Publisher: 16
Adam Mickiewicz
Baltas karžygys Bėga metai — jis kovoja, Gal jau nėr, kad neparjoja. Marčia! Rūpestis reik mest Kunigaikštis žada vestis Kunigaikštis svodba ta Į kiemus kviesliai išjoja, O martelė ašaroja, Ašaroja, rankoms ploja: „Jis sugrįš pabaigęs karą Laukiau, poravau metus, Paporuosiu ir kitus”. Kunigaikštis svodbą kelia, Ta rūpestis martelę: Mūrinės jos akutės Tartum srūtų dvi duobutės, O išpurtus jos burna, Taip, kaip vaškas geltona. [...] Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy ?wieszczów?). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika ?Trybuna Ludów? i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Sławomir Mrożek
Wyjątkowa autobiografia Sławomira Mrożka w nowym wydaniu! Sławomir Mrożek w słowie wstępnym i zakończeniu tej książki powiada, iż spisywanie wspomnień podjął w celach terapeutycznych. Chodziło o to, aby za pomocą metodycznego drążenia pamięci i przelewania na papier zawartych w niej przeżyć, obrazów i myśli pokonać afazję (utratę zdolności posługiwania się językiem, zarówno w mowie, jak w piśmie), którą został on dotknięty w wyniku udaru mózgu. Baltazar vel Sławomir Mrożek dokonuje w tej książce bilansu swego życia (liczy) i ocenia samego siebie (waży). Ponieważ zaś nie posiada żadnego królestwa i nie ma czego dzielić, d z i e l is i ętym, co ma, czyli swoją mądrością. A mądrość ta powiada: to, co nas scala, to pamięć i mowa. Oto jedyne królestwo człowieka. ze wstępu Antoniego Libery
Piotr Borlik
Witamy na pokładzie MF Baltica tu zwykła podróż zmienia się w nieustającą zabawę. Uważaj jednak, by nie zatracić się w niej. Wystarczy chwila nieuwagi, a już nigdy nie zejdziesz na ląd. Pasażerowie MF Baltica podróżują w różnym celu. Trójkę z nich łączy jednak coś więcej niż turystyczny rejs tym samym statkiem. Przykładny mąż, imprezująca studentka i starsza pani mają wrażenie, że umknęło im coś istotnego. Niedługo okazuje się, że ten brakujący element wspomnień może im uratować życie. Prequel trylogii Boska proporcja, Materiał ludzki i Białe kłamstwa z komisarz Agatą Stec. Piotr Borlik inżynier, pisarz, mistrz Holandii i laureat trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych. Otrzymał stypendium prezydenta Bydgoszczy dla osób zajmujących się twórczością artystyczną i upowszechnianiem kultury.
Baltica. Agata Stec i Artur Kamiński. Tom 0.5
Piotr Borlik
Witamy na pokładzie MF Baltica tu zwykła podróż zmienia się w nieustającą zabawę. Uważaj jednak, by nie zatracić się w niej. Wystarczy chwila nieuwagi, a już nigdy nie zejdziesz na ląd. Pasażerowie MF Baltica podróżują w różnym celu. Trójkę z nich łączy jednak coś więcej niż turystyczny rejs tym samym statkiem. Przykładny mąż, imprezująca studentka i starsza pani mają wrażenie, że umknęło im coś istotnego. Niedługo okazuje się, że ten brakujący element wspomnień może im uratować życie. Prequel trylogii Boska proporcja, Materiał ludzki i Białe kłamstwa z komisarz Agatą Stec.
Baltie. Kurs video. Poziom pierwszy. Elementarz programowania w języku wizualnym
Agnieszka Borkowska
Kurs Baltie online i jego charakterystyka Programiści są jednymi z najpilniej poszukiwanych i najlepiej opłacanych pracowników branży IT. Należy przypuszczać, że w przyszłości waga znajomości tematu będzie tylko rosnąć. Stąd do nauki pisania prostych programów powinno się podejść równie poważnie, jak do uczestnictwa w zajęciach z języków obcych. Tylko jak skutecznie zarazić dziecko programistyczną pasją? W jaki sposób zmienić naukę w zabawę? Tu z pomocą przychodzi program Baltie oraz jego charakterystyczny bohater - mały czarodziej ubrany w fioletowe szatki. To właśnie nim sterować będzie młody adept informatyki, bawiąc się, ucząc i przygotowując do korzystania z bardziej zaawansowanych języków programowania. Co Cię czeka podczas kursu Baltie online? Baltie. Kurs video. Poziom pierwszy. Elementarz programowania w języku wizualnym kończy się na poziomie średnio zaawansowanym, co oznacza, że w ramach programowania użytkownik nauczy się między innymi korzystania z listy poleceń, tworzenia kodu z poleceniami wykonywanymi liniowo oraz bloków poleceń, definiowania i wywoływania procedur, opisywania programu za pomocą komentarzy. Pozna też instrukcje sterujące (if, if else, while, for), będzie stosować różne typy danych oraz pozycjonować elementy za pomocą współrzędnych. Dowie się także, jak tworzyć animacje w programie Baltie. Po ukończeniu kursu jego uczestnik będzie w stanie pisać programy komputerowe oraz oczywiście zapisywać utworzone w programie pliki na dysku. Sprawdź także kurs tworzenia gier dostępny na naszej stronie.
