Literatura

Długi Londyn (#1). Wielkie Kiedy. Długi Londyn. Księga pierwsza

Alan Moore

Mroczna i urzekająca podróż ulicami magicznego Londynu autorstwa mistrza fantastyki Londyn, rok 1949. Pewnego dnia Dennis Knuckleyard, nieszczęśliwy osiemnastolatek zatrudniony w sklepie z używanymi książkami, odkrywa powieść, która... nie istnieje. Jak to możliwe? Odpowiedź na to pytanie to zaledwie początek podróży w głąb magicznej wersji Londynu. Miasta poza czasem i przestrzenią, gdzie rzeczywistość miesza się z fikcją. I w którym można spotkać czarnoksiężników, gangsterów i morderców jednych pochodzących z legend, a innych aż nazbyt realnych. Wkrótce Dennis znajduje się w centrum serii wydarzeń, które mogą zagrozić obu Londynom i na zawsze je zmienić. Co więcej, alternatywna, magiczna wersja metropolii musi pozostać jego tajemnicą. W Wielkim Kiedy autor zaprasza nas do gry, w której znane nam miasto ustępuje miastu pełnemu tajemnic, magii i szaleństwa. Porywające, liryczne i skrzące się czarnym humorem Wielkie Kiedy to pierwsza książka z nowej serii autora bestsellerów Sunday Times, Alana Moore'a. *** Zapierający dech w piersiach klasyk podróży w czasie. Dziki, ludzki, komiczny, przerażający. Iain Sinclair   Genialna i pełna wyobraźni. Adam Curtis   Dziwna książka i pełna radość. Mariana Enríquez   Mistrzowski krok jednego z naszych najlepszych, bezkompromisowych gawędziarzy. Moore zdziera warstwy Londynu i ujawnia nie tylko historię, którą znamy, ale także historie, które mogłyby być, a pod tym wszystkim zarówno mroczne, jak i piękne prawdy o tym, kim jesteśmy jako naród. Heather Parry

Długi, przerwany pereł sznur

Bronisława Ostrowska

Dłu­gi, prze­rwa­ny pe­reł sznur Nie wiem, czy pi­ję zło­te wi­no,    Czy wio­sen­ne­go kwie­cia pył?  Czu­ję na oczach baj­kę si­ną...  Wspo­mnie­nia ja­kieś w gó­rze pły­ną,    Jak­by gir­lan­dę z du­chów wił.    Jak moc­no pach­ną krwa­we ró­że!    Pło­mień po­chod­ni w dy­mach drży...  Łu­ny się kła­dą na mar­mu­rze,  I łzy z po­chod­ni cie­ką du­że --    Pło­ną­ce krwa­wo smol­ne łzy.    Na bia­ły mar­mur syp­ko spły­wa    Dłu­gi, prze­rwa­ny pe­reł sznur...  Snu­ją się ma­rzeń mdłe przę­dzi­wa  I owych pe­reł stru­ga ży­wa    Echo­wym pie­śniom da­je wtór...    Cie­nie się włó­czą w ką­tach sa­li    Po­mię­dzy ko­lumn smu­kły las,  W kie­li­chach wi­no krwią się pa­li --  I idzie sta­ry sen z od­da­li --    I sia­da bla­dy obok nas. [...]Bronisława OstrowskaUr. w listopadzie 1881 w Warszawie Zm. 18 maja 1928 roku w Warszawie Najważniejsze dzieła: Liryka francuska (1910-11, przekłady), Bohaterski miś (1919), Tartak słoneczny (1928, poezje) Poetka, tłumaczka literatury francuskiej (m. in. Artura Rimbauda), autorka książek dla dzieci. Z domu Mierz-Brzezicka, używała pseudonimu Edma Mierz. Jako poetka reprezentowała estetyzm, tworząc wyrafinowaną lirykę, początkowo nawiązującą do francuskiego symbolizmu, później zaś operującą bardziej konkretnym obrazowaniem. Jej Bohaterski miś to przeznaczona dla dzieci opowieść o maskotce, która dziwnym zrządzeniem losu trafia kolejno na wszystkie fronty I wojny światowej, na których walczyli Polacy. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Długie beskidzkie noce

