Poradniki

Pisanie prac i sztuka ich prezentacji

Grzybowski Przemysław Paweł, Sawicki Krzysztof

Pisanie prac i sztuka ich prezentacji to opracowanie adresowane do uczniów szkół średnich i studentów. Z pewnością przyda się maturzystom i uczestnikom seminariów dyplomowych, a także ich nauczycielom, korepetytorom, rodzicom... Posługując się bardzo przystępnym językiem, autorzy ukazują Czytelnikowi zarys zasad pisarstwa na ocenę - od szkolnych wprawek, po artykuły naukowe i prace seminaryjne. Doradzają, co i jak czytać, aby napisać dobrą pracę; w jaki sposób najlepiej wyszukiwać informacje i gromadzić na potrzeby warsztatu pisarskiego; jakich błędów unikać podczas pisania prac i oddawania ich oceniającym; w jaki sposób dopracować stronę formalną tekstu i poprawnie go zilustrować; na co zwracać uwagę zbierając i opracowując materiały z wykorzystaniem komputera; w jaki sposób przygotować tekst do druku; jak zachować się podczas publicznych wystąpień w szkole i na konferencji naukowej; na jakich zasadach korespondować z nauczycielem i współpracować podczas seminarium dyplomowego itp. Czytelnik znajdzie tu także przewodnik bibliograficzny - ponad 500 tytułów książek z zakresu metodologii badań naukowych, językoznawstwa, logiki, statystyki i innych dziedzin; przewodnik internetowy - ponad 100 adresów stron wirtualnych bibliotek, słowników, poradników, wyszukiwarek, serwisów informacyjnych, narzędzi do analizy danych; oraz kącik humoru z prac studenckich. Książka ta może służyć jako pomoc naukowa w ramach seminariów dyplomowych (zwłaszcza na studiach z nauk społecznych i humanistycznych), zajęć z języka polskiego, czy komunikacji interpersonalnej. Jej cechą szczególną jest sposób porozumiewania się autorów z Czytelnikami.

Pisanki i święconki

Agnieszka Bojrakowska-Przeniosło

 Uwaga: Książka w kolorze. Na czarno-białych czytnikach kolory zostaną zastąpione odcieniami szarości.   Zielone pisanki w wiosennych kwiatach, pisanki-kurczaczki, jajka otulone mchem, przykryte pajęczyną ze sznurka, mieniące się wszystkimi kolorami tęczy albo urzekające koronkowymi różami to jedne z wielu niebanalnych projektów przedstawionych w tym poradniku. Z książki dowiesz się, jak przygotować pisanki zdobione cekinami, wycinankami, papierowymi sznurkami, techniką decoupage'u i perełkami.W poradniku opisano także kilka sposobów dekoracji wielkanocnego koszyka: atłasem i żonkilami, gałązkami zwiastującymi nadchodzącą wiosnę, piórami, falbanami i kwiatami.Książka zawiera:- szczegółowe instrukcje wykonania ozdób- zdjęcia przedstawiające poszczególne etapy pracy- fotografie gotowych pisanek.   Uwaga: Książka w kolorze. Na czarno-białych czytnikach kolory zostaną zastąpione odcieniami szarości.

Pisanki i święconki

Agnieszka Bojrakowska-Przeniosło

 Uwaga: Książka w kolorze. Na czarno-białych czytnikach kolory zostaną zastąpione odcieniami szarości.   Zielone pisanki w wiosennych kwiatach, pisanki-kurczaczki, jajka otulone mchem, przykryte pajęczyną ze sznurka, mieniące się wszystkimi kolorami tęczy albo urzekające koronkowymi różami to jedne z wielu niebanalnych projektów przedstawionych w tym poradniku. Z książki dowiesz się, jak przygotować pisanki zdobione cekinami, wycinankami, papierowymi sznurkami, techniką decoupage'u i perełkami.W poradniku opisano także kilka sposobów dekoracji wielkanocnego koszyka: atłasem i żonkilami, gałązkami zwiastującymi nadchodzącą wiosnę, piórami, falbanami i kwiatami.Książka zawiera:- szczegółowe instrukcje wykonania ozdób- zdjęcia przedstawiające poszczególne etapy pracy- fotografie gotowych pisanek.   Uwaga: Książka w kolorze. Na czarno-białych czytnikach kolory zostaną zastąpione odcieniami szarości.

