Literatura dziecięca
O Antku, który poleciał na Uran. Opowieść dla dzieci od lat 4 do 100+
Agnieszka Dydycz, Antoni Oniśko
O Antku, który poleciał na Uran to kosmiczna opowieść dla dzieci małych i dużych! Nasza międzyplanetarna przygoda zaczyna się pewnego deszczowego dnia, gdy Antek, lat 9, wyrusza w swoją pierwszą podróż samolotem do słonecznej Kalifornii, a wtedy Wtedy jego przyjaciel Wojtek z planety Uran teleportuje go do swojego statku kosmicznego. Antek poznaje planetę Uran, jej okolice, tajemnice i księżyce, a nawet urańską szkołę. Na Uranie nie ma wirusów ani zarazków, woda w oceanie jest słodka, a mieszkańcy potrafią komunikować się na odległość bez smartfonów i internetu, ale nie potrafią się przytulać. Mówi się tam po folsku, ale to dzobar typros zyjęk ;). Antek bardzo odpowiedzialnie traktuje swoją misję pierwszego Ziemianina na Uranie. Opowiada jej mieszkańcom o naszej planecie i uczy urańskie dzieci przytulania. Historia kosmicznych nawiązuje do poprzedniej części przygód kosmicznych przyjaciół, ale może być czytana jako pierwsza. Dzieci kochają tę opowieść, gdyż pokazuje świat widziany z ich perspektywy, a nam, dorosłym, historia ta przypomina, że dla naszych dzieci nie ma rzeczy niemożliwych i dziwnych wszystko zależy od nas samych i siły naszej wyobraźni. Ta ciepła i szczera książka w prosty i ciepły sposób opowiada o prawdziwych wartościach, bliskości, odpowiedzialności, trosce, akceptacji i zaufaniu. Widzeniado na planecie Uran! REKOMENDACJE Chciałbym spędzić na planecie Uran długie wakacje razem z Wojtkiem i moimi wnukami: Aaronem, Mają, Adasiem, Jadzią, i dorosłą już Leną. Każdy z nas czasem czuje się kosmitą. Lepiej mieć wtedy obok siebie bliskie osoby. Andrzej Seweryn Obecnie dzieci żyją w świecie mocnych wrażeń. Wirtualni bohaterowie potrafią wszystko, są niezniszczalni i niczego się boją. Dziecko może czuć się gorszym, bo w realu nic tak łatwo nie przychodzi. Denerwuje się, gdy musi powiedzieć coś publicznie, stresuje w nowych sytuacjach, boi się niezrozumienia i wyśmiania. Dlatego tak ważne jest by dzieci oprócz sensacji miały także SWOJEGO bohatera, z którym mogą się utożsamiać. Antek też ma niesamowite przygody na planecie Uran, jednak obawy jakie mu towarzyszą są bardzo ludzkie i dziecięce... żeby na pewno wrócić na czas do samolotu, bo rodzice będą się denerwowali, żeby wygłosić mądrą mowę po wylądowaniu na Uranie. Jak Neil Armstrong Do tego trzeba opowiedzieć urańskim dzieciom o planecie Ziemia, a to wcale nie jest proste. Jak opisać smak lodów, komuś, kto nigdy wcześniej ich nie próbował? Antek zderza się też z inną kulturą rodzice Wojtka są uprzejmi, ale sztywni. Nie ma przytulania czy pytań jak było w szkole, a ponieważ jednym z autorów jest dziecko, wszystko co przytrafia się Antkowi jest pokazane z jego perspektywy. Z jego obserwacjami i komentarzami na temat zachowania dorosłych. Wiele opisanych w książce rozważań i wątpliwości wyda się dzieciom znajome i bezpieczne, a rodzicom przypomni o tym, co dla ich dzieci jest najważniejsze i że dobrze jest czasem spojrzeć na świat i życie z ich perspektywy. Gorąco polecamy! Zespół Pedagogów Ognisk Wychowawczych im. Lisieckiego Dziadka
O CHŁOPCU, KTÓRY SPOTKAŁ ANIOŁA - EWANGELICZNE PRZYGODY DANIELA
Karolina Garlej-Zgorzelska
Książka O CHŁOPCU, KTÓRY SPOTKAŁ ANIOŁA, to poruszający zbiór opowiadań dla dzieci. Przesłanie Ewangelii zostało ukazane w formie przygód Daniela - współczesnego chłopca z polskiej rodziny. Te opowiadania powstały z chęci autorki do dzielenia się Ewangelią i sprawią dużo radości nie tylko dzieciom, ale również rodzicom, jeśli będą towarzyszyć w ich czytaniu :) Książka ilustrowana. Fragment: "Jak to możliwe? Już prawie ciemno... "- zainteresował się Daniel i zwolnił nieco kroku. Widok staruszka był naprawdę osobliwy. Park pogrążał się w mroku, który niemrawo rozpraszały rozsiane gdzieniegdzie latarnie. Ławki, na której siedział staruszek, nie oświetlało żadne światło. Nieznajomy wyglądał jak duch i Daniel przetarł oczy. Czyżby to mu się śniło? Wtedy spostrzegł opartą o ławkę białą laskę i psa, który siedział u stóp właściciela. Niewidomy... Skąd się tu wziął? - Daniel nigdy wcześniej go nie spotkał. Tymczasem staruszek wodził dłonią po otwartej książce, a jego usta lekko się poruszały. Niewidomy rzeczywiście czytał. Czytał na głos napisaną alfabetem dla niewidomych Biblię.
