Видавець: 16
Nowomowa i ciągi dalsze. Szkice dawne i nowe
Michał Głowiński
"Jest to w pewnym sensie książka stara, stanowi bowiem wznowienie tomu Nowomowa po polsku, wydanego w roku 1990 w wydawnictwie OPEN, zawierającego moje szkice pisane w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Tę cześć uzupełniam o jedną tylko pozycję, napisaną później (Aforyzm i slogan). Jest to wszakże książka na swój sposób nowa, zawiera bowiem cztery moje teksty, napisane w latach 2006-2007, dotyczące głównie oficjalnego języka ówczesnej ekipy rządzącej i inspirowanej przez nią propagandy. Zestawienie to nie jest przypadkowe. Choć ideologicznie rozbieżne, z pozoru plasujące się na krańcach przeciwstawnych, dwa te wysłowienia są do siebie zdumiewająco podobne, ujawniają się w nich zbliżone mechanizmy semantyczne i ściśle se sobą spokrewnione procedery retoryczne. Nie będę sprawy tutaj rozwijał, narzucające się z dużą siłą analogie ujrzy Czytelnik bez pomocy wprowadzającego komentarza. Niestety, ten typ języka publicznego nie zanikł, sprawa jest przeto nadal aktualna." Michał Głowiński
Agnieszka Węgrzyn
Książka "Nowotwór Można Pokonać - zapobieganie, leczenie, samoistne regresje (przykładem czerniak złośliwy)" przedstawia budowę i funkcje organizmu ludzkiego, a także przyczyny i skutki nieprawidłowości, jakimi są choroby nowotworowe. Kolejne rozdziały ukazują coraz głębsze obszary różnego rodzaju procesów chemicznych i fizycznych rządzących ludzkim organizmem. Czytelnik wkracza w nieznane i nadal do końca nie wyjaśnione tereny własnego ciała. Poznaje mechanizm, który pod wpływem wielu czynników może ulec awarii - mutacjom komórek (nowotworom). Książka ukazuje człowieka ze strony pozbawionej duchowości, romantyzmu, wyimaginowanych fantazji, ale jako ciało z krwi i kości, jako "przetwórnię materiałów pokarmowych", które produkują budulec. Procesy zachodzące w organizmie są tu pokazane w ich prawdziwej postaci, dynamiczne, bezwzględne, ale i twórcze oraz zaskakujące swą nieobliczalną zdolnością do nagłych zmian. Można zrozumieć, czym jest biologiczna ewolucja i pokonać strach, jaki wywołuje w człowieku wiadomość o jego chorobie nowotworowej. Sama tego rodzaju choroba jest ukazana jako rodzaj zmian zachodzących w odpowiedzi na czynniki płynące ze środowiska, które podlega także zmianom (chemicznym, fizycznym, termicznym itp.). Ostatnie rozdziały to przykład jednej z chorób - czerniaka złośliwego, który uległ samoistnej regresji w fazie najbardziej zezłośliwionej formy. Autorce książki udało się wywołać samoistny zanik komórek nowotworowych i uruchomić układ odpornościowy wobec tej choroby. Fakt ten może dawać szanse innym osobom, którym onkolodzy nie dają już szans na przeżycie. Książka zawiera także dokumentację medyczną autorki i aktualne zdjęcie jej osoby. Stanowi to ogromne wsparcie dla wielu ludzi, którzy uważają, że ich stan zdrowia jest już tragiczny a choroba nieuleczalna. Autorka przeciwstawia się wykorzystywaniu naiwności osób chorych przez różnego rodzaju "cudotwórców" i uzdrawiaczy, którzy stosują metody zagrażające zdrowiu i życiu. Treść książki jest oparta na materiałach obecnie uznanych i stosowanych w medycynie i biochemii oraz biofizyce. Spis treści: PRZEDMOWA .7ROZDZIAŁ 1. CZYM JESTEŚMY I CO NAMI RZĄDZI .81.1. Ewolucja wszechświata .91.2. Elementy biofizyki i biochemii . 13ROZDZIAŁ 2. BUDOWA I FUNKCJE KOMÓREK .572.1. Początki życia . 582.2. Współczesne główne grupy żywych organizmów . 602.3. Skład chemiczny komórek . 622.4. Budowa komórek . 712.5. Funkcje komórek . 74ROZDZIAŁ 3. BUDOWA I FUNKCJE TKANEK, NARZĄDÓW, UKŁADÓWORGANIZMU LUDZKIEGO . 903.1. Ogólny zarys budowy i funkcji organizmu . 913.3. Budowa i funkcje układu ruchu . 983.4. Budowa i funkcje układu oddechowego . 1103.5. Budowa i funkcje układu krążenia. 1163.6. Budowa i funkcje układu limfatycznego (chłonnego) . 