Piszę codziennie. 36-dniowe wyzwanie

Krystyna Bezubik

Pisania można się nauczyć. Trzeba dużo czytać i pisać. Tak przynajmniej twierdzi King. A ciekawe ćwiczenia Ci tylko w tym pomogą.   "Piszę codziennie. 36-dniowe wyzwanie" to 36 ćwiczeń, dzięki którym:   - wyrobisz w sobie nawyk systematycznego pisania; - wyćwiczysz swój warsztat pisarski; - wyćwiczysz "lekkie pióro".   36 dni. 36 ćwiczeń pisarskich. A wszystko po to, aby zacząć pisać tak, by inni chcieli to czytać i z czasem napisać dobrą książkę lub prowadzić poczytny blog. Jesteś gotowy podjąć wyzwanie?

Piwo: napój narodowy

Jan Kochańczyk

Od niepamiętnych czasów piwo było podstawowym napojem Polaków. Aż do końca XVI wieku nie miało praktycznie żadnej konkurencji. Nie była wtedy znana herbata czy kawa. Woda była często zanieczyszczona i niebezpieczna dla zdrowia. 400 lat temu historyk Bar-tosz Paprocki pisał o nadzwyczajnej osobliwości, czyli mazurskim szlachcicu Jarzynie herbu Trzaska. Uchodził on za absolutnego dziwaka, bo... pił tylko wodę i dlatego zyskał przydomek: Woda. Niskoprocentowe piwne trunki, jak mawiał pan Rej z Nagłowic nie zaparzały głowy tak, jak bardziej ogniste napoje. Ambitna Włoszka, królowa Bona, której decyzje spotykały się często z oporem panów polskich, mawiała: Polska krew z piwa nieburzliwa. Wiedziała, że złoty napój nie odbiera rozsądku i nie prowokuje tak do burd jak mocniejsze napitki. Co prawda, bogaci panowie często nadmiernie używali wina i gorzałki. Gościnność polska już w dawnych wie-kach była przysłowiowa. Hiszpański prawnik Roizius, bohater sławnej fraszki Kochanowskiego O doktorze Hiszpanie, którego polski poeta z kompanami tak spił podczas wesołej nocy, że kładł się spać trzeźwy, a wstał pijany - tak opisywał polskie obyczaje: Żegnaj, burzliwy Krakowie, bo tutaj życie nie jest niczym jak piciem. Nadmierne picie potępiali moraliści, jednak aż do XVI wieku nie było ono zjawiskiem powszechnym. Nie przyjął się u nas moskiewski styl picia mocnej, zanieczyszczonej wódki, która jak pisał Jan Chryzostom Pasek im najbardziej śmierdzi, tym w większej jest u Moskali cenie! Przysmak taki, żeby koza wrzeszczała, gdyby jej gwałtem wlał. Chłopi i panowie szlachta pili piwo, bogatsi miód i wi-no; gorzałka długo była traktowana jako lekarstwo. Literatura staropolska i późniejsza nie oddaje należycie przewagi piwa nad innymi trunkami. Piwo było w codziennym życiu czymś tak powszechnym, że prawie niezauważalnym. Poeci zaś bardzo często naśladowali aż nazbyt dosłownie dawnych mistrzów greckich i rzymskich, którzy z oczywistych przyczyn sławili głównie wino i boskiego Bachusa. W karczmach tymczasem głównych ośrodkach życia towarzyskiego dawnych Polaków dominowało piwo i rytuały z nim związane. Na przykład rząd, czyli zwyczaj płacenia za piwo po kolei: najpierw jeden płaci za wszystkich, potem drugi, potem trzeci i tak dalej. Przestrzegano szlachciców, żeby nie siadali w rząd z chłopami. Tymczasem w czasach Piastów w karczmach panowały dość demokratyczne obyczaje. Prawo stanowiło na przykład, że chłop, który zranił szlachcica podczas biesiady w ogóle nie płacił żadnej nawiązki. Można więc przypuszczać, że jak zauważył nasz świetny pisarz historyczny Paweł Jasienica wielmożnym i pracowitym często się zdarzało biesiadować, nawet awanturować się razem. Inny przepis orzekał, iż wolno przepić kurtę, koszulę, czapkę, lecz dolnej garderoby karczmarz nie śmie przyjmować. Szlachetnie i mniej szlachetnie urodzeni rodacy wspólnie wznosili toasty: Zdrowie twoje w gębę moję. Polska Jagiellonów nie przypominała już takiej sielanki. Między stanami tworzyły się coraz większe różnice. Bogaci zdradzali piwo czy nawet staropolski miód. Wybierali zagraniczne wina i rosolisy. Niskoprocentowe piwo nadal jednak pozostawało napojem jak chleb powszednim. Dopiero w Polsce porozbiorowej zmienił się radykalnie styl picia. Tania wódka dominowała w karczmach. Coraz częstsze były przypadki... zapijania się na śmierć! Wacław Maciejowski w książce Polska i Ruś (1842) pisze: Jeżeli upiwszy się goście zwalili się z nóg, ci co pozostali przy zmysłach pili na hasło, to jest robili umowę, że gdy jeden osłabnie, drugi mocniejszy w siłach będzie miał o nim staranie, pośle po