Literatura piękna
Władysław Reymont
Reymont w powieści godnej Dostojewskiego. Początek XX wieku, polskie miasteczko gdzieś na południu, kapitalizm powolutku wypiera szlacheckie porządki, panowie zostają bez pieniędzy, bogacą się dawni służący… Kolejowy kasjer, zdegradowany szlachcic, upokorzony pracą i swoim życiem ucieka w marzenia o innym świecie, o wielkich podróżach, o cudownych miastach… i realizuje je. Reymont z ogromnym talentem umie przybliżyć najdrobniejsze elementy opisywanej rzeczywistości a przy tym ukazać szeroki przekrój społeczny. Goście poczekalni dworcowej – to zapis całej hierarchii, całego polskiego patrzenia na siebie i na otaczającą rzeczywistość a jest to zapis uważnego, dociekliwego, głęboko pełnowymiarowego obserwatora, który czuje wszystkimi zmysłami.
Władysław Reymont
„Marzyciel„ to powieść Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Powieść obyczajowa Władysława Reymonta opowiada o świecie, w którym zachodzą wielkie zmiany. Kapitalizm przybiera na sile a rozwijająca się infrastruktura kolejowa rozbudza marzenia o lepszej przyszłości dla wszystkich.
Karol May
Zapraszamy do zapoznania się z trzynastym tomem cyklu powieściowego "Ród Rodriganda" autorstwa Karola Maya - "Maskarada w Moguncji". W tej niezwykłej opowieści czytelnicy zostaną wciągnięci w wir niespodziewanych wydarzeń, kiedy to los Kurta Ungera przygotowuje mu niesamowita niespodziankę. Kurt Unger, bohater z silnymi więzami z Meksykiem, odnajduje spadek, który zaginął lata temu podczas pobytu w Moguncji. Tymczasem, intryga gęstnieje, gdy okazuje się, że za tajemniczym odnalezieniem może stać snujący szpiegowskie plany pirat Landola. Afera przybiera na sile, a Unger i Sępi Dziób, po wizycie u samego Bismarcka, wyruszają w podróż do Meksyku, aby odszukać zaginionych bohaterów. Czytelnicy będą świadkami niezwykłych przygód, pełnych tajemnic i zwrotów akcji, gdy bohaterowie Rodrigandów stawią czoła niebezpieczeństwom na dwóch kontynentach. Odkryj intrygujący świat "Maskarady w Moguncji" i pozwól się porwać na ekscytującą podróż w towarzystwie niezwykłych postaci z sagi "Ród Rodriganda".
Józef Ignacy Kraszewski
“Masław” to książka Józefa Ignacego Kraszewskiego, polskiego pisarza i publicysty oraz autora największej liczby wydanych książek w historii literatury polskiej i siódmego autora na świecie pod tym względem. Akcja powieści toczy się w okresie anarchii, która spowodowała ucieczkę z kraju księcia Kazimierza, a którą wywołał bunt możnych, najazd czeski oraz wybuch wewnętrznych zamieszek społecznych. Na Mazowszu były wielmoża królewski Masław tworzy swe niezależne państwo, dodatkowo pogłębiając panujący bezład.
Józef Ignacy Kraszewski
Akcja powieści rozgrywa się w czasie anarchii, która zmusiła księcia Kazimierza do ucieczki z kraju. Chaos wywołany buntem możnych, najazdem czeskim i społecznymi zamieszkami pogłębia dodatkowo były wielmoża królewski Masław, tworząc na Mazowszu własne państwo. W tym burzliwym okresie grupka ocalałych rycerzy, w tym władyka Lasota, bracia Doliwowie oraz młody dworzanin Bohdaś, tuła się po Mazowszu, szukając schronienia. Dołącza do nich rodzina rycerza Leliwy. Uciekając przed najeźdźcami i zbuntowanym pospólstwem, ostatecznie znajdują schronienie w Olszowym Horodyszczu, gdzie muszą stawić czoła oblężeniu przez zwolenników Masława. Ich dramatyczną obronę przerywa dopiero odsiecz rycerzy Kazimierza, która rozstrzyga losy kraju. W tle tych wydarzeń rozwija się wątek romansowy, dodający fabule lekkości i humoru.