1273.7. Budowa i funkcje układu pokarmowego (trawienia) . 1303.8. Budowa i funkcje układu moczowego . 1523.9. Budowa i funkcje układu hormonalnego . 1553.10. Budowa i funkcje układu płciowego . 1683.11. Budowa i funkcje układu nerwowego. Narządy zmysłów . 1743.11.1. Ogólna charakterystyka układu nerwowego . 1743.11.2. Przetwarzanie informacji - procesy odczuwania bodźców . 1903.11.3. Przetwarzanie informacji - sieci neuronowe . 1923.11.5. Układ limbiczny - tzw. mózg emocjonalny . 2163.11.6. Pamięć i uczenie się . 2353.11.7. Mechanizm mowy . 2393.11.8. Mowa a czytanie i pisanie (rysowanie) . 2413.11.9. Moralność i "moduł religijny" w mózgu . 2423.11.10. Zegar biologiczny . 2463.11.11. Narządy zmysłów wzroku i słuchu . 2483.11.12. Badania neurologiczne . 2513.12. Budowa i funkcje układu odpornościowego . 2553.12.1. Podstawowe pojęcia i tematy . 2553.12.2. Układ odpornościowy a mózg . 2713.12.3. Samoobrona patogenów . 2743.12.4. Pierwiastki i związki toksyczne . 275ROZDZIAŁ 4. PRZYCZYNY I SKUTKI NOWOTWORÓW . 2814.1. Proces powstawania komórki nowotworowej, budowa i funkcje . 2824.2. Obecnie stosowane sposoby leczenia . 2934.3. Ziołolecznictwo, warzywa,owoce . 2964.4. Niebezpieczeństwa ze strony medycyny niekonwencjonalnej . 308ROZDZIAŁ 5. PRZYPADEK CHOROBY NOWOTWOROWEJ CZERNIAK ZŁOŚLIWY . 3135.1. Przyczyny, rozwój, skutki . 3145.2. Załączniki - dokumentacja . 3305.3. Nowości w onkologii . 359Bibliografia . 362 Fragment: Drogi czytelniku, właściwie już niczego niesamowitego i nowego nie dodam, jedyniemogę przedstawić własny przypadek choroby nowotworowej, która okazała się możliwa do opanowania. Nie jestem pierwszą taką osobą i nie ostatnią, ale jedną z milionów na całej naszej planecie, które zwycięsko wychodzą z walki o przetrwanie. Czerniak to bardzo powszechna choroba i jedna z kilku najzłośliwszych. Jednocześnie jedna z kilku rodzajów,które w każdej fazie rozwoju mogą ulegać samoistnej regresji. Ale nie tylko czerniak ulega samoistnym regresjom, także wszystkie inne mają tę zdolność. Czerniak i kilka innych zostały już wiele lat temu pod tym względem bardziej dokładnie zbadane. Do dziś nadal niewiadomo, co tak dokładnie wyzwala tego typu proces.Istnieją różne przypuszczenia. Przyczyny - w moim przypadku spełnione zostały wszelkie konieczne czynniki wyzwalające powstawanie komórek nowotworowych, a czerniak jest tu tylko rodzajem odziedziczonym genetycznie, po moim nieżyjącym ojcu, zmarłym na tę chorobę w wieku 59 lat. Czynniki tradycyjnie miały swój początek wiele lat temu, gdy wyległam z koleżankami naspacer po ulicach, z okazji obchodów świąt 1 Maja, zaraz po wybuchu elektrowni na terenie Ukrainy. Oczywiście przez kilkadziesiąt lat musiały zaistnieć kolejne czynniki: niezdrowystyl życia (błędy w odżywianiu - popełniane świadomie), stosowanie szkodliwych środków do higieny i kosmetyków, chaos w zegarze biologicznym (błędne i zbyt krótkie pory snu), znaczny brak czynności fizycznych (siedzący tryb pracy), wieloletni silny stres, ciąża w wieku nieodpowiednim (druga ciąża) lat 37. Istotne były tu także genetycznie dziedziczone skłonności do innych schorzeń (problemy funkcjonowania tarczycy - dziedziczone po linii żeńskiej, ze strony mojego ojca, problemy z układem oddechowym - skłonność do stanów zapalnych płuc, jasna karnacja - dziedziczona po linii męskiej ze strony ojca). Wszystkie te nieprawidłowości stanowią w moim przypadku podwaliny czerniaka.Początkiem było zwyrodnienie na terenie pleców, lewej łopatki, usunięte w 2004r. i jak się okazało w IIIo wg Clarka. Pojawienie się guzka miało miejsce zaraz po zajściu w ciążę, w 2003r. Było więc także odpowiedzią na zachwianie układu hormonalnego, co w moim wieku okazało się zabójcze. Będąc w ciąży nie poddałam się usunięciu guzka, ponieważ obawiałam się szybkiej wznowy i nacieków, a to naraziłoby płód dziecka. Decyzja była bardzo trudną do podjęcia. Wiedziałam, że po porodzie