cyrulika, ażeby zalanego trunkiem ratował, a gdyby nie pomogło i przyszło opiłemu wyzionąć ducha, że pośle po księdza. Charakterystyczne są też niektóre porady lekarskie z tego okresu. Jeżeli kto nie chce być pijanym podczas jakiej ochoty, weźmij nasienia pietruszczanego, utrzyj je na proszek miałki, daj go wypić w takim trunku, jaki masz pić podczas ochoty. Uznasz prawdę, tylko spróbuj. Coraz powszechniej trzeba też stosować środki na kaca - takie jak ostryga polska, czyli żółtko, pół cytryny, szczypta soli i pieprzu. (...) Julian Tuwim głosił chwałę piwa nie tylko słowem, ale i czynem. Jego niezawodny sposób na natchnienie to kieliszek czystej, czasem dwa, potem bomba piwa. Poeta uwielbiał atmosferę małych miasteczek, pachnących piwem: Targ na rynku, W rynku szynk, A w tym szynku Dymno, piwno... W takim szynku można było niekiedy spotkać ideał kelnera doskonałego, opisywany przez Leopolda Staffa: Z czasem tak swoją sztukę posiadł doskonale, Że osłupienie budził w najstarszych bywalcach, Gdy, wyfraczony, w pędzie przyniósł na salę Tuzin bomb piwa z pianą w każdych pięciu palcach. Przytulne lokale miały swoje zalety latem i zimą. Stanisław Grochowiak wspomina słynne polskie budki z piwem, dające ulgę spragnionym podczas upalnych dni: Kiosk jest w kolorze miodu. Widać to zwłaszcza w upał. Bierzesz kufel jak krater, dymiący osami. Wokół tylko mężczyźni. XX-wieczny mistrz humoru, Jan Sztaudynger, cenił zdaje się piwo znacznie wyżej niż szampana, skoro życzył sobie, aby jego fraszki były ...lekkie jak na piwie piana Chętnie przez tęgich piwoszów spijana, A jeśli pianą kogoś uszczęśliwię, Niech smaku dojdzie też i w samym piwie. ! Piwo, jak się okazuje, również w ostatnich dwóch stu-leciach ekspansji napojów wysokoprocentowych, było obecne w kulturze polskiej, wpływało na styl picia i bie-siadowania, inspirowało artystów. Było cenionym napo-jem Pegaza, a Muzy też chętnie pociągały sobie nie tylko piwo bezalkoholowe. A jak będzie w przyszłości? Zobaczymy. Pisarze do piór! (Fragmenty) Spis treści: 1.Cud piwny 4 2. Piwo a sprawa polska 7 3. Napój królów 10 4. Bojowy środek dopingujący 15 5. Wojna piwna we Wrocławiu 18 6. Krzyżacy i Litwini 22 7. Tylko dobre duchy! 25 8. Hulaj dusza! 28 9. Na zdrowie! 31 10. Nie na zdrowie... 34 11. Rej uczy kultury picia 38 12. Kochanowski poeta biesiadny 41 13. Rycerze piwni 44 14. Krzywda chłopa 47 15. Babskie dole i niedole 50 16. Dawne przysłowia i przyśpiewki 53 17. Chrzest niewskazany... 58 18. Polskie i angielskie 61 19. Rośnie konkurencja 64 20. Opis obyczajów 66 21. Bogacze zdradzają piwo 68 22. Krasicki staje w obronie piwa 71 23. Heweliusz piwowar oświecony 74 24. Karczma. Wiedza teoretyczna 79 25. Karczma w literaturze 82 26. Gambrinus, Marchołt i Dyl 86 27. Piwne rady Pana Podstolego 90 28. Składniki. Zboże 93 29. Chmiel 96 30. Woda 99 31. Kuchnia staropolska 101 32.Zakończenie 104 Dodatek 112 Piwo po polsku 112 Staropolski słownik piwny 129 Bibliografia 131 Jan Kochańczyk Dziennikarz. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego (polonistyka). Od roku 1975 redaktor ogólnopolskiej gazety Sport (Katowice). Droga zawodowa: od korektora do zastępcy sekretarza redakcji, kierownika działu publicystyki i szefa redakcji dodatków kolorowych. Publikacje dotyczące głównie sportów lotniczych, lekkoat-letyki, pływania i problemów ruchu olimpijskiego. Nagrody dziennikarskie i literackie miedzy innymi Grand Prix prezesa koncernu prasowego RSW (Warszawa) za cykl publikacji dotyczących sportu zawodowego w krajach socjali-stycznych (1989). Polskie opinie i dyskusje odbiły się wtedy echem także w Związku Radzieckim (epoka pieriestrojki Gorbaczowa) i przyspieszyły reformy ruchu olimpijskiego po naradzie na Kubie. Nagrody w konkursach na artykuły i opowiadania sportowe. Od 1991 roku zastępca redaktora naczelnego tygodnika filmowego Ekran, przeniesionego w tym czasie z Wars-zawy do Katowic (Grupa Fibak Noma Press). Od 1994 zastępca redaktora naczelnego tygodnika Panorama. Współpraca z katowickimi redakcjami Dziennika Śląskiego, Wieczoru, Integracji Europejskiej i in. Wydania książkowe m. in. Filmowe skandale i skandaliści (Twój Styl, 2005) oraz Ścigany Roman Polański (część biograficzna).

