Popularnonaukowe i akademickie
Wprowadzenie do teologii katolickiej
Jan Słomka
Wprowadzenie do teologii katolickiej; zgodnie z tytułem; przeznaczone jest przede wszystkim dla tych; którzy rozpoczynają studiowanie teologii. Stanowi ono pierwsze; ogólne spojrzenie na przedmiot podejmowanych studiów. Również już zaawansowani w studiowaniu teologii mogą; mamy nadzieję; z zaciekawianiem przeczytać niniejszą książkę; aby skonfrontować swoje wyobrażenia o teologii z tu przedstawionymi. Być może okaże się ono interesujące także dla zainteresowanych teologią; ale niezamierzających jej studiować; a nawet dla tych; którzy (już) nie uważają się za chrześcijan. Chrześcijaństwo stanowi ważną część życia; także społecznego. W Europie chrześcijaństwo; a w Polsce przede wszystkim katolicyzm; współtworzą naszą tożsamość. Wiadomości o życiu Kościoła; rozstrzygnięciach doktrynalnych; decyzjach papieża czy biskupów raz po raz pojawiają się pośród informacji medialnych. Wprowadzenie do teologii katolickiej może pomóc lepiej te wiadomości rozumieć. Taka różnorodność adresatów musi spowodować; że dla żadnego z nich tekst w całości nie będzie interesujący czy zrozumiały. Trudno; ale jeśli jednak jakiś fragment tego opracowania pomoże Czytelnikowi lepiej zrozumieć; czym jest teologia – spełni swoje zadanie. /fragment wstępu/
Marta Borowska
Inżynieria sygnałów i obrazów biomedycznych jest ważnym i szybko rozwijającym się działem techniki, który jest wspierany przez badania naukowe. Niniejsza monografia pokazuje pewne możliwości stosowania entropii wywodzącej się z teorii informacji. Różne miary entropii, które powstały i rozwijały się na przestrzeni lat, opierają się na różnych koncepcjach matematycznych badających podobieństwo wzorców występujących w sygnale lub w obrazie. Poszukiwanie parametrów lepiej charakteryzujących modelowany problem jest bardzo istotne zarówno z teoretycznego, jak i praktycznego punktu widzenia, w szczególności w identyfikacji procesów patologicznych u ludzi i u zwierząt. Przedstawione metody analizy sygnałów i obrazów coraz częściej są wykorzystywane w praktyce klinicznej do wspomagania diagnostyki. Mają one charakter ogólny i mogą być wykorzystywane do oceny informacji zawartej w różnego typu sygnałach czy też obrazach nie tylko biomedycznych.
Wraz z Innymi. Artystyczne praktyki troski
Izabela Kowalczyk
Tematem książki są artystyczne praktyki troski rozumiane jako gesty opieki wobec świata oraz tych wszystkich, których i które określa się jako Innych i Inne, bo nie mieszczą się w granicach antropocentrycznego, patriarchalnego zachodniego świata. Wyrażają one sprzeciw wobec dziejącej się przemocy, towarzyszą wykluczonym i pominiętym, wsłuchują się w głosy przemilczane i niezrozumiałe. Ujmują się za Innymi, również nieludzkimi, akcentując ich sprawczość. Są to praktyki relacyjne, mówiące o naszych związkach z ludźmi, więcej-niż-ludźmi oraz z całą planetą. Odnoszą się do możliwości rezyliencyjnych i praktyk reparacyjnych. Autorka proponuje myślenie wraz ze sztuką, które jest myśleniem wraz z Innymi i o Innych oraz jest "myśleniem z troską", co wynika z faktu, że coraz częściej prace artystyczne wskazują na aktualne zagrożenia, ostrzegają, mówią o niesprawiedliwościach, o katastrofie klimatycznej, wojnach, dyskryminacji i przemocy dotykającej Innych. Przedstawiona perspektywa badawcza odwołuje się do myśli posthumanistycznego feminizmu, łączącego m.in. teorie ekofeministyczne, postkolonialne i queerowe, nowy