Rodzicielstwo i psychologia dziecka
Matka wystarczająco dobra. Jak nie dać sobie wmówić, że inni wiedzą lepiej
Katarzyna Wasilewska
Odczaruj swoje macierzyństwo! Gdy zostajemy matkami, natychmiast zaczynamy się martwić. Dręczą nas pytania o to, czy robimy wszystko jak należy. Czy nasze dziecko dostaje od nas to, co powinno. Czy niczego ważnego nie zaniedbujemy. Trapią nas sprawy błahe i najwyższej wagi. Wszystko zaczyna się w dniu narodzin lub w ciąży, a kończy... Cóż, troska o dziecko i o jakość opieki, jaką mu zapewniłyśmy, dla niektórych z nas nie kończy się nigdy. Kultura masowa nam tego nie ułatwia, wciąż atakując kobiety na łamach prasy, radia, telewizji i internetu radami w stylu "matka powinna", "matce nie wolno". Dokładają nam znajomi i nawet obcy ludzie na ulicy. Bo przecież w dobrym tonie jest upominanie matek i ich pouczanie, prawda? Prawda. Znamy to. I mamy tego serdecznie dość! W pewnym momencie dochodzimy do ściany i do wniosku, że droga do własnego sposobu na macierzyństwo, do poczucia kompetencji w roli matki nie wiedzie tropem wyznaczonym przez świat, popkulturę, doświadczenia innych i "dobre" rady wszystkich dookoła. Prowadzi wyłącznie przez nasze wnętrze. I tą drogą autorka poprowadzi Cię w tej książce. Chciałaby, abyś po jej przeczytaniu była bardziej świadoma złożonych mechanizmów, które wpływają na Twoje poczucie własnej wartości i kompetencji macierzyńskich. Pragnie również, abyś umiała doceniać się za to, co robisz dobrze jako matka i jako kobieta. Mówi się nam od urodzenia, jak mamy żyć, jak się zachowywać, wychowywać dzieci. A przecież istotą jest to, byśmy znalazły własną drogę rozwoju! Także tego w roli matki. Jesteśmy silne i umiemy dać sobie radę bez tabunu ekspertów, którzy powiedzą nam, jak żyć. Ta książka pomaga uwierzyć w siebie i wyruszyć własną ścieżką do spełnionego, przebudzonego macierzyństwa. Małgosia Ohme, psycholożka, dziennikarka, podcasterka Praca z ojcami w fundacji Share the Care uświadamia mi, jak wysoko my, mamy, zawieszamy sobie poprzeczkę w obszarze macierzyństwa (zresztą w innych obszarach również). Niemożliwe do spełnienia oczekiwania są potęgowane przez inne matki i stają się przyczyną niepewności, frustracji, a nawet realnego cierpienia młodych mam. Lektura tej książki pozwala uspokoić swoje wnętrze, nabrać dystansu, a przede wszystkim zaufać sobie. Wzmacnia życzliwość dla samej siebie, dla swojego partnera. Buduje umiejętność radzenia sobie z trudami macierzyństwa bez niepotrzebnych wyrzutów sumienia, oceniania i ranienia samej siebie. Karolina Andrian, prezeska fundacji Share the Care Jako matki szukamy wsparcia, pokrzepienia, akceptacji dla swoich myśli i uczuć. Próbujemy urealniać oczekiwania wobec siebie, aby (trawestując Brunona Bettelheima) pozostać wystarczająco dobrą matką. Ta książka może być znakomitą pomocą na tej drodze. Autorka z wprawą i ze znawstwem tematu przywołuje różnorodne narracje i doświadczenia psychologiczne matek. Pomaga w poszukiwaniu satysfakcji i rodzicielskiej autoakceptacji. Anna Resler-Moskwa, psycholożka, terapeutka dzieci, młodzieży i rodzin Ta książka to brama do poszerzenia zaufania, jakim obdarzamy same siebie. Wszystkie mamy chcą dobrze dla swoich dzieci. Ale chyba wszystkie też znają uczucie wątpliwości: robimy "dobrze" czy "źle"? W swoich rodzicielskich decyzjach kierujemy się troską, miłością do dziecka i zaufaniem do siebie. I tego zaufania nam czasami brakuje! Ta książka pomaga je wzmocnić. Pomaga poczuć własną wartość, otworzyć się, zmienić ograniczające