Plan Alfa opowiadanie erotyczne

SheWolf

Anna zawsze potrafiła załatwiać nietypowe i delikatne sprawy. Docierała do odpowiednich osób i odpowiednio z nimi rozmawiała. Przez sowicie opłaconych i dyskretnych asystentów znalazła odpowiednich kandydatów na spotkanie w Lizbonie. Przejrzała ich profile i stworzyła krótką listę. Jej asystent dyskretnie omówił rodzaj spotkania i miejsce. Dwóch wybrańców dowiedziało się, że pewna biała, bezpruderyjna kobieta przebywająca w Lizbonie służbowo pragnie przeżyć niepowtarzalny wieczór. Nie istniały żadne ograniczenia..." Pobyt w Lizbonie upływa Annie bardzo szybko. Spotkania, rozmowy, negocjacje zajmują jej niemal cały wolny czas. Uwielbia to. Doskonale wie, że od jej decyzji zależy bardzo wiele. Ale sprawy zawodowe to nie jedyny powód tego wyjazdu. Co czeka Annę po wyczerpującym tygodniu pracy? Czy pozwoli sobie na chwilę uciechy i zapomnienia?

Planer kariery - jak zaplanować karierę?

Kar-Group

Planer Kariery - Twój Przewodnik do Sukcesu! (Darmowy e-book) - Czy zastanawiasz się, jak świadomie planować swoją karierę? - Chcesz znaleźć pracę, która da Ci satysfakcję i rozwój? - Szukasz skutecznych metod budowania ścieżki zawodowej? Jeśli tak, darmowy e-book "Planer Kariery" to coś dla Ciebie! Dowiesz się, jak: - Określić swoje mocne strony i predyspozycje zawodowe - Analizować rynek pracy i wykorzystywać jego możliwości - Skutecznie wyznaczać i realizować cele zawodowe - Budować sieć kontaktów, która pomoże Ci w rozwoju kariery Co znajdziesz w środku? - Praktyczne wskazówki od ekspertów - Ćwiczenia pomagające lepiej poznać swoje kompetencje - Strategie rozwoju zawodowego krok po kroku To nic nie kosztuje, a może całkowicie odmienić Twoją karierę! Pobierz teraz i zacznij budować swoją wymarzoną przyszłość!

