Rodzicielstwo i psychologia dziecka
(Nie)grzeczni? Rodzinne nieporozumienia widziane oczami dzieci w wieku 6 - 12 lat
Monika Janiszewska, Małgorzata Bajko
Przeczytaj wywiad z autorką! >> Mamo, tato, ja rosnę! Im starsze, tym (nie)grzeczniejsze, czyli witamy całkiem nowe kłopoty (Nie)grzeczne dzieci wychodzą z domu, czyli jak radzić sobie z utratą kontroli Rodzice spadają z piedestału, czyli rówieśnicy rządzą Stare, mądre przysłowie mówi: małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot. I choć pewnie kilka lat temu, gdy Wasza pociecha boleśnie ząbkowała, burzliwie przechodziła bunt dwulatka, a potem z płaczem wędrowała do przedszkola, by co chwilę wracać z niego a to z katarem, a to z gorączką, powtarzaliście sobie: jeszcze chwileczka, jeszcze momencik, jeszcze tydzień, miesiąc, rok i wyjdziemy na prostą. Dziecko urośnie, nabierze odporności i mądrości, pójdzie do szkoły, a potem wreszcie będzie przepięknie i bezproblemowo! Nic bardziej mylnego. Wychowanie dzieci to niekończące się pasmo zaskoczeń, szczodrze okraszane coraz to nowszymi sytuacjami kryzysowymi, którym my, rodzice, musimy dzielnie stawiać czoła. Dopóki dziecko pozostaje pod opieką najbliższych i pani przedszkolanki, jest o tyle łatwiej, że mamy z nim praktycznie stały kontakt. Urywa się on wraz z przekroczeniem progu szkoły i otrzymaniem pierwszego własnego telefonu komórkowego z dostępem do internetu. Dziecko zaczyna zamykać drzwi do swojego pokoju, nawiązuje relacje, do których nas nie dopuszcza, z coraz mniejszą chęcią wykonuje nasze polecenia. Jak reagować? Krytykanctwem, wyśmiewaniem i zawstydzaniem można jedynie pogłębić przepaść między światem dziecka i rodziców. By ją choć częściowo zasypać, trzeba pozostać blisko, być zawsze gotowym do wysłuchania, zrozumienia i wczucia się w sytuację rosnącego człowieka. Poczytaj: Dlaczego jest ciągle pod górę, mimo że potomek (teoretycznie) dorośleje O "niegrzeczności" widzianej oczami rodziców i dziecka Jak skutecznie wspomóc szkolniaka w jego zmartwieniach, smutkach i kłopotach
Odwagi, Pinku! Książka o odporności psychicznej dla dzieci i rodziców trochę też
Urszula Młodnicka, Agnieszka Waligóra
- Cześć, jestem Pink! - Cześć, Pinku! - Ale ja nie mówię do ciebie, tylko do nich. - Aaaa, do dzieciaków? - Tak! I teraz się zgubiłem, i nie wiem co powiedzieć. Pink, mały niebieski stwór, jedno ucho ma okrągłe, a drugie trójkątne. Uwielbia swoich przyjaciół, babeczki bananowe i grę na ukulele. Nie lubi kożuchów na mleku i Fiszki, a także gdy ktoś go okłamuje. Nie lubi też występować publicznie. Bardzo go to stresuje. A Ciebie co STRESUJE? Czego się czasem BOISZ? Wiesz, to zupełnie normalne, że w życiu zdarzają się trudne momenty. Że na myśl o nadchodzących wyzwaniach czujemy obawę i boli nas brzuch. Że czasem jesteśmy smutni, a czasem wybuchamy złością jak wulkan. Na szczęście są sposoby, by sobie z tym poradzić. Pomóż Pinkowi odnaleźć odwagę i naucz się radzić sobie z przeciwnościami losu! Autorki bestsellera Jesteś ważny, Pinku! i Jesteś prawdziwym przyjacielem, Pinku! - książki nominowanej do nagrody Bestsellery Empiku 2021! Klik 8.14 minuta programu, a tam materiał o Pinku i przekraczaniu granic
Okna do naszych dzieci. Terapia dzieci i młodzieży w podejściu Gestalt
dr Violet Oaklander
