Sztuki teatralne i teatrologia
Annajanska, the Bolshevik Empress
George Bernard Shaw
“Annajanska, the Bolshevik Empress” is a play by George Bernard Shaw, an Irish playwright who became the leading dramatist of his generation, and in 1925 was awarded the Nobel Prize in Literature. “Annajanska, the Bolshevik Empress” is a one-act play by George Bernard Shaw, written in 1917. The play is obviously influenced by the Russian Revolution that year. It takes place in an imaginary country which has recently experienced a similar revolution. The two main characters are the daughter of the ruler, who once ran away to join the circus as a girl, and now supports the revolution, and an army officer who opposes it.
Sofokles
Antygona to dramat Sofoklesa, największego obok Ajschylosa i Eurypidesa tragika starożytnej Grecji. Antygona nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów. Utwór jest powszechnie uznawany za arcydzieło dramaturgii światowej.
Janusz Głowacki
Emigrant to ktoś, kto stracił wszystko oprócz akcentu. Każda epoka ma taką tragedię, na jaką zasługuje. Teraz coraz bardziej ciągnie mnie w stronę nieszczęścia. Pewnie z wiekiem. A może też w związku z Nowym Jorkiem. W Ameryce, której chorobą, ale i zasadą istnienia, jest sukces, katastrofa jest bardzo widoczna. Nieszczęście i sukces chodzą po Manhattanie pod rękę. Dosyć zręczna imitacja nieba z Park Avenue wymaga istnienia całkiem realnego piekła z Lower East Side czy South Bronx. Oczywiście także o życiowych katastrofach staram się pisać tak zabawnie, jak umiem. Beckett napisał kiedyś, że nie ma nic śmieszniejszego niż nieszczęście. Moja ostatnia sztuka to taka komedyjka o beznadziejnych marzeniach i spełnionej rozpaczy. Janusz Głowacki Tekst pełen humoru. Nikt nie stara się moralizować. Każdy musi odnaleźć swoją prawdę. Wspaniałe. Michael Bourcet Tragizm współczesnej Antygony nie polega na tym, że nie mogła ona pogodzić ze sobą dwóch przeciwstawnych, ale równorzędnych racji, jak to było u Sofoklesa. Rodzi się on z poczucia absudru współczesnego świata, w którym rozproszeniu podlegają podstawowe wartości, nawet te, jak gwarantowana w konstytucji równość praw i obowiązków [...] Głowacki pokazuje, że można kupić każdą ideę, i że człowiek współczesny skazany na swoją kaleką świadomość, przestrzeń między prawem, ideologią, a rzeczywistością może zapełnić tylko własnym sumieniem, odruchem moralnym. Tak jak portorykańska analfabetka może upomnieć się o ludzką tożsamość wbrew panującemu prawu, lub tak jak przedstawiciele publicznego porządku może prawo naginać dla własnych korzyści i upodobań. Elżbieta Baniewicz, Antygona wśród gwiazd "Antygona w Nowym Jorku" została przetłumaczona na przeszło dwadzieścia języków, uzyskała status dzieła wybitnego.Prapremiera odbyła się w Arena Stagew Waszyngtonie w 1993 roku. ostała wystawiona na całym świecie m.in. w teatrach Pragi, St. Petersburga, Bonn, Budapesztu, Moskwy, Mexico City, Ostrawy, Belgradu, Kowna, Kazachstanu i na Syberii, w Yale Repertory Theatre oraz w Vineyard Theatre w Nowym Jorku(w reżyserii Michaela Meyera). Polska premiera odbyła się w Teatrze Ateneum. W1993 Time Magazine uznał ją za jeden z dziesięciu najlepszych tekstów dramatycznych roku, a w1998otrzymałaNagrodęStowarzyszenia Francuskich Krytyków Teatralnych dla najlepszej sztuki sezonu zrealizowanej w małym teatrze (Teatr Proscenium, Paryż). Głowacki przeniósł do zamieszkanego przez bezdomnych parku antyczną tragedię Sofoklesa i dopełnił ją absurdem rodem z Becketta, sprawiając, że nabrała wymiaru okrutnej, ale i śmiesznej tragifarsy.
Franciszek Zabłocki
Pełen wdzięku utwór polemizujący z wizerunkiem widza teatralnego, znudzonego teatralną i literacką imitacją życia. Jest to dzieło prawie nieznane, ponieważ tekst komedii, utrzymanej w konwencji dellarte, nie trafił nigdy do druku. Tytułowa taradajka to popularna w XVIII wieku bryczka, która w utworze Zabłockiego dodatkowo lata. Dzięki niej bohaterom udaje się uciec przed wierzycielami. Jednak trafiają do bardzo dziwnego miejsca, gdzie wplątują się w intrygę z udziałem rycerza, który stara się o względy królowej oraz jej służącej.
George Bernard Shaw
“Arms and the Man” is a play by George Bernard Shaw, an Irish playwright who became the leading dramatist of his generation, and in 1925 was awarded the Nobel Prize in Literature. Arms and the Man is a humorous play that shows the futility of war and deals comedically with the hypocrisies of human nature. It was published as a part of Plays Pleasant, which also included The Man of Destiny, Candida and You Never Can Tell. Shaw titled the volume Plays Pleasant in order to contrast it with his first book of plays, Plays Unpleasant.
William Shakespeare
One of the earliest comedies of Shakespeare. And at the moment one of the most relevant. The plot of the play is built on dressing a woman into a man, on the love of a man for a woman, a woman for a disguised woman, and so on. The second comedy plan shows how different family relationships can be one step from love to hate. And the fact that you are one blood does not mean anything, good relations are more important.
George Bernard Shaw
“Augustus Does His Bit” is a play by George Bernard Shaw, an Irish playwright who became the leading dramatist of his generation, and in 1925 was awarded the Nobel Prize in Literature. “Augustus Does His Bit” is a comic one-act play by George Bernard Shaw about a dim-witted aristocrat who is outwitted by a female spy during World War I.
Eurypides
Adaptacja bachicznego mitu o początkach kultu Dionizosa oraz sprzeciwie, jaki wywołał wśród mieszkańców Hellady. Skupia się na ostatnich, a zarazem najbardziej dramatycznych wydarzeniach boskiego mitu od pochwycenia Dionizosa, aż do śmierci króla Teb Penteusza, która nastąpiła w wyniku sprzeciwu wobec nowo powstałych praktyk burzących stary porządek. Wątek, który już wcześniej poruszył w swojej tragedii Ajschylos, wzbogacony został o zemstę Dionizosa na siostrach zmarłej matki, które podawały w wątpliwość jego boskie pochodzenie.