Platforma Moodle dla każdego nauczyciela

Rafał Mazgaj, Rafał Oparowski, Krzysztof Nadolski

Platforma Moodle dla każdego nauczyciela, to podręcznik, który w zasadzie dedykowany jest dla wszystkich osób, które chcą wspomagać codzienny proces nauczania sprawdzonym i przetestowanym narzędziem do e-learningu, wykorzystywanym niemalże na całym świecie. Platforma Moodle nie zastąpi z pewnością nauczyciela, a proces dydaktyczny nie będzie mógł przebiegać bez jego obecności, jednak zdecydowanie jest w stanie ułatwić pracę każdego pedagoga. W książce można znaleźć takie informacje jak: Tworzenie nowych kursów i zarządzanie nimi, przypisywanie do nich nowych uczestników, a także udostępnianie wcześniej przygotowanych materiałów dydaktycznych, testów lub zadań. Niezastąpioną pomocą jest przygotowana przez nas platforma testowa https://demo.itstart.pl, dzięki której można łatwo sprawdzić opisywane zagadnienia. Osoby, które oprócz kształcenia pełnią również rolę administratorów platformy, albo stoją przed zadaniem zainstalowania jej na dowolnym systemie operacyjnym (Windows, Linux, Mac-os) również znajdą coś dla siebie, bo jeden z rozdziałów książki, szczegółowo opisuje właśnie te zagadnienia. Autorzy książki, to obecnie studenci informatyki, którzy pierwszy kontakt z zagadnieniami platformy Moodle zaczerpnęli w Zespole Szkół Nr1 w Piekarach Śląskich, gdzie jako uczniowie Technikum Informatycznego już od pierwszej klasy mieli możliwość na niemal wszystkich przedmiotach technicznych, testować platformę od strony ucznia. W klasach starszych natomiast uczestniczyli w charakterze asystentów technicznych podczas organizowanych przez szkołę konkursach i zawodach z wykorzystaniem Moodla, co zapoczątkowało ich doświadczenie w dziedzinie zarządzania i administrowania platformą. W klasie maturalnej postanowili napisać książkę, gdzie oprócz przygotowań do matury i egzaminu zawodowego, potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, znaleźli czas na tworzenie swojej pierwszej publikacji. Rafał Mazgaj obecnie studiuje Informatykę Inżynierską na Uniwersytecie Śląskim. Jest na drugim roku studiów i specjalizuje się w Inżynierii Systemów Informatycznych. Swoją karierę zawodową wiąże z programowaniem oraz rozwijaniem oprogramowania i technologii informatycznych. Krzysztof Nadolski, na co dzień pracuje jako fotograf, łącząc swoje pasje ze studiami w Wyższej Szkole Technologii Informatycznych w Katowicach na kierunku Grafika komputerowa. Rafał Oparowski studiuje na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, dodatkowo pracując w Kompani Węglowej. Na co dzień pasjonuje się sieciami komputerowymi oraz projektowaniem w systemie CAD.

Pneumokoki. Lekarz rodzinny

Joanna Tylżanowska-Kisiel

Są niewielkie, ale śmiertelnie groźne. Najchętniej atakują osoby obdarzone najmniejszą odpornością - dzieci poniżej drugiego roku życia oraz ludzi starszych. To PNEUMOKOKI (Streptococcus pneumoniae). Możemy wyróżnić 90 odmian tych bakterii, odpornych na większość antybiotyków i mających zdolność do bardzo szybkiego tworzenia nowych szczepów. To właśnie one stanowią jedną z głównych przyczyn zachorowań i śmierci dzieci na świecie! Nie możesz sobie pozwolić na to, by nic o nich nie wiedzieć. W trosce o zdrowie Twoje, Twoich najbliższych (a szczególnie Twoich pociech) musisz rozpoznać istniejące zagrożenie. Zacznij krucjatę przeciw tym niebezpiecznym bakteriom. Dowiedz się: kto jest najbardziej narażony na nosicielstwo i choroby wywołane pneumokokami, za jakie choroby i schorzenia odpowiadają te zabójcze mikroorganizmy, jaka profilaktyka przeciw nim jest najskuteczniejsza i czym charakteryzuje się procedura szczepienia. Seria Lekarz rodzinny to nieocenione źródło informacji, pomagające zrozumieć podstawowe zagadnienia związane z daną chorobą. Informacje są przedstawione w przystępny sposób i nie pomijają żadnych istotnych szczegółów. Wszystkie książki powstały pod czujnym okiem ekspertów, w oparciu o najnowsze, kompleksowe dane. Weź swoje zdrowie we własne ręce i zacznij aktywnie wpływać na przebieg choroby. Tak wiele zależy od Ciebie!