feministyczny materializm oraz wiedzę rdzenną. W odwołaniu do myśli Timothy'ego Mortona pojawia się pytanie: czy sztuka może nas prowadzić "ku logice przyszłego współistnienia"?, a za nim następne: czy sztuka może nam dać, postulowaną przez Rebeccę Solnit, "nadzieję w mroku"? Głównym celem książki jest namówienie osób czytelniczych, aby myśląc wraz ze sztuką i wraz z Innymi, spróbowały zatroszczyć się o nasz świat. Izabela Kowalczyk, badaczka i teoretyczka współczesnej sztuki polskiej napisała kolejną książkę, która - podobnie jak jej wcześniejsze monografie poświęcone polskiej sztuce krytycznej lat 90. - może wyznaczyć kierunek analizy aktualnych, ważnych kulturowo i społecznie, prac artystycznych. A wobec tychże jesteśmy często zagubieni. Jak bowiem rozumieć, "czytać" prace, które operują nie tylko narzędziami artystycznymi, wykraczającymi poza repertuar dziedzin sztuki, ale też osadzone są w szczególnym kontekście kulturowym i społecznym? Co istotne, Kowalczyk pisze głównie o twórczości artystek i artystów polskich, środkowoeuropejskich, z peryferii świata zachodniego (jeśli chcemy nadal to rozróżnienie centrów i peryferii stosować). Pokazuje zatem nieco zmienioną geografię zglobalizowanego świata. Można by dodać, nieco anegdotycznie, że ważna jest dla nas zarówno Wenecja, jak i Poznań, gdyż zjawiska wynikające ze zmian klimatu dotyczą obu tych miejsc (choć w innym stopniu). To jednak książka nie tylko o zmianach środowiskowych, ale przede wszystkim o problemach, których efektem są dzisiejsze kryzysy, wojny, nierówności. Pozwala to autorce umiejscowić lokalne zagrożenia w kontekście zagrożeń globalnych. dr hab. Marianna Michałowska, prof. UAM Izabela Kowalczyk - historyczka sztuki i kulturoznawczyni, nauczycielka akademicka, krytyczka i kuratorka wystaw. Pracuje na Wydziale Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Autorka monografii, artykułów oraz zbiorów naukowych na temat sztuki krytycznej, feminizmu, kultury popularnej oraz reinterpretacji historii w sztuce najnowszej. Do jej najważniejszych publikacji należą książki: Ciało i władza. Polska sztuka krytyczna lat 90. (2002), Matki-Polki, Chłopcy i Cyborgi. Sztuka i feminizm w Polsce (2010), Podróż do przeszłości. Interpretacje najnowszej historii w polskiej sztuce krytycznej (2010), Polki, Patriotki, Rebeliantki (2018). Laureatka Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy. Jej zainteresowania badawcze obejmują styk sztuki i aktywizmu, problem relacji między sztuką a rzeczywistością, zwłaszcza w kontekście sprawczości więcej-niż-ludzi. Poszukuje odpowiedzi na pytanie, jak tworzyć oraz kuratorować sztukę w czasach nawarstwiających się kryzysów, w tym kryzysu klimatycznego.
Wrażliwe struny osobowości w związkach romantycznych
Marcin Moroń
Praca jest poświęcona roli temperamentalnej wrażliwości na bodźce przyjemne i nieprzyjemne w zrozumieniu dynamiki reagowania na sytuacje krzywdy w związkach romantycznych. Wykorzystując neuropsychologiczną teorię wrażliwości na wzmocnienia ukazano mechanizmy konstruktywnego i destrukcyjnego reagowania w sytuacji naruszenia przez partnera związku intymnego norm regulujących wzajemną wymianę. Praca wskazuje wrażliwość na bodźce negatywne i konflikty motywacyjne jako czynniki ryzyka unikania i zaniedbywania partnera romantycznego, a także ujawnia mechanizmy tego ryzyka (m.in. trudności w regulacji emocjonalnej, obniżoną samoocenę oraz nadwrażliwość na nagrody i kary w relacji romantycznej).
Wrażliwi krwiopijcy. O współczesnych antybohaterach wampirycznych
Michał Wolski
Otaczają nas wampiry. W zasadzie gdzie się nie obejrzeć, można jakiegoś znaleźć. Towarzyszą nam od zawsze – niektórzy uważają, że gdy człowiek po raz pierwszy uświadomił sobie swoją własną śmiertelność, to od razu ożywił swoje lęki przed śmiercią i tym, co może go czekać później. Lęki te – uosobione w figurze wampira – pozostały żywe pomimo rozwoju nauki i lepszego zrozumienia świata. Z czasem krwiopijca zamiast uosabiać śmierć zaczął symbolizować granicę między światem żywych i umarłych, stając się zarazem idealną figurą transgresji, wiecznego zawieszenia „pomiędzy”. A potem nastał XX wiek i okazało się, że towarzyszą mu w tym uczucia. W zeszłym stuleciu przestaliśmy bać się wampira, a zaczęliśmy bać się, że sami jesteśmy wampirami. Wyobrażenie krwiopijcy stało się lustrem, w którym odbijały się nasze niedoskonałości, słabości, lęki przed niedopasowaniem i pasożytowaniem na innych. Wampiry coraz częściej jawiły nam się nie jako demony, a postacie ułomne, nieszczęśliwe i niezdolne do zmiany swojego życia – słowem takie, które współczesna kultura nazywa antybohaterami. Michał Wolski – dr, literaturoznawca, badacz współczesnej kultury popularnej. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UWr, jest też prezesem Stowarzyszenia Badaczy Popkultury i Edukacji Popkulturowej „Trickster”. Z wampirami zmaga się (naukowo) dłużej, niż pamięta, i nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.
Wrażliwy umysł. Kiedy otoczenie cię przytłacza
Jenn Granneman, Andre Sólo
Jak odnaleźć dla siebie miejsce w głośnym, szybkim i stale zmieniającym się świecie? Jeśli czujesz, że życie cię przytłacza, że wokół dzieje się zwyczajnie za dużo i że masz często ochotę wcisnąć przycisk pauzy, wiedz, że nie jesteś sam! Zdolność dostrzegania szczegółów, których nie widzą inni, intensywne przeżywanie z pozoru nieistotnych zdarzeń, wysoki poziom empatii, skłonność do częstego analizowania czy unikanie konfliktów to tylko niektóre z cech osób wrażliwych, takich jak ty. Dzięki tej książce: zapanujesz nad przebodźcowaniem i uporządkujesz wewnętrzny chaos zaczniesz funkcjonować lepiej i w zgodzie ze sobą bez tłumienia emocji i unikania wyzwań odnajdziesz zdrową harmonię między adaptacją a wycofywaniem się i ochroną swoich granic nauczysz się traktować swoją wrażliwość jak supermoc uwolnisz tłumione pokłady kreatywności wykorzystasz naturalne skłonności swojego umysłu, by czerpać więcej z życia prywatnego i zawodowego uwolnisz się od wstydu i przestaniesz myśleć, że wolałbyś być jak oni. Poznaj wyniki fascynujących badań nad wrażliwością i przebodźcowaniem, inspirujące historie i porady, dzięki którym świat przestanie ci się wydawać strasznym miejscem, a ty zadomowisz się w sobie na nowo
Wrocławianki. Książka herstoryczno- -artystyczna
Ewa Pluta
„Wrocławianki – książka herstoryczno-artystyczna” to jedna z pierwszych w dziejach Wrocławia publikacji poświęconych tylko kobietom. Żyły w różnych okresach. Niemki i Polki. Katoliczki, protestantki, żydówki. Kobiety heteronormatywne i nieheteronormatywne. Zajmowały się zawodami artystycznymi, były działaczkami społecznymi, lekarkami, naukowczyniami, sportowczyniami, przedsiebiorczyniami. Żonami, partnerkami, matkami. Część z nich stała się emigrantkami lub uchodźczyniami. W świecie zdominowanym przez mężczyzn potrafiły zawalczyć o swoją pozycję, przełamać społeczne tabu, kształcić się mimo zakazu studiowania, przeciwstawić się nazistom. Ich