przekonania i odkryć swój wewnętrzny kompas. Maria Konarowska, aktorka O książce w mediach: Hellozdrowie.pl: "Mogłybyśmy częściej odpuścić sobie ten wyścig o bycie najlepszą matką i dać więcej luzu sobie oraz swoim dzieciom" Twojstyl.pl: Mówimy o wystarczająco dobrych matkach, ale wciąż brakuje kategorii wystarczająco dobrego dziecka Polskieradio.pl: Matka "wystarczająco dobra". Jak nie złapać się w pułapkę ideału? Newsweek.pl: Sprawdź, czy popełniasz ten błąd. "Zatykamy sobie usta, milcząc o ważnych sprawach" Wprost.pl: Perfekcyjne macierzyństwo nie istnieje! Sprawdź, dlaczego pogoń za ideałem to pułapka Medonet.pl: "Należą ci się brawa, że w ogóle urodziłaś? Strasznie mnie to drażni!" Ostry Dyżur Literacki (podcast): Rozmowa z dr Katarzyną Wasilewską Mintmag.pl: Nie potrzebujesz złotych rad, by być mamą. Wystarczy, że jesteś sobą
Matki i córki we współczesnej Polsce
Elżbieta Korolczuk
Co to znaczy być matką córki? Jakie są doświadczenia córek? Jak matki i córki rozumieją "bycie kobietą" i jak budują swoje miejsce w świecie, w którym płeć jest jednym z głównych punktów odniesienia? Kobiecość ma być przekazywana córkom przez matki - jaką wersję kobiecości przekazały nam matki, a jaką my przekazujemy córkom? Autorka odpowiada na te pytania, analizując wizerunki relacji matka-córka obecne w polskiej kulturze popularnej i sztuce oraz doświadczenia dwóch pokoleń kobiet. Książka ma charakter nowatorski, gdyż w polskiej literaturze z zakresu socjologii i psychologii oraz gender studies wciąż niewiele jest prac na ten temat. Unikalny jest też jej interdyscyplinarny charakter - autorka odwołuje się do badań i teorii z obszaru socjologii, psychologii społecznej, kulturoznawstwa i krytyki sztuki, wypełniając lukę w wiedzy i rozumieniu tego, czym jest związek matki i córki. Dziś, gdy kobiety są coraz bardziej świadome swojej historii i odrębności własnych doświadczeń, szukają wiedzy o tym, co determinuje relacje między nimi - zarówno w rodzinie, jak i społeczeństwie. Ta książka dostarcza wiedzy o często najważniejszej w życiu kobiet relacji: o związku między matką a córką. "Głęboka świadomość metodologiczna, jawność warsztatu empirycznego i umiejętność (socjologowie wiedzą jak trudno osiągalna) balansowania między teorią a empirią to podstawowe atuty książki. Tylko bardzo mocno ugruntowana wiedza i głęboki namysł mogą dać efekt w postaci niecodziennego stylu tej pracy: język jest prosty, czytelny, dojrzały. Skąd się to bierze? Otóż - poza szacunkiem dla przyszłego odbiorcy - powodem jest według mnie pewność metodologiczna i pewność poznawcza autorki. Interdyscyplinarność jawi się w tej książce jako szansa, a nie przejaw socjologicznej bezradności. Nowe sfery rzeczywistości i nowe sposoby o niej mówienia - oto podstawowa wiara badaczki". Z recenzji prof. dr hab. Hanny Palskiej Dr Elżbieta Korolczuk - socjolożka, pracuje na Uniwersytecie SOdertOrn w Sztokhomie i na Uniwersytecie Warszawskim. Bada kategorię płci oraz rodzicielstwo, ruchy społeczne i społeczeństwo obywatelskie. Jest współredaktorką (z Renatą E. Hryciuk) książek Pożegnanie z Matką Polką? Dyskursy, praktyki i reprezentacje macierzyństwa we współczesnej Polsce i Niebezpieczne związki. Macierzyństwo, ojcostwo i polityka. Najnowsze publikacje to Rebellious Parents. Parental Movements in Central-Eastern Europe and Russia przygotowana we współpracy z Katalin Fabian (Indiana University Press, 2017) oraz Civil Society revisited: Lesssons from Poland wydana z Kerstin Jacobsson (Berghahn Books, 2017).
