Деталі електронної книги
Dlaczego śmierć może być dobra
Łucja Lange
Łucja Lange, jako naukowczyni i praktyczka pracująca z osobami umierającymi i w żałobie, omawia różne podejścia do śmierci oraz prezentuje inny sposób podchodzenia do spraw ostatecznych. Jej książka może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o konieczności zmian w oferowanym wsparciu i edukacji tanatologicznej, by pomagać w sposób włączający, wrażliwy, współczujący i otwarty.
Autorka przekonuje: "posthumanistyczne spojrzenie przez soczewkę socjologii nowego naturalizmu pozwala na konstatację, że dobra śmierć to taka, którą akceptuję, która daje mi szerszą perspektywę mojego istnienia, ułatwia godzenie się z tym, że wszystko przemija. Pozwala czerpać z życia, cieszyć się nim, doceniać to, co jest. Dobra śmierć to coś, co przynależy do kategorii świadomego spoglądania w siebie i widzenia swojego nic-nie-znaczenia, przy jednoczesnym wszystko-znaczeniu>. Bo z jednej strony jestem nikim i nie potrzebuję bycia kimś, by mieć sens, cel, szczęście, radość, znaczące życie. Z drugiej strony jestem kimś dla kogoś innego - mogę być kimś dla różnych osób, dla każdej kimś innym. Mogę nic nie znaczyć i wszystko znaczyć jednocześnie. Tak samo śmierć może być jednocześnie dobra i zła, coś kończyć i coś zaczynać, dawać ukojenie, spokój, rozpacz, żal, a nawet szczęście - jeśli tylko otworzymy się na tę wielość, różnorodność, bogactwo, ciągłość, zmienność i naturalność. Zapraszam więc do oswajania swojej śmiertelności, rozszerzania granic definiowania śmierci i żałoby, rozmawiania o tym, co ostateczne".
Wprowadzenie 9
1. Pokonać mity – o problemach z definicjami w obszarze tematyki mortualnej 19
1.1. Kontemplacyjny widok martwego ciała 20
1.2. Postrzeganie śmierci przez pryzmat tabu 22
1.3. Pornografia śmierci 36
1.4. Lęk tanatyczny 38
1.5. Śmierć jako strata 42
2. Wyjaśnić nieporozumienia – o wielości teoriina temat żałoby 45
2.1. Żałoba jako konsekwencja istnienia więzi – „matematyczny wzór na żałobę” i rodzaje żałoby 48
2.1.1. Żałoba normalna (żałoba nieskomplikowana) 57
2.1.2. Żałoba chroniczna (przewlekła) 59
2.1.3. Żałoba przedłużona 60
2.1.4. Żałoba opóźniona (odroczona) 60
2.1.5. Żałoba skrócona (minimalna) 61
2.1.6. Żałoba zniekształcona 61
2.1.7. Żałoba wyolbrzymiona (przesadna) 62
2.1.8. Żałoba ukryta (maskowana) 62
2.1.9. Żałoba nieobecna (brak żałoby) 63
2.1.10. Żałoba przewidywana (antycypowana, antycypacyjna) 63
2.1.11. Żałoba powtórna (podwójna) 64
2.1.12. Żałoba skumulowana 65
2.1.13. Żałoba dwuznaczna 65
2.1.14. Żałoba nieuprawniona (nieuznana, bezprawna, społecznie nieakceptowana) 66
2.1.15. Żałoba traumatyczna 67
2.1.16. Żałoba kolektywna 68
2.1.17. Żałoba paraspołeczna 68
2.1.18. Żałoba zahamowana 68
2.1.19. Żałoba nierozwiązana 69
2.1.20. Żałoba skomplikowana (powikłana) 69
2.1.21. Żałoba patologiczna (nieprawidłowa) 70
2.1.22. Żałoba ekologiczna i jej odmiany 72
2.2. Żałoba opisana: modele, strategie, metafory 74
2.2.1. Zygmunt Freud (1913) 75
2.2.2. Erich Lindemann (1944) 76
2.2.3. Elisabeth Kübler-Ross (1969) 78
2.2.4. Mary Ainsworth (1969), John Bowlby (1969) i Colin Murray Parkes (1970) 82
2.2.5. Simon Rubin (1981) 84
2.2.6. Beverley Raphael (1984) 85
2.2.7. Camille Wortman i Roxane Cohen Silver (1989) 86
2.2.8. Colin Muray Parkes (1993) 86
2.2.9. Joan K. Blaska (1994, 1998) i Ralph C. Worthington (1994) 87
2.2.10. Dennis Klass, Phyllis R. Silverman, Steven Nickman (1996) 88
2.2.11. Lois Tonkin (1996) 89
2.2.12. Tony Walter (1996) 90
2.2.13. Dennis Klass (1999) 91
2.2.14. Therese Rando (1993, 2000) 92
2.2.15. J. William Worden (1991, 2009) 93
2.2.16. Robert Neimeyer i Janice Winchester Nadeau (1999, 2001) 94
2.2.17. David Kessler (2005) 94
2.2.18. Margaret Stroebe i Henk Schut (1999, 2010) 96
2.2.19. Alan D. Wolfelt (2007) 96
2.2.20. George Bonanno (2009) 97
2.2.21. Terry L. Martin, Kenneth J. Doka (2010), Charlene DeShea Bagbey Darian (2014) 98
2.2.22. Joanne Cacciatore (2010) 100
2.2.23. Marie S. Dezelic i Gabriel Ghanoum (2013) 100
2.2.24. Chris Paul (2000–2017) 101
2.2.25. Julia Samuel (2018) 103
2.2.26. Żałoba i wzrost potraumatyczny 104
2.2.27. Żałoba w ujęciu holistycznym, biologicznym (neurobiologicznym) oraz jako proces ewolucyjny przystosowujący (adaptujący) do straty 105
2.2.28. Żałoba jako: miłość, rana, ból, blokada (węzeł), choroba, utrata części siebie, zdrowienie, „odrastanie”, huśtawka, kameleon, mapa, droga, podróż, rzeka, ocean, kosmos, otchłań, labirynt, ciemny tunel, mrok, chaos 107
2.3. Płeć (i rodzaj) żałoby 110
2.4. Żałoba jako zaburzenie psychiczne 114
2.5. Gatunek żałoby, czyli zwierzęca wspólnota doświadczenia straty 116
3. Dlaczego śmierć może być dobra? 123
Bibliografia 137
Słowniki i encyklopedie online 151
Raporty 152
Dokumenty (akty prawne itp.) 152
Facebook 152
Instagram 152
Strony internetowe 152
- Назва:Dlaczego śmierć może być dobra
- Автор:Łucja Lange
- ISBN:978-83-8331-817-2, 9788383318172
- Дата видання:2025-10-16
- Формат:Eлектронна книга
- Ідентифікатор видання: e_4lqo
- Видавець: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego