Publisher: 16
Piąta Ewangelia. Daj się poprowadzić Słowu
abp Grzegorz Ryś
Ziemia Święta nazywana jest Piątą Ewangelią. Pielgrzymowanie i odkrywanie ojczyzny Jezusa przemawia do nas, uzupełniając obrazy biblijne, dając wyobrażenie o realiach, w których żył Chrystus. Proponujemy, by w podróż po Ziemi Świętej wybrać się z charyzmatycznym i obdarzonym niezwykłym talentem oratorskim abp. Grzegorzem Rysiem. Książka jest zapisem pielgrzymki, jaką Ksiądz Arcybiskup odbył, podążając śladami Zbawiciela. We wszystkich tych miejscach, które znamy ze scen ewangelicznych, jako przewodnik snuje refleksje, wygłasza homilie, powołuje się na Pismo Święte i opatruje je swym komentarzem. Przy okazji podaje mnóstwo ciekawostek, odkrywa fascynujące nieznane fakty oraz tajemnice ojczyzny Jezusa. Ale przede wszystkim przybliża prawdy wiary i daje świadectwo obecności Boga. Dajmy się poprowadzić Słowu i wsłuchajmy się w przepiękną narrację abp. Rysia, która będzie niezapomnianym komentarzem do Pisma Świętego.
Christina Larsson
Tej samej nocy w Göteborgu ofiarą napaści padają dwaj mężczyźni. Do obu zdarzeń dochodzi na ulicy Andra Långgatan, przy której swoje siedziby mają liczne restauracje, kluby ze striptizem i sklepy z antykami. Okoliczności obu napadów mogą wskazywać, że dokonał ich jeden i ten sam sprawca. Jedną z ofiar jest odnoszący sukcesy i znany w świecie finansów biznesmen, który umiera na skutek odniesionych obrażeń. Druga ofiara to kantor z kościoła w Bankeryd. Przeżył napad, ale nie chce wyjaśnić policji, co robił w mieście o tak później porze. Dochodzenie prowadzi komisarz policji kryminalnej Ingrid Bergman wraz ze swoją ekipą śledczą. Okazuje się, że żaden z napadniętych mężczyzn nie został okradziony. Motyw pobicia pozostaje nieznany. W toku śledztwa Bergman trafia do pewnego środowiska, w którym obowiązuje zasada milczenia. „Piąta Księga Mojżeszowa” to powieść o fanatyzmie, podwójnej grze i prześladowaniu. Jest pierwszą z serii książek o Ingrid Bergman – komisarz policji kryminalnej w Göteborgu.
Christina Larsson
Tej samej nocy w Göteborgu ofiarą napaści padają dwaj mężczyźni. Do obu zdarzeń dochodzi na ulicy Andra Långgatan, przy której swoje siedziby mają liczne restauracje, kluby ze striptizem i sklepy z antykami. Okoliczności obu napadów mogą wskazywać, że dokonał ich jeden i ten sam sprawca. Jedną z ofiar jest odnoszący sukcesy i znany w świecie finansów biznesmen, który umiera na skutek odniesionych obrażeń. Druga ofiara to kantor z kościoła w Bankeryd. Przeżył napad, ale nie chce wyjaśnić policji, co robił w mieście o tak później porze. Dochodzenie prowadzi komisarz policji kryminalnej Ingrid Bergman wraz ze swoją ekipą śledczą. Okazuje się, że żaden z napadniętych mężczyzn nie został okradziony. Motyw pobicia pozostaje nieznany. W toku śledztwa Bergman trafia do pewnego środowiska, w którym obowiązuje zasada milczenia. „Piąta Księga Mojżeszowa” to powieść o fanatyzmie, podwójnej grze i prześladowaniu. Jest pierwszą z serii książek o Ingrid Bergman – komisarz policji kryminalnej w Göteborgu.
Zygmunt Zeydler-Zborowski
Choć na ringu leje się krew, prawdziwa walka toczy się zupełnie gdzie indziej... Trenerska intuicja Steinwensa podpowiada, by postawić wszystko na Jima. Młody pięściarz zostaje wystawiony przeciwko zawodnikowi Harrisa wpływowego agenta sportowego, którego interesy sięgają daleko poza sale treningowe. Nikt nie spodziewał się aż tak druzgocącej porażki! Zwłaszcza Steinwens, który traci fortunę. Zapijając smutki w knajpie, trener staje się świadkiem niecodziennej sceny: drobny chłopak bez wysiłku nokautuje osiłków Harrisa. Czy ten cios całkowicie zmieni układ sił w miejscowym półświatku? Powieść jednego z najpopularniejszych pisarzy PRL w sam raz dla miłośników kryminałów retro. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi. PRL kryminalnie PRL kryminalnie seria składająca się z powieści milicyjnych najbardziej poczytnych autorek i autorów czasów PRL. Zygmunt Zeydler-Zborowski (1911-2000) znany z kryminałów PRL z majorem Downarem w roli głównej. Pochowany na warszawskich Powązkach.