Izabela Skrzypiec-Dagnan

Mam inne tempo sklejania się w całość. Wiem, że muszę zrobić to sama. Nikt mnie nie uleczy, jeśli ja sama siebie nie uzdrowię. Nawet po najdłuższej nocy nadchodzi wreszcie świt. Późną jesienią Jaśmina Mazur wraz z dwójką dzieci powraca do domu w Beskidach. Mimo że z tym miejscem wiąże się wiele bolesnych wspomnień, kobieta liczy na to, że właśnie tu uda jej się ułożyć życie na nowo. Minął ponad rok od odejścia jej ukochanego i Jaśmina czuje, że czas rozpocząć kolejny rozdział. Trudne doświadczenia nie dają jednak tak łatwo o sobie zapomnieć. Targana skrajnymi nastrojami, gubiąca się w domysłach, Jaśmina walczy, by wreszcie stanąć na nogi. Dla swoich synów, a przede wszystkim dla siebie. A wszystko to w malowniczej górskiej okolicy, z nowo poznanymi ludźmi u boku. Izabela Skrzypiec-Dagnan autorka ciepło przyjętych przez czytelników powieści Kwietniowe deszcze, słońce sierpniowe (2021) oraz Świetnie się bawię w twoich snach (2019).

Długie lato w Magnolii

Grażyna Jeromin-Gałuszka

W oddalonym od głównych dróg bieszczadzkim zakątku znajduje się pensjonat Magnolia. Jego niepowtarzalną atmosferę tworzą niezwykłe kobiety: wspaniała kucharka Czesia Gawińska, malarka Doris, kelnerka Małgorzata i Marlena, która zagląda tu codziennie na kawę. Pewnego dnia do Magnolii przyjeżdża autor popularnych niegdyś kryminałów Maurycy Murawski. Pragnie odszukać miejsce, które dawno temu zaczarowało go niezwykłą aurą, inspirując do napisania pierwszej powieści. Maurycy poznaje emerytowanego komendanta policji, który wszystkim zatrzymującym się pod sklepem na środku wsi pokazuje fotografię zaginionej dziewczynki. Robi to już od dwunastu lat. Autor powieści kryminalnych i były policjant pochylają się nad tragicznymi wydarzeniami z przeszłości, z którymi teraźniejszość a zwłaszcza kobiety z Magnolii zdaje się nie mieć nic wspólnego. Ale tylko do pewnego momentu. Grażyna Jeromin-Gałuszka znana i ceniona autorka powieści obyczajowych, łączących romans i kryminał z magią. Jej książki to zaproszenie do podróży w głąb ludzkich serc, do poszukiwania prawdy o życiu. Od wielu lat jest zafascynowana powieściami Gabriela Garcíi Márqueza. Otoczona rodziną i zwierzętami, mieszka i tworzy pośród przepięknych krajobrazów podradomskiej wsi. Absolwentka bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim oraz scenopisarstwa w PWSFTViT w Łodzi. Publikowała utwory poetyckie i krótkie formy prozatorskie w czasopismach, a także w antologiach poetyckich. Laureatka ogólnopolskiego konkursu zorganizowanego przez Agencję Scenariuszową i magazyn Film. Jej debiutancka powieść Złote nietoperze (2007) otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie literackim Kolory życia. Pięciotomowa saga Dwieście wiosen podbiła serca polskich czytelniczek, a wydana w 2025 roku powieść Skończyły mi się oczy przez kilka tygodni nie schodziła z list bestsellerów.

Długie pożegnanie

Raymond Chandler

Długie pożegnanie to ostatnia duża powieść Chandlera, przez wielu uważana za ukoronowanie jego literackiej kariery. Jak zwykle Philip Marlowe wplątuje się w trudną sytuację: poznany przypadkiem kompan od kieliszka musi uciekać przed policją. Marlowe, bezwzględnie lojalny, postanawia bronić mężczyzny przed oskarżeniami, szybko jednak zdaje sobie sprawę, że w niebezpiecznej gmatwaninie, jaką jest świat wyższych sfer bogatego Los Angeles końca lat czterdziestych, trudno się zorientować, kto stoi po czyjej stronie. Gorzka, przejmująca i niespieszna opowieść o przyjaźni i zaufaniu. Absolutny klasyk kryminału noir, którego echa odnajdujemy w filmach i literaturze także dziś.

