nie było pytanie retoryczne, a wręcz wskazane było wyrazić swoją opinię na ten temat, który jednak wydawał mu się nieco absurdalny. Brzmi to rzeczywiście niesamowicie. Skąd weźmiemy takich ludzi, mein Führer? Hitler się zmarszczył. Nadal był w transie. Jak to skąd? Stworzymy ich! Ha, ha, ha. Roześmiał się, a śmiech ten brzmiał przerażająco. Połączymy człowieka z rybą. Właśnie tak!
Krzysztof Boruń
Na ziemię wracają uczestnicy misji kosmicznej do gromady kulistej M55. Wydarzenie ma słodko-gorzki smak, bo spośród 134 osób, które wyruszyły na wyprawę, do domu wróciły zaledwie 2 kobiety i 1 mężczyzna. Na dodatek kosmonautom trudno jest się odnaleźć w nowych okolicznościach - sami spędzili w przestrzeni kosmicznej 5 lat, tymczasem na Ziemi upłynęło 38 200 lat.
Tomasz Biedrzycki
Rok 2019. Planetoida 4197 Toutatis uderza w Ziemię. Zaczyna się era Wielkiej Zimy, w której życie od śmierci dzielą sekundy, a o przetrwaniu decyduje przypadek. Wszelkie próby odbudowania cywilizacji zbierają okrutne żniwo i wypaczają wszelkie znane formy ludzkich rządów. Gdy w ciemnościach najgorszym, co może cię spotkać jest drugi człowiek, przy życiu pozostają tylko najwytrwalsi i najbardziej bezwzględni. Czy komukolwiek uda się przetrwać?
Jacek Krakowski
Cierpiący na amnezję i inne przypadłości psychiczne bohater zostaje odizolowany od świata w domu swoich ciotek. Brak jakiegokolwiek zajęcia i zakotwiczenia w rzeczywistości, a także nieświadomość własnej przeszłości sprawiają, że całkowicie oddaje się on swoim wizjom, zwidom, chaotycznym przemyśleniom. Struktura książki, pełna powtórzeń, splątań i metafizycznych wątków, pozwala czytelnikowi na udział w swojego rodzaju rytuale, który umożliwia samopoznanie.
Transmigracja Timothy'ego Archera
Philip K. Dick
Ostatnia, a zarazem jedna z najlepszych powieści Philipa K. Dicka napisana tuż przed jego śmiercią. Trudno o bardziej trafne podsumowanie życia i twórczości Philipa K. Dicka. Transmigracja Timothyego Archera jest przepełniona śmiercią wielce stosownie jak na ostatnią powieść. Problem w tym, że pięćdziesięciotrzyletni Dick nie chorował i nie miał podstaw, żeby się spodziewać rychłej śmierci. Stało się tak, że jego organizm a to obejmuje również jego nadczułą psychikę podyktował mu na zakończenie życia powieść o śmierci uwieńczoną znalezieniem świętego Graala. Bo biskup Archer wyrusza na ostatnią wyprawę w poszukiwaniu mądrości, a znajduje śmierć oraz współczucie bodhisattwy, czyli miłość. - Lech Jęczmyk, Od tłumacza
Trylogia Księżycowa. Trylogia księżycowa 1: Na srebrnym globie. Rękopis z Księżyca (#1)
Jerzy Żuławski
Pierwsza część "Trylogii księżycowej" - polskiej serii science-fiction powstałej na początku XX wieku. Miłość, samotność czy zazdrość to zjawiska, z którymi musimy się mierzyć każdego dnia na Ziemi, ale jak się okazuje, nie tylko. Pięćdziesiąt lat wcześniej to samo przeżywały osoby wysłane w podróż na Księżyc, które pomimo odległości wcale nie zaadaptowały się do końca do nowych warunków. Zaczęli dostosowywać otaczający ich świat do siebie samych.
Trylogia Księżycowa. Trylogia księżycowa 2: Zwycięzca
Jerzy Żuławski
Druga część "Trylogii księżycowej" - polskiej serii science-fiction powstałej na początku XX wieku. Akcja toczy się dziesiątki lat później. Księżyc zamieszkuje kolejne pokolenie ludzi. Potomkowie tych, którzy osiedlili się na srebrnym globie różnią się fizycznie od Ziemian, ale mierzą się z tymi samymi zagadnieniami, co każda młoda cywilizacja - poznaniem obcych, utworzeniem religii czy ustanowieniem rządzących.
Trylogia Księżycowa. Trylogia księżycowa 3: Stara Ziemia
Jerzy Żuławski
Trzecia i ostatnia część "Trylogii księżycowej" - polskiej serii science-fiction powstałej na początku XX wieku. Świat na przełomie XXIX i XXX wieku mieni się różnymi kolorami. Z jednej strony widzimy roboty i wynalazki, które sprawiają, że ludziom żyje się lepiej i stale się bogacą - z drugiej wojny i gotowość do buntu wykorzystywanych robotników umiejętnie sterowanych przez inteligencję. Przyszłość, która zdaje się tak bliska naszej rzeczywistości, będzie musiała przyjąć także niezapowiedzianych obcych...