Jagoda Smoleńska
Aktywni rodzice aktywnych dzieci Dziecko, które po powrocie ze szkoły od razu ląduje na kanapie lub fotelu z nosem w telefonie, to nie jest widok, jaki mama i tata lubią najbardziej. Niestety, jest to widok dość powszechny - w erze Snapchata, TikToka, Instagrama na młodych (i nie tylko!) ludzi czeka wiele cyfrowych pokus dostępnych na jedno kliknięcie. Dobra wiadomość brzmi: tak nie musi być. Możemy zaszczepić w naszych dzieciach pasję odkrywania, sprawić, że będą chciały aktywnie eksplorować otaczający je świat - poprzez sport, sztukę czy inną z setek dostępnych form aktywności. Jednak bez udziału rodziców to się nie uda. Dzieci uczą się także przez naśladowanie, zatem ojciec zachęcający dziecko do ruchu będzie mało wiarygodny, jeśli sam siedzi na kanapie przed telewizorem. Zróbmy rachunek sumienia: ile razy w ciągu ostatnich dni aktywnie spędzaliśmy czas ze swoimi dziećmi? A przecież wspólne spędzanie czasu to najlepsza metoda zachęcania do wartościowych zachowań. Jak być dla dziecka wsparciem? Jak pomóc mu odkrywać i rozwijać pasje? Jak wspierać w działaniu i nie zniechęcać? Odpowiedzi na te i inne pytania udziela Jagoda Smoleńska, dziś psycholog sportu, a od najmłodszych lat aktywna zawodniczka. Używając przykładów ze świata sportu, podsuwa zestaw uniwersalnych rozwiązań, które z powodzeniem zastosujemy, niezależnie od tego, jakie zainteresowania dostrzegliśmy u naszych dzieci. Tylko nie zapominajmy o najważniejszym: przykład idzie z góry!
Veronique Wolf
Moja mama pije to historia alkoholizmu matki, widziana oczami jej córki. Dziewczynka, uczennica podstawówki, nie rozumie istoty choroby alkoholowej. Miota się między miłością a nienawiścią do własnej matki. Nie potrafi poradzić sobie z emocjami. Dzięki ojcu i wsparciu przyjaciół dojrzewa jednak do tego, by spojrzeć swoim demonom w twarz, uporać się ze wstydem i poczuciem winy. Siła utworu polega na przeniesieniu punktu ciężkości narracji z osoby uzależnionej na osoby współuzależnione, które cierpią nie mniej niż sam chory. Autorka porusza także kwestię polskich stereotypów, choćby sztandarowego przekonania, że pijącego mężczyznę można zrozumieć, ale kobieta-pijaczka to wstyd, skandal i obraza boska. A choroba nie wybiera, może dopaść każdego. Ciebie również... O Autorce: Veronique Wolf to pseudonim autorki trzydziestu książek dla dzieci i młodzieży, kilkudziesięciu opowiadań publikowanych w prasie polskiej i zagranicznej. Pracowała z młodzieżą z rodzin patologicznych oraz z młodzieżą uzależnioną od narkotyków i alkoholu. Działała aktywnie w Stowarzyszeniu na rzecz dzieci i młodzieży wobec zagrożeń społecznych. Publikowała w Co jest brane? piśmie dla zainteresowanych profilaktyką narkomanii. Brała udział jako wolontariuszka w programie: Starszy Brat Starsza Siostra, pomagając dzieciom z problemami. Uczestniczyła też w praktycznym treningu niwelowania agresji u dzieci i młodzieży. Bazując na swoim doświadczeniu, napisała poruszającą nowelę o nałogu. Z recenzji: Każdy, kto zetknął się z alkoholizmem, powinien tę nowelę przeczytać. Każdy, kto jeszcze się z nim nie zetknął, również powinien po tę nowelę sięgnąć. A każdy, komu wydaje się, że problem alkoholizmu jego nie dotyczy, powinien bezwzględnie zapoznać się z wyznaniami córki, której mama pije. Moja mama pije to lektura obowiązkowa każdego Polaka, bez względu na wiek, płeć i wykształcenie. (niepijąca alkoholiczka)
Sylwia Szwed