Długie spacery nad Olzą

Jerzy Kronhold

Kolejny, oczekiwany tom doskonałych wierszy cieszyńskiego poety. Poezja najwyżej próby, świetna liryka refleksyjna. Dyskretny, skłaniający do refleksji dykcjonarz norm służących życiu wolnemu od przymusów i stadnych zależności. Wyobraźcie sobie, że ta cienka książeczka to gruba powieść pełna barwnych kamyków pamięci przemyconych z lat młodości w dzisiejsze mroczne czasy. Chciałoby się powiedzieć jest w niej cały świat. Ale autor ujął to lepiej: Przepisuję świat do zeszytu. Tak naprawdę ta gruba powieść to zaledwie kilkadziesiąt prześlicznej urody wierszy, wyrafinowanych i prostych jak japońskie drzeworyty. Kronhold był zawsze świetnym poetą, ale ten tomik dowodzi, że świetność to wciąż za mało. Tadeusz Nyczek Jak się pisze poetycką autobiografię na biegu wstecznym? Tak jak Jerzy Kronhold zaczyna się od przepisywania świata, przy czym zwraca się uwagę na detale i rekonstruuje kosmos złożony z przylądka beznadziei, tęczy po deszczu, fiołków na obrazie Maneta, wspomnień miłosnych, spacerów po Cieszynie, a potem dodaje do tego biograficzne szczegóły, cień ojca, czas debiutu w krakowskiej grupie Teraz i wmontowuje w całość obrazki ze współczesności zagrożonej totalitarną przemocą. Jeśli ktoś powiedział kiedyś, że Nowa Fala wraca do morza, to te wiersze dowodzą, że znów dobija do brzegu, być może donośniej niż dawniej. Leszek Szaruga

Długo wyczekiwany deser gejowska erotyka

- Rehab-E

Nagle poczuł dotyk na swojej nodze. Stoliki w restauracji nie były duże, ale dzieliła ich wystarczająca odległość, by takie sytuacje się nie zdarzały. I zapewne mógłby to uznać za przypadek, gdyby Oscar zabrał swoją nogę, a nie szukał dalszego kontaktu". Harry i Oscar byli ze sobą przez kilka lat, ale podzieliły ich plany na przyszłość. Harry pozostał w mieście, by spełnić marzenie o własnej restauracji, a Oscar w pogoni za karierą modela przeniósł się do Nowego Jorku. Sześć lat później ich drogi ponownie się przecinają, gdy jeden z nich pojawia się z niezapowiedzianą wizytą...

Dni długie jak lata

Bogdan Bartnikowski

Wstrząsająca opowieść o wojnie widzianej oczyma dziecka. Wojna zabrała nam dzieciństwo, wielu życie. Chciałem, żeby po każdym z nas został trwały ślad Kiedy wybuchła druga wojna światowa, Bogdan Bartnikowski miał 7 lat. W czasie Powstania Warszawskiego był łącznikiem i walczył na Ochocie. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających, a przy tym niezwykle osobistych świadectw o piekle wojennej codzienności. Wydanie poszerzone o wcześniej niepublikowane fragmenty wspomnień autora z okresu okupacji i uwięzienia w obozach. Bogdan Bartnikowski urodzony w 1932 r. w Warszawie. W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu dzielnicy Ochota, gdzie mieszkał, przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa), wraz z matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie (tzw. Durchgangslager 121), skąd 12 sierpnia 1944 r. został wywieziony do KL Auschwitz-Birkenau. W obozie został zarejestrowany jako więzień 192731. Przebywał w Birkenau najpierw w bloku dziecięcym obozu kobiecego, następnie w sektorze B11a obozu męskiego, gdzie byli więzieni chłopcy z Warszawy. 11 stycznia 1945 r. został razem z matką ewakuowany do Berlina-Blankenburga (komando robocze obozu Sachsenhausen), gdzie do wyzwolenia 22 kwietnia 1945 r. pracował przy odgruzowywaniu miasta. Po wyzwoleniu powrócił wraz z matką do Warszawy. W Powstaniu Warszawskim stracił ojca. Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Po wieloletniej służbie wojskowej pracował jako dziennikarz. Bogdan Bartnikowski, mając w pamięci przeżycia z okresu okupacji i uwięzienia w obozach, napisał i wydał książki o losach polskich dzieci w latach wojny: zbiór opowiadań Dzieciństwo w pasiakach (1969, 1972, 1989) oraz powieści Daleka droga (1971), Powrót nad Wisłę (1972) i Dni długie jak lata (1989). Obecnie jest na emeryturze. Pracuje społecznie w Związku Literatów Polskich i Związku Powstańców Warszawskich. Odznaczony został Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.