Literatura

Żywe grobowce

Urke Nachalnik

Żywe grobowce są kontynuacją wspomnień autora, zapoczątkowanych w książce Życiorys własny przestępcy. Urke Nachalnik to złodziej recydywista, który dużą część swojego życia spędził w towarzystwie przestępców bądź to na wolności, bądź za kratami. Akcja książki zaczyna się w momencie, w którym siedząc w więzieniu, Nachalnik dowiaduje się, że Polska odzyskała niepodległość. Początkowo łudzi się, że wkrótce wyjdzie na wolność, ale dla takich jak on nie było wówczas taryfy ulgowej. Główną płaszczyzną Żywych grobowców jest życie codzienne w więzieniach, w których przebywał Nachalnik. Początkowo siedział w Łomżyńskim Czerwoniaku, później został przeniesiony do warszawskiego więzienia na Mokotowie. Dzięki Nachalnikowi możemy poznać wiele tajemnic, które skrywają zarówno więzienne mury, jak i świat przestępczy w nich osadzony. Poznajemy więzienną hierarchię, dowiadujemy się, kto jest frajerem, a kto fetniakiem, czym się różnił doliniarz od klawisznika i jak ważną rolę w życiu złodzieja odgrywał jego honor. Po odsiedzeniu całego wyroku, w 1923 roku Nachalnik wyszedł na wolność. Miał zamiar zacząć nowe życie, jednak szara rzeczywistość, która czekała na niego poza murami więzienia, nie pozostawiła mu wiele złudzeń. Mimo szczerych chęci, aby być uczciwym człowiekiem, wciąż ciągnęło wilka do lasu.

Żywe kamienie

Wacław Berent

Akcja wydanej w 1918 roku powieści Wacława Berenta Żywe kamienie rozgrywa się na przełomie XIII i XIV wieku. Opowiada o średniowiecznych wędrownych artystach, których przybycie zmieniło oblicze miasta całkowicie pogrążonego w marazmie. Historia przedstawia zmierzch średniowiecznej kultury teokracji. Utrzymana w duchu Młodej Polski rozprawia na temat znaczenia sztuki i artysty oraz ich posłannictwie.

Żywe trupy

George A. Romero, Daniel Kraus

Przerażająca opowieść grozy i hołd złożony geniuszowi makabry. Para lekarzy patologów zostaje zaatakowana przez martwego mężczyznę, który nie do końca jest martwy. Epidemia zombie szybko rozprzestrzenia się na cały kraj. Czarnoskóra nastolatka na Środkowym Zachodzie toczy bój ze świeżo zmartwychwstałymi przyjaciółmi i rodziną. Na lotniskowcu żywi marynarze ukrywają się przed martwymi, a wśród nich pojawia się samozwańczy prorok głoszący religię śmierci. Zaraza ma oczyścić ludzkość. W studiu telewizyjnym ocalały prezenter kontynuuje nadawanie, podczas gdy jego ożywieni koledzy próbują go pożreć. W Waszyngtonie pracownica federalna cierpliwie monitoruje rozwój epidemii, by pomóc w jej zwalczeniu. Ocaleni postanawiają podążyć na mityczną północ, według pogłoski prawie wolną od zarażonych... Jednak wszędzie wokół grasują nieprzeliczone hordy zombie, a i wśród ludzi powstają bezwzględne bandy łupieżców. Ci, któ- rzy ocaleli, stają się łupem zarówno dla żywych, jak i martwych Każdy film o zombie żyje w cieniu Georgea A. Romero, podczas gdy on sam nie zdążył napisać o nich książki. Na szczęście Daniel Kraus dostarcza nam teraz epicką księgę nieumarłych, którą rozpoczął Romero. Grady Hendrix, autor Jak sprzedać nawiedzony dom

Żywe trupy

George A. Romero, Daniel Kraus

Przerażająca opowieść grozy i hołd złożony geniuszowi makabry. Para lekarzy patologów zostaje zaatakowana przez martwego mężczyznę, który nie do końca jest martwy. Epidemia zombie szybko rozprzestrzenia się na cały kraj. Czarnoskóra nastolatka na Środkowym Zachodzie toczy bój ze świeżo zmartwychwstałymi przyjaciółmi i rodziną. Na lotniskowcu żywi marynarze ukrywają się przed martwymi, a wśród nich pojawia się samozwańczy prorok głoszący religię śmierci. Zaraza ma oczyścić ludzkość. W studiu telewizyjnym ocalały prezenter kontynuuje nadawanie, podczas gdy jego ożywieni koledzy próbują go pożreć. W Waszyngtonie pracownica federalna cierpliwie monitoruje rozwój epidemii, by pomóc w jej zwalczeniu. Ocaleni postanawiają podążyć na mityczną północ, według pogłoski prawie wolną od zarażonych... Jednak wszędzie wokół grasują nieprzeliczone hordy zombie, a i wśród ludzi powstają bezwzględne bandy łupieżców. Ci, któ- rzy ocaleli, stają się łupem zarówno dla żywych, jak i martwych Każdy film o zombie żyje w cieniu Georgea A. Romero, podczas gdy on sam nie zdążył napisać o nich książki. Na szczęście Daniel Kraus dostarcza nam teraz epicką księgę nieumarłych, którą rozpoczął Romero. Grady Hendrix, autor Jak sprzedać nawiedzony dom

Żywe trupy

George A. Romero, Daniel Kraus

Przerażająca opowieść grozy i hołd złożony geniuszowi makabry. Para lekarzy patologów zostaje zaatakowana przez martwego mężczyznę, który nie do końca jest martwy. Epidemia zombie szybko rozprzestrzenia się na cały kraj. Czarnoskóra nastolatka na Środkowym Zachodzie toczy bój ze świeżo zmartwychwstałymi przyjaciółmi i rodziną. Na lotniskowcu żywi marynarze ukrywają się przed martwymi, a wśród nich pojawia się samozwańczy prorok głoszący religię śmierci. Zaraza ma oczyścić ludzkość. W studiu telewizyjnym ocalały prezenter kontynuuje nadawanie, podczas gdy jego ożywieni koledzy próbują go pożreć. W Waszyngtonie pracownica federalna cierpliwie monitoruje rozwój epidemii, by pomóc w jej zwalczeniu. Ocaleni postanawiają podążyć na mityczną północ, według pogłoski prawie wolną od zarażonych... Jednak wszędzie wokół grasują nieprzeliczone hordy zombie, a i wśród ludzi powstają bezwzględne bandy łupieżców. Ci, któ- rzy ocaleli, stają się łupem zarówno dla żywych, jak i martwych Każdy film o zombie żyje w cieniu Georgea A. Romero, podczas gdy on sam nie zdążył napisać o nich książki. Na szczęście Daniel Kraus dostarcza nam teraz epicką księgę nieumarłych, którą rozpoczął Romero. Grady Hendrix, autor Jak sprzedać nawiedzony dom

Żywego ducha

Jerzy Pilch

Żywy duch i duchy Oto Jerzy Pilch jakiego nigdy dotąd nie czytaliśmy! Ostatni na statku szaleńców Zagłada cicha jak kot? Potop bez opadów? Terrorystyczny atak z nieba? Globalne wyludnienie? Apokalipsa rozgrywa się w języku. Świat kończy się, bo milknie. Dalekie głuche pożary. Nie ma do kogo gęby otworzyć. Przed aniołem śmierci, który przeszedł przez Warszawę, uchodzi jedynie pisarz odludek . Można powiedzieć trafił żywy duch na swego. Po kolejnych próbach nawiązania kontaktu z kimkolwiek i gdziekolwiek nie może się dłużej łudzić. Został sam. I to sam w sensie ścisłym. Co może robić ostatni człowiek na świecie? Wyruszyć przed siebie? Spać w najlepszych hotelach? Bezkarnie wynosić książki z księgarń i markowe ubrania z najlepszych butików? To co zwykle: łudzić się kasą? Pielęgnować samotność, czyli życie? Gorączkowo upajać się własną wyjątkowością? Tylko właściwie po co? A przedtem było po co? Czy przedtem i potem to jest aż tak wielka różnica? Widziadła coś do niego mówią nie wie co, bo nie wie, czy są z tego świata? A my? Jesteśmy jego urojeniami? Jerzy Pilch

Żywi i umarli

Nele Neuhaus

Nele Neuhaus w najlepszym wydaniu wiarygodne postaci, akcja trzymająca w napięciu. W szóstej części serii wraz z Pią Kirchhoff śledzimy snajpera zabójcę uderzającego zawsze z ukrycia, często ze znacznego oddalenia. Przesyła on policji specjalnie przygotowane nekrologi z informacją, dlaczego dana osoba musiała zginąć. Ofiary to niewinni ludzie, bliscy osób, które snajper chce ukarać. Morderca terroryzuje ludność Frankfurtu i okolic, uderzając systematycznie i precyzyjnie i nie dając policji chwili wytchnienia.

Żywi ludzie. Pandemia. Tom 2

Jana Wagner

Pełen akcji thriller psychologiczny o tym, jak pozostać człowiekiem w nieludzkich warunkach Jedenaście osób ośmioro dorosłych i troje dzieci ukryło się przed pandemią nieznanej zabójczej choroby na małej wyspie pośrodku karelskiej tajgi. Ale czy to oznacza, że najgorsze już jest za nimi? Zdołali przeżyć, ale co dalej? Są odcięci od świata. Będą musieli spędzić razem surową zimę, znaleźć pożywienie, stawić czoło nowym zagrożeniom, a przede wszystkim nauczyć się akceptować siebie nawzajem. Wybór, przed którym stoją, jest prosty: zmień się albo zgiń. Żywi ludzie to kontynuacja Pandemii, głośnego thrillera o przetrwaniu w czasach zarazy, na podstawie którego nakręcono serial Ku jezioru.

Żywica

Ane Riel

Co się dzieje, jeśli kochasz kogoś tak bardzo, że chcesz go zatrzymać przy sobie za wszelką cenę, w bezpiecznym miejscu? Rodzina Haarder mieszka na odosobnionej, porośniętej świerkami małej wysepce i z rzadka kontaktuje się z obcymi. Mieszkańcy sąsiedniej wyspy uważają ich za dziwnych, ale nie wtrącają się w ich życie. Gdy ojciec zgłasza śmierć 9-letniej córki, szanują ich żałobę i coraz mniej się interesują tym, co się dzieje w odosobnionym domostwie. Żywica to wstrząsająca i zarazem wzruszająca kronika stopniowego upadku i szaleństwa, do którego może doprowadzić ludzi lęk przez kolejną utratą i traumą.

