Chrześcijaństwo
ks. infułat Jan Pęzioł, ks. Rafał Olchawski
Mocą Imienia Jezus. Z ks. infułatem Janem Pęziołem, egzorcystą rozmawia ks. Rafał Olchawski to zapis rozmowy z egzorcystą diecezji lubelskiej, pełniącym tę posługę już ponad piętnaście lat. W wywiadzie Ksiądz Infułat opowiada o swojej rodzinie, dzieciństwie, latach spędzonych w gimnazjum i seminarium duchownym. Pokazuje, jak rodziło się jego powołanie, jaki wpływ miało na niego religijne życie rodziny, co pozostawiła w nim kultura czasów jego dorastania. Wspomina ludzi spotkanych na drodze do kapłaństwa, którzy wnieśli w jego życie duchowe i intelektualne wiele dobra. Opisuje miejsca, gdzie pracował najpierw jako wikariusz, a potem proboszcz. Mówi o najważniejszych wydarzeniach i doświadczeniach duszpasterskich związanych z tymi placówkami. Egzorcysta w swoich wypowiedziach przedstawia podstępne działanie demona i jego taktykę oraz ostrzega, do czego może doprowadzić narażanie się na wpływ szatana. Wymienia przedmioty, zachowania, praktyki, które otwierają złemu duchowi drzwi ludzkich serc, umożliwiając mu wejście w życie człowieka i przysparzanie mu cierpień. Ze słów Infułata wyłania się obraz tego, jak wygląda egzorcyzm i co podczas tej modlitwy się dzieje, oraz prawda, że człowiek odzyskuje wolność dzięki Jezusowi i Jego miłości. Ksiądz Jan mówi też, co jest bronią, która zapewnia bezpieczeństwo. Pancerzem takim są: sakramenty święte, modlitwa, wierność Jezusowi, oddanie swojego życia Maryi. W książce zamieszczono modlitwy z Rytuału rzymskiego, które wierni mogą prywatnie zanosić do Boga, kiedy doświadczają zmagań z mocami ciemności. Rozmowa nie jest rozważaniem teoretycznym. Egzorcysta mówi o konkretnych ludziach nękanych przez demona, ale w publikacji ich imiona są zmienione. Ksiądz Infułat jest kanonikiem honorowym Kapituły Lubelskiej, cenionym duszpasterzem. Święcenia kapłańskie przyjął 20 kwietnia 1958 r. Pracował jako wikariusz w Polichnie, Kumowie, Potoku Wielkim i Kalinówce, gdzie objął funkcję proboszcza 11 maja 1968 r. i pełnił ją do 1972 r. Następnie pracował jako proboszcz w Zagłobie i Turobinie. Czternastego listopada 1978 r. otrzymał nominację na proboszcza parafii Wąwolnica i kustosza sanktuarium. Dwudziestego sierpnia 2001 r. został przeniesiony w stan emerytalny i jako rezydent zamieszkał na plebanii w Wąwolnicy. Jest szafarzem sakramentu bierzmowania w sanktuarium, ojcem duchownym kapłanów archidiecezji i od 2001 r. egzorcystą. Przez długie lata ks. Jan Pęzioł był proboszczem w parafii Wąwolnica, a jednocześnie kustoszem sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej. Gdy przeszedł na emeryturę, pozostał w parafii jako rezydent. Podczas rozmowy podkreślił, że owocność swojej posługi zawdzięcza Matce Bożej, której w szczególny sposób poświęcona jest Wąwolnica. Opowiadał też o cudach i łaskach, które otrzymali ludzie modlący się w tym miejscu za wstawiennictwem Matki Bożej. Książkę zamykają fotografie, które przedstawiają ważne momenty z życia Księdza Infułata.
