Obyczajowa
Anna Stryjewska
Bełdów, kwiecień 1947 Trwa msza rezurekcyjna, mieszkańcy wioski celebrują kolejne święta Wielkiej Nocy w wyzwolonej Polsce. Pod parkanem kościoła zbierają się miejscowi żebracy - ofiary wojny, sieroty, chorzy i okaleczeni. Wśród nich pojawia się nowy. Skulony, w podartych łachmanach klęczy i gra na skrzypcach, które nie mają strun. Mimo, iż instrument nie wydaje z siebie żadnego dźwięku, odnosi się wrażenie, jakby skrzypek słyszał i czuł każdą wybrzmiewającą nutę. Jego osoba zwraca uwagę wychodzącej ze świątyni wiejskiej nauczycielki, Alicji. Młoda, ambitna kobieta wysnuwa przypuszczenie, że za tym dziwnym zachowaniem kryje się nieprzeciętny talent. Ciąg kolejnych wydarzeń tylko ją w tym przekonaniu utwierdza. Więcej, okazuje się, że mężczyzna przeszedł przez obozowe piekło. Polska Ludowa, nowy ład i dwoje doświadczonych, skrywających bolesną tajemnicę ludzi, którym los skrzyżował te same drogi nie bez powodu. A w tle piękna, pełna miłości ballada niosąca nie tylko ukojenie, ale również tęsknotę za czymś dawno utraconym. Wzruszająca, utkana z emocji historia o ludzkim, przekornym losie, różnych obliczach człowieczeństwa, demonach przeszłości i odnajdywaniu siebie w nowej rzeczywistości.
Juliusz Słowacki
Jak mało malin! a jakie czerwone / By krew. - Jak mało - w którą pójdę stronę? / Nie wiem... A niebo jakie zapalone / Jak krew... Czemu ty, słońce, wschodzisz krwawo? / Noc wolę ciemną niż taki poranek... / Gdzie moja siostra?... musiała na prawo / Pójść i napełnić malinami dzbanek; / A ja śród jagód chodzę obłąkana / Jakąś rozpaczą i łzy gubię w rosie. (fragment)
Balladyna. Tragedia w pięciu aktach
Juliusz Słowacki
Tragedia w pięciu aktach, napisana przez Juliusza Słowackiego w Genewie w 1834 r., a wydana w Paryżu w 1839 r. Autor poświęcił swój utwór Zygmuntowi Krasińskiemu, autorowi Irydiona. Balladyna i Alina są siostrami. Mieszkające wraz z matką w ubogiej chacie w lesie. Goplana, królowa jeziora Gopła, jest zakochana w kochanku Balladyny Grabcu. Przez swą zazdrość miesza się w ludzkie sprawy i gmatwa ich losy. Pewnego dnia do chaty sióstr przyjeżdża bogaty książę Kirkor, wiedziony tam przez sługę Goplany, Skierkę. Goplana ma nadzieję, że Kirkor zakocha się w Balladynie, a wtedy Grabiec zostanie tylko dla niej. Jednak Skierka sprawia, że książę zakochuje się w obu siostrach. Żeby zdobyć męża, dziewczęta współzawodniczą w zbieraniu malin. Ta z sióstr, która pierwsza zbierze pełny dzbanek, ma wziąć Kirkora za męża. Gdy okazuje się, że Alina wygrywa, Balladyna zabija ją nożem. Jedynym świadkiem tej zbrodni jest Grabiec... Balladyna to opowieść o żądzy władzy i o dorastaniu do roli zbrodniarza.
Honoriusz Balzak
Francja, rok 1833. Świat paryskiej arystokracji i finansjery. Eugeniusz de Rastignak zrobił szybką i błyskotliwą karierę. Jeszcze kilka lat wcześniej jako młody student przybyły z Angouleme zamieszkiwał w nędznym pensjonacie w Dzielnicy Łacińskiej i w ogóle nie liczył się w życiu wyższych sfer. Szybko jednak wzbogacił się i uzyskał tytuł para Francji. Kluczem do sukcesu tego prowincjusza był romans z Delfiną de Nucingen, żoną jednego z najbogatszych i najbardziej wpływowych finansistów Francji. Chociaż po czternastu latach związek ten się rozpadł, Rastignac w dalszym ciągu prowadzi półlegalne interesy z jej mężem... Bank Nucingena to znakomity obraz XIX-wiecznej francuskiej arystokracji i chciwych bankierów. Całość napisana w typowym balzakowskim stylu. Autor ani nie potępia, ani nie pochwala zachowania swoich bohaterów. Po prostu opowiada frapującą historię.