Żywila

Adam Mickiewicz

ŻywilaPowiastka z dziejów litewskich Przedmowa Przyjaciel lat dziecinnych ojca mojego, przypomniawszy sobie w tych czasach, iż jeden z najpierwszych jego utworów był drukowany w ówczesnych pismach periodycznych wileńskich, odszukał go i przysłał mi kopię, którą podzielić się z publicznością poczytuję sobie za obowiązek. Jest to zaledwo szkic tylko, ale miłośnicy poezji jak miłośnicy sztuk pięknych zawsze wyłącznym uczuciem otaczali szkice ręką mistrzów kreślone. [...]Adam MickiewiczUr. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy ?wieszczów?). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika ?Trybuna Ludów? i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Żywina

Rafał A. Ziemkiewicz

Żywina to właśnie ta powieść, której przez wiele lat domagała się polska krytyka. W splecionych losach polityka, brutalnego i bezwzględnego populisty, który z samego dna wzbił się na szczyty i u progu największego sukcesu zginął w podejrzanym wypadku, oraz starającego się zrozumieć jego życie i śmierć dziennikarza zawiera się bolesne rozliczenie Polaków z tego, co zrobili z odzyskaną niepodległością, i rozliczenie tej niepodległości z tego, co zrobiła z Polaków. *** Wielu poglądów autora na politykę, historię, obyczaje nie podzielam, ale też on mnie do tego nie namawia. On, w swojej świetnie napisanej powieści, przypomina mi tylko, że irytująca niedojrzałość, by nie rzec gówniarstwo, powszechna bylejakość, zawstydzająca niesterowność, słabość tam, gdzie powinna być siła, i siła tam, gdzie powinno być wybaczenie, a przede wszystkim nieustająca gra pozorów, to również mój kłopot. Bez względu na poglądy.              Eustachy Rylski Polskość, Polactwo, lokalne sitwy i marzenia rozmaitych neo-Polaków - to wszystko tematy najnowszej książki Rafała A. Ziemkiewicza Żywina. Ale dla mnie przede wszystkim jest to wielka opowieść o dorastaniu do męskości i ojcostwa, a także o największym braku polskiej tradycji kulturowej, czyli o braku Ojca. Tomasz Terlikowski Żywina to opowieść o bezradności i bezsilności. Opowiada o władzy skorumpowanej już na poziomie gminnym, o społeczeństwie wybierającym najgorszych populistów, o buncie krępowanym przez układy. Wyalienowana władza, nieuświadomiony lud, niemożliwa rewolucja Czyż to nie intrygujące, że moralny osąd polskiej rzeczywistości został w tej powieści wyrażony językiem lewicowej krytyki?. Przemysław Czapliński Ja osobiście wolę Ziemkiewicza w publicystycznej, zadziornej wersji. Bo w tej książce okazuje się bardzo wyrozumiały, rozumie tych ludzi Ale to ciekawa lektura, która pozwala lepiej zrozumieć tę Polskę, w której żyjemy po dwudziestu latach wolności. Dariusz Gawin Kryminał bez zbrodni, thriller bez suspensu, spisek, który może był, a może go nie było, cud, co się zdarzył lub nie zdarzył, Polska, która niby się zmieniła, a przecież się nie zmieniła, i bohater w identycznym zawieszeniu powieść strukturalnie połamana - a przecież w tym połamaniu ukazująca prawdę o analogicznym załamaniu pewnego paradygmatu myślenia o Polsce. Jacek Dukaj

Żywok

Magdalena Sobota

Kiedy przychodzi zima, góry usypiają i śnią. Zasypia też las, stary jak świat, pełen wszystkiego, co nigdy nie umiera. Ale wśród drzew jest też coś, co zawsze pozostaje czujne, mimo że od dawna jest pogrzebane i zapomniane Inka przyjeżdża do babci mieszkającej w niedużej, górskiej wsi, Paportynkach. Nie ma jednak pojęcia o sekretach, które staruszka przed nią ukrywa. Wojtek jest leśnikiem i samotnikiem, noszącym w sobie dar i jednocześnie przekleństwo: dostrzega to, czego inni nie mogą zobaczyć. Gdy w górach zaczynają umierać ludzie, tylko on wie, że właśnie rozpoczęło się polowanie. I musi podjąć decyzję. Cicho sza, bo inaczej przyjdzie żywok.

Żywot bł. Szymona z Lipnicy

Piotr Pękalski

Szymon z Lipnicy (1438-1482) polski święty Kościoła katolickiego, prezbiter, kapłan z zakonu oo. Bernardynów. Od lipca 1482 do 6 stycznia 1483 Kraków dotknięty był epidemią cholery. Wówczas franciszkanie z klasztoru bernardynów, a wśród nich św. Szymon, niestrudzenie otaczali chorych opieką. O. Szymon gorliwie opiekował się chorymi i udzielał sakramentów. Wkrótce sam zachorował. Z pokorą znosząc cierpienia choroby, przy końcu życia wyraził pragnienie, aby pochowano go pod progiem kościoła, tak by wszyscy po nim deptali. W szóstym dniu choroby, 18 lipca 1482 roku, umarł spokojnie z oczyma utkwionymi w Krzyżu. Po śmierci Szymona odnotowano ponad 370 cudownych uzdrowień i łask przypisywanych jego wstawiennictwu; grób świętego odwiedzali liczni pielgrzymi. Szymona wcześnie otoczono kultem, nadając mu tytuł spragnionego zbawienia wszystkich. 24 lutego 1685 roku papież Innocenty XI zaaprobował kult Szymona z Lipnicy jako błogosławionego. 19 grudnia 2005 papież Benedykt XVI wydał dekret o uznaniu cudownego uzdrowienia, przypisywanego wstawiennictwu bł. Szymona, jakie miało miejsce w Krakowie w 1943. Uzdrowiona została wtedy Maria Piątek, krakowska farmaceutka chora na zator mózgowy (sparaliżowana i pozbawiona mowy). 16 grudnia 2006 papież wydał dekret o uznaniu heroiczności cnót błogosławionego. Dnia 23 lutego 2007 roku na konsystorzu kardynałów ustalono datę kanonizacji. 3 czerwca 2007 roku o godz. 10:00, w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej, w czasie mszy na Placu Świętego Piotra w Watykanie, papież Benedykt XVI uroczyście kanonizował bł. Szymona. (za Wikipedią).

Żywot błogosławionego Wincentego Kadłubka

Piotr Pękalski

Analiza hagiograficzna postaci błogosławionego i jej dokonań. Mistrz Wincenty, zwany Kadłubkiem (ur. po 1150 lub ok. 1160 według tradycji we wsi Karwów koło Opatowa na Sandomierszczyźnie, zm. 8 marca 1223 w Jędrzejowie) prepozyt sandomierskiej kolegiaty Najświętszej Maryi Panny, potem biskup krakowski, związany z kancelarią księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Autor Kroniki polskiej, drugiego tego typu utworu w dziejach polskiej historiografii. Od 1764 błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego, patron diecezji sandomierskiej (https://pl.wikipedia.org/wiki/Wincenty_Kadłubek), a także miasta Sandomierza.

Żywot błogosławionego Wincentego Kadłubka

Piotr Pękalski

Analiza hagiograficzna postaci błogosławionego i jej dokonań. Mistrz Wincenty, zwany Kadłubkiem (ur. po 1150 lub ok. 1160 według tradycji we wsi Karwów koło Opatowa na Sandomierszczyźnie, zm. 8 marca 1223 w Jędrzejowie) prepozyt sandomierskiej kolegiaty Najświętszej Maryi Panny, potem biskup krakowski, związany z kancelarią księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Autor Kroniki polskiej, drugiego tego typu utworu w dziejach polskiej historiografii. Od 1764 błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego, patron diecezji sandomierskiej (https://pl.wikipedia.org/wiki/Wincenty_Kadłubek), a także miasta Sandomierza.

Żywot i myśli Zygmunta Podfilipskiego

Józef Weyssenhoff

Ironiczna i wieloznaczna powieść, która pozornie ma formę tekstu pochwalnego na cześć Zygmunta Podfilipskiego. Jacek Ligęza bezkrytycznie ukazuje cnoty i zalety swego przyjaciela. W miarę, jak poznajemy kolejne fakty z biografii tytułowego bohatera ukazuje się naszym oczom postać w gruncie rzeczy bezwartościowa. Powieść jest w istocie satyrą odsłaniającą przywary środowiska arystokratycznego, słabości nowoczesnej cywilizacji oraz miałkość utylitarystycznej etyki pozytywizmu. Wyrafinowana ironia oraz wspaniale dobrany język są dużą zaletą utworu Żywot i myśli Zygmunta Podfilipskiego .

Żywot i śmierć pana Hersha Libkina z Sacramento w stanie Kalifornia

Ishbel Szatrawska

Ocalały z Shoah emigrant z Polski przybywa do Stanów Zjednoczonych, by robić karierę w Hollywood. Wygrywa casting organizowany przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer i zostaje aktorem. Wygląda na to, że ziszcza się amerykański sen. Sprawy komplikują się jednak, gdy przeszłością Hersha zaczynają interesować się agenci FBI. Czy nie jest on przypadkiem uczestnikiem międzynarodowego, komunistycznego spisku? Historia ma wiele przemyślnych korytarzy, dlatego nie dajmy się jej zwieść: Hersh Libkin z Sacramento w Kalifornii to naprawdę Hersz Libkin z miasta Łodzi. I tylko ironii losu przypiszmy to, że zamieszkał w mieście nazwanym od chrześcijańskiego obrządku w stanie, którego nazwa wywodzi się z kultury islamskiej. W jego rozpisanej na głosy, prowadzącej przez Auschwitz, Hollywood i Woodstock historii rozwija się opowieść o cenie, jaką się płaci, za to kim się jest, kim chciałoby się zostać i kim widzą nas inni. Także za to, kogo się kocha i o czym wolałoby się zapomnieć. Swoim skrojonym na brechtowską miarę, gniewnym, i dotykającym nas wszystkich dramatem Ishbel Szatrawska wysoko podniosła poprzeczkę. Jerzy Jarniewicz Gdyby Woody Allen i Quentin Tarantino w jednym spali domu, a nad ranem przyszła Ishbel Szatrawska poprzestawiać im zabawki, poburzyć im budowle z Lego i pozamieniać główki lalek, to właśnie tak by się to mogło skończyć. To znaczy - tym zaowocować. Świetnym, broadwayowskim, wręcz filmowym tekstem teatralnym. Który naprawdę dobrze się czyta, i który z pewnością dobrze się będzie oglądać. Mateusz Pakuła Co zrobić z bohaterem, który umarł, zanim pojawiło się pierwsze zdanie w tekście? Można zrobić to, co zrobił Vladimir Nabokov z Sebastianem Knightem albo Roth z Everymanem.  Albo to, co zrobiła Szatrawska z Hershem Libkinem – opowiedzieć jego życie. Dynamicznie, z tym nerwem, który sprawia, że tekst przykuwa od pierwszej sceny i puszcza na końcu z pytaniem: Jak to jest żyć w dekoracjach, które pękają jak hollywoodzka scenografia? Jak to jest w tych pęknięciach widzieć siebie?  Jak to jest, dzwonić z Ameryki do przyjaciela z łódzkiego getta i rozmawiać z nim, wiedząc, że to niebezpieczne? Wiedząc, że to niemożliwe. Jak to jest, żyć z poczuciem winy za wszystko, co się w życiu zrobiło? Za to, że się żyje? Jak to jest, usłyszeć, że jest się tchórzem? Ze sceny, prosto w oczy. Mocny, odważny tekst nie tylko o tym, jak to jest być Żydem, nie tylko o tym, jak to jest być homoseksualnym Żydem, ale o tym, jak to jest być człowiekiem i jak z tym żyć. Barbara Sadurska