"Mundra" to zapis dziesięciu rozmów z położnymi. Najstarsza ma ponad dziewięćdziesiąt lat i pierwsze porody przyjmowała podczas II wojny światowej, najmłodsza - dwadzieścia sześć i pracowała w szpitalu w Tanzanii. Należą do różnych środowisk, mają odmienne doświadczenia i światopogląd. Opowiadają o cudzie narodzin, o ogromnej sile, którą natura obdarzyła każdą matkę, ale także o ciemnej stronie swojego zawodu - poronieniach, aborcjach, powikłaniach okołoporodowych, przemocy wobec rodzących. Poruszają wiele aktualnych i kontrowersyjnych tematów - problem medykalizacji porodu, odejścia od natury, cesarskiego cięcia na życzenie czy zapłodnienia in vitro. To książka o "mundrości" natury i kulturowej sile kobiety. "Kiedy w 1983 roku rodziłam swoją pierwszą córkę, do kobiety, która była przypięta pasami do łoża boleści na sali porodowej po mojej prawej stronie, położne krzyczały: "Ty krowo!" (bo krowa ryczy). Do kobiety po lewej: "Ty świnio!" (bo się spasła). Ja ze strachu byłam cicho, co okazało się złą taktyką, bo nikt się mną nie zajął. Tak wtedy wyglądały polskie szpitale. Pełne odcięcie od rodziny, dziecko na osobnej sali. Ale już wtedy po korytarzu krzątała się niesamowita osoba, która usiłowała pomóc w rozpoczęciu karmienia piersią. Oficjalnie - ledwie ją tolerowano, ale to była jaskółka zmian. Wspominam ją z wdzięcznością do tej pory. W latach dziewięćdziesiątych nastąpiła rewolucja w podejściu do rodzących. Nowe metody, porody rodzinne i domowe, możliwość poruszania się i wyboru pozycji, dziecko razem z matką, nastawienie na pomoc (a nie przemoc). Przez pewien czas wydawało się, że ta zmiana jest jednym z niewątpliwych i wymiernych efektów demokracji. Można było zobaczyć w porodzie kluczowy moment egzystencji. Rola położnej się zmieniła: to już nie jest wykonawczyni odgórnych instrukcji, ale doświadczona przewodniczka, która wie, że potrzebna jest współpraca z rodzącą. Ba! W grę wchodzą nawet uczucia, bo pozwalają pozbyć się lęku, który blokuje otwarcie. Jesteśmy w tej chwili w dziwnym momencie. Z jednej strony - poszukiwania poziomu reakcji instynktownych i nurt ekologiczny. Z drugiej - coraz większa medykalizacja porodu, rosnąca liczba cesarskich cięć. To, co mają do powiedzenia położne, z którymi rozmawia Sylwia Szwed, pozwala wśród sprzeczności odnaleźć pewien ład. Nie bez przyczyny w różnych kulturach tradycyjnych przypisywano akuszerkom mądrość, a nawet dostęp do ciemnych sił. One stoją u początku życia, widzą splot bólu i nadziei." Anna Nasiłowska "Najstarszy zawód świata. Przez całe lata nisko ceniony, zdegradowany, zdewaluowany. Dziś pomału wraca na należne mu miejsce. Położna. Pierwszy człowiek, z którym styka się nowo narodzone dziecko. To na położne Sylwia Szwed kieruje reflektor, rozmawiając z trzema pokoleniami kobiet, które postanowiły przyjmować dzieci przychodzące na świat. Dzięki tym rozmowom dowiadujemy się, że ten zawód wymaga nie tylko wrażliwości, ale również odwagi, niezależności i siły. Dobrze, że ta książka pomaga nam to docenić." Justyna Dąbrowska
Nastolatek potrzebuje wsparcia. Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie
Agnieszka Kozak, Robert Bielecki, Marcin Rzeczkowski
