Видавець: 16
Dawid Kain
Sekret udanej iluzji tkwi w umiejętnym odwracaniu uwagi publiczności. Najważniejsze jest zawsze to, czego nie widzimy. Nim zwykła sztuczka stanie się prawdziwą magią, należy zakulisowo doprowadzić ją do perfekcji. Od czego jednak próbuje odwracać naszą uwagę tak zwane życie? Jakie metafizyczne manipulacje rozgrywają się tuż obok, za kurtyną rzeczywistości? Oto twój bilet wstępu na cykl przedziwnych widowisk, o których wiedzą nieliczni. Głos płynący z ciemności zaprasza na "Niejasne Spektakle".
Barbara Woźniak
Książka laureatki II edycji Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO Szymon Kowalski, wykładowca akademicki prowadzący zajęcia z etyki dla przyszłych lekarzy, na polecenie przełożonej przygotowuje fakultet poświęcony medycynie III Rzeszy. Z początkiem roku akademickiego przeprowadza się do rodzinnego miasta, Tarnowa, by zająć się ojcem chorującym na alzheimera. Henryk jeszcze żyje, ale już go nie ma, a w każdym razie jest go z dnia na dzień coraz mniej – blaknie niczym liczby z obrazów Romana Opałki. Pochwyceni przez Barbarę Woźniak w intertekstualną sieć, czytamy wraz z głównym bohaterem jej powieści Foucaulta i Sontag, Dagermana i Lavant, a jednocześnie towarzyszymy mu w nieoczywistej pracy żałoby, słuchając Cohena i Świetlickiego. Jakkolwiek byśmy się starali, pytań dręczących Szymona nie da się zlekceważyć: Co mają ze sobą wspólnego nowoczesna ideologia biopolityczna i pozycja pacjenta we współczesności? I czy wszyscy – mimowolnie, rządzeni przez dyskurs – jesteśmy Baumanowskimi ogrodnikami plewiącymi chwasty w trosce o zdrowie publiczne? * Najpierw zachwyciłam się językiem. Sprężystym i rozhamowanym. Niejedno musiało zostać tak napisane, choć odnoszę wrażenie, że nikt tak jeszcze nie pisał. Potem przyszła słabość do głównego bohatera. Do specjalisty od społecznych kontekstów chorowania, starzenia się i umierania, który zadaje niewygodne pytania, a mimo to czujemy się przy nim bezpiecznie. Bo pan od eugeniki jest wymagający. Zwłaszcza wobec samego siebie. I w końcu nie mogłam rozstać się z tą historią. Zazdroszczę tym, którzy jej lekturę mają jeszcze przed sobą. – Mira Marcinów * Barbara Woźniak – absolwentka Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, adiunktka na Wydziale Lekarskim. Zajmuje się gerontologią społeczną. Dotychczas publikowała jako naukowczyni. Od kilku lat pisze teksty literackie, przede wszystkim prozatorskie. Laureatka II edycji Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO. Powieść Niejedno jest jej debiutem książkowym. Mieszka w Krakowie.
Nie-kapitalizm. Zrównoważony rozwój zamiast wzrostu?
Tomasz Zając
Wizja nieistniejącego państwa - Republiki Gwinei Środkowej - którego sukces stworzył prezydent tego kraju. W wywiadzie rzece opowiada jak w ciągu sześćdziesięciu lat, nic nieznaczące państwo, dotarło do czołówki technologicznej świata, opierając się na unikatowym modelu politycznym i gospodarczym. Dostrzegając, że problemem globalnego ocieplenia nie są technologie, a sam kapitalistyczny system, stworzyli niekapitalistyczny model rozwoju. Opisane podejście do systemu politycznego, gospodarczego czy rozwiązań ekologicznych ma dawać do myślenia i inspirować. Afrykańska utopia jest już kolejną książką autora „Azjatyckiej lekcji” - opisu drogi dojścia azjatyckich tygrysów do ich sukcesu gospodarczego. Tym razem jest to fikcja literacka - utopia - mająca być inspiracją realnych rozwiązań systemowych, pokazująca mechanizmy sprawowania władzy i kierowania gospodarką.