Żywot i śmierć pana Hersha Libkina z Sacramento w stanie Kalifornia

Ishbel Szatrawska

Ocalały z Shoah emigrant z Polski przybywa do Stanów Zjednoczonych, by robić karierę w Hollywood. Wygrywa casting organizowany przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer i zostaje aktorem. Wygląda na to, że ziszcza się amerykański sen. Sprawy komplikują się jednak, gdy przeszłością Hersha zaczynają interesować się agenci FBI. Czy nie jest on przypadkiem uczestnikiem międzynarodowego, komunistycznego spisku? Historia ma wiele przemyślnych korytarzy, dlatego nie dajmy się jej zwieść: Hersh Libkin z Sacramento w Kalifornii to naprawdę Hersz Libkin z miasta Łodzi. I tylko ironii losu przypiszmy to, że zamieszkał w mieście nazwanym od chrześcijańskiego obrządku w stanie, którego nazwa wywodzi się z kultury islamskiej. W jego rozpisanej na głosy, prowadzącej przez Auschwitz, Hollywood i Woodstock historii rozwija się opowieść o cenie, jaką się płaci, za to kim się jest, kim chciałoby się zostać i kim widzą nas inni. Także za to, kogo się kocha i o czym wolałoby się zapomnieć. Swoim skrojonym na brechtowską miarę, gniewnym, i dotykającym nas wszystkich dramatem Ishbel Szatrawska wysoko podniosła poprzeczkę. Jerzy Jarniewicz Gdyby Woody Allen i Quentin Tarantino w jednym spali domu, a nad ranem przyszła Ishbel Szatrawska poprzestawiać im zabawki, poburzyć im budowle z Lego i pozamieniać główki lalek, to właśnie tak by się to mogło skończyć. To znaczy - tym zaowocować. Świetnym, broadwayowskim, wręcz filmowym tekstem teatralnym. Który naprawdę dobrze się czyta, i który z pewnością dobrze się będzie oglądać. Mateusz Pakuła Co zrobić z bohaterem, który umarł, zanim pojawiło się pierwsze zdanie w tekście? Można zrobić to, co zrobił Vladimir Nabokov z Sebastianem Knightem albo Roth z Everymanem.  Albo to, co zrobiła Szatrawska z Hershem Libkinem – opowiedzieć jego życie. Dynamicznie, z tym nerwem, który sprawia, że tekst przykuwa od pierwszej sceny i puszcza na końcu z pytaniem: Jak to jest żyć w dekoracjach, które pękają jak hollywoodzka scenografia? Jak to jest w tych pęknięciach widzieć siebie?  Jak to jest, dzwonić z Ameryki do przyjaciela z łódzkiego getta i rozmawiać z nim, wiedząc, że to niebezpieczne? Wiedząc, że to niemożliwe. Jak to jest, żyć z poczuciem winy za wszystko, co się w życiu zrobiło? Za to, że się żyje? Jak to jest, usłyszeć, że jest się tchórzem? Ze sceny, prosto w oczy. Mocny, odważny tekst nie tylko o tym, jak to jest być Żydem, nie tylko o tym, jak to jest być homoseksualnym Żydem, ale o tym, jak to jest być człowiekiem i jak z tym żyć. Barbara Sadurska

Żywot Nerona

Julian Ejsmond

Ze wstępu: Można być autorem starożytnym, a jednocześnie na wskroś młodym, tak jak najmłodszy nawet autor może być jednocześnie starym idiotą. W piśmiennictwie starożytnym pociągała mię zawsze właśnie jego młodość i bujna żywiołowość. Swetoniusz, choć żył między 65 a 135 r. naszej ery, ma styl tak barwny i porywający, tak młody i rozkoszny, iż nazywanie go autorem starożytnym zakrawa na przemiły paradoks. Z Żywotów dwunastu Cezarów wybrałem żywot Nerona mocno aktualny w chwili, gdy każdy z nas pyta siebie i innych Quo vadis? Okrucieństwo krwawe wieków minionych przesłoniła lekka mgła. Gdyby dziś żył Neron, niewątpliwie nie popełniałby dawnych morderstw. Zamiast urządzać nieludzkie walki dzikich zwierząt z chrześcijanami, obłożyłby tych biednych ludzi szeregiem podatków: majątkowym, dochodowym, rozchodowym... Otrzymawszy wezwanie do zapłacenia podatku państwowego od magistrackich, chrześcijanin sam udałby się do klatki zgłodniałego lwa. W starożytnej Romie w czasach złych gladiatorzy byli na arenie goli; przyglądali im się obywatele ubrani. Czyż może scena taka robić wrażenie dziś w czasach dobrych, gdy wszyscy obywatele są goli? Przodek Nerona jak mówi Swetoniusz dowodził potężną flotą. Dziś Neron niewątpliwie dowodziłby, że mu brak floty. Swetoniusz, chcąc zaimponować nam, opowiada, iż młodziutki Neron miał węża w kołysce. A my tu mamy dziś węża w kieszeni i nic! Niektóre rzeczy się przedawniły. Rzymski władca sądził, że rozrzutność jest jedynym sposobem zużytkowania bogactw. Aby uchodzić za skąpca w jego oczach wystarczało robić rachunki. Nigdy nie włożył jednego ubrania dwukrotnie. Dziś by oszczędzał. Neron wymordował, jak wiemy, tysiące wyższych i niższych urzędników Imperium. Dziś by ich zredukował. Neron wygłaszał deklamacje. Dziś by wygłaszał deklaracje. Miał przy tym, według Swetoniusza, do ostatniej chwili wiernych Wyzwoleńców...

Żywot Nerona

Julian Ejsmond

Ze wstępu: Można być autorem starożytnym, a jednocześnie na wskroś młodym, tak jak najmłodszy nawet autor może być jednocześnie starym idiotą. W piśmiennictwie starożytnym pociągała mię zawsze właśnie jego młodość i bujna żywiołowość. Swetoniusz, choć żył między 65 a 135 r. naszej ery, ma styl tak barwny i porywający, tak młody i rozkoszny, iż nazywanie go autorem starożytnym zakrawa na przemiły paradoks. Z Żywotów dwunastu Cezarów wybrałem żywot Nerona mocno aktualny w chwili, gdy każdy z nas pyta siebie i innych Quo vadis? Okrucieństwo krwawe wieków minionych przesłoniła lekka mgła. Gdyby dziś żył Neron, niewątpliwie nie popełniałby dawnych morderstw. Zamiast urządzać nieludzkie walki dzikich zwierząt z chrześcijanami, obłożyłby tych biednych ludzi szeregiem podatków: majątkowym, dochodowym, rozchodowym... Otrzymawszy wezwanie do zapłacenia podatku państwowego od magistrackich, chrześcijanin sam udałby się do klatki zgłodniałego lwa. W starożytnej Romie w czasach złych gladiatorzy byli na arenie goli; przyglądali im się obywatele ubrani. Czyż może scena taka robić wrażenie dziś w czasach dobrych, gdy wszyscy obywatele są goli? Przodek Nerona jak mówi Swetoniusz dowodził potężną flotą. Dziś Neron niewątpliwie dowodziłby, że mu brak floty. Swetoniusz, chcąc zaimponować nam, opowiada, iż młodziutki Neron miał węża w kołysce. A my tu mamy dziś węża w kieszeni i nic! Niektóre rzeczy się przedawniły. Rzymski władca sądził, że rozrzutność jest jedynym sposobem zużytkowania bogactw. Aby uchodzić za skąpca w jego oczach wystarczało robić rachunki. Nigdy nie włożył jednego ubrania dwukrotnie. Dziś by oszczędzał. Neron wymordował, jak wiemy, tysiące wyższych i niższych urzędników Imperium. Dziś by ich zredukował. Neron wygłaszał deklamacje. Dziś by wygłaszał deklaracje. Miał przy tym, według Swetoniusza, do ostatniej chwili wiernych Wyzwoleńców...

Żywot Nerona

Julian Ejsmond

Ze wstępu: Można być autorem starożytnym, a jednocześnie na wskroś młodym, tak jak najmłodszy nawet autor może być jednocześnie starym idiotą. W piśmiennictwie starożytnym pociągała mię zawsze właśnie jego młodość i bujna żywiołowość. Swetoniusz, choć żył między 65 a 135 r. naszej ery, ma styl tak barwny i porywający, tak młody i rozkoszny, iż nazywanie go autorem starożytnym zakrawa na przemiły paradoks. Z Żywotów dwunastu Cezarów wybrałem żywot Nerona mocno aktualny w chwili, gdy każdy z nas pyta siebie i innych Quo vadis? Okrucieństwo krwawe wieków minionych przesłoniła lekka mgła. Gdyby dziś żył Neron, niewątpliwie nie popełniałby dawnych morderstw. Zamiast urządzać nieludzkie walki dzikich zwierząt z chrześcijanami, obłożyłby tych biednych ludzi szeregiem podatków: majątkowym, dochodowym, rozchodowym... Otrzymawszy wezwanie do zapłacenia podatku państwowego od magistrackich, chrześcijanin sam udałby się do klatki zgłodniałego lwa. W starożytnej Romie w czasach złych gladiatorzy byli na arenie goli; przyglądali im się obywatele ubrani. Czyż może scena taka robić wrażenie dziś w czasach dobrych, gdy wszyscy obywatele są goli? Przodek Nerona jak mówi Swetoniusz dowodził potężną flotą. Dziś Neron niewątpliwie dowodziłby, że mu brak floty. Swetoniusz, chcąc zaimponować nam, opowiada, iż młodziutki Neron miał węża w kołysce. A my tu mamy dziś węża w kieszeni i nic! Niektóre rzeczy się przedawniły. Rzymski władca sądził, że rozrzutność jest jedynym sposobem zużytkowania bogactw. Aby uchodzić za skąpca w jego oczach wystarczało robić rachunki. Nigdy nie włożył jednego ubrania dwukrotnie. Dziś by oszczędzał. Neron wymordował, jak wiemy, tysiące wyższych i niższych urzędników Imperium. Dziś by ich zredukował. Neron wygłaszał deklamacje. Dziś by wygłaszał deklaracje. Miał przy tym, według Swetoniusza, do ostatniej chwili wiernych Wyzwoleńców...

Żywot św. Jacka Wyznawcy

Piotr Pękalski

Jacek Odrowąż (1183-1257) polski duchowny katolicki, dominikanin, misjonarz, kaznodzieja, święty Kościoła katolickiego oraz historyczny patron Polski. Był pierwszym Polakiem, który wstąpił do nowo utworzonego Zakonu Kaznodziejskiego. Święty Jacek Odrowąż i jego towarzysze byli pierwszymi dominikanami w Polsce. Ewangelizował ludność Karyntii, Moraw, Czech, Polski, Rusi i Prus. Nazywany był przeto Apostołem Słowian, Apostołem Ludów Słowiańskich, Apostołem Północy, Światłem Północy lub Światłem ze Śląska. Wywodził się z możnej rodziny o tradycjach chrześcijańskich. Przyjął habit dominikański w Rzymie od założyciela zakonu, św. Dominika. (za Wikipedią). Wracając do Polski, wspólnie z towarzyszami założył klasztory we Friesach, Pradze, Krakowie, Sandomierzu, Wrocławiu i Kamieniu.

Żywot świętych Cyryla i Metodego

Piotr Pękalski

Święty Cyryl, właściwie Konstantyn, (827-869) i Święty Metody, właśc. Michał, (815-885), Bracia Sołuńscy, misjonarze. Prowadzili w IX wieku misje chrystianizacyjne, m.in. na ziemiach zamieszkanych przez Słowian. Twórcy rytu słowiańskiego, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego nazywani apostołami Słowian i apostołami Bułgarii. Początkowo bracia prowadzili misje wśród Chazarów na Krymie, na Półwyspie Arabskim, oraz w Bułgarii. Na prośbę księcia wielkomorawskiego Rościsława cesarz bizantyjski Michał wysłał kaznodziejów Cyryla (Cyryl to imię zakonne Konstantyna) i Metodego z tą misją, ponieważ znali język Słowian. Rościsław nie chciał misjonarzy niemieckich, nieznających miejscowego języka.

