Dla dzieci
Aneta Lejwoda-Zielińska, Anna Mituła
Drogie Dzieci, czy wierzycie w czary? Na przykład w to, że pluszowe misie potrafią się poruszać, uśmiechać i rozmawiać jak człowiek? Oczywiście to wielka tajemnica misiów, dlatego musicie obiecać, że nie zdradzicie jej nikomu, zwłaszcza dorosłym. Oni często zapominają, że byli dziećmi. Na szczęście nie wszyscy – niektórzy wciąż noszą w sercu iskierkę wiary w niemożliwe i to właśnie oni namówili nas do napisania tej książki. Dajcie się więc porwać wyobraźni i posłuchajcie opowieści o najpiękniejszej i najprawdziwszej przyjaźni pod słońcem, takiej, na którą czeka się przez całe życie – przyjaźni między misiem a dorosłym. Tym razem bohater wciela się w rolę instruktora latania, poznaje tajniki sztuki jeździectwa, oddaje krew na rzecz chorych dzieci oraz wypełnia uczniowskie obowiązki. W poznawaniu świata i rządzących nim zasad pomagają mu nowi przyjaciele. Opowiadania zawarte w tomach Z pamiętnika misia Porzucka oraz Miś i czarodziejka zdobyły wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie „Książka przyjazna dziecku” Muzeum Zabawy i Zabawek w Kielcach. Wcale się nie dziwię, że tytułowy bohater – miś Porzucek – zdobywa serca najmłodszych czytelników, bo moje zdobył już od pierwszych wersów. Opowieści napisane są z pasją, wielkim zaangażowaniem i erudycją. Agnieszka Krizel (blog Recenzje Agi)
Miś i Tygrysek. Ach, jaka piękna jest Panama!
Janosch
Kiedy ma się takiego przyjaciela, niczego nie trzeba się już bać!" O wielkiej przyjaźni między Misiem a Tygryskiem słyszał chyba cały świat. Choć są jeszcze mali, razem świetnie sobie radzą prawie jak dorosły niedźwiedź i tygrys. Mieszkają w domku nad rzeką. Pewnego dnia Miś znalazł skrzynię, która od góry do dołu cała pachniała bananami. Na skrzyni był napis Panama". Miś i jego przyjaciel Tygrysek postanowili tam pojechać, bo to kraj ich marzeń.
Miś i Tygrysek. Poczta Misiowo-Tygryskowa
Janosch
Kiedy Miś łowi ryby nad rzeką, Tygrysek siedzi w domu i strasznie za nim tęskni. Dlatego poprosił Misia: Napisz mi list! Tak się zaczyna ta historia o tym, jak przyjaciele założyli pocztę zwykłą, lotniczą, a nawet telefon z podziemną centralą.
Miś i Tygrysek przechodzą przez ulicę
Janosch
Tygrysek postanowił pokazać Misiowi, jak się przechodzi przez ulicę. Tylko że sam nie całkiem to wiedział, ale zaraz się dowiedział od Pana Bobronosa, który ich nauczył, że każdy, kto idzie pieszo, jest pieszym, i że chodnik kończy się na krawężniku, a przez jezdnię można przejść dopiero wtedy, jak WSZYSTKIE samochody już stoją. Ta ilustrowana książka w zabawny sposób wyjaśnia dzieciom, jak zachować się na ulicy.
Miś i Tygrysek. Wielkie urodziny u Tygryska
Janosch
Tygrysek robi wielką imprezę, bo ma urodziny! Zaprosił wszystkich. Ale niełatwo przygotować przyjęcie, żeby było niezapomniane. A ponieważ każdy ma kiedyś urodziny, jest to książka dla każdego, bo zawiera wiele ciekawych pomysłów na imprezowanie.
Miś i Tygrysek. Wyprawa po skarb
Janosch
Miś i Tygrysek marzą o tym, co najcenniejsze na świecie" czyli o skarbach. A gdzie najczęściej można odkryć skarby? Oczywiście pod ziemią! Dlatego wszędzie kopią i szukają. O tym, kogo tam spotkali, jak się wreszcie wzbogacili, a potem wszystko znów stracili, a mimo to wszystko dobrze się skończyło, opowiada Janosch z właściwym sobie humorem.