Krzysztof Boruń
Trwa 53. dzień ziemskiej ekspedycji do Układu 70 Wężownika A. Od ponad 100 lat mieszkańcy Ziemi zdawali sobie sprawę z istnienia nowej planety, nawiązywali z nią nawet kontakt. Załodze statku kosmicznego udało się dotrzeć w wyznaczone miejsce i wejść w relację z przedstawicielami Vicinian, jednak bez większych szans na porozumienie. Przedłużający się impas doprowadza do kryzysu - kończy się tlen, uczestnikom ekspedycji zostało ok. 5 godzin życia. Kapitan nagrywa ustny pamiętnik, w którym przedstawia bieg wydarzeń ostatnich dni.
Trzy stygmaty Palmera Eldritcha
Philip K. Dick
Między horrorem a groteską niepokojąca wizja przyszłości arcymistrza SF. Bóg obiecuje życie wieczne. My je dajemy. - Palmer Eldritch. Odkrywając niezależnie ścieżkę myślową, którą trzy lata wcześniej podążył Stanisław Lem w Solaris, Dick rezygnuje z naiwnego przekonania, że nasze ewentualne spotkanie z kosmitami musi przypominać kontakt przedstawicieli dwóch ludzkich kultur. Życie w kosmosie, jeśli istnieje, jest czymś Całkiem Innym i dlatego właśnie zetknięcie z nim należy sobie wyobrażać raczej jako intelektualny paraliż, niemożność zrozumienia, nie zaś pokojowe współistnienie czy gwiezdne wojny Ostatecznie nie będziemy nawet pewni, czy to, co widzimy, w ogóle jest życiem - z przedmowy Jerzego Sosnowskiego.
Marcin Pełka
Co się stanie, gdy przyszłość wymknie ci się spod kontroli? Zło potrafi przybierać najróżniejsze formy. Jego źródłem może być inżynieria genetyczna wykorzystywana do nielegalnego wspomagania ludzkiego organizmu. Podobnie jak symbioza człowieka z larwalną formą obcych. Ci, którzy po śmierci wstali z grobów, również nie zwiastują niczego dobrego... Czy znajdzie się ktoś, kto stawi czoła tym wszystkim zagrożeniom? Czy walka w obliczu przeważających sił wroga ma sens? Czy istnieje jakakolwiek nadzieja dla ludzkości? Odpowiedzi szukajcie w tych trzech niezwykłych historiach o facetach, którzy się nie poddali i mimo przeciwności losu mieli odwagę, by popłynąć pod prąd. Kiedy amok przeminął, stałem rozebrany do pasa, ociekając krwią. Część była moja ze świeżo wykonanej dziary niemrawo sączyło się kilka cienkich strużek. Ale większość czerwonej, lepkiej mazi pochodziła z dwóch ciał, które leżały nieruchomo u mych stóp. Oba były zmasakrowane. Nie ulegało wątpliwości, że jakakolwiek akcja reanimacyjna z góry skazana byłaby na porażkę. Zresztą nie było nikogo, kto by się jej podjął. Z pewnością nie zrobiłbym tego ja. Nie po to zabijałem, żeby przywracać do życia. Gnojek, który pozbawił mnie rodziny, dostał za swoje, ale to nie było wyrównanie rachunków. Jego śmierć usatysfakcjonowała mnie tylko częściowo. To był dopiero pierwszy, malutki krok. Takie zaledwie otwarcie rachunku, który miałem do wyrównania z hybrydami. Tamtego dnia narodził się drapieżnik. Witold Czarnecki. Czarny. Ja."
Bohdan Petecki
Jest to bezsprzecznie najlepsza powieść Bohdana Peteckiego i jedna z lepszych książek science fiction Polski powojennej. W odróżnieniu od swych pozostałych historii autor umiejscowił akcję na Ziemi (a więc okładka pierwszego wydania jest raczej nieadekwatna), w okolicznościach nader oryginalnych i chyba niespotykanych w innych rodzimych utworach fantastycznonaukowych. Otóż Ziemia w powieści Peteckiego jest już tak skorodowana przez cywilizację i jej techniczne „możliwości”, że właściwie nie pozostaje nic innego, jak tylko uśpić całą ludzkość na lat osiemdziesiąt, by przyroda mogła się sama zregenerować. Pozornie w powieści niewiele się dzieje, a jednak owa tytułowa cisza zalegająca świat wokół bazy dla służby dyżurnej zdaje się pulsować rodzącym się życiem. Główny bohater smakuje go krok po kroku podczas swej dwudziestoletniej wachty, bardziej lub mniej oddalając się od bazy, m.in. w kierunku porośniętego dziczą miasta… [EncyklopediaFantastyki.pl, Creative Commons, CC BY-SA 3.0] Projekt okładki: Bartek Biedrzycki.