Żywoty hetmanów Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego

Żegota Pauli

UWAGA! e-book jest skanem zapisanym w formacie PDF. REPRINT. Unikalne dzieło, które powstało na podstawie odnalezionych materiałów po Samuelu Brodowskim, a które wydał, ozdabiając je rysunkami i herbami Żegota Pauli. Zawartość dzieła: SPIS TREŚCI. Przedmowa wydawcy. Wstęp. Wiadomość o stanie wojska i urzędzie hetmańskim w dawnej Polsce. Poczet celniejszych wodzów wojska polskiego od najdawniejszych czasów HETMANI WIELCY KORONNI: Mikołaj Kamieniecki, Mikołaj Firlej, Jan Tarnowski, Mikołaj Sieniawski, Jerzy Jazłowiecki, Mikołaj Mielecki, Jan Zamojski, Stanisław Żółkiewski, Stanisław Koniecpolski, Mikołaj Potocki, Stanisław Potocki, Jan Sobieski, Dymitr Wiśniowiecki, Stanisław Jabłonowski, Szczęsny Potocki, Hieronim Lubomirski, Adam Sieniawski, Stanisław Rzewuski, Józef Potocki, Jan Branicki, Wacław Rzewuski, Franciszek Branicki, Piotr Ożarowski, HETMANI POLNI KORONNI: Mikołaj Sieniawski, Jerzy Jazłowiecki, Mikołaj Sieniawski, Stanisław Żółkiewski, Stanisław Koniecpolski, Marcin Kazanowski, Mikołaj Potocki, Marcin Kalinowski, Stanisław Potocki, Stanisław Lanckoroński, Jerzy Lubomirski, Stefan Czarniecki, Jan Sobieski, Dymitr Wiśniowiecki, Stanisław Jabłonowski, Mikołaj Sieniawski, Jędrzej Potocki, Szczęsny Potocki, Hieronim Lubomirski, Adam Sieniawski, Stanisław Rzewuski, Stanisław Chomętowski, Jan Branicki, Wacław Rzewuski, Franciszek Branicki, Seweryn Rzewuski, HETMANI WIELCY LITEWSCY: Piotr Biały, Konstanty Ostrogski, Jerzy Radziwiłł, Jan Radziwiłł, Hieronim Chodkiewicz, Grzegorz Chodkiewicz, Mikołaj Radziwiłł, Krzysztof Radziwiłł, Jan Chodkiewicz, Lew Sapieha, Krzysztof Radziwiłł, Janusz Kiszka, Janusz Radziwiłł, Paweł Sapieha, Michał Pac, Kazimierz Sapieha, Michał Wiśniowiecki, Grzegorz Ogiński, Ludwik Pociej, Michał Wiśniowiecki, Michał Radziwiłł, Michał Mossakowski, Michał Ogiński, Szymon Kossakowski, HETMANI POLNI LITEWSCY: Stanisław Kiszka, Jerzy Radziwiłł, Jan Radziwiłł, Grzegorz Chodkiewicz, Mikołaj Radziwiłł, Roman Sanguszko, Krzysztof Radziwiłł, Jan Chodkiewicz, Krzysztof Radziwiłł, Janusz Kiszka, Janusz Radziwiłł, Paweł Sapieha, Wincenty Gosiewski, Michał Pac, Władysław Wołowicz, Michał Radziwiłł, Kazimierz Sapieha, Jan Ogiński, Józef Słuszka, Michał Wiśniowiecki, Grzegorz Ogiński, Stanisław Denhoff, Michał Radziwiłł, Michał Massalski, Alexander Sapieha, Józef Sosnowski, Ludwik Tyszkiewicz, Szymon Kossakowski, Józef Zabiełło, SPIS HETMANÓW.

Żywoty kotów poczciwych

Anna Kiesewetter

Wielu ludzi ma słabość do swoich domowych zwierzątek. Często nawiązują z nimi bliższą relację, niż z innymi ludźmi. Ta książka jest efektem wspólnego egzystowania człowieka z kotem, przy czym nikt nie stara się kota uczłowieczyć. Wprost przeciwnie. Właśnie spojrzenie na zwierzątko takie, jakim jest w swojej naturze, bez upiększeń i uprzedzeń, pozwala na ocenę świata od strony kota, co jest i śmieszne i dość nietypowe. Chwilami bawi, a chwilami wywołuje wzruszenie. W tym miejscu warto zacytować Marka Twaina – "Psy kochamy za ich zalety, a koty za ich wady

Żywoty kurtyzan

Pietro Aretino

Żywoty kurtyzan należą do cyklu skandalizujących dialogów Pietra Aretina opisujących życie renesansowych kurtyzan. Nanna, podstarzała kurtyzana, zwraca się do swojej przyjaciółki Antoniny o radę. Rozmowa przeradza się w opowieść Nanny o jej bogatym życiu, wiodącym ją od bycia mniszką, poprzez żonę, aż po kurtyzanę. Przez trzy kolejne dni opowiada ona przyjaciółce o swoich przygodach, przedstawia korzyści, niebezpieczeństwa i przyjemności płynące z wypróbowanych przez nią sposobów na życie. Barwny codzienny język i pikantne historyjki składają się na obraz renesansowej obyczajowości.

Żywoty równoległe. Wyjątkowi Polacy, tragiczne wybory, heroiczne postawy

Andrzej Nowak, Dorota Truszczak

Nobliści i wodzowie, koniunkturaliści i święci ikony polskiej kultury i polityki zestawione w intrygujące duety WYSZYŃSKI GIEREK CZARTORYSKI MICKIEWICZ WALENTYNOWICZ KUROŃ MIŁOSZ JAN PAWEŁ II PIŁSUDSKI DMOWSKI Czy kult bohaterów uskrzydla nas, czy krępuje? Wyjaśnia czy zaciemnia narodowi jego dzieje? Czy istnieje tylko jeden przepis na patriotyzm? Na te i wiele innych pytań o polskość odpowiadają Andrzej Nowak i Dorota Truszczak w pierwszych takich żywotach równoległych znanych Polaków. Książka jest owocem rozmów, które od kilku lat autorzy prowadzą na antenie Polskiego Radia w ramach audycji Historia żywa. Tytuł Żywoty równoległe to aluzja do wybitnego dzieła Plutarcha z Cheronei i inspiracja do wykorzystania tej samej metody i celu. Autorzy pobudzają do dyskusji, próbują ocalić uniwersalne idee i wartości wspólne dla Polaków. Zderzają losy czterdziestu dwóch wybitnych ludzi, żyjących w tych samych czasach, ale niekiedy zupełnie inaczej realizujących swoją misję społeczną. Z ich opowieści wyłania się niejednoznaczny, barwny i fascynujący obraz Polski ostatnich dwustu lat.

Żywoty świętych Andrzeja Żoerarda czyli Świerada inaczej Żurawka i Benedykta ucznia jego

Piotr Pękalski

Przy samym schyłku dziesiątego stulecia, za panowania św. Stefana, którego ochrzcił św. Wojciech, Andrzej Żoerard rodem Polak i Benedykt uczeń jego, świątobliwym życiem zaszczycili górę Sobór w królestwie węgierskim. Urodził się Andrzej około roku 978 z bogobojnych rodziców, z ojca Marka Żoerarda, z matki Agnieszki, w Małej Polsce, w miasteczku Opatowcu blisko Wiślicy położonym, a więc na Ziemi Sandomierskiej. W owym to czasie religia chrześcijańska przez Mieczysława I książęcia polskiego przyjęta, za jego sprawą korzystnie krzewiła się w narodzie. Tej więc religii promieniem ogrzani rodzice Andrzeja, gorącymi modły swymi wyprosili u Boga tego synaczka, wychowali go w bojaźni Bożej i pobożności. Żyjąc Andrzej w domu swych rodziców, upatrzył sobie podobnego naślednika w bogomyślności, imieniem Benedykta. Łaska Ducha Świętego wywiodła obu tych cnotliwych młodzieńców z odmętu świata burzliwego i zaprowadziła ich na ustronie, najprzód nad rzekę Dunajec pod skalistą górę, blisko miasteczka Czchowa w diecezji krakowskiej, gdzie Andrzej z Benedyktem wiódł życie pustelnicze. Potem dwaj ci bogomódlcy dowiedziawszy się o słynnym z pobożności i zakonnej ścisłości klasztorze ojców Benedyktynów, pod przywództwem Filipa opata na Węgrzech, na górze Sobór, w hrabstwie nitryjskim, pragnąc wznieść się do wyższej świątobliwości pustelniczego powołania, opuścili polską ziemię, poszli do owego klasztoru około roku 1002, i z kornym sercem prosili o przyjęcie ich do benedyktyńskiego zakonu. Filip opat oblókł Andrzeja i Benedykta w suknie zakonne i zapisał ich w poczet braci świętego Benedykta...

Żywoty świętych Pańskich

Władysław Hozakowski

Żywoty świętych Pańskich. Na podstawie kalendarza kościelnego z uwzględnieniem dzieła ks. Piotra Skargi T.J. oraz innych opracowań i źródeł na wszystkie dni całego roku ułożył: Ks. Władysław Hozakowski. Żywoty świętych to element hagiografii, na który składają się zarówno pisma zawierające anegdoty, elementy narracji, jak i wartościowe opracowania biografistyki. Żywotopisarstwo łączy w sobie biografie świętych (Vitae), opisy ich męczeństwa (Acta martyrum, Passiones), informacje o działalności (Exempla) i pośmiertnym kulcie (vita poshuma). Od czasu pierwszych wyznawców żywoty zawierały informacje o cudach, które uwierzytelniały kult, dowodząc, że święty stał się przyjacielem Boga. Przykładami takiego ujęcia były pisma Atanazego, Hieronima, Sulpicjusza Sewera, a później Grzegorza Wielkiego i Grzegorza z Tours. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Żywoty_świętych)

Żywoty świętych Pańskich

Władysław Hozakowski

Żywoty świętych Pańskich. Na podstawie kalendarza kościelnego z uwzględnieniem dzieła ks. Piotra Skargi T.J. oraz innych opracowań i źródeł na wszystkie dni całego roku ułożył: Ks. Władysław Hozakowski. Żywoty świętych to element hagiografii, na który składają się zarówno pisma zawierające anegdoty, elementy narracji, jak i wartościowe opracowania biografistyki. Żywotopisarstwo łączy w sobie biografie świętych (Vitae), opisy ich męczeństwa (Acta martyrum, Passiones), informacje o działalności (Exempla) i pośmiertnym kulcie (vita poshuma). Od czasu pierwszych wyznawców żywoty zawierały informacje o cudach, które uwierzytelniały kult, dowodząc, że święty stał się przyjacielem Boga. Przykładami takiego ujęcia były pisma Atanazego, Hieronima, Sulpicjusza Sewera, a później Grzegorza Wielkiego i Grzegorza z Tours. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Żywoty_świętych)