Jolanta Szymanek
Powieść pt. "Niekochana" Jolanty Szymanek porusza problem zagubienia młodych ludzi szukających akceptacji w grupie, w społeczności, która oferuje to, czego nie otrzymują ze strony rodziny i bliskich. Bohaterka książki, dziewczyna pozbawiona ciepła rodzinnego i akceptacji najbliższych, staje się ofiarą przestępstwa, w wyniku czego osamotniona i przerażona trafia do środowiska, które przygarnia ją z bezgraniczną miłością bez zbędnych pytań. Tu znajduje miłość, pełna aprobatę, współczucie i nieustannie okazywaną troskę. Bohaterka jest przedstawicielką pokolenia, które boryka się z problemami osamotnienia w obliczu pędzącej coraz szybciej cywilizacji cyfrowej. Młodzi ludzie, szukający rozpaczliwie akceptacji w grupie, pochwały, zrozumienia i poczucia niezależności, coraz częściej trafiają do toksycznego środowiska, z którego nie ma wyjścia. Ulegając manipulacji i fałszywym pozorom przyjaźni i miłości stają się ofiarami współczesnej cywilizacji. Tragicznie zwiększająca się w ostatnich latach liczba samobójstw wśród młodzieży a nawet dzieci, z drugiej strony agresja i okrucieństwo wobec słabszych są oznaką poważnych problemów wychowawczych. Dorośli zajęci sobą i swoim życiem, często nie dostrzegają wołania o pomoc swoich dzieci. Jedną z takich ofiar jest bohaterka powieści. Jolanta Szymanek ur. w 1946 mieszka w Gdyni i jak sama o sobie mówi "pisze od zawsze". Po ukończeniu studiów w Gdańsku (kierunek filologia polska), podjęła pracę pedagogiczną, jednocześnie angażując się w działalność kulturalną, społeczną i artystyczną. Poetka i powieściopisarka w swoich utworach ukazuje zawiłe motywy stosunków ogólnoludzkich, problem odpowiedzialności za przedawnione zbrodnie i próby odnalezienia sensu życia.. W druku ukazały się powieści autorki : "Czy warto było?", "Szczęście Joanny", "W pułapce zbrodni", Spotkanie z wrogiem, Niekochana , "Kielecka Rapsodia" oraz podręcznik "Jak to napisać czyli poradnik dla maturzystów i nie tylko".
Hanna Dikta
Najważniejsza podróż w życiu Ona chyba odziedziczyła geny po mojej matce narzekałam przed Sylwią, kiedy jak co tydzień spotykałyśmy się na winie albo kawie. Nie bój się, wyrośnie z tego uspokajała mnie. A co, jeśli nie wyrośnie? Z Polą, swoją nastoletnią córką, Monika nie potrafi się porozumieć. Na wsparcie byłego męża raczej nie może liczyć, na pomoc swojej matki nie mogła liczyć nigdy. Marzy o spokoju, wolności i o Panu Idealnym. Informacja o testamencie spada na nią jak grom z jasnego nieba. Okazuje się, że niedawno zmarła matka zostawiła jej swój rodzinny dom. Przyjaciel matki z młodości obiecuje pomoc w sprzedaży nieruchomości, pod jednym wszakże warunkiem że Monika chociaż raz zobaczy spadek. Kobieta nie rozumie, dlaczego miałoby być to tak ważne, ale ostatecznie się zgadza. Podczas wizyty w odziedziczonej posiadłości odkrywa pamiętniki nigdy niepoznanej babci Antoniny. Uświadamia sobie, że z kobietami w swojej rodzinie łączy ją więcej, niż mogłaby przypuszczać. Podróż w przeszłość okaże się najważniejszą, jaką Monika odbyła w życiu.
Grzegorz Gortat
Jak dalej żyć, gdy umarła dusza? Starzejący się malarz trwa w paraliżującym poczuciu bezsensu świata. Naznaczony trudnym dzieciństwem, dochodzi do wniosku, że właściwie nie dowiedział się, czym jest miłość. Wpada w obsesyjne zauroczenie schorowaną prostytutką, która trzyma go na dystans, a jednocześnie prosi o namalowanie swojego portretu. Własna codzienność miesza mu się z życiorysami słynnych melancholików, jak Sándor Márai, Goethe czy Kafka. Prace autora były nagradzane tytułem Książka Roku w latach 2006, 2009, 2013. Dla miłośników utworów literackich o zgorzkniałych, skonfliktowanych ze sobą i światem bohaterach - jak w twórczości Sándora Máraia czy Franza Kafki.