Pak Wanso
Pak Wanso, ur. w 1931 roku – jedna z najpopularniejszych pisarek południowokoreańskich; zadebiutowała dość późno (1970) powieścią Nagie drzewo, która przyniosła jej pisarską sławę. Utwory Pak zyskały sobie szeroką rzeszę czytelników w Korei, lecz dzięki uniwersalnej treści mogą być odbierane również przez czytelników z innych obszarów kulturowych. Autorka jest laureatką kilku koreańskich prestiżowych nagród literackich. Pak Wanso pisze o problemach społecznych, często powraca do wątku koreańskiej wojny domowej, wiele utworów opiera na własnych doświadczeniach. Matczyna droga jest pierwszą częścią trylogii, którą autorka poświęciła postaci swej matki.
Władysław Reymont
„Matka„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “ — Czekalim tydzień, czekalim cierpliwie i drugi, bo strażniki wciąż się włóczyli po okolicy, węsząc jako te psy polowe, a i noce były za widne, księżyc tak świecił, że o staję można było zobaczyć wszystko. Aż przyszła noc czarna jak smoła, zaraz z wieczora padał deszcz, a potem jęła dąć wichura taka, że drzewa rwała z korzeniami i płoty obalała... Pogasili wnet światła w chałupach, a dla niepoznaki, to paru starych i kobiet niecoś poszło do karczmy, co stoi przy cerkwi, żeby oko mieć na żyda, bo poposki to sługa i djabelski, szpiegował nas ciągle i donosy pisał... Dobrze już było przed północkiem, bo kury piały gdzieniegdzie na zmianę, kiedyśmy wyszli na drogę.” Fragment
Maksym Gorki
Powieść Maksyma Gorkiego wydana w 1906 roku, pierwszy w pełni socrealistyczny utwór, obrazujący narodziny ruchu robotniczego. Powstała na fali doświadczeń Gorkiego związanych z przedrewolucyjną demonstracją majową w Sormowie k. Niżnego Nowgorodu w 1902 roku. Utwór trzykrotnie zekranizowano. Gorki od wczesnego dzieciństwa ciężko pracował fizycznie. Napatrzył się na nędzę i niedolę robotników i chłopów rosyjskich. Jego krytyka porządku carskiego, mieszczaństwa, władz wypływa z jego przeżyć i obserwacji. Jest zafascynowany ruchami socjaldemokratycznymi, w nich widzi ratunek na głęboką niesprawiedliwość społeczną. Matka to jego manifest, napisany 12 lat przed rewolucją październikową (której był przeciwnikiem). To jego opis stanu współczesnego sytuacji; szarej, brudnej i nędznej rosyjskiej prowincji początku XX wieku, fabryk w których robotnicy pracują po 10-12 godzin dziennie. Opis przemocy aparatu państwa i właścicieli, która powiela się w domach, gdzie króluje wódka i tyrania. Żadnej nadziei, żadnej dobrej chwili. Jedyny promyk to buntująca się przeciw odwiecznemu porządkowi młodzież i jej piękne marzenia o równości i sprawiedliwości. Pelagia Własowa, kobieta prosta, pokorna i głęboko religijna, żyje wraz z brutalnym mężem-alkoholikiem oraz buntującym się przeciwko nędzy i upokorzeniu, synem, Pawłem. Gdy Paweł zostaje przewodniczącym partii socjaldemokratycznej w miasteczku i zaczyna organizować w swoim domu spotkania z towarzyszami, za swoją działalność trafia do więzienia. Matka głęboko stara się zrozumieć syna, jego filozofię i cele. Gorki wierzył w nowa ideę, która zwała się Socjalizmem (później, gdy Lenin zaczął ją realizować stał się wobec niej krytyczny), wierzył że istnieje taki ustrój społeczny, który wyrówna szanse, da powszechną edukację, powszechną służbę zdrowia, godne życie tym wynędzniałym, szarym ludziom. Bo czyż nie jest tak, że wszyscy w to wierzymy, że wszyscy pragnęlibyśmy, by już nie było więcej nędzy, głodu, poniżenia. By niesprawiedliwość zniknęła z naszego świata. Czy nie warto o to walczyć?