Żywoty Świętych Pańskich. Tom Czwarty. Kwiecień

Władysław Hozakowski

Dnia 1. kwietnia: Święty Hugon, biskup z Grenoble. (1053-1132). Inni święci z dnia 1. kwietnia: Św. Aleksandra, dziewica i męczenniczka. - Św. Bazylides i Geroncyusz, męczennicy. - Św. Kalachus, biskup z Armagh. - Św. Ktezyfon, biskup z Vergio. - Św. Dodolin, biskup z Vienne. - Św. Gilbert, biskup z Cathness. - Św. Hugon, opat z Bonnevaux. - ŚŚw. Ingenyana, Saturnin, Panteniusz, Panterus i Aleksander, męczennicy. - Św. Leukonyusz, biskup z Troyes. - Św. Makary, opat z Konstantynopola. - Św. Meliton, biskup z Sardes. - Św. Prokop, opat czeski. - Św. Teodora, siostra św.Hermesa. - Św. Wenancyusz, biskup i męczennik. / Dnia 2. kwietnia: Święty Frańciszek z Paula, założyciel zakonu. (1416-1508). Inni święci z dnia 2. kwietnia: Św. Ebba, Benedyktynka z Coldigham. - Bł. Genowefa z Brabantu. - Św. Longis, opat z Boisseliere. - ŚŚw. Marcelin, Satullus, Saturnin, Cyryak, Regina, Prokula, męczennicy. - Św. Nicecyusz, biskup z Lyon. - Św. Polykarp, męczennik z Aleksandryi. - Św. Teodozya, dziewica i męczenniczka w Cezarei. - Św. Teodozya, dziewica i męczenniczka w Rzymie. - Św. Tytus, cudotwórca i opat. - Św. Urban, biskup z Langres. / Dnia 3. kwietnia: Święty Nicet, opat. (+ r. 824.). Tego samego dnia. Święty Ryszard, biskup z Chichester w Anglii. (1197-1253.). Inni święci z dnia 3. kwietnia: ŚŚw. siostry Agape i Chionia, męczenniczki. - Św. Atalus, opat. - Św. Burgundofora, dziewica i zakonnica. - Św. Donat, męczennik. - Św. Pankracy, biskup i męczennik z Taormina. - Św. Tiento, opat. - Św. Urbyk, biskup z Clermont. - Św. Wulpian, męczennik. / Dnia 4. kwietnia: Święty Izydor, biskup z Sewili (560 636.). Inni święci z dnia 4. kwietnia: Św. Jerzy, pustelnik. - Bł. Marcelin, biskup z Medyolanu. - Bł. Maurus, opat. - ŚŚw. męczennicy Paweł, Matutyn, Orban, Saturnin, Kwintylian, Publiusz, Igennus, Wiktor, Sukces, Julian, Palatyn, Juliusz. - Św. Platon, opat. - Św. Prymozyusz, męczennik. - Św. Teon, pustelnik. - ŚŚw. Wiktor i Aecyusz, biskupi i męczennicy z Barcelony. - Św. Zozym, opat. / Dnia 5. kwietnia: Święty Wincenty Fereryusz, Dominikanin. (1346 1419). Inni święci z dnia 5. kwietnia: Św. Albert, biskup z Moncorvo. - Bł. Andrzej, brat św. Bernarda z Clairvaux. - Św. męczennicy Klaudyusz, Plantus, Ireneusz. - Św. Klaudyusz, męczennik. - Św.Elżbieta de Rota, zakonnica. - Św. Ewa, pustelnica. - Św. Gerald, opat. - Św. Honoriusz Wielki, męczennik. - Św. Irena, dziewica i męczenniczka, siostra św.Agapy i Chiony. - Bł. Juliana, Benedyktynka, która spowodowała zaprowadzenie uroczystości Bożego Ciała. - Św. Merkury, męczennik. - Św. Teodora, wdowa i zakonnica. - Św. Zenon, męczennik. / Dnia 6. kwietnia: Święty Wilhelm, opat z Eskil w Danii. (1105 1203.). Inni święci z dnia 6. kwietnia: Św. Amandus, męczennik. - Św. Katarzyna Palatyna, zakonnica. - Czcigodna Katarzyna Mechtylda, zakonnica. - Św. Celzus, arcybiskup z Armagh. - ŚŚw. męczennicy Kluzyusz, Tymoteusz, Makarya, Tyrya, Marcya, Maksyma. - Św. Celestyn I., papież i męczennik. - Św. Eutychiusz, patryarcha Konstantynopolu. - Św. Marcelim, męczennik. - Bł. Notker Babbulus, zakonnik. - Św. Filaret z zakonu Bazylianów. - Św. Prudencyusz, biskup z Troyes. - ŚŚw. męczennicy Tymoteusz i Diogenes. - Św. Sykstus I., papież-męczennik. / Dnia 7. kwietnia: Błog.Herman Józef z zakonu Premonstratenzów. (+ r. 1236.). Inni święci z dnia 7. kwietnia: Św. Adelin, biskup z Winchester. - Św. Albert, pustelnik. - Św. Antuza, księżniczka i zakonnica. - Św. Afraates, pustelnik. - Św. Keliopiusz, męczennik i jego matka Teoklia. - Św. Lotar z zakonu Cystersów. - Św. Cyryak, męczennik. - Św. Epifaniusz, biskup. - ŚŚw. Donat, Rufin, Modest, męczennicy. - Św. Jerzy, biskup z Mytylene. - Św. Hegezyp z Jerozolimy. - Św. Jan Baptysta de la Salle, założyciel zgromadzenia braci szkolnych. - Św. Petruzyusz, kapłan i męczennik. - Św. Saturnin, biskup z Werony. - Św. Urszulina, dziewica z Parma. / Dnia 8. kwietnia: Błogosławiony Albert, patryarcha Jerozolimy. (+ 1214.). Inni święci z dnia 8. kwietnia: Św. Amancyusz, biskup z Como. - Św. Dyonizya z Etyopii. - Św. Dyonizy, biskup z Koryntu. - Św. Gwalteryusz, opat Benedyktynów. - ŚŚw. Herodyan, Asynkryt i Flegon, uczniowie apostolscy i męczennicy. - Św. January, Maksyma, Makarya, męczennicy. - Bł. Julian od św.Augustyna z zakonu frańciszkańskiego. - Bł. Marcin, pustelnik. - Św. Perpetuus, biskup z Tours. - Św. Filaret, Bazylianin i męczennik. - Św. Redemptus, biskup z Ferentino. / Dnia 9. kwietnia: Święta Kasylda, dziewica. (+ około r. 1126.). Tego samego dnia: Błogosławiona Konstancya, księżniczka ruska. (+ roku 1276.). Inni święci z dnia 9. kwietnia: Św. Akacyusz, biskup z Amida. - Św. Antoni Pawonus, Dominikanin i męczennik. - ŚŚw. męczennicy Dymitr, Dyakon, Concessus, Hilary, Marus, Sirmion, Fortunat, Donat. - Św. Hugon, biskup z Rouen. - Św. Marceli, biskup z Die. - Św. Marya, małżonka Kleofasa, matka śśw. apostołów Jakóba mniejszego i Judy Tadeusza. - Św. Prochor, jeden z 7 pierwszych dyakonów. - Św. Waltruda, Benedyktynka. / Dnia 10. kwietnia: Święty Makary, biskup z Antyochyi. (+ r. 1012.). Inni święci z dnia 10. kwietnia: Św. Apoloniusz, kapłan. - ŚŚw. Granus, Hilary, Donat, Concessus, Saturnin, męczennicy. - Św. Beda Młodszy, zakonnik. - Św. Kuanna de Roseo, dziewica. - Św. Ezechiel, prorok St. Zakonu. - Św. Holda, żona Selluma, obdarzona duchem proroczym. - Św. Paladyusz, biskup z Auxerre. - Św. Michał de Sanctis z zakonu Trynitarzy. - ŚŚw. męczennicy Terencyusz, Afrykanus, Pompejusz, Maksym, Zenon, Aleksander, Teodor. / Dnia 11. kwietnia: Święty Leon I., papież i nauczyciel Kościoła. (+ roku 461.). Inni święci z dnia 11. kwietnia: Św. Autypas, biskup z Pergamum. - Św. Barsanufiusz, pustelnik. - Św. Domnio, biskup i męczennik z Salona. - Św. Feliks, biskup i męczennik z Trewiru. - Św. Fortunat i Donat, męczennicy. - Św. Godberta, zakonnica. - Św. Gutlak, pustelnik. - Św. Izaak, opat. - Św. Filip, biskup z Gortyna. - Św. Senior, biskup z Armagh. - ŚŚw. Syagryusz i Patrycyusz, męczennicy. / Dnia 12. kwietnia: Święty Zenon, biskup z Werony. (+ r. 380.). Tego samego dnia. Święty Saba, męczennik. (+ roku 372.). Inni święci z dnia 12. kwietnia: Św. Alferiusz, opat. - Św. Bazyli, biskup z Parios. - Św. Konstantyn, biskup z Gap. - Św. Damian, biskup z Pawii. - Św. Decencyusz, biskup z Perugia. - Bł. Eliasz, opat. - Św. Julian I., papież. - Św. Łazarz, dyakon i męczennik. - Św. Symplicya, dziewica i męczenniczka. - Św. Wiktor, męczennik. - Św. Vissia, dziewica i męczenniczka. - ŚŚw. męczennicy Cypryan, Muskula, Donata, Novella, January, Sylwan, Mucyan, Saturus, Juliusz. / Dnia 13. kwietnia: Św. Hermenegild, książę-męczennik. (+ r. 586.). Inni święci z dnia 13. kwietnia: Św. Karpus, biskup z Tyatyra. - ŚŚw. Celeryn, Wawrzyniec, Ignacy, Magnus, Millanus, męczennicy. - ŚŚw. Eufemia, Eukapia, Sekutor, męczennicy. - Bł. Ida, dziewica i zakonnica. - Bł. Ida z Boulogne, matka Gotfryda Bouillon. - Bł. Małgorzata, dziewica i Dominikanka. - Św. Marcyusz, opat. - ŚŚw. Maksym, Kwintylian, Dadas, męczennicy. - Św. Roman, biskup z Metz. - Św. Ursus, biskup z Raweny. / Dnia 14. kwietnia: Błogosławiona Lidwina, dziewica. (1380 1433). Tego samego dnia: Święty Justyn, męczennik. (+ r. 167.). Inni święci z dnia 14. kwietnia: Św. Ardalyon, aktor, potem męczennik. - Św. Benedykt, pastuch. - Św. Krzystofor Sabaita, męczennik. - Św. Domnina, męczenniczka. - Św. Fronto, opat. - Bł. Jadwiga, zakonnica. - Św. Lambert, biskup z Lyon. - Św. Prokulus, biskup i męczennik z Terni. - Św. Tyburcyusz, brat św. Waleryana (oblubieńca św. Cecylii) i Maksym męczennicy. - Czcigodny Wolbert, opat. / Dnia 15. kwietnia: Święty Piotr Gonzales, Dominikanin. (1190 1246). Inni święci z dnia 15. kwietnia: Św. Abbo, biskup z Metz. - ŚŚw. męczennicy Archelausz, Cypryan, Komatus, Weronika, Akuta, Diogenes, Dyakon. - Św. Eutychyusz, biskup z Ferrentino. - Św. Leonides, biskup z Aten. - ŚŚw. kapłani Maron, Eutyches, Wiktoryn. - Św. Mundus, opat. - Św. Paternus, biskup z Vannes. - Św. Rodan, opat. - Św. Sylwester, opat. - Św. Teodor, kapłan, i św. Paulyzyp, męczennicy. / Dnia 16. kwietnia: Święty