Zygmunt Zeydler-Zborowski
Choć na ringu leje się krew, prawdziwa walka toczy się zupełnie gdzie indziej... Trenerska intuicja Steinwensa podpowiada, by postawić wszystko na Jima. Młody pięściarz zostaje wystawiony przeciwko zawodnikowi Harrisa wpływowego agenta sportowego, którego interesy sięgają daleko poza sale treningowe. Nikt nie spodziewał się aż tak druzgocącej porażki! Zwłaszcza Steinwens, który traci fortunę. Zapijając smutki w knajpie, trener staje się świadkiem niecodziennej sceny: drobny chłopak bez wysiłku nokautuje osiłków Harrisa. Czy ten cios całkowicie zmieni układ sił w miejscowym półświatku? Powieść jednego z najpopularniejszych pisarzy PRL w sam raz dla miłośników kryminałów retro. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi. PRL kryminalnie PRL kryminalnie seria składająca się z powieści milicyjnych najbardziej poczytnych autorek i autorów czasów PRL. Zygmunt Zeydler-Zborowski (1911-2000) znany z kryminałów PRL z majorem Downarem w roli głównej. Pochowany na warszawskich Powązkach.
Dorota Combrzyńska-Nogala
Miejski survival w powieści nagrodzonej w Łódzkim Konkursie Literackim im. Władysława Reymonta. Rozchwiana emocjonalnie, niedojrzała do roli matki Mariolka goni za miłością u boku kolejnego nieodpowiedzialnego osobnika. Jej córka Kasia przejmuje rolę opiekunki swojego dziwnego przyrodniego brata. Kolejne etapy życia bohaterów są ściśle związane z miastem, którego wielokulturowość jest jeszcze obecna w przestrzeni i życiorysach mieszkańców. Łódź w 2018 roku zdobyła prestiżowe wyróżnienie brytyjskiego przewodnika turystycznego Lonely Planet i naprawdę warto ją zwiedzać śladami bohaterów, a nawet spróbować odnaleźć ich w tajemniczych zakamarkach, labiryntach ulic, kamienic, pałaców szukać znaków przeszłości i podziwiać rewitalizowane miejsca.
Alicja Róg
Kiedy i czy w ogóle szaleństwo staje się normą? Kim jest tajemniczy Pająk czy to postać prawdziwa, czy tylko wytwór wyobraźni chorej psychicznie, nieszczęśliwej dziewczyny? Za jaką cenę można stać się wolnym od szarej codzienności - i co na to wszystko Bóg? Klara Mars to młoda dziewczyna, która widzi świat tylko tak, jak chce go widzieć. Chora psychicznie, bezustannie walczy sama ze sobą z poczuciem odrazy, brzydoty i nieatrakcyjności. Jako córka pracującej w hipermarkecie alkoholiczki, przymusowo zamykana w domu, całe dnie spędza na obserwowaniu przez okno smutnej, ludzkiej rzeczywistości. Co jakiś czas jest również dręczona wizytami niewyżytej seksualnie pani psycholog. Jej jedynym powiernikiem jest Pająk robak o ogromnej żądzy mordu, którego mowę słyszy tylko dziewczyna. Wszystko zmienia się, gdy Klara poznaje Alicję swoje przeciwieństwo, osobę otwartą i towarzyską. Kobieta chce wprowadzić pannę Mars w nowe, ekscytujące życie i proponuje jej interesujący sposób na zarabianie pieniędzy. Nic jednak nie jest takie piękne, jakie wydawało się być na początku... Utwór zwraca uwagę ciekawie skomponowaną fabułą i plastycznie nakreślonymi sylwetkami bohaterów. Autorka nie stroni od scen drastycznych, w jej książce odnajdziesz też pewną dozę specyficznego humoru. Jeśli lubisz nieszablonowe, surrealistyczne, miejscami wręcz zaskakujące powieści podejmujące tematykę filozoficzno-egzystencjalną, debiutancka książka A. Róg na pewno przypadnie ci do gustu.