Ks. Marek Dziewiecki
Człowiek to poszukiwacz szczęścia. Po grzechu pierworodnym droga prowadząca do niego to rodzaj trudnej wspinaczki, która wymaga dobrej znajomości nie tylko swoich silnych i słabych stron, ale także czyhających na człowieka w jej trakcie zagrożeń. Aby wyjść na szczyt, nie można lekceważyć głosu przewodnika. Dlatego tak ważne jest otwarcie na Ducha Świętego – tylko za Jego sprawą nawet najbardziej stroma droga stanie się dla nas drogą błogosławieństw i prawdziwej radości. Autor tej książki jest księdzem, psychologiem, dyrektorem telefonu zaufania. Rozmawia z młodymi ludźmi w cztery oczy, a także spotyka się z nimi w zatłoczonych salach w szkołach, na uczelniach, w parafiach. W swojej nowej książce mówi o tym, kim jest człowiek i dlaczego nie potrafi kochać dopóty, dopóki nie wypłynie „na głębię” i nie stanie się „mocnym w Duchu Świętym”.
Ks. Daniel Syjud; Ks. Bartłomiej Wilkosz
Rozważania adwentowe, które przeprowadzą nas przez niezwykły okres Adwentu zawierają sobie zarazem prostotę i wielką mądrość. Napisane przez pełnych pasji do życia kapłanów pokazują jak żyć wiarą i nadzieją w codzienności.
Modlitwa w przekazie biblijnym
red. Ks. Piotr Łabuda
Dwutomowa publikacja, owoc pracy tarnowskich teologów: Modlitwa w przekazie biblijnym i Modlitwa w tradycji Kościoła - niewątpliwie okaże się bardzo pomocna i użyteczna dla wszystkich, którzy pragną poszerzyć swoją wiedzę z zakresu biblijnych i teologicznych podstaw modlitwy, jej rodzajów i form, a także przebogatej tradycji modlitewnej w ciągu dziejów Kościoła. Życzę, aby jej lektura przyczyniła się do kształtowania owej postawy stałego ukierunkowania ku Bogu, do jakiej zachęcał św. Bazyli Wielki, idąc za wezwaniem Jezusa, aby "zawsze się modlić i nie ustawać". Andrzej Jeż BISKUP TARNOWSKI
Ks. Piotr Łabuda
Wszystko może być modlitwą, ale pod warunkiem: że to nie jest usprawiedliwienie tego, iż ja w ogóle nie znajduję czasu, aby oddawać chwałę Bogu na modlitwie w sensie ścisłym. Bo prawdopodobnie, gdy ktoś nie będzie miał takich stałych punktów w ciągu dnia czy tygodnia na modlitwę, wtedy ta modlitwa będzie byle jaka. Można się modlić pracując, można się modlić w innych sytuacjach, natomiast to nie może być usprawiedliwienie, że nie mamy czasu na modlitwę w wyciszeniu. Jeśli człowiek żyje Ewangelią, to wszystko, co czyni, jest ewangeliczne" (z rozmowy z ks. bpem Leszkiem Leszkiewiczem)
ks. Roman Stafin
Ze wstępu: "Pozwólcie, umiłowani Bracia i Siostry, że w świetle waszej wiary i ku jej umocnieniu przekażę Wam to moje świadectwo wiary w Najświętszą Eucharystię. (...) Oto skarb Kościoła, serce świata, zadatek celu, do którego każdy człowiek, nawet nieświadomie, podąża. Wielka tajemnica, która z pewnością nas przerasta i wystawia na wielką próbę zdolność naszego rozumu do wychodzenia poza pozorną rzeczywistość. (...) Pozwólcie że, podobnie jak Piotr po koniec mowy eucharystycznej w Janowej Ewangelii, w imieniu całego Kościoła, w imieniu każdego i każdej z Was powtórzę Chrystusowi. (Jan Paweł II, Ecclesia de Eucharistia)
Moje życie w bliskości Ojca Pio. Tajemny dziennik duchowy
Cleonice Morcald