Benedykt Labre, żebrak. (1748 1783.). Inni święci z dnia 16. kwietnia: Św. Hadryan, meczennik. - Św. Bazylya, męczenniczka. - ŚŚw. Kajus i Kremencyusz, męczennicy. - Św. Enkracya, dziewica i męczenniczka. - Św. Kontardus Peregrinus, pustelnik. - Św. Drogo, pustelnik, patron pasterzy. - Św. Fruktuozy, biskup z Braga. - Św. Irena, męczenniczka. - Bł. Joachim z Siena, zakonnik. - Św. Lambert, włościanin i męczennik. - Św. Paternus, biskup z Avranches. - Św. Turybyusz, biskup z Astorga. - Św. Wazyusz, męczennik. / Dnia 17. kwietnia: Święty Anicet, papież-męczennik. (Panował r. 157 168.). Inni święci z dnia 17. kwietnia: Św. Fortunat, męczennik. - Bł. Gerwinus, opat. - Św. Inocenty, biskup z Tortona. - ŚŚw. Izydora i Neofyta, siostry, męczenniczki. - Św. Landryk, biskup z Metz. - Św. Pantagaty, biskup z Vienne. - ŚŚw. Piotr, dyakon i Hermogenes, męczennicy. - Św. Potencyana, pustelniczka. - Św. Robert, opat. - Bł. Rudolf, chłopiec z Bernu szwajcarskiego, umęczony przez żydów. - Św. Stefan Harding, opat z Citeaux. - Św. Wando, opat. / Dnia 18. kwietnia: Święty Apoloniusz, męczennik. (+ r. 186.). Inni święci z dnia 18. kwietnia: Św. Amideusz z Florencyi. - Św. Aya, księżniczka belgijska. - Św. Kalorecus, męczennik. - Św. Euletery, biskup, jego matka Ancya, Kryspin, Ekspedyt, Gagus, męczennicy. - Św. Galdyn, arcybiskup i kardynał z Medyolanu. - Św. Nikus, pustelnik. - Św. Perfekt, kapłan-męczennik. - Św. Prymytywa, męczenniczka. - Św. Wenustyan, męczennik. - Bł. Wikterp, biskup z Augsburga. - Bł. Marya od Wcielenia Bożego, Karmelitka. - Św. Koreb, męczennik. / Dnia 19. kwietnia: Święty Elfeg, arcybiskup z Canterbury, męczennik. (954 1012.). Inni święci z dnia 19. kwietnia: ŚŚw. Angelin i Ovielda, małżonkowie oraz ich synowie Paulin i Gentilis. - Bł. Konrad z Ascoli, kapłan. - Św. Krescencyusz, subdyakon. - Św. Emma, hrabina-wdowa. - Św. Jerzy, biskup z Antyochyi. - Św. Gerold, pustelnik i jego synowie Kuno i Ulryk, zakonnicy. - ŚŚw. męczennicy Hermogenes, Ekspedyt, Arminia, Mawylin. - Św. Leon IX., papież. - Św. Pafnucy, męczennik. - Św. Tymon, jeden z pierwszych 7 dyakonów. - Św. Tryfon, patryarcha Konstantynopolu. - Św. Ursmar, opat i biskup w Lobbes. / Dnia 20. kwietnia: Święta Agnieszka z Monte Pulciano, dziewica, Dominikanka. (1278 1317.). Tego samego dnia: Błogosławiony Jan Prandota, biskup krakowski. (+ r. 1266.). Inni święci z dnia 20. kwietnia: Św. Hugon, przeor Benedyktynów. - Św. Leoncyusz, męczennik. - ŚŚw. Mamertyn i Maryan, zakonnicy. - Św. Marcelin, biskup z Emburn. - ŚŚw. Wincenty i Domninus, wyznawcy. - Św. Marcyan, kapłan. - ŚŚw. męczennicy Sylwan i Donat. - Św. Teotym, biskup z Tomi. - ŚŚw. męczennicy Wiktor, Zenon, Acyndyn, Chryzofor, Teonas, Antonin. / Dnia 21. kwietnia: Święty Anzelm, arcybiskup z Canterbury. (1033 1109.). Inni święci z dnia 21. kwietnia: Św. Aleksandra, cesarzowa i męczenniczka. - Św. Anastazy, kapłan i zakonnik. - Św. Anastazy, patryarcha antyocheński. - ŚŚw. męczennicy Apollon, Izacyusz i Krotates. - Św. Arator, kapłan i męczennik. - Św. Beunous, opat. - Św. Druzyana, uczennica św. Jana Ewangelisty. - Św. Maksymyan, patryarcha konstantynopolitański. - Św. Symeon, biskup z Seulecyi. - Św. Wolbodo, biskup z Luttich. / Dnia 22. kwietnia: Święci Epipodyusz i Aleksander, męczennicy. (Około r. 178.). Tego samego dnia: Święci Soter i Gajusz, papieże-męczennicy. (168 - 177 i 283 296.). Inni święci z dnia 22. kwietnia: Św. Abrunkulusz, biskup z Trewiru. - Św. Tarbula, dziewica i męczenniczka. - ŚŚw. Apelles, Lucyusz, Łukasz, Klemens, uczniowie Chrystusowi. - Św. Daniel, męczennik. - Św. Julian, biskup z Vienne. - Św. Leon, biskup z Sens. - Św. Melaniusz, biskup z Troyes. - Św. Oportuna, zakonnica. - Św. Senoryna, zakonnica. - ŚŚw. męczennicy Parmeniusz i Chrystotelas, kapłani, Lucyusz i Maciusz, dyakoni, Primulus i Tudinus. / Dnia 23. kwietnia: Święty Wojciech, biskup pragski, męczennik. (956 997.). Inni święci z dnia 23. kwietnia: Bł. Idzi z Asyżu. - Bł. Aleksander Sauli, biskup z Pawii. - ŚŚw. męczennicy Feliks, Fortunat i Achileusz. - Św. Gerard, biskup z Toul. - Św. Helena, wdowa i Augustynyanka. - Św. Ibar, biskup irlandzki. - Św. Marolus, biskup z Medyolanu. - Św. Puzynna, pustelnica. - ŚŚw. męczennicy Nabor, Feliks, Sylwiusz, Witalis, Nonna. / Dnia 24. kwietnia: Święty Fidelis z Sigmaringen, męczennik. (1577 1622.). Tego samego dnia: Święty Jerzy, męczennik. (Około r. 303.). Inni święci z dnia 24. kwietnia: Św. Aleksander, męczennik. - ŚŚw. dziewice Bona i Doda. - Św. Daniel, pustelnik i męczennik. - Św. Deodat, opat. - Św. Egbert, kapłan. - Św. Elżbieta, dziewica. - Św. Grzegórz, biskup z Elwiry. - Św. Honoryusz, biskup z Brescia. - Św. Mellitus, biskup z Londynu. - Św. Sabas, męczennik. - ŚŚw. męczennicy Faustyn, Salunus, Orbanus, Walerya, Fortunata, Publiusz, Floryan, Memmerus, Faustus, Marcya, Sambacya, Teodestya, Herus. / Dnia 25. kwietnia: Święty Marek, ewangelista. (Około r. 67.). Inni święci z dnia 25. kwietnia: Św. Anian, szewc z zawodu, później biskup Aleksandryi, następca św. Marka. - Św. Erminiusz, biskup z Lobbe. - ŚŚw. męczennicy Ewodyusz, Hermogenes, Kalistus. - Św. Floribert, biskup z Luttich. - Św. Franka, dziewica i zakonnica. - Św. Gramacy, biskup z Metz. - Św. Heribert, biskup z Auxerre. - Św. Macedoniusz, biskup z Konstantynopola. - Św. Nike, męczenniczka. - ŚŚw. Filon i Agatopodes, dyakoni. - Św. Publiusz, żołnierz i męczennik. - Św. Robert, opat. - Św. Rustyk, biskup z Lyon. - Św. Stefan, patryarcha antyocheński. / Dnia 26. kwietnia: Święty Bazyleusz, biskup z Amasea, męczennik. (Około r. 320). Tego samego dnia: Święci Klet i Marcelin, papieże-męczennicy. (79 - 91 i 296 304.). Inni święci z dnia 26. kwietnia: Św. Klarencyusz, biskup z Vienne. - Św. Cyryl, męczennik. - Św. Eksuperancya, dziewica. - Św. Lucydyusz, biskup z Werony. - Św. Paschazyusz Radbertus, opat. - Św. Piotr, biskup z Braga. - ŚŚw. męczennicy Prymycyusz i Aureliusz. - Św. Rycharyusz, opat. - Św. Trudbert, pustelnik i męczennik. - ŚŚw. wyznawcy Wilhelm i syn jego Peregrynus. / Dnia 27. kwietnia: Święta Zyta, dziewica-służebna. (1218 1278.). Inni święci z dnia 27. kwietnia: Św. Anastazy I., papież. - Św. Antymus, biskup z Nikomedyi. - ŚŚw. męczennicy Kastor i Stefan. - Św. Eulogiusz z Konstantynopola. - Św. Liberalis z Trewiso. - Św. Piotr Kanizyus, Jezuita. - Św.Raynald, opat. - Św.Teobald, arcybiskup z Canterbury. - Św. Teofil, biskup z Brescia. - ŚŚw. męczennicy Zenon, Genezyusz, Elpidyusz, Lupycyn. / Dnia 28. kwietnia: Święty Witalis, męczennik. (Około roku 180.). Tego samego dnia: Św. Teodora, dziewica i św. Dydymus, żołnierz, męczennicy. (Około r. 384.). Inni święci z dnia 28. kwietnia: Św. Artemiusz, biskup z Sens. - ŚŚw. męczennicy Aleksander, Firmyan, Prymyan, Teluryusz. - Bł. Ludwik Marya Grignon z Montfort, założyciel zgromadzenia kapłanów od św. Ducha. - Św. Marek, biskup z Atino. - Św. Paweł od Krzyża, założyciel Pasyonistów. - ŚŚw. dziewice Proba i Germana, męczenniczki. - Św. Walerya, żona św. Witalisa a matka śśw. Gerwazego i Protazego. / Dnia 29. kwietnia: Święty Piotr z Werony, męczennik. (1206 1252.). Inni święci z dnia 29. kwietnia: ŚŚw. męczennicy Agapiusz i Sekundyn, biskupi, Emilian, żołnierz, Tertulla i Antonia, dziewice. - Św. Karus, biskup i męczennik z Ateno. - Św. Cercyra, dziewica i męczenniczka. - Św. Hugon, opat. - Św. Leon, biskup z Samos. - Św. Paulin, biskup z Brescia. - Św. Robert, opat z Molesme, założyciel Cystersów. - Św. Tychykus, uczeń św. Pawła, biskupa z Pafos. - Św. Wilfryd, arcybiskup z Yorku. / Dnia 30. kwietnia: Święta Katarzyna z Sieny, dziewica. (1347 1380.). Inni święci z dnia 30. kwietnia: Św. Afrodyzy, kapłan i męczennik. - Św. Klemens, poeta i wyznawca. - Św. Ekskonwald, biskup z Londynu. - Św. Eutropiusz, biskup z Saintes. - Bł. Hildegarda, małżonka Karola Wielkiego. - ŚŚw. biskupi Jan, Dezydery, Flawiusz z Chalons. - Św. Dezyderaty, kapłan. - Św. Wawrzyniec, kapłan i męczennik. - Św. Maternyan, biskup z Rheims. - Św. Maksencya, matka św. Wigiliusza, biskupa z Trydentu. - Św. Maksym, męczennik. - Św. Merkuryalis, biskup z Forli. - Św. Sewer, biskup z Neapolu. - Św. Zofia, dziewica i męczenniczka.