Dorastanie jest łatwiejsze, gdy ma się po swojej stronie rodziców Relacja z dorastającym dzieckiem jest ogromnym wyzwaniem dla wielu dorosłych - zwyczajnie nie jesteśmy do roli rodziców przygotowani! Młodym, nastoletnim człowiekiem targają gwałtowne uczucia, których często nie rozumie, pojawiają się nastroje, z którymi nie potrafi sobie poradzić. Nastolatek czasem zachowuje się w sposób, jakiego nie pochwalamy i jaki on sam, po czasie, uważa za nierozsądny i niepotrzebny. Zła wiadomość jest taka: to normalne i naturalne, proces przejścia w dorosłość tak właśnie wygląda. Z kolei dobra wiadomość brzmi: wszystkie nastolatki przez to przechodzą, wszyscy rodzice się z tym zmagają. Mamo, tato, nie jesteście więc sami! "Nastolatek potrzebuje wsparcia. Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie" - o czym jest ta książka? Autorzy książki "Nastolatek potrzebuje wsparcia. Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie", pracujący na co dzień zarówno z nastolatkami, jak i z ich rodzicami, przygotowali publikację, której celem jest pomoc obu stronom. Wychodzą bowiem z założenia, że aby się porozumieć, trzeba się najpierw zrozumieć. Poradnik możecie więc czytać wraz ze swoimi dorastającymi dziećmi, ale jeśli one nie mają ochoty, zróbcie to dla siebie. Ten czuły i merytoryczny przewodnik po świecie młodego, kształtującego się dopiero człowieka ma za zadanie uświadomić rodzicom, jak piękny i delikatny jest to świat, i pomóc im towarzyszyć dziecku w podróży ku dorosłości. Uświadomić, a może przypomnieć? Wszak każdy dorosły był kiedyś nastolatkiem i przeżywał te same burze, przez które przechodzi właśnie jego latorośl. I choć okoliczności zewnętrzne mocno się zmieniły, to zamknięty w swoim wewnętrznym świecie nastolatek nadal potrzebuje miłości i bliskości. Mamo! Tato! Potrzebuję, abyście mnie wytrzymali, zwłaszcza wtedy, kiedy nie mogę wytrzymać sam ze sobą... Polecamy także książki o mózgu dostępne w naszej ofercie. O książce "Nastolatek potrzebuje wsparcia. Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie" w mediach: Psychologiaprzykawie.pl: Jak zrozumieć i wspierać nastolatka? Onet.pl: Bunt nastolatka: jak pomóc dziecku w trudnym okresie dojrzewania? Tokfm.pl (Magazyn): Nastolatki. Czego potrzebują i jak je wspierać? Zdrowie.radiozet.pl: Cyfrowe uzależnienie. "Jeśli jest drugie dno, to mamy problem" Hellozdrowie.pl: "Kiedy zamrażamy złość, musimy zamrozić ogólne czucie siebie. A to znaczy, że może być trudno o miłość, empatię, współczucie" Rdc.pl (Kobiecy wieczór): Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie - rozmowa z Marcinem Rzeczkowskim ChilliZet.pl (Plac zabaw): Agnieszka Kozak o książce Lm.pl: Wsparcie nastolatków. Klucz do przetrwania burzliwych lat TV Wielkopolska (W cztery oczy): Obejrzyj rozmowę z Robertem Bieleckim Deon.pl: "Wiedziałam, że albo się tym zajmę, albo już mnie nie będzie". O depresji nastolatków Deon.pl: Sprawdź, czy twoje dziecko jest uzależnione od technologii. Oto sześć symptomów Medonet.pl: To dlatego nastolatkowie są wulgarni, złośliwi i obojętni. Jedna zmiana, lawina emocji Czwórka Polskie Radio: Agnieszka Kozak w Wieczorze z Czwórką, 2.część rozmowy K3 - podcast Dariusza Bugalskiego: Jak stworzyć więź z nastolatkiem opartą na wsparciu? Jan Pospieszalski: DR AGNIESZKA KOZAK | JAN POSPIESZALSKI ROZMAWIA #93 Kulisy Sukcesu: NAJCZĘSTSZE BŁĘDY RODZICA - Jak BUDOWAĆ RELACJE, by NIE STRACIĆ DZIECKA? - Robert Bielecki Centrum Nauczania Domowego: Perspektywa nastolatka, czyli jak pomóc sobie i swojemu dziecku [rozmowa z Agnieszką Kozak] Magdalena Siupa w rozmowie z Robertem Bieleckim: Nastolatkowie potrzebują wsparcia! Agnieszka Kozak, Robert Bielecki: Lęk przed odrzuceniem - jak wykorzystać mózg do wygrania z nim? Mózg - nasz wróg i sprzymierzeniec>>> Naturalnieozdrowiu.pl: Wywiad z autorką książki o tym, jak rozumieć i wspierać nastolatków