nowotwór zaatakuje organizm ze zdwojoną siłą, ponieważ będę znacznie osłabiona. I tak też się stało. Po usunięciu guzka pojawiły się w ciągu miesiąca następne. Wiedząc, że czerniak rozwija się szybko, zaczęłam zastanawiać się nad najlepszym rozwiązaniem problemu. Na moje nieszczęście nawiązałam kontakt z kilkoma "pseudonaukowcami", którzy zaproponowali nowe leki, jeszcze nie uznane do użytku, ale w trakcie badań i ponoć doskonałe. Kosztowały krocie, a faktury zakupu nie wypisywano. Zachowując obiecaną ciszę i tajemnicę, nawet najbliższym mi osobom nic o tym nie mówiłam, wierząc w prawdziwość tego, co mi obiecano i sprzedawano. Natomiast ja sprzedawałam mój dom, mieszkanie, aż do wyczerpania zasobów finansowych, w celu ratowania życia. Mój organizm miał już komórki nowotworowe wszędzie i pojawiały się guzy, w wielu miejscach. Z rozpaczy popadłam w silną depresję, czekałam na swój zgon. W tym czasie opiekowałam się także moją umierającą powolnie matką, która cierpiała na chorobę Alzheimera. Miałam, więc pod opieką maleńkie dziecko, syna nastolatka i bezwładną już matkę. Byłam sama i niestety nie mogłam liczyć na pomoc ze strony innych osób. Matka zmarła, a ja bardzo szybko zaczęłam także popadać w stan zbliżającej się agonii. Traciłam przytomność, trafiałam do szpitala z potężnym bólem głowy, a neurolog sądził, że to zwykła silna migrena. Ja już nie byłam w stanie myśleć prawidłowo, ponieważ w moim mózgu, na terenie lewej półkuli był potężny guz. Zdawałam sobie sprawę, że umieram.W marcu 2006r. dzieliło mnie kilka godzin od zgonu, jak to później powiedział mi jeden z neurochirurgów. Wszystko, co tu teraz napiszę pochodzi z relacji świadków tego zdarzenia, ponieważ ja niestety prawie nic nie pamiętam, tylko kilka urywków. Ponoć zanim mnie zaczęto operować, mój przyjaciel wezwał księdza na wykonanie tzw. ostatniego namaszczenia. Gdy zakończył nagle odzyskałam świadomość i powiedziałam krótki tekst - po moim zgonie ty zaopiekujesz się moimi dziećmi, a zwłoki zostaną przekazane do wykorzystania w całości, dla studentów medycyny lub innych potrzeb - gdy skończyłam mówić, ponownie leżałam bez świadomości. Wszyscy byli zdziwieni. Jak widać nasz mózg jest niesamowitym urządzeniem.Operacja usuwania guza miała trwać ok. 5 godzin, ale zakończono dużo szybciej, z powodzeniem. Okazało się, że nadal żyję. Niestety cała byłam jednym wielkim nowotworem i dawano mi kilka tygodni życia. Wówczas wycięto mi jeszcze kilka guzów z innych terenów organizmu, a resztę pozostawiono. Były to operacje paliatywne.
Nowożytna kalendariografia Śląska do połowy XVIII wieku. Katalog
Agata Bryłka-Jesionek
Praca wpisuje się w nowoczesny nurt rozważań historiograficznych nad problematyką kalendariografii czasów wczesnonowożytnych. Podjęte rozważania oscylują wokół dwóch nauk pomocniczych historii: chronologii oraz kalendariografii. Ponadto druki kalendarzowe potraktowane zostały jako ważne źródła do badań nad mentalnością w epoce renesansu, baroku i oświecenia, a także dziejami myśli postępowej z zakresu medycyny, astronomii, horyzontu geograficznego oraz gospodarowania. Omówieniu podstawowych zagadnień związanych z kalendariografią śląską towarzyszy obszerny katalog zawierający dane bibliologiczne na temat wszystkich zgromadzonych śląskich druków kalendarzowych, które wydane były od II poł. XVI do poł. XVIII w. Uwzględnionych zostało 78 tytułów (co stanowi ponad 250 roczników), które przechowywane są w bibliotekach i archiwach polskich, czeskich, niemieckich, węgierskich, austriackich oraz angielskich. Ponadto pracę ubogaca indeks zawierający wykaz świąt kościelnych oraz schemat prezentujący generacje redaktorów druków kalendarzowych. Zamieszczony w pracy katalog stanowić może ważne źródło informacji naukowej dla innych badań historycznych m. in. dla badaczy zajmujących się epoką nowożytną, antropologów kultury oraz literaturoznawców.