Żywoty Świętych Pańskich. Tom Czwarty. Kwiecień

Władysław Hozakowski

Dnia 1. kwietnia: Święty Hugon, biskup z Grenoble. (1053-1132). Inni święci z dnia 1. kwietnia: Św. Aleksandra, dziewica i męczenniczka. - Św. Bazylides i Geroncyusz, męczennicy. - Św. Kalachus, biskup z Armagh. - Św. Ktezyfon, biskup z Vergio. - Św. Dodolin, biskup z Vienne. - Św. Gilbert, biskup z Cathness. - Św. Hugon, opat z Bonnevaux. - ŚŚw. Ingenyana, Saturnin, Panteniusz, Panterus i Aleksander, męczennicy. - Św. Leukonyusz, biskup z Troyes. - Św. Makary, opat z Konstantynopola. - Św. Meliton, biskup z Sardes. - Św. Prokop, opat czeski. - Św. Teodora, siostra św.Hermesa. - Św. Wenancyusz, biskup i męczennik. / Dnia 2. kwietnia: Święty Frańciszek z Paula, założyciel zakonu. (1416-1508). Inni święci z dnia 2. kwietnia: Św. Ebba, Benedyktynka z Coldigham. - Bł. Genowefa z Brabantu. - Św. Longis, opat z Boisseliere. - ŚŚw. Marcelin, Satullus, Saturnin, Cyryak, Regina, Prokula, męczennicy. - Św. Nicecyusz, biskup z Lyon. - Św. Polykarp, męczennik z Aleksandryi. - Św. Teodozya, dziewica i męczenniczka w Cezarei. - Św. Teodozya, dziewica i męczenniczka w Rzymie. - Św. Tytus, cudotwórca i opat. - Św. Urban, biskup z Langres. / Dnia 3. kwietnia: Święty Nicet, opat. (+ r. 824.). Tego samego dnia. Święty Ryszard, biskup z Chichester w Anglii. (1197-1253.). Inni święci z dnia 3. kwietnia: ŚŚw. siostry Agape i Chionia, męczenniczki. - Św. Atalus, opat. - Św. Burgundofora, dziewica i zakonnica. - Św. Donat, męczennik. - Św. Pankracy, biskup i męczennik z Taormina. - Św. Tiento, opat. - Św. Urbyk, biskup z Clermont. - Św. Wulpian, męczennik. / Dnia 4. kwietnia: Święty Izydor, biskup z Sewili (560 636.). Inni święci z dnia 4. kwietnia: Św. Jerzy, pustelnik. - Bł. Marcelin, biskup z Medyolanu. - Bł. Maurus, opat. - ŚŚw. męczennicy Paweł, Matutyn, Orban, Saturnin, Kwintylian, Publiusz, Igennus, Wiktor, Sukces, Julian, Palatyn, Juliusz. - Św. Platon, opat. - Św. Prymozyusz, męczennik. - Św. Teon, pustelnik. - ŚŚw. Wiktor i Aecyusz, biskupi i męczennicy z Barcelony. - Św. Zozym, opat. / Dnia 5. kwietnia: Święty Wincenty Fereryusz, Dominikanin. (1346 1419). Inni święci z dnia 5. kwietnia: Św. Albert, biskup z Moncorvo. - Bł. Andrzej, brat św. Bernarda z Clairvaux. - Św. męczennicy Klaudyusz, Plantus, Ireneusz. - Św. Klaudyusz, męczennik. - Św.Elżbieta de Rota, zakonnica. - Św. Ewa, pustelnica. - Św. Gerald, opat. - Św. Honoriusz Wielki, męczennik. - Św. Irena, dziewica i męczenniczka, siostra św.Agapy i Chiony. - Bł. Juliana, Benedyktynka, która spowodowała zaprowadzenie uroczystości Bożego Ciała. - Św. Merkury, męczennik. - Św. Teodora, wdowa i zakonnica. - Św. Zenon, męczennik. / Dnia 6. kwietnia: Święty Wilhelm, opat z Eskil w Danii. (1105 1203.). Inni święci z dnia 6. kwietnia: Św. Amandus, męczennik. - Św. Katarzyna Palatyna, zakonnica. - Czcigodna Katarzyna Mechtylda, zakonnica. - Św. Celzus, arcybiskup z Armagh. - ŚŚw. męczennicy Kluzyusz, Tymoteusz, Makarya, Tyrya, Marcya, Maksyma. - Św. Celestyn I., papież i męczennik. - Św. Eutychiusz, patryarcha Konstantynopolu. - Św. Marcelim, męczennik. - Bł. Notker Babbulus, zakonnik. - Św. Filaret z zakonu Bazylianów. - Św. Prudencyusz, biskup z Troyes. - ŚŚw. męczennicy Tymoteusz i Diogenes. - Św. Sykstus I., papież-męczennik. / Dnia 7. kwietnia: Błog.Herman Józef z zakonu Premonstratenzów. (+ r. 1236.). Inni święci z dnia 7. kwietnia: Św. Adelin, biskup z Winchester. - Św. Albert, pustelnik. - Św. Antuza, księżniczka i zakonnica. - Św. Afraates, pustelnik. - Św. Keliopiusz, męczennik i jego matka Teoklia. - Św. Lotar z zakonu Cystersów. - Św. Cyryak, męczennik. - Św. Epifaniusz, biskup. - ŚŚw. Donat, Rufin, Modest, męczennicy. - Św. Jerzy, biskup z Mytylene. - Św. Hegezyp z Jerozolimy. - Św. Jan Baptysta de la Salle, założyciel zgromadzenia braci szkolnych. - Św. Petruzyusz, kapłan i męczennik. - Św. Saturnin, biskup z Werony. - Św. Urszulina, dziewica z Parma. / Dnia 8. kwietnia: Błogosławiony Albert, patryarcha Jerozolimy. (+ 1214.). Inni święci z dnia 8. kwietnia: Św. Amancyusz, biskup z Como. - Św. Dyonizya z Etyopii. - Św. Dyonizy, biskup z Koryntu. - Św. Gwalteryusz, opat Benedyktynów. - ŚŚw. Herodyan, Asynkryt i Flegon, uczniowie apostolscy i męczennicy. - Św. January, Maksyma, Makarya, męczennicy. - Bł. Julian od św.Augustyna z zakonu frańciszkańskiego. - Bł. Marcin, pustelnik. - Św. Perpetuus, biskup z Tours. - Św. Filaret, Bazylianin i męczennik. - Św. Redemptus, biskup z Ferentino. / Dnia 9. kwietnia: Święta Kasylda, dziewica. (+ około r. 1126.). Tego samego dnia: Błogosławiona Konstancya, księżniczka ruska. (+ roku 1276.). Inni święci z dnia 9. kwietnia: Św. Akacyusz, biskup z Amida. - Św. Antoni Pawonus, Dominikanin i męczennik. - ŚŚw. męczennicy Dymitr, Dyakon, Concessus, Hilary, Marus, Sirmion, Fortunat, Donat. - Św. Hugon, biskup z Rouen. - Św. Marceli, biskup z Die. - Św. Marya, małżonka Kleofasa, matka śśw. apostołów Jakóba mniejszego i Judy Tadeusza. - Św. Prochor, jeden z 7 pierwszych dyakonów. - Św. Waltruda, Benedyktynka. / Dnia 10. kwietnia: Święty Makary, biskup z Antyochyi. (+ r. 1012.). Inni święci z dnia 10. kwietnia: Św. Apoloniusz, kapłan. - ŚŚw. Granus, Hilary, Donat, Concessus, Saturnin, męczennicy. - Św. Beda Młodszy, zakonnik. - Św. Kuanna de Roseo, dziewica. - Św. Ezechiel, prorok St. Zakonu. - Św. Holda, żona Selluma, obdarzona duchem proroczym. - Św. Paladyusz, biskup z Auxerre. - Św. Michał de Sanctis z zakonu Trynitarzy. - ŚŚw. męczennicy Terencyusz, Afrykanus, Pompejusz, Maksym, Zenon, Aleksander, Teodor. / Dnia 11. kwietnia: Święty Leon I., papież i nauczyciel Kościoła. (+ roku 461.). Inni święci z dnia 11. kwietnia: Św. Autypas, biskup z Pergamum. - Św. Barsanufiusz, pustelnik. - Św. Domnio, biskup i męczennik z Salona. - Św. Feliks, biskup i męczennik z Trewiru. - Św. Fortunat i Donat, męczennicy. - Św. Godberta, zakonnica. - Św. Gutlak, pustelnik. - Św. Izaak, opat. - Św. Filip, biskup z Gortyna. - Św. Senior, biskup z Armagh. - ŚŚw. Syagryusz i Patrycyusz, męczennicy. / Dnia 12. kwietnia: Święty Zenon, biskup z Werony. (+ r. 380.). Tego samego dnia. Święty Saba, męczennik. (+ roku 372.). Inni święci z dnia 12. kwietnia: Św. Alferiusz, opat. - Św. Bazyli, biskup z Parios. - Św. Konstantyn, biskup z Gap. - Św. Damian, biskup z Pawii. - Św. Decencyusz, biskup z Perugia. - Bł. Eliasz, opat. - Św. Julian I., papież. - Św. Łazarz, dyakon i męczennik. - Św. Symplicya, dziewica i męczenniczka. - Św. Wiktor, męczennik. - Św. Vissia, dziewica i męczenniczka. - ŚŚw. męczennicy Cypryan, Muskula, Donata, Novella, January, Sylwan, Mucyan, Saturus, Juliusz. / Dnia 13. kwietnia: Św. Hermenegild, książę-męczennik. (+ r. 586.). Inni święci z dnia 13. kwietnia: Św. Karpus, biskup z Tyatyra. - ŚŚw. Celeryn, Wawrzyniec, Ignacy, Magnus, Millanus, męczennicy. - ŚŚw. Eufemia, Eukapia, Sekutor, męczennicy. - Bł. Ida, dziewica i zakonnica. - Bł. Ida z Boulogne, matka Gotfryda Bouillon. - Bł. Małgorzata, dziewica i Dominikanka. - Św. Marcyusz, opat. - ŚŚw. Maksym, Kwintylian, Dadas, męczennicy. - Św. Roman, biskup z Metz. - Św. Ursus, biskup z Raweny. / Dnia 14. kwietnia: Błogosławiona Lidwina, dziewica. (1380 1433). Tego samego dnia: Święty Justyn, męczennik. (+ r. 167.). Inni święci z dnia 14. kwietnia: Św. Ardalyon, aktor, potem męczennik. - Św. Benedykt, pastuch. - Św. Krzystofor Sabaita, męczennik. - Św. Domnina, męczenniczka. - Św. Fronto, opat. - Bł. Jadwiga, zakonnica. - Św. Lambert, biskup z Lyon. - Św. Prokulus, biskup i męczennik z Terni. - Św. Tyburcyusz, brat św. Waleryana (oblubieńca św. Cecylii) i Maksym męczennicy. - Czcigodny Wolbert, opat. / Dnia 15. kwietnia: Święty Piotr Gonzales, Dominikanin. (1190 1246). Inni święci z dnia 15. kwietnia: Św. Abbo, biskup z Metz. - ŚŚw. męczennicy Archelausz, Cypryan, Komatus, Weronika, Akuta, Diogenes, Dyakon. - Św. Eutychyusz, biskup z Ferrentino. - Św. Leonides, biskup z Aten. - ŚŚw. kapłani Maron, Eutyches, Wiktoryn. - Św. Mundus, opat. - Św. Paternus, biskup z Vannes. - Św. Rodan, opat. - Św. Sylwester, opat. - Św. Teodor, kapłan, i św. Paulyzyp, męczennicy. / Dnia 16. kwietnia: Święty