Nastolatki na rozdrożu. Jak się nie zagubić, wspierając swoje dorastające dziecko
Aleksandra Milczarek
Mamo, tato, ja dorastam. Czy możecie mi w tym pomóc? Okres nastoletni to szczególny czas w życiu młodego człowieka. Intensywnie rośnie, mocno zmienia się jego ciało. Zdecydowane zmiany zachodzą również w jego mózgu i osobowości, jako że dziecko "przepoczwarza się" w dorosłego. Te lata często bywają bardzo trudne, zarówno dla samego nastolatka, jak i dla jego rodziców, a także nauczycieli, opiekunów i wszystkich osób, które żyją albo pracują z prawie dorosłymi ludźmi. Jak wspierać nastolatków w ich podróży ku dojrzałości? Jak samemu przy tym nie zwariować? Odpowiedzi znajdziesz w tej książce. Poradnik, napisany przez doświadczoną psychoterapeutkę, został podzielony na trzy zasadnicze części. Pierwsza opowiada o tym, co się dzieje z osobą, która dorasta ― jak się zmienia fizycznie, emocjonalnie i pod względem osobowości i jaką rolę w tej przemianie odgrywają relacje społeczne. W drugiej części mowa o charakterystycznych dla okresu nastoletniego problemach i o tym, jak wspomagać doświadczającego ich młodego człowieka. Trzecia natomiast jest poświęcona wiernym towarzyszom nastoletniej przemiany i doświadczeń z nią związanych, czyli rodzicom ― ich dobrostan bowiem ma niebagatelne znaczenie dla samopoczucia zmagającej się z wyzwaniami dorastania pociechy. Ten poradnik to nawigacja po skomplikowanym świecie nastolatków! Towarzyszenie swojemu dziecku w podróży do dorosłości to wielkie wyzwanie. Łatwo się po drodze zagubić. Potrzebne są drogowskazy i dobry ekwipunek. Ta książka pokazuje rodzicom, jakie trudności pokonuje w tej podróży ich nastoletnie dziecko. Wyposaża ich w rozumienie i empatię. Dzięki takiemu przewodnikowi będą potrafili lepiej wspierać dziecko, ale też zadbać o siebie. Bo tylko silni mogą dać siłę. Monika Sajkowska, ekspertka w Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę Nastolatki na rozdrożu to kompendium wiedzy dla rodziców na temat okresu dorastania, a także radzenia sobie z trudnościami w relacji z nastolatkiem. Autorka, posługując się przystępnym językiem, zaprasza do refleksji nad wyzwaniami związanymi z przekształcaniem się relacji rodzic – dziecko w relację rodzic – młody dorosły. Wykazuje się przy tym zrozumieniem i wyrozumiałością dla obu stron. Zawarte w książce treści opiera na połączeniu własnej wiedzy psychologicznej z wieloletnią praktyką w pracy interwencyjnej, wychowawczej i psychoterapeutycznej z młodzieżą i rodzicami. Na uwagę zasługuje szczególnie rozdział, w którym podpowiada, jak rodzic może się zatroszczyć o siebie, będąc istotnym podmiotem w relacji nie tylko z nastolatkiem, ale także ze sobą. Nina Szalas, doktor nauk medycznych, kierowniczka do spraw dydaktyki w Centrum CBT, psychoterapeutka, superwizorka Nastolatki na rozdrożu to niezwykle cenna pozycja, obejmuje szerokie spektrum wątków i tematów związanych z okresem dorastania, budzących silne emocje i u nastolatków, i u ich opiekunów (finanse, używki, przemoc rówieśnicza, seksualność i inne). Co ważne, autorka z wielką empatią uwzględnia perspektywę zarówno młodych ludzi, jak i rodziców, którzy równolegle z własnymi dziećmi wchodzą na nowy etap swojego życia. W sposób wyważony, ale też konkretny podpowiada, jak podejść do rozwiązywania problemów i jak dbać o swój (!) rodzicielski dobrostan, wzmacnia przy