Nowożytny indywidualizm a literatura. Wokół hipotez o kreacyjności Edwarda Younga
Jarosław Płuciennik
Książka omawia kilka ważnych kontekstów filozoficznych, religijnych i kulturowych traktatu teoretycznoliterackiego Edwarda Younga. Nowożytny indywidualizm a literatura charakteryzuje głównie XVIII-wieczny etap rozwoju kultury europejskiej poprzez analizę idei literaturoznawczych i kulturoznawczych (entuzjazm, oryginalność, geniusz itp.). Punktem wyjścia są jednak problemy współczesnej kreacjonistyki literackiej inspirowanej przez naturalistyczną kognitywistykę. Pojęcia często opisywane w książce to – obok samego indywidualizmu – autonomia, samopoznanie czy empiryzm i liberalizm. Główną tezą autora jest myśl, że indywidualizm kojarzący się z narodzinami nowożytnej literatury był nierozdzielnie związany nie tylko z tak ważnymi wartościami jak tolerancja czy wolność (wolność sumienia, wolność słowa czy wolność obśmiewania), ale także w antropologicznym modelem intersubiektywności, występującym w XVIII wieku pod różnymi postaciami. Ten znajdowany w wielu dyskursach kulturowych model intersubiektywności powoduje, że nowożytny indywidualizm jawi się – wbrew rozpowszechnionym także w Polsce opiniom – jako zupełnie różny od egoizmu. Formacją myślową związaną z medium kulturowym, jakim staje się nowożytna literatura, jest wedle autora radykalny empiryzm empatyczny.
Nowy ateizm. Rekonstrukcja światopoglądu
Tomasz Sieczkowski
Być może pojęcie światopoglądu pozwala nam wyrazić to, co w nas zachowawcze. [...] Światopoglądy to nasze punkty oparcia, autoidentyfikacje pozwalające zachować poczucie stałości, sposoby naszego uczestnictwa w kulturze, ale zarazem narzędzia rekonstruowania samej kultury pod kątem naszych oczekiwań i preferencji. Owo pragnienie poczucia stałości - które wcale nie musi być tym samym, co rzeczywista stałość - jest być może kluczem do zrozumienia światopoglądu neoateistycznego, ale też sprawia, że bardziej przychylnie można spojrzeć na światopoglądy konkurencyjne wobec nowego ateizmu. Są one w pewnym sensie źródłowo filozoficznymi pamiątkami po dawnym świecie metafizycznej stabilności, jednak pamiątkami żywymi, ewoluującymi już według nowych reguł ponowoczesnych narracji, w świecie globalnego rozproszenia, wymuszonej mobilności, epistemologicznej rywalizacji. Dlatego o światopoglądach trudno pisać jako o teoretycznej abstrakcji, stają się nią bowiem dopiero wtórnie, w naszym zawsze o krok spóźnionym wobec nich opisie. Z istoty tego, co napisałem powyżej, wynika, że dużo lepiej przyjrzeć się im w ich działaniu: formowaniu i osiąganiu dojrzałości. O tym traktuje ta książka. Fragment publikacji Nowy ateizm. Rekonstrukcja światopoglądu
Nowy autorytaryzm - polityka strachu
Gideon Rachman
Przywódcy tacy jak Putin, Trump, Orbán czy Kaczyński całkowicie zmieniają naszą rzeczywistość. W państwach, które nominalnie (jak Rosja) lub faktycznie (jak USA) reprezentują standardy demokratyczne, postaci te dochodzą do władzy, mimo że nie przestrzegają i nie reprezentują tych standardów, a preferują model rządów autorytarnych jako remedium na wyzwania drugiej i trzeciej dekady XXI wieku. W jaki sposób zdobywają sympatię wyborców? Jak zawłaszczają scenę polityczną? Na czym polega wprowadzany przez nie nowy autorytaryzm? Gideon Rachman, który podczas wieloletniej kariery dziennikarskiej miał okazję śledzić poczynania światowych liderów, a także spotykać ich osobiście, przenikliwie diagnozuje obecną sytuację związaną z radykalizacją politycznych nastrojów i zyskiwaniem przewagi przez autokratów. W swojej książce nie tylko ujawnia nieznane fakty dotyczące polityków, ale i przygląda się globalnemu zjawisku, jakim jest kult charyzmatycznego lidera, przedstawiając jego konsekwencje. Ta niezwykle aktualna dla polskiego czytelnika książka rzuca nowe światło na podstawowe tendencje społeczno-polityczne, a trafność wniosków jej autora jest naprawdę zaskakująca. Sprawdź, dokąd może nas zaprowadzić nowy autorytaryzm