Benedykt Labre, żebrak. (1748 1783.). Inni święci z dnia 16. kwietnia: Św. Hadryan, meczennik. - Św. Bazylya, męczenniczka. - ŚŚw. Kajus i Kremencyusz, męczennicy. - Św. Enkracya, dziewica i męczenniczka. - Św. Kontardus Peregrinus, pustelnik. - Św. Drogo, pustelnik, patron pasterzy. - Św. Fruktuozy, biskup z Braga. - Św. Irena, męczenniczka. - Bł. Joachim z Siena, zakonnik. - Św. Lambert, włościanin i męczennik. - Św. Paternus, biskup z Avranches. - Św. Turybyusz, biskup z Astorga. - Św. Wazyusz, męczennik. / Dnia 17. kwietnia: Święty Anicet, papież-męczennik. (Panował r. 157 168.). Inni święci z dnia 17. kwietnia: Św. Fortunat, męczennik. - Bł. Gerwinus, opat. - Św. Inocenty, biskup z Tortona. - ŚŚw. Izydora i Neofyta, siostry, męczenniczki. - Św. Landryk, biskup z Metz. - Św. Pantagaty, biskup z Vienne. - ŚŚw. Piotr, dyakon i Hermogenes, męczennicy. - Św. Potencyana, pustelniczka. - Św. Robert, opat. - Bł. Rudolf, chłopiec z Bernu szwajcarskiego, umęczony przez żydów. - Św. Stefan Harding, opat z Citeaux. - Św. Wando, opat. / Dnia 18. kwietnia: Święty Apoloniusz, męczennik. (+ r. 186.). Inni święci z dnia 18. kwietnia: Św. Amideusz z Florencyi. - Św. Aya, księżniczka belgijska. - Św. Kalorecus, męczennik. - Św. Euletery, biskup, jego matka Ancya, Kryspin, Ekspedyt, Gagus, męczennicy. - Św. Galdyn, arcybiskup i kardynał z Medyolanu. - Św. Nikus, pustelnik. - Św. Perfekt, kapłan-męczennik. - Św. Prymytywa, męczenniczka. - Św. Wenustyan, męczennik. - Bł. Wikterp, biskup z Augsburga. - Bł. Marya od Wcielenia Bożego, Karmelitka. - Św. Koreb, męczennik. / Dnia 19. kwietnia: Święty Elfeg, arcybiskup z Canterbury, męczennik. (954 1012.). Inni święci z dnia 19. kwietnia: ŚŚw. Angelin i Ovielda, małżonkowie oraz ich synowie Paulin i Gentilis. - Bł. Konrad z Ascoli, kapłan. - Św. Krescencyusz, subdyakon. - Św. Emma, hrabina-wdowa. - Św. Jerzy, biskup z Antyochyi. - Św. Gerold, pustelnik i jego synowie Kuno i Ulryk, zakonnicy. - ŚŚw. męczennicy Hermogenes, Ekspedyt, Arminia, Mawylin. - Św. Leon IX., papież. - Św. Pafnucy, męczennik. - Św. Tymon, jeden z pierwszych 7 dyakonów. - Św. Tryfon, patryarcha Konstantynopolu. - Św. Ursmar, opat i biskup w Lobbes. / Dnia 20. kwietnia: Święta Agnieszka z Monte Pulciano, dziewica, Dominikanka. (1278 1317.). Tego samego dnia: Błogosławiony Jan Prandota, biskup krakowski. (+ r. 1266.). Inni święci z dnia 20. kwietnia: Św. Hugon, przeor Benedyktynów. - Św. Leoncyusz, męczennik. - ŚŚw. Mamertyn i Maryan, zakonnicy. - Św. Marcelin, biskup z Emburn. - ŚŚw. Wincenty i Domninus, wyznawcy. - Św. Marcyan, kapłan. - ŚŚw. męczennicy Sylwan i Donat. - Św. Teotym, biskup z Tomi. - ŚŚw. męczennicy Wiktor, Zenon, Acyndyn, Chryzofor, Teonas, Antonin. / Dnia 21. kwietnia: Święty Anzelm, arcybiskup z Canterbury. (1033 1109.). Inni święci z dnia 21. kwietnia: Św. Aleksandra, cesarzowa i męczenniczka. - Św. Anastazy, kapłan i zakonnik. - Św. Anastazy, patryarcha antyocheński. - ŚŚw. męczennicy Apollon, Izacyusz i Krotates. - Św. Arator, kapłan i męczennik. - Św. Beunous, opat. - Św. Druzyana, uczennica św. Jana Ewangelisty. - Św. Maksymyan, patryarcha konstantynopolitański. - Św. Symeon, biskup z Seulecyi. - Św. Wolbodo, biskup z Luttich. / Dnia 22. kwietnia: Święci Epipodyusz i Aleksander, męczennicy. (Około r. 178.). Tego samego dnia: Święci Soter i Gajusz, papieże-męczennicy. (168 - 177 i 283 296.). Inni święci z dnia 22. kwietnia: Św. Abrunkulusz, biskup z Trewiru. - Św. Tarbula, dziewica i męczenniczka. - ŚŚw. Apelles, Lucyusz, Łukasz, Klemens, uczniowie Chrystusowi. - Św. Daniel, męczennik. - Św. Julian, biskup z Vienne. - Św. Leon, biskup z Sens. - Św. Melaniusz, biskup z Troyes. - Św. Oportuna, zakonnica. - Św. Senoryna, zakonnica. - ŚŚw. męczennicy Parmeniusz i Chrystotelas, kapłani, Lucyusz i Maciusz, dyakoni, Primulus i Tudinus. / Dnia 23. kwietnia: Święty Wojciech, biskup pragski, męczennik. (956 997.). Inni święci z dnia 23. kwietnia: Bł. Idzi z Asyżu. - Bł. Aleksander Sauli, biskup z Pawii. - ŚŚw. męczennicy Feliks, Fortunat i Achileusz. - Św. Gerard, biskup z Toul. - Św. Helena, wdowa i Augustynyanka. - Św. Ibar, biskup irlandzki. - Św. Marolus, biskup z Medyolanu. - Św. Puzynna, pustelnica. - ŚŚw. męczennicy Nabor, Feliks, Sylwiusz, Witalis, Nonna. / Dnia 24. kwietnia: Święty Fidelis z Sigmaringen, męczennik. (1577 1622.). Tego samego dnia: Święty Jerzy, męczennik. (Około r. 303.). Inni święci z dnia 24. kwietnia: Św. Aleksander, męczennik. - ŚŚw. dziewice Bona i Doda. - Św. Daniel, pustelnik i męczennik. - Św. Deodat, opat. - Św. Egbert, kapłan. - Św. Elżbieta, dziewica. - Św. Grzegórz, biskup z Elwiry. - Św. Honoryusz, biskup z Brescia. - Św. Mellitus, biskup z Londynu. - Św. Sabas, męczennik. - ŚŚw. męczennicy Faustyn, Salunus, Orbanus, Walerya, Fortunata, Publiusz, Floryan, Memmerus, Faustus, Marcya, Sambacya, Teodestya, Herus. / Dnia 25. kwietnia: Święty Marek, ewangelista. (Około r. 67.). Inni święci z dnia 25. kwietnia: Św. Anian, szewc z zawodu, później biskup Aleksandryi, następca św. Marka. - Św. Erminiusz, biskup z Lobbe. - ŚŚw. męczennicy Ewodyusz, Hermogenes, Kalistus. - Św. Floribert, biskup z Luttich. - Św. Franka, dziewica i zakonnica. - Św. Gramacy, biskup z Metz. - Św. Heribert, biskup z Auxerre. - Św. Macedoniusz, biskup z Konstantynopola. - Św. Nike, męczenniczka. - ŚŚw. Filon i Agatopodes, dyakoni. - Św. Publiusz, żołnierz i męczennik. - Św. Robert, opat. - Św. Rustyk, biskup z Lyon. - Św. Stefan, patryarcha antyocheński. / Dnia 26. kwietnia: Święty Bazyleusz, biskup z Amasea, męczennik. (Około r. 320). Tego samego dnia: Święci Klet i Marcelin, papieże-męczennicy. (79 - 91 i 296 304.). Inni święci z dnia 26. kwietnia: Św. Klarencyusz, biskup z Vienne. - Św. Cyryl, męczennik. - Św. Eksuperancya, dziewica. - Św. Lucydyusz, biskup z Werony. - Św. Paschazyusz Radbertus, opat. - Św. Piotr, biskup z Braga. - ŚŚw. męczennicy Prymycyusz i Aureliusz. - Św. Rycharyusz, opat. - Św. Trudbert, pustelnik i męczennik. - ŚŚw. wyznawcy Wilhelm i syn jego Peregrynus. / Dnia 27. kwietnia: Święta Zyta, dziewica-służebna. (1218 1278.). Inni święci z dnia 27. kwietnia: Św. Anastazy I., papież. - Św. Antymus, biskup z Nikomedyi. - ŚŚw. męczennicy Kastor i Stefan. - Św. Eulogiusz z Konstantynopola. - Św. Liberalis z Trewiso. - Św. Piotr Kanizyus, Jezuita. - Św.Raynald, opat. - Św.Teobald, arcybiskup z Canterbury. - Św. Teofil, biskup z Brescia. - ŚŚw. męczennicy Zenon, Genezyusz, Elpidyusz, Lupycyn. / Dnia 28. kwietnia: Święty Witalis, męczennik. (Około roku 180.). Tego samego dnia: Św. Teodora, dziewica i św. Dydymus, żołnierz, męczennicy. (Około r. 384.). Inni święci z dnia 28. kwietnia: Św. Artemiusz, biskup z Sens. - ŚŚw. męczennicy Aleksander, Firmyan, Prymyan, Teluryusz. - Bł. Ludwik Marya Grignon z Montfort, założyciel zgromadzenia kapłanów od św. Ducha. - Św. Marek, biskup z Atino. - Św. Paweł od Krzyża, założyciel Pasyonistów. - ŚŚw. dziewice Proba i Germana, męczenniczki. - Św. Walerya, żona św. Witalisa a matka śśw. Gerwazego i Protazego. / Dnia 29. kwietnia: Święty Piotr z Werony, męczennik. (1206 1252.). Inni święci z dnia 29. kwietnia: ŚŚw. męczennicy Agapiusz i Sekundyn, biskupi, Emilian, żołnierz, Tertulla i Antonia, dziewice. - Św. Karus, biskup i męczennik z Ateno. - Św. Cercyra, dziewica i męczenniczka. - Św. Hugon, opat. - Św. Leon, biskup z Samos. - Św. Paulin, biskup z Brescia. - Św. Robert, opat z Molesme, założyciel Cystersów. - Św. Tychykus, uczeń św. Pawła, biskupa z Pafos. - Św. Wilfryd, arcybiskup z Yorku. / Dnia 30. kwietnia: Święta Katarzyna z Sieny, dziewica. (1347 1380.). Inni święci z dnia 30. kwietnia: Św. Afrodyzy, kapłan i męczennik. - Św. Klemens, poeta i wyznawca. - Św. Ekskonwald, biskup z Londynu. - Św. Eutropiusz, biskup z Saintes. - Bł. Hildegarda, małżonka Karola Wielkiego. - ŚŚw. biskupi Jan, Dezydery, Flawiusz z Chalons. - Św. Dezyderaty, kapłan. - Św. Wawrzyniec, kapłan i męczennik. - Św. Maternyan, biskup z Rheims. - Św. Maksencya, matka św. Wigiliusza, biskupa z Trydentu. - Św. Maksym, męczennik. - Św. Merkuryalis, biskup z Forli. - Św. Sewer, biskup z Neapolu. - Św. Zofia, dziewica i męczenniczka.