Bank Nucingena. La Maison Nucingen
Honoré de Balzac
W 1833 czwórka znanych dziennikarzy paryskich: Finot, Blondet, Couture i Bixiou dyskutują w jednej z modnych kawiarni o szybkiej karierze Eugeniusza de Rastignaka, który jeszcze kilka lat wcześniej zamieszkiwał w nędznym pensjonacie w Dzielnicy Łacińskiej i nie liczył się w życiu wyższych sfer. Okazuje się, że kluczem do sukcesu tego prowincjusza z Angoulme był romans z Delfiną de Nucingen, żoną jednego z najbogatszych i najbardziej wpływowych finansistów Francji. Chociaż po 14 latach związek ten rozpadł się, Rastignac w dalszym ciągu prowadził półlegalne interesy z jej mężem, wzbogacając się na tyle, że uzyskał tytuł para Francji. (za Wikipedią). Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej Version bilingue: polonaise et française.
Sabina Waszut
Wzruszająca i pełna ciepła historia o powrotach, sile wspólnoty i odnajdywaniu własnych korzeni. Ola niewiele pamięta ze swojego śląskiego dzieciństwa. A może po prostu bardzo nie chce pamiętać? Opuszczona przez ojca dziewczynka swoje prawdziwe życie liczy od momentu, gdy wraz z mamą przeprowadza się do Warszawy. To tu dorasta i w końcu znajduje pracę i dobrze rokującego partnera. Wszystko to jednak traci zaraz po tym, jak umiera jej ukochana matka. Informacja o niespodziewanym spadku po babci zastaje Olę w momencie, gdy nic już nie trzyma jej w Warszawie. Aby jednak wskrzesić stary bar na chorzowskim osiedlu, kobieta będzie musiała zdobyć zaufanie mieszkańców, poznać sekrety śląskiej kuchni i odkryć rodzinne tajemnice. Czy Ola odważy się zmierzyć z bolesnymi wspomnieniami? I czy dawne miejsce spotkań znowu zatętni życiem? Sabina Waszut (ur. 1979) - autorka powieści historycznych i obyczajowych. Jej debiutancka powieść Rozdroża" była nominowana do Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus za 2014 r, zaś kolejne dzieła zdobyły m.in. nominację do nagrody Książka Roku portalu Lubimyczytać.pl, a także nagrodę główną w kategorii Pióro Na Festiwalu Literatury Kobiet w Siedlcach. Jako felietonistka współpracuje z miesięcznikiem "Chorzów Miasto Kultury". Mieszka w Rudzie Śląskiej.
Barbara Cartland: 7 wieczorów z romansem historycznym
Barbara Cartland
Między rozważnymi decyzjami a porywami serca. Co lepsze: stabilność małżeństwa jako transakcji czy ulotność prawdziwych uczuć? Przed takim dylematem stają bohaterki klasycznych romansów Barbary Cartland. Klasowe społeczeństwo brytyjskie, groźba mezaliansu i próby kobiecego samostanowienia w sieci patriarchalnych układów. A wszystko to w historycznym kostiumie i z silną dozą emocji. Na kompilację składają się tytuły: Niebezpieczny dandys, Kuszenie Torilli, Zew serca, Dziewczyna ze snu, Nauczycielka z wyboru, Zagadka miłości i Kobiety też mają serca. Mary Barbara Hamilton Cartland (1901-2000) pseud. Barbara Cartland brytyjska powieściopisarka, znana z pisania licznych romansów i powieści miłosnych. Napisała 723 książki w tym 5 biografii. W roku 1983 jej nazwisko umieszczono w księdze Guinnessa. W połowie lat 90 sprzedała swą miliardową książkę. Córka autorki, Raine Spencer, była w późniejszym czasie macochą księżnej Diany. W powieściach Barbary Cartland ukształtował się specyficzny styl, konstrukcja akcji, osadzenie w realiach historycznych.
Gabriela Feliksik
Podział, rywalizacja i walka o władzę, wojny wewnętrzne, które osłabiają społeczeństwo, zamieszki W takich czasach na świat przyszła Barbara. Nie wiadomo, czyją jest córką chłopa czy szlachcica? Księżna Grzymisława znalazła ją w lesie podczas ucieczki z synem Bolesławem, do której zmuszona była, gdy w księstwie zapanował chaos po śmierci jej męża. Lata później Barbara jako podopieczna księżnej Kunegundy, żony Bolesława, poznaje Tomasza niewiernego Katara z Francji. Gdy pod jego adresem padają zarzuty o herezję, Barbara by ratować jego życie zgadza się na niemoralną propozycję księcia Bolesława. Uwikłana w sieć kłamstw i nieporozumień próbuje na własną rękę znaleźć szczęście. Czy odszuka prawdziwą miłość?