Nowy autotematyzm? Metarefleksja w poezji polskiej po roku 1989
Agnieszka Waligóra
Nowy autotematyzm? Metarefleksja w poezji polskiej po roku 1989 ma na celu odświeżenie i przywrócenie badaniom literaturoznawczym pojęcia autotematyzmu, popularnego w XX stuleciu w związku z dominacją paradygmatu strukturalno-semiotycznego oraz żywotnością poetyk modernistycznych, współcześnie zaś odsuniętego czy zapomnianego w wyniku różnego typu przemian następujących po roku 1989. Problematyka ta jest natomiast wyraźnie obecna i niezwykle ważna w najnowszej twórczości literackiej – leży u podstaw najważniejszych dla końcówki XX i początku XXI wieku debat krytycznych, które dotyczyły poezji niezrozumiałej i polityczności sztuki, silnie wiążących się z problemem referencjalności tekstu. Okoliczności te motywują do ponownego zbadania metarefleksyjnych wymiarów współczesnej literatury oraz emancypacyjnego potencjału samozwrotnej liryki. Analizowane są one w odniesieniu do podstawowych dla autotematyzmu kwestii: formy tekstowej, medium języka oraz podmiotu tworzącego, które obudowane zostają teoretycznymi, filozoficznymi i politycznymi kontekstami zjawiska – między innymi jego możliwą nieantropocentrycznością. Problemy te zostają zobrazowane na przykładzie szeregu tekstów poetyckich, między innymi tych autorstwa Krystyny Miłobędzkiej, Andrzeja Sosnowskiego, Tomasza Pułki, Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, Szczepana Kopyta, Joanny Mueller, Edwarda Pasewicza, Macieja Taranka czy Natalii Malek.
Paweł Rakowski
10 października 2025 roku formalnie zakończyła się wojna w Gazie i ustały działania wojenne wobec Syrii, Iranu i Ruchowi Huti. Gwarantami pokoju wynegocjowanego przez Donalda Trumpa stały się Egipt, Turcja, ZEA i Arabia Saudyjska. Podpisy islamskich przywódców zamykały epokę Wielkiej Wojny Izraela. Ucichły wystrzały, strefa Gazy zeszła z czerwonych pasków międzynarodowych mediów. Teoretycznie Zachód powinien być usatysfakcjonowany: silne ośrodki władzy w Zatoce czy w Egipcie, kontrolują i zwalczają radykalny islam a Donald Trump znalazł na Bliskim Wschodzie kilku liderów, którzy są sprawni w swoim rzemiośle: Recepa Erdoganaa, emira Tamima Al-Thaniego, następcę tronu Arabii Saudyjskiej Mohammeda Bin Salmana i Benjamina Netanjahu. To politycy z krwi i kości, broniący mocno swoich interesów, potrafiący grać twardo. Czy Nowy Bliski Wschód zaorze Starą Europę? To nieuniknione. Już teraz najczęściej wybieranym imieniem na zachodzie Starego Kontynentu okazał się Muhammad. Do tego Europa nie potrafiła nawet wypracować wspólnego stanowiska wobec operacji w Gazie, ani nie potrafiła politycznie niczego zaoferować obu stronom sporu. Teoretycznie Izrael wygrał. Oczekiwał zniszczenia Gazy i ukarania jej mieszkańców zgodnie z zasadą oko za oko. Hamasowi udało się jednak przetrwać a Palestyńczycy z Gazy nigdzie nie wyjadą. Wbrew oczekiwaniom izraelskiego rządu ani Gaza, ani strefa buforowa w południowej Syrii nie stanie się też częścią Izraela. Czy sprawa palestyńska przegrała? W najbliższych latach palestyńska dyplomacja zadowoli się wersją minimum, aby choć trochę wykorzystać korzystną dla siebie koniunkturę światową. Możemy być pewni, że nastąpi kolejna runda.