tym u rodziców poczucie wpływu, aby oni z kolei mogli mądrze i dojrzale wspierać dorastające dzieci. Dodatkowymi atutami książki są bezpośredni styl i autentyczność autorki, a także liczne realne przykłady. Serdecznie polecam jako psychoterapeutka i mama dwóch nastolatek. Urszula Sołtys-Para, psychoterapeutka, autorka książek: Dziecko wysoko wrażliwe. Jak je mądrze wychować i wspierać, Przebodźcowani. Szukając siebie w świecie nadmiaru O książce w mediach: SKRAWKI: Gdy przychodzi córka i mówi, że jest chłopcem... "Ich świat się zmienił" Medonet.pl: 12-latka wyznała rodzicom, że czuje się chłopcem. "Mówcie do mnie »Zuz« Medonet.pl: Nagły telefon ze szkoły: proszę odebrać pijaną Julkę. Ale przekraczanie granic zaczęło się wcześniej Psychologiaprzykawie: Jak wspierać dorastające dziecko? Charaktery.eu: Jak reagować na przemoc rówieśniczą? Co możesz zrobić, kiedy Twoje dziecko jest ofiarą prześladowania czy bullyingu albo agresorem? Skorzystaj z podpowiedzi specjalistki! Instytut Mindset: „Wiesz, że dojrzewa, gdy z dnia na dzień staje się kosmitą” - wywiad z Aleksandrą Mjlczarek Hellozdrowie.pl:„Czasem nowa jakość w relacji z dzieckiem może się zacząć od jednego prostego pytania” Dr Agnieszka Kozak w rozmowie z Aleksandrą Milczarek: Rodzice i nastolatki na rozdrożu Wspólne Słowa: „Nastolatki na rozdrożu”. Rozmowa z Aleksandrą Milczarek Psycholog Pisze (Psychologia na co dzień): O dzieciakach i nastolatkach w kryzysie psychicznym. Na życiowym rozdrożu.
Nastoletnie miłości. Jak rozpoznać emocje swoje i innych
Renata Kreczman - Madej
Prawdziwe problemy, ciekawe historie, wskazówki psychologiczne i psychozabawy! Łatwo zgubić się bez reszty w labiryncie nastoletnich uczuć... Życie nastolatków nie jest łatwe. Można by wręcz powiedzieć, że często przypomina koszmar... ale już o tym wiesz, prawda? Nie dość, że trzeba użerać się ze szkołą, rodzicami i rówieśnikami, to jeszcze tuż za rogiem czyhają chandry, nerwy, sprzeczne emocje i kłopotliwe uczucia. Te ostatnie sprawiają chyba najwięcej problemów. Po czym poznać zakochanie? Jak zorientować się, czy obiekt naszych uczuć je odwzajemnia? Jak pokierować swoim działaniem, by miłość miała szansę dojść do głosu? Kiedy odważyć się na pierwszy pocałunek, a kiedy lepiej zaczekać? Komu warto zwierzyć się ze swoich uczuć i po co nam przyjaźnie? Jeśli chcesz zrozumieć własne emocje i nauczyć się lepiej dostrzegać, co kryje się za zachowaniami innych ludzi, koniecznie przeczytaj tę książkę. To historia piętnastoletniej Lemurki i jej kolegi Alka. Ale uwaga: każde wydarzenie z ich życia zostało tu poddane analizie, ponieważ za każdym stoją jakieś przyczyny, uczucia, wahania. Ich opis znajdziesz we wskazówkach, które mogą przydać Ci się na co dzień w podobnych sytuacjach. Wszystkie rozdziały zaczynają się od pytań, które ludzie zadają sobie od wieków, a kończą zabawnymi psychotestami, które pomogą Ci oszacować Twoje własne podejście do różnych kwestii związanych z uczuciami. Naucz się “czytać” emocje swoje i innych, a Twoje życie stanie się znacznie łatwiejsze... Renata Kreczman-Madej — psycholog, polonistka, autorka poradników dla rodziców, nauczycieli, maturzystów. Dziennikarka dwutygodnika młodzieżowego “Cogito” (stała rubryka “Sztuka życia”), z doświadczeniem z Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego i Polskiej Agencji Prasowej. Redaktorka książek o tematyce edukacyjnej. Od wielu lat pracuje w Zespole Szkół nr 5 im. Unii Europejskiej w Ostrołęce.