Alan Alexander Milne
Miś Kudłocek to dobrze znany czytelnikom Kubuś Puchatek - tym razempo góralsku. Klasyka literatury dla dzieci, i nie tylko. Ukazuje się jako kolejna wersja gwarowa uroczego Kubusia Puchatka, po Misiu Szpeniolku [gwara wielkopolska] i Niedźwiodku Puch [po śląsku]. Publikacja klasyki w przekładach na języki gwarowe, coraz bardziej obecne w codziennym życiu, przybliżatreśćopowieści o nieporadnym misiu, ale i oswaja z gwarą. Tłumaczenia podjęła się znakomita góralka Stanisława Trebunia-Staszel. Jej Misiu Kudłocek zdaje się świecić światłem najbardziej oryginalnym. No bo gdzie som jesce prowdziwe łowiecki? Książka - podobnie jak i pozostałe w tej serii zawiera słowniczek trudniejszych słów
Józef Ignacy Kraszewski
Józef Ignacy Kraszewski Bajki i powiastki Mitręga Posłał raz Pan Bóg na ziemię anioła, który nigdy jeszcze na niej nie bywał. Patrzał na nią tylko z wysoka, a uszu jego dochodziły stamtąd skargi i narzekania. Ciekawym więc był z blizka ten padół płaczu zobaczyć. Sprawa, z którą został wysłany, nie była tak bardzo pilna, pozwolił więc Pan Bóg aby się bliżej rozpatrzył po ziemi. Gdy anioł postać ludzką przybrawszy spuścił się na zieloną dolinę zewsząd lasem otoczoną, ... Józef Ignacy Kraszewski Ur. 28 lipca 1812 w Warszawie Zm. 19 marca 1887 w Genewie Najważniejsze dzieła: Stara baśń (1876), Chata za wsią (1854), Ulana (1842), Dziecię Starego Miasta (1863), Zygmuntowskie czasy (1846), Barani Kożuszek (1881), Hrabina Cosel (1873), Brühl (1874), Poeta i świat (1839), Latarnia czarnoksięska (1844), Wspomnienia Wołynia, Polesia i Litwy (1840) Niezwykle płodny pisarz, autor przede wszystkim powieści historycznych i obyczajowych, publicysta, działacz społeczny, badacz starożytności słowiańskich, popularyzator źródeł historycznych. Do najpopularniejszych dziś powieści Kraszewskiego należy Stara baśń. Wśród inspiracji do niej znalazło się kilka wydanych wcześniej tekstów literatury pięknej. Po pierwsze Rzepicha (1790) Franciszka Salezego Jezierskiego, jednego z jakobinów warszawskich, który wyjaśniał przyczynę nierówności społecznych tezą o podboju rolniczej ludności słowiańskiej przez plemię, które przekształciło się w szlachtę (a właśc. magnaterię). Po drugie, Lillę Wenedę (1840) Juliusza Słowackiego, obrazującą podobną tezę oraz pokazującą dwuznaczną rolę chrześcijaństwa jako religii najeźdźców. Po trzecie dramat Mieczysława Romanowskiego Popiel i Piast (1862), w którym dodatkowo nacisk położony został na zagrożenie dla Słowiańszczyzny ze strony państw niemieckich, zaś kościół ukazany został ostatecznie jako gwarant zażegnania konfliktu społecznego między szlachtą a ludem (tj. też między państwem jako systemem instytucji a funkcjonowaniem społeczności połączonej więzami rodowymi i sąsiedzkimi). Ponadto Kraszewski czerpał ze źródeł historycznych (najwidoczniejsze są ślady adaptacji legend zapisanych w Historii Polski Jana Długosza), z własnych badań nad kulturą materialną dawnych Słowian i Litwy (wydał m.in. dzieła pionierskie: Litwa. Starożytne dzieje 1847 oraz Sztuka u Słowian 1860, zajmował się obyczajowością Polski piastowskiej, pracował nad projektem encyklopedii starożytności polskich dla Akademii Umiejętności w 1875 r.), z opracowań współczesnych mu historyków: Lelewela, Szajnochy, Roeppla i in. Pewien wpływ na treść powieści wywarły również prelekcje paryskie Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej, skąd zaczerpnął np. przekonanie o zachowaniu w religii Słowian śladów dziedzictwa praindoeuropejskiego (swoisty panteizm, niektóre bóstwa tożsame z hinduistycznymi). Do swoich źródeł i inspiracji dodał Kraszewski również rzekomo średniowieczny Królodworski rękopis. Zbiór staroczeskich bohatyrskich i lirycznych śpiewów (1818) wydany, a jak się później okazało, również spreparowany przez Vaclava Hankę. Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.