O chłopcu, który spotkał anioła - PO UKRAIŃSKU (Про хлопчика, який зустрів ангела)
Karolina Garlej-Zgorzelska
ERSJA UKRAIŃSKA KSIĄŻKI O CHŁOPCU, KTÓRY SPOTKAŁ ANIOŁA - WSPÓŁCZESNA HISTORIA Z POLSKIEJ RODZINY Książka O CHŁOPCU, KTÓRY SPOTKAŁ ANIOŁA, to poruszający zbiór opowiadań dla dzieci. Przesłanie Ewangelii zostało ukazane w formie przygód Daniela - współczesnego chłopca z polskiej rodziny. Te opowiadania powstały z chęci autorki do dzielenia się Ewangelią i sprawią dużo radości nie tylko dzieciom, ale również rodzicom, jeśli będą towarzyszyć w ich czytaniu :) Książka ilustrowana. Fragment: Як це можливо? Вже майже темно...– Даніель зацікавився і трохи сповільнив крок. Вид старенького був справді незвичайний. Парк поринав у темряву, яку тьмяно відволікали ліхтарі, розкидані то тут, то там. Біля лавки, на якій сидів дідусь, не було жодного ліхтаря. Незнайомець був схожий на примару, і Даніель протер очі. Може це просто сон? Тоді він помітив білу тростину, обіперту на лавку, і собаку, який сидів біля ніг господаря. Сліпий... Як він сюди потрапив? – Даніель ніколи не зустрічався з ним раніше. Тим часом старенький проводив рукою по розгорнутій книзі, а його уста злегка ворушилися. Сліпий чоловік насправді читав. Він вголос читав Біблію, написану алфавітом для сліпих.
Joanna Wachowiak
abawne, ciepłe i pogodne opowiadania, których bohaterem jest przedszkolak Bartek. Bartek miewa niezwykle barwne i obfitujące w przygody sny. Zwykle mają one związek z tym, co się zdarzyło w przedszkolu i w domu, o czym rozmawiał z rodzicami i z kolegami, z jego marzeniami i obawami. Spotyka więc w swoich snach czarownicę Babę Łamagę, jest posiadaczem pięknej dżdżownicy Lusi, której zazdroszczą mu wszystkie dzieci, pies rozmawia z nim ludzkim głosem, a mama zyskuje dodatkową parę rąk. Staje się też Bartek w snach kamieniem, ptakiem, a nawet - niestety - strażakiem. Każde opowiadanie pozostawi czytelnika z uśmiechem na twarzy.
Kenneth Grahame
Piękna i pełna humoru powieść dla dzieci. Opisuje przygody Kreta, Szczura, Borsuka, Wydry oraz Ropucha, którzy postanawiają opuścić swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania i wyruszają w wielki świat. Z licznych spotkań z innymi mieszkańcami lasów i łąk wyłania się przesłanie o potędze przyjaźni i marzeń oraz nauka o tym, że warto być odważnym, dobrym i życzliwym dla świata i innych istot. Książka od 1908 roku podbija serca dzieci na całym świecie.
O czym szumią wierzby. The Wind in the Willows
Kenneth Grahame
Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. A dual Polish-English language edition. Książka w prosty i dowcipny sposób opisuje przygody antropomorficznych zwierząt: Kreta, Szczura, Ropucha, Borsuka i Wydry. Ich wady i zalety, zamiłowania i pasje są echem ludzkich spraw i postaw życiowych. Pomimo różnic, te zwierzęta w powieści żyją w przyjaźni ze sobą. Negatywnymi bohaterami książki są tchórze, kuny i łasice, które opanowują Ropuszy Dwór. W bezpośrednim sąsiedztwie siedzib bohaterów powieści żyją tylko zwierzęta. Ale poza nim jest normalne społeczeństwo ludzkie. Jednak zwierzęta traktowane są w nim podobny sposób jak ludzie (można porównać to do traktowania jak przybyszy z prowincji lub obcokrajowców z egzotycznych krajów). Ropuch kupuje i rozbija samochody. Za swoją wariacką jazdę ukradzionym samochodem jest normalnie sądzony. (za Wikipedią).
O Doboszu drewnianym ludku, który mieszkał w ogródku
Iwonna Buczkowska
Opowieść o ogrodowym drewnianym ludku, który przez całe lato stał dumnie na klombie podziwiany przez ludzi, a na zimę został schowany do komórki wraz z innymi nieprzydatnymi zimą sprzętami. Samotny i niepewny swego losu Dobosz może liczyć tylko na towarzystwo rodziny rozbrykanych myszek, na które kiedyś spoglądał z góry. Teraz jednak dzięki nim uczy się bliskości, współodczuwania, rozumienia innych, dzielenia się i pomagania w potrzebie. Uczestnicząc w przygodach, radościach i smutkach mysiej rodziny, poznaje przyjaźń, dzięki której jego życie znów staje się piękne.
Maria Juszkiewiczowa
Narratorka utworu to dziewczynka o imieniu Marysia. Wraz z matką odbywa morską podróż w kierunku Władywostoku. Ostatecznie jednak opuszczają okręt w Indiach. Towarzyszą im znajoma matka, Angielka, jej synek Bob i niania Marysi. Zatrzymują się w willi, którą, wraz z rodziną, zamieszkuje pan James. Marysia spędza czas z Bobem, a później także z synami pana Jamesa. Chłopcy początkowo niechętnie odnoszą się do dziewczynki, wszystko jednak ulega zmianie, gdy Marysia sprytnie unika ataku pantery. W powieści pojawia się wiele zwierząt, a najważniejszym jest tytułowy duży Tomek oswojony słoń. Marysia i Bob przeżywają wiele przygód: zwiedzają Indie, jeżdżą na słoniach, spotykają zaklinacza węży. W książce pojawia się także wątek patriotyczny: Marysia kłóci się z kolegą, który neguje istnienie Polski. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi. W niniejszej publikacji zachowano oryginalną pisownię.