Mariusz Grzebalski
Mariusz Grzebalski Drugie dotknięcie Niekonieczny list z wakacji Dzień rozpoczął się od płaczu dziecka, błękit przesuwał się nad blokami jak dynamit, jak ebonitowa kość, kiść lodu. Odniosłem wrażenie, że czyjaś twarz przegląda się w kreskach asfaltu. Górą i po bokach zielenie w płynnym pędzie, ogryzek słońca odgryzł ... Mariusz Grzebalski ur. 1969 Najważniejsze dzieła: Negatyw (1994), Ulica Gnostycka (1997), Drugie dotknięcie (2001), Człowiek, który biegnie przez las (2006), W innych okolicznościach (2013) Poeta i prozaik, autor ośmiu tomów poetyckich. Pracuje jako redaktor w Wydawnictwie WBPiCAK, zajmując się wydawaną tam serią poetycką. Wcześniej był redaktorem naczelnym Ogólnopolskiego Dwutygodnika Literackiego Nowy Nurt oraz redaktorem artzina Już Jest Jutro". W 2001 roku ukazał się wybór jego wierszy w przekładzie na język niemiecki w tomie pt. Graffiti. Za sprawą debiutu w 1994 roku zaliczany jest do pokolenia bruLionu, z którym dzieli niechęć do patosu, opieranie swojej twórczości na obserwacji zjawisk życia codziennego oraz zwrot ku detalowi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Niekonstytucyjność prawa i jej skutki cywilnoprawne
Jan Podkowik
Niekonstytucyjność jest najpoważniejszą z wad systemu prawa. Wynika stąd, że prawodawca lub sądy zignorowały normy konstytucyjne w toku realizacji własnych kompetencji. Konsekwencje niekonstytucyjności prawa odnoszą się jednak nie tylko do organów państwa. Wpływają również bezpośrednio na sytuację jednostek - adresatów niekonstytucyjnych regulacji. W książce poruszono szereg fundamentalnych zagadnień dla doktryny i praktyki prawniczej: Czym jest niekonstytucyjność prawa i jakie są jej przejawy? W jaki sposób stwierdza się niekonstytucyjność prawa, na czym polega specyfika kontroli konstytucyjności norm prawa prywatnego, a także czy dopuszczalna jest w Polsce rozproszona kontrola zgodności prawa z Konstytucją? Jakie są skutki wyroków TK dla systemu prawa i podmiotów prawa? Czy stwierdzenie niekonstytucyjności norm prawnych wpływa na ważność czynności prawnych oraz skuteczność nabycia praw majątkowych? Na czym polega restytucja konstytucyjności w stosunkach cywilnoprawnych po wyroku TK, a zwłaszcza jakie środki prawne mogą wykorzystać jednostki w celu ochrony swych wolności i praw? Rozprawa zawiera całościowe i wyczerpujące omówienie problematyki niekonstytucyjności prawa i jej skutków w sferze prawa cywilnego oraz w istotny sposób wzbogaca dorobek doktryny prawa konstytucyjnego i cywilnego. Wywody autora cechuje jasność i precyzja. Krytyka poglądów, których autor nie akceptuje, prowadzona jest w sposób merytoryczny, a zarazem elegancki. Proponowane przez niego rozwiązania i postulaty są zawsze wsparte rzetelną argumentacją, do której będzie musiał odnieść się każdy, kto będzie chciał zająć się tą tematyką. Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Mączyńskiego Tematyka opracowania wydaje mi się bardzo interesująca i ciekawa - dotyczy zagadnienia bardzo aktualnego. [...]. Ciekawe jest zwłaszcza połączenie rozważań konstytucyjnych z cywilistycznymi. Ta interdyscyplinarność jest niewątpliwą zaletą. Wydaje mi się, że autorowi udało się wypełnić niełatwe zadanie przeniesienia ustaleń prawa publicznego na grunt prawa prywatnego. Z recenzji prof. dr. hab. Marka Zubika Jan Podkowik -adiunkt w Katedrze Prawa Konstytucyjnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego; absolwent Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz Center for American Law (2009). W 2013 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji UW (z wyróżnieniem). W latach 2014-2016 odbył staż podoktorski na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; od 2010 do czerwca 2017 asystent sędziego w Biurze Trybunału Konstytucyjnego. W pracy naukowej zajmuje się oddziaływaniem Konstytucji na prawo prywatne, prawnymi aspektami nowych technologii oraz ochrony bezpieczeństwa publicznego.