Zatrzymaj się na chwilę, aby przypomnieć sobie własne dzieciństwo i trudności w zrozumieniu świata dorosłych... Niniejsza książka może być oknem do dziecka w tobie, a także do dzieci, którym towarzyszysz. Odnalezienia tych części siebie, które zostały utracone w dzieciństwie. Dzieci, ze swoją wrażliwością, momentami rozwojowymi oraz potencjałem twórczego radzenia sobie z życiowymi trudnościami zasługują na to, aby otoczyć je szczególną opieką. Okna do naszych dzieci to książka, która w pełni odpowiada na tę potrzebę, oferując zrozumienie problematyki dziecka, a także dostarczając narzędzi wspierających proces terapeutyczny. Dr Violet Oaklander stworzyła indywidualne podejście do pracy terapeutycznej z dziećmi i młodzieżą, czerpiąc zarówno z koncepcji psychoanalitycznych (Melanie Klein, Anna Freud, Otto Rank), psychologii humanistycznej (Carl Rogers, Virginia Axline) oraz z Gestaltu (Fritz Perls, Laura Perls). Odrzucając Kleinowskie interpretowanie emocji i fantazji dziecka w celu uzyskania przez nie wglądu, skupiła się na budowaniu z dzieckiem relacji emocjonalnej oraz przymierza terapeutycznego jako bazy do poznania jego wewnętrznego świata. O swojej relacji z dziećmi mówi: "To jaka byłam, to autentyczna.To jaka byłam, to w pełnym kontakcie z nimi". Okna do naszych dzieci to także skarbnica technik i narzędzi służących terapeutycznej pracy z dziećmi i młodzieżą. Wystarczy spojrzeć na sam spis treści, aby przekonać się o ich bogactwie i różnorodności. Autorka hojnie dzieli się z nami swoją praktyką, opisując ją wraz z przykładami inspirującymi do ich użycia. Prezentuje m.in. technikę posługiwania się wyobraźnią jako narzędziem służącym do wizualizacji i przywoływania symbolicznych treści, które potem terapeutycznie "pracują". Mamy pracę z rysunkiem, gliną, drewnem itp. Przeczytamy o terapeutycznym zastosowaniu piaskownicy. Znajdziemy pomysły na użycie testów projekcyjnych. Wreszcie kreatywne ujęcie tworzenia poezji, opowiadań, inscenizacji teatralnych, słuchowisk radiowych... Wszystko po to, aby twórczo, ciekawie, przez zabawę wydobywać na powierzchnię ważne treści, tworzyć z nich figurę oraz pracować nad integracją w ramach dziecięcego self. Okna do naszych dzieci to nie tylko książka o tym jak pracować z dzieckiem w podejściu Gestalt. Jest to także książka, która przede wszystkim uwrażliwia na to, jak być z dzieckiem. Pokazuje, że najważniejsze jest spotkanie i kontakt, zobaczenie dziecka w tym, w czym jest, z tym, z czym przychodzi w danym momencie swojego życia. Dla kogo: Być może niniejsza pozycja będzie stanowić wsparcie i inspirację dla pedagogów, psychologów, nauczycieli, terapeutów,, a także i być może przede wszystkim rodziców. Mamy nadzieję, że tak jak pragnęła tego Violet, doda odwagi i skłoni do poszukiwania własnego potencjału w tej dziedzinie. Może okazać się pomocna w lepszym zrozumieniu świata dziecka, otworzyć rodzicom tytułowe okna, przez które będą mogli inaczej spojrzeć na swoje dzieci z ich problemami i specyfiką rozwojową. Może wreszcie dostarczyć rodzicom wskazówek i inspiracji do kreatywnego spędzania czasu z dzieckiem (np. wizualizacje, glina, przedstawienia kukiełkowe), a także dać narzędzia służące twórczemu rozwiązywaniu dziecięcych problemów i wyrażania trudnych emocji (np. technika pustego krzesła).