Karolina Ciernicka
Mulukarim to pięciooki, największy czarodziej Wszechświata, podróżujący po rozmaitych czasoprzestrzeniach. Aby wypełnić swe przeznaczenie, Mulukarim wyrusza do Dezgonu, siedziby dynastii Wessonów, aby im służyć w odpieraniu ataków licznych wrogów, z Królową Złej Magii, Irenne, na czele. Tu czekają na niego istotne zadania wagi państwowej. Staje się też uczestnikiem dramatycznych wydarzeń, które dotykają zarówno jego samego, jak i osoby mu najbliższe. W Dezgonie Mulukarim znajdzie również miłość, dzięki której w innym wymiarze czasowym podejmie walkę o życie ukochanej.
Stefan Wiechecki Wiech
Trzynasty już tom Opowiadań powojennych najbardziej warszawskiego z pisarzy warszawskich Stefana Wiecheckiego WIECHA. Wiech nie tylko odtwarza koloryt Warszawy, on wręcz tworzy język, gwarę warszawskich drobnych cwaniaczków. Opisując świat z punktu widzenie przeciętnego Warszawiaka cwaniaka, zawsze pewnego swych racji, zauważa w tym świecie masę absurdów, rzeczy pozytywnych i negatywnych. Tym razem mamy jednak tom wyjątkowy, tom osobisty autora, który postanowił napisać w końcu wspomnienia. Jak pisze sam Wiech:Na każdego przychodzi czas pisania pamiętnika, nikt się od tego nie wykręci. W każdym razie rzadko kto. Ja opierałem się dość długo. Do pisania wspomnień potrzebna jest przede wszystkim dobra pamięć, a tu wiele ciekawych obrazów przeszłości wywietrzało człowiekowi z tak zwanych szarych komórek. Czasem zazdrość tego człowieka ogarnia, gdy słyszy starszych od siebie biesiadników przy kawiarnianym stoliku w "Europejskiej" sypiących jak z rękawa nazwiskami i datami. Pewien świetny kompozytor na przykład, choć metryką wyprzedza mnie o lat kilka, recytuje jak z nut odległe w czasie fakty i ich szczególiki. Zresztą jest z tego dumny: - Ja tam na pamięć nie mogę narzekać - mawia o sobie - pamiętam wszystkie nazwiska i numery telefonów. Nawet po wódce. Mogę wypić pięć... tych... no, tych na nóżce... i wszystko w porządku. Nawet i jemu zatem się zdarza, że umknie z pamięci takie proste słowo jak kieliszek. Cóż dopiero mówić o zwykłym śmiertelniku, niemogącym sobie czasem przypomnieć, o której miał wrócić do domu. Toteż na ewentualne zarzuty, że w tej garści wspomnień niejedno może potraktowane zostało piąte przez dziesiąte, niezbyt wyczerpująco... dla czytelnika - zgodzę się. Ale zmuszony będą zastosować znaną handlową zasadę, że po odejściu od kasy żadne reklamacje uwzględniane nie będą. M. Choromański pisał o autorze wspomnień: Uważam Wiecha za jednego z najlepszych polskich pisarzy współczesnych. A poza wszystkim, wciąż pozostaje aktualne hasło: Kto czyta Wiecha, ten się uśmiecha!
Piąte Słońce. Nowa historia Azteków
Camilla Townsend
Dzieje Azteków po raz pierwszy przedstawione z ich punktu widzenia. W październiku 1519 roku na grobli wiodącej do stolicy Azteków Cortés stanął oko w oko z Moctezumą. O tym oraz tym, co działo się później, opowiadano wiele razy, lecz zawsze słowami Hiszpanów. Ale w ich cieniu zaintrygowani alfabetem łacińskim Aztecy również zaczęli go używać do utrwalania swojej historii. Do niedawna źródła te, spisane w języku nahuatl i tylko częściowo przełożone na języki europejskie, były niemalże nieznane i rzadko wykorzystywane. Camilla Townsend, obficie czerpiąc z tych tekstów, przekonująco kreśli obraz ludzi, a nie egzotycznych, żądnych krwi postaci z europejskich stereotypów. Hiszpańskiego podboju zaś bynajmniej nie przedstawia jako apokalipsy, lecz traumę, z którą meksykańscy autochtoni potrafili się uporać, by znaleźć sobie miejsce w nowej rzeczywistości. To najlepsza z dotychczas napisanych historii Azteków i kropka. Wartość Piątego Słońca polega na tym, że burzy ono utrwalony przez kolonizatorów karykaturalny wizerunek Azteków oraz Nahua i ukazuje ich jako ludzi w pełnym znaczeniu tego słowa, z wadami, zdolnych do okrucieństwa i przemocy, ale także do głębokiej miłości. - History Today
Agata Bizuk
Piątek trzynastego - debiutancka powieść Agaty Bizuk w nowej odsłonie. Marta w poszukiwaniu pracy podejmuje decyzję wyjazdu za granicę. Nowa rzeczywistość, nowi znajomi, nowa praca to wszystko komplikuje jej życie. Czy uda jej się ułożyć życie osobiste i zawodowe w nowej rzeczywistości? Czy może zmuszona będzie wrócić do Polski i zacząć wszystko od początku? „Piątek trzynastego” to błyskotliwa powieść obyczajowa z domieszką humoru oraz dystansem do życia.