Balwierze, cyrulicy, wyrwizęby. Z dziejów choroby i zdrowia
Dariusz Łukasiewicz
Fragment wstępu: Niedostatek badań nad dziejami kwestii zdrowotnych widoczny jest jasno w podręcznikach historii Polski i historii powszechnej, podczas gdy są to zagadnienia znaczące, ale i ciekawe. Podobnie jak w obszarze innej instytucji – szkolnictwa – w biegu epok następowały tu wielkie jakościowe zmiany, które miały zasadniczy wpływ na komfort ludzkiego życia. W minionych stuleciach jednym z głównych problemów była ogromna śmiertelność spowodowana przez epidemie, zwłaszcza śmiertelność dzieci. Od przełomu XIX i XX wieku stopniowo zaczęły następować w tym obszarze coraz szybsze, pozytywne zmiany, a służba zdrowia swym działaniem obejmowała już nie tylko szlachtę i zamożne mieszczaństwo, ale również warstwy uboższe. Także skuteczność medycyny zasadniczo się poprawiała. Lepsze było wyżywienie i większa odporność na choroby, co dla stanu zdrowotnego społeczeństwa ma zasadnicze znaczenie. Dzięki postępowi naukowemu przezwyciężono wielkie klęski nieurodzaju i głodu, które zawsze prowokowały epidemie. Od połowy XIX wieku głód w Europie odchodził do przeszłości. Pojawiły się nawozy sztuczne, nowe uprawy, poprawa jakości hodowli bydła, trzody chlewnej i drobiu. Za tym wzrastała konsumpcja mięsa. Zanim to nastąpiło, z zachorowaniami radzono sobie metodą prób i błędów w zakresie stosowania środków zielnych, gdzie osiągnięto duże sukcesy. Nie rozumiano, jak działa dany specyfik, ale ważne było, że działał. Teorie medyczne i wykoncypowane metody leczenia stanowiły jednak dla zdrowia zagrożenie. Medycyna uniwersytecka miała natomiast nad ludową przewagę większej plastyczności i łatwości poddawania się zmianom. Medycyna ludowa przekazywana była z pokolenia na pokolenie w systemie rzemieślniczym. Lekarze po uniwersytetach raczej więc szkodzili bogatym puszczając krew i dając środki na przeczyszczenie, a biednym starali się pomóc znachorzy, wiejskie baby, akuszerki i zielarki. Uważano, że ogromne znaczenie w profilaktyce i leczeniu miała religia, jako że modlitwy do świętych, pielgrzymki, relikwie oraz vota uznawano za bardzo ważne pomoce lecznicze. Nasze czasy racjonalizmu zmieniły również religię, gdzie zmniejszyła się wiara w cudowne uzdrowienia.
Tadeusz Boy-Żeleński
“Balzak“ to dzieło Tadeusza Boya-Żeleńskiego, wybitnego polskiego intelektualista i literata. Książka ta jest wspaniałym życiorysem Honoré de Balzaca, powieściopisarza francuskiego, uznawanego obok Dickensa i Tołstoja za jednego z najważniejszych twórców współczesnej powieści europejskiej.
