Chrześcijaństwo
ks. Radosław Rychlik
Jak Polska długa i szeroka, od dzisiejszego dnia w tak wielu miejscach rozbrzmiewa śpiew ku czci Maryi. Wierny lud gromadzi się w świątyniach i kaplicach. Odnowiono i przystrojono polnymi kwiatami przydrożne kapliczki, polne krzyże będące świadectwem ważnych historycznych wydarzeń lub zwykłej wiary i wdzięczności konkretnego człowieka. Starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni z drżącym sercem wpatrują się w oblicze Maryi. Wszak maj to szczególny miesiąc naszej Matki. O Niej pięknie napisał poeta: "Która perły masz od królów, złoto od rycerzy. W którą wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy" (Jan Lechoń, Matka Boska Częstochowska). Pamięć każdego z nas nosi pokaźną liczbę modlitw zanoszonych do Boga przez wstawiennictwo Maryi Panny. To nie jest nowość. Od zarania dziejów naszej Ojczyzny Bogarodzica zajmowała szczególne miejsce w sercach Polaków. Polska pobożność maryjna jest tak stara jak dzieje polskiego Kościoła. My na tej, jakże bogatej, spuściźnie ojców i dziadów naszych budujemy swą wiarę i pobożność. Karty historii Polski zapisane są pięknem kultu maryjnego. Już król Bolesław Chrobry zbudował w Sandomierzu kościół pw. Matki Bożej. Władysław Herman jako podziękowanie za cudowne uleczenie z choroby stawiał maryjną świątynię w Krakowie. Ostatecznie kościół ten dokończył Władysław Jagiełło. Zygmunt I Stary ufundował kaplicę Zygmuntowską ku czci Najświętszej Maryi Panny w katedrze wawelskiej. Przywiązanie do modlitwy różańcowej charakteryzowało Stefana Batorego i Jana III Sobieskiego. Michał Korybut Wiśniowiecki był członkiem Bractwa Różańcowego. Jak nie wspomnieć o ślubach Jana Kazimierza 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej, gdy obrał Maryję na Królową Polski? Jak przemilczeć pieśń Bogurodzica, która była pierwszym hymnem naszej Ojczyzny? Czy można zapomnieć o maryjnych ryngrafach, które chroniły w boju rycerzy polskich? Zwiedzając jasnogórski skarbiec, odnajdziemy ogromne bogactwo wotów, darów składanych przez królów jako podziękowania za opiekę nad Rzeczypospolitą. To z maryjną pieśnią i wizerunkiem Czarnej Madonny wyruszali w bój powstańcy. Zabierali ze sobą obraz Bogarodzicy na zsyłkę w zimny Sybir. Modlitwa ku czci Matki Bożej była słownikiem języka polskiego w czasach zaborów. Przywiązanie do jednej Matki, którą dał nam Jezus, scalała niepodległą Ojczyznę po stu dwudziestu trzech latach zaborów. Na tej wielowiekowej spuściźnie piszemy kolejne karty historii ojczystej ziemi.
Ks. Jan Badeni SJ
Ksiądz Jan Badeni SJ poddaje analizie kontrowersje wokół pomnika dla Giordana Bruno w swoim interesującym artykule. Z perspektywy katolickiej krytykuje wzniesienie tego pomnika, stawiając pytania o granice tolerancji i etykę pamięci historycznej. Autor skrupulatnie bada moralne implikacje upamiętniania kontrowersyjnych postaci, co stymuluje debatę na temat wartości społecznych i roli kultury pamięci. Ta erudycyjna praca odsłania subtelności związane z takimi monumentami. Zapraszamy do lektury tego ważnego artykułu, który otwiera nasze oczy na aspekty pamięci i wartości w naszym społeczeństwie.
Ojciec Pio
Kierownictwo duchowe Ojca Pio nadal jest bardzo pożądane. Jego współcześni czciciele i sympatycy chętnie sięgają po korespondencję z dziećmi duchowymi. Aby ułatwić im poszukiwanie odpowiedzi na najbardziej nurtujące pytania, na bazie tych listów powstał wybór porad duchowych Ojca Pio. Dotykają one rozmaitych - istotnych - wątpliwości w wierze i prowadzeniu życia chrześcijańskiego. Są wskazówkami, jak dążyć do miłości, prawdy i piękna duchowego. Św. Ojciec Pio urodził się w roku 1887 w Pietrelcinie, małej, malowniczo położonej miejscowości koło Neapolu. Francesco Forgione, bo tak brzmiało jego prawdziwe imię, nosił do 1903 r., kiedy wstąpił do franciszkańskiego Zakonu Kapucynów w prowincji Foggia. Tam przybrał imię Pio- pobożny. Od początku życia zakonnego odznaczał się umiłowaniem modlitwy i cierpliwością w znoszeniu cierpienia. W katedrze w Benewencie 10 sierpnia 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie.