biografie odzwierciedlają ważne aspekty społeczne i powolny proces emancypacji kobiet w patriarchalnym społeczeństwie. Wymienione w książce kobiety to wrocławianki. Związane z miastem na wiele sposobów. Każda z wymienionych kobiet wniosła wkład w rozwój miasta, a niektóre przyniosły mu międzynarodową sławę. Są w wśród nich kobiety już znane jak naukowczyni Clara Immerwahr czy pisarka Anna Kowalska. Ale większość to wciąż biografie do odkrycia jak pedagożka Lotte Kaliski czy neurochirurżka Alice Rosenstein. To książka o mieszkankach Wrocławia i jego wciąż pomijanej, kobiecej stronie historii. Niezwykłe ilustracje do książki stworzyły wrocławskie artystki: Justyna Baśnik, Jagoda Dobecka, Agata Kalinowska, Katarzyna Kmita, Anna Kołodziejczyk, Karina Marusińska, Iwona Ogrodzka, Daniela Tagowska, Viktoriia Tofan, Alex Urban. Za projekt graficzny książki odpowiedzialna jest Joanna Jopkiewicz (Grupa Projektor). Autorką książki jest Ewa Pluta – historyczka sztuki, opowiadaczka historii podczas licznych miejskich spacerów, a szczególnie herstorii i queerstorii. Pracowniczka Muzeum Miejskiego Wrocławia. Związana także – na wiele sposobów – z fundacją Art Transaprent i jako audiodeskryptorka z fundacją Katarynka. Obecnie pracuje nad książką – biografią malarki i aktywistki Hanny Krzetuskiej.
Wschodnie ciało, zachodni umysł Psychologia a system czakr jako droga do jaźni
Anodea Judith
Przełomowa książka, która harmonijnie łączy zachodnią psychologię i naukę ze wschodnią duchowością Dr Anodea Judith, światowy autorytet w dziedzinie czakr, prezentuje świeże, nowatorskie ujęcie tego wywodzącego się z jogi systemu, adaptując go do zachodniej koncepcji psychologii jungowskiej, terapii somatycznej, teorii rozwoju dziecka oraz metafizyki. Wykorzystuje model czakr do wyjaśnienia współczesnych realiów społecznych i zagadnień, takich jak uzależnienia, dynamika rodzinna, seksualność czy budowanie wewnętrznej siły. Przejrzyście skonstruowana książka traktuje system czakr jako mapę, na której autorka umieszcza zachodnie rozumienie rozwoju jednostki. Powstaje w ten sposób spójna całość, łącząca Wschód i Zachód w inspirującą opowieść o rozwoju i samopoznaniu. Zamiast prezentować ezoteryczne zapożyczenia z kultury indyjskiej, autorka wykorzystuje metaforyczny język systemu czakr w kontekście współczesnej psychologii. Książka ta stanowi niezwykle użyteczne narzędzie do refleksji nad naszymi mocnymi i słabymi stronami. Yoga Journal
Wschodnim pograniczem literatury polskiej. Od Średniowiecza do Oświecenia
Andrzej Romanowski
Czy literatura ruska, tworzona niegdyś także w języku polskim, może być uznana za część literatury polskiej? Czy Rusini wykształceni w szkołach Rzeczypospolitej dokonywali polonizacji XVII-wiecznej Moskwy? Czy w dziele rozprzestrzenienia polskiej cywilizacji miał udział również język cerkiewnosłowiański? Czy siła atrakcyjna kultury staropolskiej była też dziełem Rusi? Splot polsko-ruski, a z biegiem czasu także polsko-litewski, zadecydował o obliczu polskiej literatury. Na ogół nie pamiętamy, że pierwsze na świecie druki cyrylickie pojawiły się w XV-wiecznym Krakowie, a w gronie pisarzy języka polskiego znalazło się dwóch świętych prawosławnych…
Wsparcie młodzieży i dorosłych z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Teoria i praktyka
Katarzyna Patyk, Maria Panasiuk
Pierwsze kompleksowe ujęcie zagadnień dojrzewania i osiągania dorosłości przez osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu Okres dojrzewania i osiągania dorosłości stanowi w przypadku osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu kolejny przełom rozwojowy, w którym szczególną rolę odgrywają ludzie z najbliższego otoczenia rodzice, nauczyciele i terapeuci. Istotne jest wsparcie opiekunów odpowiednimi programami profilaktycznymi, dzięki którym ich podopieczni u progu dorosłości będą potrafili utrzymać satysfakcjonujące relacje, dokonywać świadomych wyborów oraz w pełni uczestniczyć w życiu zawodowym i społecznym. Autorzy, praktycy z wieloletnim doświadczeniem, omawiają tak istotne formy pomocy i przeciwdziałania społecznej izolacji, jak: Model Pozytywnego Wspierania Zachowań, trening umiejętności społecznych, tworzenie przyjaznego środowiska sensorycznego czy przełamywanie barier w zakresie integracji społecznej i aktywizacji zawodowej. Programy te są dostosowane do polskich realiów i zostały omówione na przykładzie działalności wybranych polskich organizacji pozarządowych. Szczególną uwagę autorzy zwracają na istotny wkład rozwojowo-wychowawczy środowiska rodzinnego w proces rewalidacji. Omawiają też pojawiające się problemy związane z wartościowaniem, samooceną oraz trudnymi przeżyciami emocjonalnymi. Książka ukazuje różne aspekty funkcjonowania osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w sposób całościowy i komplementarny. Skierowana jest do pracowników ośrodków specjalistyczno-diagnostycznych, ośrodków rewalidacyjnych i edukacyjnych oraz rodziców. To także inspirujące źródło wiedzy dla studentów takich kierunków jak psychologia, pedagogika, antropologia, socjologia i polityka społeczna. Książka wypełnia lukę w dotychczasowym piśmiennictwie i jestem o tym przekonany przyczyni się do jeszcze większego i lepszego zaangażowania w wielospecjalistyczne wspomaganie młodych osób z ASD i ich rodzin. Jest cennym źródłem informacji zarówno dla praktyków, jak i dla osób zajmujących się badaniami naukowymi. Może być także inspiracją dla studentów takich kierunków jak psychologia, pedagogika, antropologia, socjologia i polityka społeczna. prof. dr hab. Tadeusz Gałkowski
Wsparcie psychologiczne w niepłodności
Bogda Pawelec
"Mam dobrą wiadomość: mimo bólu, jaki przynosi doświadczenie niepłodności, tylko kilka procent par nigdy nie zostanie biologicznymi rodzicami. Większość prędzej czy później doczeka się upragnionych dwóch kresek na teście ciążowym". Bogda Pawelec od 25 lat pomaga w gabinecie parom doświadczającym niepłodności. Teraz oferuje wspólne przemierzanie tej trudnej drogi czytelnikom, dając im wsparcie, zrozumienie i empatię. Niepłodność jest chorobą, która przynosi wiele cierpienia parze starającej się o dziecko, wystawia związek na próbę, często niszczy samoocenę i zaburza relacje z otoczeniem. Jeśli doświadczasz niepłodności lub chcesz się dowiedzieć, co przeżywa bliska ci osoba i jak ją wesprzeć, ta książka jest dla ciebie. Znajdziesz w niej: osobiste relacje pacjentek zmagających się na co dzień z trudnymi emocjami, takimi jak rozpacz, niepewność, lęk; techniki pomocne w uporaniu się z huśtawką nastrojów, obniżonym poczuciem własnej wartości i bezsilnością w obliczu niepowodzenia; wskazówki, jak na temat starań o dziecko rozmawiać z rodziną i znajomymi; porady, na co zwrócić uwagę przy wyborze lekarza lub kliniki oraz w kontaktach z personelem medycznym; rzetelne informacje o procedurze in vitro oraz dylematach i wątpliwościach związanych z tą metodą; wsparcie psychologiczne przy podejmowaniu świadomych i zgodnych z własnymi potrzebami decyzji dotyczących rodzicielstwa.
Aldona Harasimowicz
Książka koncentruje się na treningu wybranych kompetencji społecznych. Przedstawiono tematykę zarządzania czasem, zaprezentowano techniki zwiększające skuteczność organizacji pracy. Wskazano przykładowe metody i aplikacje do organizacji myśli, pomysłów. Uwzględniono relacje studentów z wykonania z ćwiczeń. Książka dotyczy skutecznego planowania i wyznaczania priorytetów. Odnosi się również do budowania alternatywnych planów. Opisano skuteczne sposoby kształtowania postaw asertywnych. Książka może stanowić wsparcie dla studentów, którzy chcą rozwijać wybrane kompetencje społeczne przez indywidualną pracę. Kształtowanie tych kompetencji może odbywać się również przy wsparciu nauczyciela akademickiego, w różnych formach kształcenia. Publikacja dedykowana jest także nauczycielom poszukującym inspiracji do prowadzenia zajęć dydaktycznych w zakresie rozwijania kompetencji społecznych studentów
Wspólne zasoby, zbiorowe działanie, indywidualne korzyści
Piotr Chmielewski, Jan Chmielewski
W 1972 roku Milton Friedman zadał słynne pytanie: ,,Czy możemy zatrzymać Lewiatana?". I było to w istocie pytanie retoryczne. Zaczęto ,,majsterkować" przy własności, tworząc różne hybrydy państwowo-prywatne. [...] Eksperymenty z mieszanymi formami własności przynosiły zróżnicowane rezultaty i bywały przedmiotem wielu analiz i zaciętych sporów. Często miały one wydźwięk polityczny, ale w miarę upływu czasu i narastania autentycznych potrzeb społecznych nabierały coraz bardziej pragmatycznego charakteru i coraz częściej opierały się na wiedzy empirycznej, na badaniach funkcjonujących w praktyce rozwiązań. Najwybitniejszymi przedstawicielami takiego podejścia byli Elinor i Vincent Ostromowie. [...] Chmielewscy, którzy od dawna współpracowali z Ostromami, przeprowadzili takie badania nad wspólnotą gruntową w Jurgowie na polskim Spiszu. prof. Andrzej K. Koźmiński
Wspólnota i literatura. Studia o prozie Gustawa Morcinka
Marek Mikołajec
Wspólnota i literatura. Studia o prozie Gustawa Morcinka autorstwa Marka Mikołajca wpisują się w nurt badań, które za zadanie mają wyciągnąć z pisarskiego zapomnienia twórców kanonicznych, szkolnych, których tylko pozornie uznać można za dobrze znanych, a którzy w istocie są nieodkryci. Jest to książka o zupełnie innym Gustawie Morcinku, w ujęciu tematycznym prezentuje wybór uporczywie powracających motywów, obsesji obecnych w prozie śląskiego pisarza. Świat przedstawiony w pisarstwie Morcinka rozpina się między dwie płaszczyzny, przestrzenie a) horyzontalną - można ją rozumieć jako wspólnotę, świat zadań historycznych, społecznych i narodowych oraz b) wertykalną interpretowaną właśnie jako fantazja/literackość, twórcza siła i talent. Nie ma jednej bez drugiej i właśnie historia tej złożonej relacji jest głównym przedmiotem niniejszej monografii. Poza tym badacz wyszczególnia z twórczości Gustawa Morcinka fantazje, traumy, obsesje oraz przedstawia komparatystyczny projekt nowej wspólnoty zainspirowanej duchem regionalnego uniwersalizmu. Do odczytania na nowo twórczości Gustawa Morcinka Mikołajec angażuje m.in. metodologie, koncepcje i pojęcia zaproponowane przez Michela Foucault, Giorgio Agambena, Luisa Althussera, Pierre'a Bourdieu, Erica Hobsbawma, Jacquesa Lacana, Petera Sloterdijka, Jacquesa Derridę, Waltera Benjamina oraz Carlosa Parisa.