Bałkany. Bośnia i Hercegowina, Serbia, Macedonia, Kosowo. Wydanie 5
praca zbiorowa
Bałkany to region, który ma moc przyciągania, wręcz uzależniania. Przyczyny bywają rozmaite: niezwykła przyroda - dzikie skaliste góry, sąsiadujące z ciepłym morzem, burzliwa historia, cenne zabytki wszystkich epok, a także eklektyczna kultura, w której przeplatają się wpływy wielu narodowości, chrześcijaństwa i islamu. Jeśli dodamy do tego wspaniałą kuchnię, aromatyczne alkohole, żywiołową muzykę, a nade wszystko spontaniczność mieszkańców, łatwiej będzie zrozumieć, dlaczego tak wielu uległo magii tego wyjątkowego zakątka Europy. Przewodniki Bezdroży przybliżają historię, kulturę i przyrodę opisywanych regionów i krajów oraz oprowadzają po ich najbardziej fascynujących zakątkach. Treść uporządkowano dla wygody w układzie regionalnym. Opisom miast i innych atrakcji turystycznych towarzyszą przejrzyste mapy oraz ramki z ciekawostkami, czyniące z przewodnika pasjonującą lekturę nie tylko w czasie podróży. Informacje praktyczne pomagają zaplanować wyjazd i odnaleźć się w odwiedzanym miejscu. Całość zamyka praktyczny minisłowniczek. Marta Kołczyńska - absolwentka kulturoznawstwa Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, doktorantka Szkoły Nauk Społecznych PAN, stypendystka Funduszu Wyszechradzkiego, ekonomistka, członkini stowarzyszenia naukowego Collegium Invisibile, redaktorka portalu internetowego balkanistyka.org (specjalność - Albania i Kosowo). Urodzona w Łodzi, mieszka w Warszawie. Kosowem "zaraziła się" w Kosowie od Kosowarów i nie zamierza się leczyć. Aktualnie zajmuje się historią i rolą religii. Studiować zamierza do końca życia, na zmianę z podróżowaniem, najlepiej w sposób bardzo niezaplanowany i bardzo niezorganizowany. Tekst o Kosowie powstał w większości w ogromnym blokowym mieszkaniu w centrum Prisztiny, w którym planowo w nocy nie było wody, a prądu od czasu do czasu. Kosowarzy, szczególnie w mniejszych miastach i wsiach, są często szczerze zdziwieni widokiem podróżnika, szczególnie piszącego przewodnik o ich "zwykłych miastach, domach, meczetach". Niełatwo zdobyć informacje o najbliższej restauracji, bo natychmiast ląduje się w czyimś pokoju gościnnym, a obowiązkiem jest... pokornie jeść i pić. Czasem w "pakiecie" jest też nocleg. W Kosowie najważniejszy jest spokój, brak pośpiechu i relacje międzyludzkie. Kosowarzy, niezwykle dumni ze swojego kraju, tradycji i historii, pomogą każdemu ciekawemu ich kultury zrozumieć ją, posmakować i poczuć. Bez tej pomocy, cierpliwości i porad praca nad przewodnikiem byłaby o wiele trudniejsza. Beata Kozerska - absolwentka Filologii Słowiańskiej na Uniwersytecie Warszawskim (język kierunkowy - serbski, specjalizacja - kulturoznawstwo). Związana z Bałkanami nie tylko zawodowo, ale i prywatnie, szczególnie mocno z Belgradem, gdzie obecnie mieszka i pracuje. Zawodowo realizuje się jako tłumacz z języka serbskiego, chorwackiego i bośniackiego, zajmując się głównie tłumaczeniami technicznymi. Interesuje się historią, sztuką i literaturą, nie tylko krajów bałkańskich. Swoją wiedzę poszerza, a marzenia spełnia, podróżując. Robert Sendek - slawista, którego główną fascynacją pozostają Bałkany jako niepowtarzalny tygiel narodów, kultur, tradycji i języków. Są dla niego najważniejszym terenem wypraw i częstych wizyt, przemierzył je wzdłuż i wszerz, od Podgoricy do Bukaresztu i od Zagrzebia do Salonik. Szczególną wagę przywiązuje do wędrówek po Bułgarii, najpiękniejszym kraju na całym półwyspie, oraz po Macedonii, będącej prawdziwym sercem Bałkanów, wręcz ich kwintesencją, ze wszystkimi ich problemami, radościami i ambicjami. Obronił doktorat poświęcony bułgarskiej i macedońskiej frazeologii w kontekście bałkańskim. Pracuje w Katedrze Filologii Bułgarskiej i Macedońskiej UJ. Jest autorem przewodnika Bułgaria. Pejzaż słońcem pisany. Ewa Tyszkiewicz - absolwentka historii sztuki, a także podyplomowych studiów muzealniczych na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje w Muzeum Narodowym w Warszawie, a prywatnie pasjonuje się podróżami oraz zgłębianiem kultur europejskich i azjatyckich. Koleje losu przenosiły ją co kilka lat do różnych krajów - mieszkała w ZSRR, Turcji i Belgii. Obecnie mieszka w Sarajewie, analizując specyfikę Bałkanów i krzyżowanie się kultur słowiańskiej, islamskiej i żydowskiej. Urzekła ją Bośnia, jej niezwykła przyroda, niezwykle skomplikowana przeszłość oraz otwarci i bardzo bliscy Polakom mieszkańcy. Krzysztof Dopierała - z wykształcenia logistyk, który porzucił fach, by bezskutecznie walczyć z głosami w głowie, które namawiają do kolejnych podróży - głównie w kierunku Azji. Cofnięty czas wykorzystałby na edukację turystyczno-dziennikarską. Intensywnie szuka metod zespolenia pasji z życiem zawodowym, w czym współpraca z wydawnictwem Bezdroża ma istotny udział. Pracując nad niniejszym przewodnikiem, przemierzał przez kilka miesięcy bałkańskie drogi mocno zużytym wehikułem, spotykając się z gościnnością miejscowych ludzi, którzy przy tradycyjnie parzonej kawie opowiadali o historii przeszłych wojen i konfliktów. Swoje wojaże po świecie opisuje na blogu podróżniczym www.1000krokow.eu