Porady duchowe Ojca Pio. Na czas epidemii
Ojciec Pio
Ojciec Pio – podobnie jak my – przeżył epidemię. Zachorował, ale Pan Bóg wysłuchał jego próśb i obdarzył go łaską powrotu do zdrowia. Możemy uczyć się od niego bezgranicznego zaufania Bogu w każdych okolicznościach życia. Warto w tym celu sięgnąć po jego porady mówiące o tym, jak zmierzyć się z cierpieniem i nie upaść pośród przeciwności losu. Warto razem z nim modlić się za siebie i swoich bliskich. Warto uwierzyć w jego zapewnienie, „że przyjdzie dzień, w którym zaśpiewamy hymny pełne radości naszemu Umiłowanemu”. W książce historia Ojca Pio z czasów epidemii.
Porady Ojca Pio. Jak dobrze się modlić
Ojciec Pio
Rozproszenia, niecierpliwość i oczekiwanie natychmiastowych skutków także dzisiaj doskwiera ludziom pragnącym rozwijać swoje życie duchowe poprzez praktykowanie modlitwy. Nie zawsze są oni w stanie sami wyjść z tego impasu. Potrzebują przewodnika. Ojciec Pio swoimi poradami także im służy pomocą i krok po kroku prowadzi po ścieżkach praktyki modlitewnej. Wskazuje, jakie miejsce w życiu człowieka powinna zajmować modlitwa, jaka moc za nią stoi oraz jak wiele łask można dzięki niej uzyskać. Ojciec Pio mawiał, że modlitwa jest „siłą, która porusza świat. Ona rozlewa uśmiech i Boże błogosławieństwo na każdą niemoc i słabość”. Stąd też zachęcał do niej poddających się jego duchowemu kierownictwu. W swoich poradach wskazywał, jakie miejsce w życiu człowieka powinna zajmować modlitwa, jaka moc za nią stoi oraz jak wiele łask można dzięki niej uzyskać.
Aiden W. Tozer
Jaka jest natura Boga? Jak możemy odzyskać prawdziwe poczucie majestatu Boga i naprawdę żyć w Duchu? Ta wspaniała książka, klasyk chrześcijańskiego świadectwa i pobożności, odpowiada na te, i inne istotne pytania. Ukazano w niej również, jak możemy odświeżyć nasze życie modlitewne, głębiej zrozumieć Boga, a także doświadczać Jego obecności w naszym codziennym życiu. Pouczająca i inspirująca publikacja rzuca światło na atrybuty Boga - od mądrości, przez łaskę, po miłosierdzie - i pokazuje poprzez modlitewną i wnikliwą dyskusję, w jaki sposób możemy pełniej rozpoznać oraz docenić każdy z tych boskich aspektów. Poznanie Świętego stanie się cennym skarbem dla każdego, kto jest oddany wierze chrześcijańskiej. Daje wymowne świadectwo majestatu Boga, pokazuje nam nowe sposoby doświadczania oraz rozumienia cudowności i mocy Ducha Bożego w naszym codziennym życiu. Aiden Wilson Tozer urodził się w Newburg (stan Pennsylvania) dnia 21 kwietnia 1897 roku. W 1912 roku cała rodzina wyprowadziła się do Akron, Ohio. W 1915 r. Tozer powierzył swoje życie Chrystusowi i od razu zaczął prowadzić pobożne życie. W 1919 r. rozpoczął pracę pastora w zborze w Nutter Fort. Kontynuował tę pracę będąc pastorem kilku innych zborów, między innymi zboru "Southside Alliance" w Chicago, gdzie pełnił tę funkcję przez 31 lat, tj. do listopada 1959 r. Następnie został pastorem zboru Avenue Road Church w Toronto. Nagły atak serca zakończył jego służbę 12 maja 1963 roku.
Bob Buford
Bob Buford wierzy, że druga część Twojego życia może być lepsza od pierwszej. O wiele lepsza. Ale najpierw potrzebujesz czasu na to, by odkryć, co zrobisz z resztą swojego życia. W książce Przerwa Buford skupia się na tym ważnym czasie przejścia - czasie, w którym według niego człowiek wychodzi poza pierwszą połowę gry swojego życia. To przerwa, czas odnowy i uchwycenia nowej wizji życia w drugiej połowie - tej, w której można żyć najpełniej. Buford wyjaśnia: "Moją pasją jest pomnażanie tego, co dał mi Bóg i oddawanie tego". Połowa życia. Przerwa. To nie musi być czas kryzysu. To może być katalizator do celu, działania i wzrostu. Bob Buford daje zachęcenie i pomaga popchnąć Twoje życie na nowy kurs, z dala od zwykłego sukcesu, w stronę prawdziwego znaczenia - i w stronę najlepszych lat Twojego życia. Ta książka, oparta na solidnej wiedzy i doświadczeniu autora, inspiruje w zabieganej codzienności do świeżego spojrzenia na pojęcie sukcesu z perspektywy tego co naprawdę nadaje znaczenie naszemu życiu. Serdecznie polecam! dr Wojciech Kowalewski Instytut Rozwoju "Złote Jabłko" BOB BUFORD jest przedsiębiorcą, który w pierwszej połowie swojego życia stworzył odnoszącą sukcesy telewizję kablową. W drugiej połowie swojego życia Buford założył Halftime, organizację, której celem jest inspirowanie ludzi biznesu i przywódców do przyjęcia Bożego powołania i zamiany sukcesu na znaczenie. Jest również twórcą Leadership Network, organizacji, która za pomocą łączenia ze sobą i wyposażania twórczych przywódców kościelnych chce przyspieszyć tworzenie efektywnych kościołów...
Prawda, która wyzwala Dekalog jako lekarstwo na nasze czasy
Krzysztof Jerzy Kordzikowski
To nie książka o zakazach. To świadectwo człowieka, który z dna bólu wrócił do życia. Autor stolarz z zawodu, saper z ducha odkrył, że Bóg nie zabiera, lecz ratuje. Że Dekalog nie zniewala, ale chroni przed samym sobą, przed pustką, przed utratą sensu. W świecie, który rozmywa granice dobra i zła, te słowa brzmią jak wołanie o powrót do źródła. Każde przykazanie to nie nakaz, lecz znak miłości Bożej troski o człowieka. Ta broszura to mapa dla zagubionych, dla tych, którzy wciąż pragną prawdy. Nie znajdziesz tu teologii znajdziesz drogę, po której przeszedł człowiek ocalony. Prawda nie zniewala. Prawda wyzwala. Nazywam się Krzysztof Jerzy Kordzikowski. Nie jestem celebrytą, psychologiem ani człowiekiem od motywacyjnych sloganów. Jestem zwykłym facetem po przejściach. Stolarzem. Ojcem. Dziadkiem. Człowiekiem, którego życie kilka razy mocno przeczołgało. Wychowywałem się bez ojca, swoje dostałem też w wojsku jako saper przy niewybuchach, później ciężka praca, własna firma, emigracja, rozpad małżeństwa i w końcu rak jelita grubego. I właśnie wtedy człowiek zaczyna rozumieć, co jest naprawdę ważne. Kiedy siedzisz sam po badaniach i słyszysz diagnozę, nagle kończą się wszystkie głupoty. Zostaje prawda o tobie. Kilka lat wcześniej nawróciłem się w Medjugorje. Wtedy pierwszy raz naprawdę spotkałem Boga, a nie tylko religię. Choroba tylko dobiła pieczęć na tym, że człowiek bez sensu, wartości i wiary bardzo łatwo się rozsypuje. Dziś piszę, bo widzę jak bardzo ludzie są pogubieni. Mamy wszystko, a coraz więcej pustki w środku. Angażuję się w mediach społecznościowych i prowadzę stronę "Dobre słowo", gdzie próbuję mówić normalnie, po ludzku, o życiu, wierze, relacjach, odpowiedzialności i tym, co dziś świat próbuje wyśmiać albo zniszczyć. Tworzę też projekt "Uratowany przez Raka". Na razie bardziej w sercu i w powijakach niż na wielką skalę, bo zdrowie i życie nie zawsze pozwalają robić wszystko tak, jak człowiek by chciał. Ale wierzę, że jeszcze przyjdzie na to czas. Piszę książki, bo chcę zostawić po sobie coś prawdziwego. Nie kolejne cukrowane cytaty do internetu, tylko słowa, które może komuś pomogą wstać, kiedy życie go przygniecie do ziemi. Bo wiem jedno - człowiek może przegrać pieniądze, zdrowie, relacje... ale dopóki nie straci sumienia i Boga, jeszcze nie jest przegrany.