Wspólnota po Człowieku, t. 1: Współ-życie
Miłosz Markiewicz
Człowiek nie jest światu potrzebny? Być może, w perspektywie narastającego kryzysu ekologicznego, nadszedł czas, by sobie to uświadomić. Człowiek - rozumiany nie jako gatunek, a jako humanistyczna idea - się skończył. Poszukiwanie nowych sposobów wyjścia z tej sytuacji musi nas prowadzić ku perspektywie posthumanistycznej, czyli takiej, która nie oddaje pierwszeństwa temu, co ludzkie, a raczej ustawia nas w egalitarnej relacji pośród innych istnień, współtworzących z nami świat. Podstawową kategorią dla takiego rozumienia rzeczywistości okazuje się wspólnota: jest ona eko-logiczna oraz wydarza się tu-i-teraz. Otaczający nas świat składa się z relacji, które współtworzymy, pozostając jednocześnie sobą, ucieleśnieni i usytuowani. Oto podstawa do tworzenia nowego sposobu ujmowania wszelkiego współ-życia. Wspólnota po Człowieku to próba pomyślenia świata inaczej - wbrew dotychczasowym hierarchiom, przy użyciu nowych pojęć, nie tyle przeciw humanizmowi, ile ze świadomością jego ograniczeń. Książka dra Markiewicza stanowi swoisty i pięknie uporządkowany podręcznik najrozmaitszych ścieżek dociekań i analiz badań posthumanistycznych (szkół, teorii, metodologii), gdzie walory zarówno ujęcia historycznego, jak i te związane z koncertowymi interpretacjami tworzą znakomitą i spójną całość. Ta architektura pracy, bardzo transparentna, przyjazna dla czytelnika, pomaga zrozumieć posthumanistyczny horyzont. [...] To nie jest smutna książka. To praca niezwykle wrażliwa. Z recenzji dra hab. Zbigniewa Kadłubka, prof. UŚ
Wspólnoty pracy i wiary. Cechy w miastach Prus Królewskich. Tom 1: Eseje
Praca zbiorowa
"Przez niemal tysiąc lat bardzo ważną rolę w europejskiej gospodarce i życiu społecznym odgrywały korporacje, nazywane cechami, które zrzeszały osoby wykonujące podobną pracę lub mające zbieżne interesy. Wspólnoty te miały zapewniać bezpieczeństwo pracy i wzajemną pomoc, a ich znaczenie wykraczało daleko poza sferę zawodową, obejmując wiele codziennych spraw, takich jak opieka nad chorymi, sierotami i wdowami oraz wspólna modlitwa. Przedstawicielom niższych warstw społecznych, do których należała większość zrzeszonych w cechach rzemieślników i usługodawców, przynależność do nich dawała możliwość udziału w życiu politycznym, zdominowanym przez kupieckie elity i feudałów". Franciszek Skibiński - redaktor naukowy publikacji, kurator wystawy