Percepcja siebie i własnej sytuacji życiowej przez wychowanków domu dziecka
Turska Małgorzata
Wychowankowie domów dziecka, niezależnie od przyczyn dla których znaleźli się w placówkach opiekuńczo-wychowawczych stają się ofiarami traumatycznych przeżyć, które w znaczącym stopniu wpływają na ich postrzeganie siebie, świata i własnej sytuacji życiowej. Na podstawie przeprowadzonych badań, Małgorzata Turska pokazała, jaki jest stosunek wychowanków domu dziecka do siebie, jak postrzegają oni swoje szanse w dorosłym życiu, jak radzą sobie z problemami codziennymi. Wnioski z badań mogą wielu z nas zaskoczyć i zmienić potoczne wyobrażenie o sytuacji w domach dziecka. spis treści: Wstęp Rozdział I Dom dziecka jako ekosystem opiekuńczo-pomocowy 1.1 System opieki i społecznego wsparcia. Wstępny opis zagadnienia 1.2 Zarys historyczny oraz podstawy prawne funkcjonowania domów dziecka w Polsce1.3 Model domu dziecka, zasady jego działania i postulowane kierunki zmian 1.4 Sytuacja wychowanków domu dziecka w świetle badań i analiz Rozdział II Percepcja siebie i własnej sytuacji życiowej. Wybrane aspekty 2.1 Proces percepcji i jego wyznaczniki 2.2 Percepcja siebie w sytuacji braku opieki rodzicielskiej 2.3 Pomoc i wsparcie w sytuacjach sieroctwa naturalnego i społecznego 2.4 Samodzielne życie w planach wychowanków domu dziecka Rozdział III Metodologia badań 3.1. Cel, przedmiot i zakres badań 3.2. Problemy badawcze i hipotezy 3.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 3.4. Charakterystyka badanej próby 3.5. Charakterystyka przebiegu i terenu badań Rozdział IV Cechy położenia życiowego badanych 4.1. Charakterystyka cech indywidualnych badanych 4.2. Sytuacja rodzinno-prawna wychowanków 4.3. Klimat społeczny placówki 4.4. Formy pomocy opiekuńczo-wychowawczej 4.5. Podsumowanie Rozdział V Ocena położenia życiowego i jej wymiary 5.1. Orientacje życiowe badanych 5.1.1. Poczucie zrozumiałości 5.1.2. Poczucie zaradności 5.1.3. Poczucie sensowności 5.2. Wsparcie społeczne w subiektywnej ocenie badanych 5.3. Subiektywny obraz własnej sytuacji życiowej w aspekcie teraźniejszości i przyszłości 5.4. Podsumowanie Rozdział VI Wnioski i postulaty pedagogiczne 6.1. Synteza wyników badań 6.2. Postulaty pedagogiczne Bibliografia
Piękne umysły. Jak ludzie myślący obrazami, wzorami i abstrakcjami postrzegają świat
Temple Grandin
Czy zdarza Ci się, że coś wiesz, ale nie umiesz wyjaśnić skąd? Czy rozwiązujesz problemy w niestandardowy sposób? Czy masz żywą wyobraźnię? Czy masz talent muzyczny, plastyczny lub mechaniczny? Jeśli tak – możliwe, że jesteś osobą myślącą wizualnie. Taki sposób myślenia przypomina trochę korzystanie z grafik Google’a lub oglądanie krótkich filmów na Instagramie lub TikToku. W Twojej głowie pojawia się sekwencja obrazów zrozumiała tylko dla Ciebie. Wśród osób myślących wizualnie są najwięksi wynalazcy tacy jak Thomas Edison, Alan Turing czy Elon Musk. Dla osób myślących wizualnie kluczowa jest możliwość nauki metodą prób i błędów. Dlatego często kiepsko sobie radzą w szkole, gdzie kładzie się nacisk na naukę teorii. Jak rozpoznać i wspierać naszych przyszłych inżynierów, projektantów, artystów? W swojej najnowszej książce Temple Grandin uczy rodziców, w jaki sposób mogą odkryć i rozwijać mocne strony swoich dzieci. Danie dziecku szansy na sukces jest czymś niezmiernie ważnym, a punktem wyjścia powinno być zrozumienie tego, jak ono myśli, a więc także, jak się uczy. Temple Grandin nawiguje między sposobami myślenia niczym najsprawniejszy pilot, pokazując czytelnikom, że każdy z nas jest inny pod względem odbierania świata, kreacji myśli, najlepszej metody uczenia się. Podkreśla przede wszystkim wartość tej różnorodności – zgodnie z jej słowami „możemy tylko zyskać, jeśli wykorzystamy moce tkwiące w umysłach każdego typu i rodzaju”. Izabela Hnidziuk-Machnica, dyrektor zarządzająca Fundacji Aleklasa
Pomoc dla dzieci z ADHD. Krok po kroku
Cathy Laver-Bradbury, Margaret Thompson, Anne Weeks, David...
Jak wspierać dziecko z ADHD - skutecznie, z empatią i bez poczucia bezradności? ADHD nie jest "złym zachowaniem", lecz sposobem działania mózgu. Ta książka pokazuje, jak je zrozumieć i jak pomóc dziecku rozwijać się mimo trudności - w domu, szkole i codziennych relacjach. Autorzy, twórcy programu New Forest Parenting Programme (NFPP), prowadzą rodziców krok po kroku przez sześciostopniowy, sprawdzony naukowo proces wspierania dziecka z ADHD. Czytelnik zaczyna od poznania natury zaburzenia, mocnych stron dziecka i wpływu własnego stylu rodzicielskiego, by następnie przejść do konkretnych działań. Dowiaduje się: - jak kierować do dziecka jasne komunikaty, które wywołają oczekiwaną reakcję, - jak rozwijać koncentrację poprzez zabawę, rutynę i strukturę, - jak radzić sobie z emocjami i zachowaniem w domu i poza nim, - jak korzystać z nagród, wyboru, uważności i metod sensorycznych, - jak wspierać dziecko w przyszłości i zadbać o siebie jako rodzica. Czytelnik nabywa gotowe umiejętności oraz otrzymuje zadania, scenariusze ćwiczeń, listy kontrolne, a także narzędzia do pracy z dzieckiem o różnej wrażliwości i temperamencie. Program można dopasować do swojej rodziny także wtedy, gdy rodzic sam doświadcza objawów ADHD. To nie jest kolejna teoria, ale praktyczny przewodnik dla tych, którzy chcą działać. Pomaga zrozumieć, zamiast oceniać; wspiera rozwój, zamiast tłumić trudności; uczy, jak budować relację zamiast konfliktu. Dla rodziców, opiekunów i specjalistów, którzy szukają sprawdzonych rozwiązań, a nie cudownych recept. *** Fundacja Jim Tłumaczenie niniejszej książki powstało z inicjatywy Fundacji Jim, której misją jest tworzenie lepszego świata dla osób neuroatypowych - autystycznych, z ADHD i innymi stanami. Fundacja kreuje przestrzeń, w której każdy człowiek może realizować swój potencjał. Każdego roku wystawia ponad tysiąc diagnoz, edukuje kilkaset dzieci we własnych przedszkolach i szkołach, prowadzi szkolenia i konferencje dla specjalistów. Poprawia również sytuację osób neuroatypowych dzięki wpływaniu na regulacje prawne i organizowaniu kampanii społecznych.
Poznaj swoją złość, Pinku! Książka o złości i innych emocjach dla dzieci i dla rodziców trochę też
Urszula Młodnicka, Agnieszka Waligóra
Bestsellerowa seria o Pinku! Prawie PÓŁ MILIONA sprzedanych egzemplarzy! Kilkukrotnie nominowana do nagrody Bestsellery Empiku! Pink to mały niebieski stwór, który jedno ucho ma okrągłe, a drugie trójkątne. Nie lubi występować - zawsze się wtedy denerwuje. Jest mu przykro, kiedy Fiszka go obgaduje. A złości się, gdy coś mu nie wychodzi albo ktoś go do czegoś zmusza. - Wygląda na to, że złość przejęła nad tobą kontrolę. Tak się czasem zdarza. - To ja nie chcę się złościć. Złość jest głupia. - Pinku, sama złość jest OK. Problem w tym, że gdy tracimy nad nią panowanie, mówimy lub robimy rzeczy, których potem żałujemy. - No właśnie! KAŻDY SIĘ CZASEM ZŁOŚCI, WIESZ? To normalne. Złość jest ważna i potrzebna, ponieważ staje w Twojej obronie. Mówi Ci, że się na coś nie zgadzasz, i daje energię do zmiany. Czasem jednak bywa ogromna i łatwo stracić nad nią panowanie. Ale wiesz co? Dobra wiadomość jest taka, że możesz wpływać na swoją złość - są na to sposoby. POZNAJ SWOJĄ ZŁOŚĆ I DOWIEDZ SIĘ, JAK SOBIE Z NIĄ RADZIĆ! Książka bierze udział w ogólnopolskiej kampanii:
Ewa Turecka
"Presja bycia najlepszą. Studium przypadku 13-letniej Kasi" to poruszająca opowieść o dziewczynce, która mimo świetnych wyników przestała sobie radzić z narastającą presją szkoły i porównań w social mediach. E-book pokazuje mechanizmy wypalenia edukacyjnego, jego neurobiologiczne konsekwencje oraz proces terapeutyczny (EMDR). Omawia rolę rodziny, reakcje rodziców po diagnozie i wpływ relacji rówieśniczych. Zawiera także kartę pracy terapeutycznej.