Dziennik napisany przez Cleonice Morcaldi to jedno z najcenniejszych źródeł poznania niezwykłej osoby św. Ojca Pio z Pietrelciny. Ich bezpośrednia znajomość rozpoczęła się od listu Cleonice do Ojca Pio z prośbą o pomoc w sprawdzianie z pedagogiki, potem przerodziła się w głęboką więź duchową. Choć nie należała do grona pierwszych córek duchowych, Ojciec Pio uważał ją jednak za swoją „pierworodną”, darzył szczególnymi względami, mówił, że jest jego odbiciem i że wybrał ją, by go zrozumiała. O ile uboższe byłoby nasze poznanie tajemnicy misji i duchowego ojcostwa św. Ojca Pio bez tych zapisków jego umiłowanej córki! Barwna i żywo napisana opowieść, która naprawdę wciąga. Warto popatrzeć na Ojca Pio „od kuchni”. Ta książka wywoła wiele emocji. Cleonice Morcaldi powierzyła się Ojcu Pio całkowicie i we wszystkim: w życiowych wyborach, relacjach z innymi, myślach, uczuciach, na drodze do Boga. On: doskonały nauczyciel, mistrz, ale także brat, przyjaciel, ojciec. Ona: doskonała uczennica, która chciała tylko tego, czego on chciał. Zawsze mu towarzyszyła i we wszystkim bez zastrzeżeń była posłuszna. Wiedział, że może na nią liczyć. Prowadził ją od maleńkości, poprzez studia, pracę pedagogiczną (była nauczycielką w szkole), w każdej codziennej aktywności. Dbała o codzienne potrzeby Ojca Pio jak siostra. Troszczyła się o jego bieliznę i ubrania, opiekowała się nim, gdy źle się czuł. Zastępowała mu najbliższą rodzinę, której troski Ojciec Pio bardzo potrzebował, choćby ze względu na swoją kondycję zdrowotną. Cleonice Morcaldi - urodziła się w San Giovanni Rotondo 22 stycznia 1904 roku – dokładnie w dniu, w którym Ojciec Pio składał pierwsze śluby zakonne. Jej ojciec Filippo zmarł w 1915 roku, gdy Cleonice miała zaledwie jedenaście lat. Matka, Carmela Fiorentino, odeszła z tego świata 2 kwietnia 1937 roku. Cleonice była przedostatnim z dziewięciorga ich dzieci: czterech chłopców, którzy zmarli w dziecięcym wieku, i pięciu dziewcząt. Gdy miała dwanaście lat, poznała Ojca Pio i została jego córką duchową, oddając się we wszystkim jego duchowemu kierownictwu. Każde jego słowo, każdą myśl zapamiętywała i zapisywała w zeszytach, których z czasem było coraz więcej. Kopiowała je i przekazywała czcicielom Ojca Pio: dzieciom duchowym, pielgrzymom, kapłanom. Tak pojmowała swoją misję: upowszechnić naukę Jezusa zawartą w słowach Ojca Pio, których stała się depozytariuszką dla dobra duchowego wszystkich ludzi. Zadanie to wykonywała aż do końca swoich dni. Zmarła 23 lutego 1987 roku, w wieku osiemdziesięciu trzech lat. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Jezu! Moja piękna Matko! Mój Ojcze!”.
Mroczne cele mrocznych sił. Szatański plan zniszczenia Kościoła
As
Odkryj kulisy niewidzialnej wojny toczonej o duszę człowieka i przyszłość ludzkości. Ta kontrowersyjna publikacja to głęboka analiza zakulisowych mechanizmów zła, które - według autora - systematycznie podważają fundamenty duchowe, moralne i społeczne współczesnego świata. Książka ukazuje szerokie spektrum destrukcyjnych działań, które przenikają codzienność - od manipulacji emocjami, przez psychiczne zniewolenie, aż po fizyczne osłabianie jednostek i całych społeczeństw. Autor snuje prowokującą opowieść o zorganizowanej, wielowymiarowej, także przez zniszczenie, albo przynajmniej osłabienie Kościoła, strategii wymierzonej przeciwko człowiekowi, której celem jest jego całkowite podporządkowanie i duchowa destrukcja. Przedstawia zjawiska takie jak uzależnienia, przemoc, kontrola umysłu, czy mentalna dezorientacja jako narzędzia większego, ukrytego planu - mającego odciągnąć ludzi od duchowej prawdy, wolności i dobra. Jednak to nie tylko mroczna diagnoza. Autor przypomina również o wewnętrznych siłach oporu - o niezbywalnej wolności człowieka, sile wiary, modlitwy i świadomości. W duchu wielu tradycji duchowych i mistycznych, ukazuje, że mimo skali zagrożenia, każdy z nas posiada dostęp do światła, które może przezwyciężyć ciemność. "Mroczne cele mrocznych sił" to książka dla czytelników poszukujących głębszego zrozumienia duchowych i psychologicznych zagrożeń współczesności, a także dla tych, którzy chcą świadomie stawić im czoła.