Piotr Semka, Jan Hlebowicz
Wywiad-rzeka z Piotrem Semką, znanym publicystą i autorem Piotr Semka, znany dziennikarz i autor, w rozmowie z Janem Hlebowiczem opowiada o swoim dzieciństwie w Gdańsku, o pierwszych krokach reportera i kolejnych wyborach życiowych. Jego oczyma oglądamy niedawne wydarzenia historii Polski. Ciekawie i niebanalnie.
Wojciech Wójcik
Dawne tajemnice rzucają długie cienie Grupa studentów Akademii Teatralnej przygotowuje przedstawienie dyplomowe. Motywem przewodnim jest życiorys wybitnej aktorki Niny Seneki, która jako młodziutka dziewczyna wykonywała wyroki śmierci na hitlerowskich kolaborantach. I kiedy wydaje się, że prapremiera w Teatrze Stołecznym zakończy się sukcesem, pod sam koniec przedstawienia, podczas sceny likwidacji szmalcownika w kawiarni Kolorowa, wzburzona Seneka opuszcza widownię. Nieco później wstrząśnięci studenci znajdują w garderobie zwłoki Joanny Burzyńskiej, autorki scenariusza. Sztuka spada z afisza, a miesiące pracy młodego zespołu idą na marne. Wanda, odtwórczyni głównej roli, postanawia poznać prawdę o Senece. Co wydarzyło się w 1943 roku w Kolorowej? Kim był szmalcownik? I jaką rolę w tym wszystkim odgrywają taśmy starych filmów? Odpowiedzi kryją się w treści dodatkowego, piątego aktu. Problem w tym, że w scenopisie są tylko cztery. Jedyną wskazówką są zamówione przez Burzyńską dekoracje...
Wojciech Wójcik
Dawne tajemnice rzucają długie cienie Grupa studentów Akademii Teatralnej przygotowuje przedstawienie dyplomowe. Motywem przewodnim jest życiorys wybitnej aktorki Niny Seneki, która jako młodziutka dziewczyna wykonywała wyroki śmierci na hitlerowskich kolaborantach. I kiedy wydaje się, że prapremiera w Teatrze Stołecznym zakończy się sukcesem, pod sam koniec przedstawienia, podczas sceny likwidacji szmalcownika w kawiarni Kolorowa, wzburzona Seneka opuszcza widownię. Nieco później wstrząśnięci studenci znajdują w garderobie zwłoki Joanny Burzyńskiej, autorki scenariusza. Sztuka spada z afisza, a miesiące pracy młodego zespołu idą na marne. Wanda, odtwórczyni głównej roli, postanawia poznać prawdę o Senece. Co wydarzyło się w 1943 roku w Kolorowej? Kim był szmalcownik? I jaką rolę w tym wszystkim odgrywają taśmy starych filmów? Odpowiedzi kryją się w treści dodatkowego, piątego aktu. Problem w tym, że w scenopisie są tylko cztery. Jedyną wskazówką są zamówione przez Burzyńską dekoracje...
Jenny Knight
Po wielu latach siadają razem do stołu, by powspominać dawne czasy. Wytrawne martini leje się obfcie, wspomnienia płyną wartką strugą Czy coś zdoła zepsuć tę szampańską atmosferę? Piątka dawnych znajomych ze studiów spotyka się po dwudziestu latach w przepięknej willi nad brzegiem rzeki w przeddzień rocznicy upamiętniającej ich zmarłego w tajemniczych okolicznościach współlokatora. Caro, perfekcyjna jak zawsze, czyni honory pani domu. Nieśmiała i nieporadna Lily okazuje się odnoszącą sukcesy autorką bestsellerowej książki. Utytułowany atleta George porzucił sport na rzecz spokojnego życia na przedmieściach, a Travis, oksfordzki bad boy, doświadcza obecnie nirwany wyłącznie dzięki medytacji. Elle, ich dawna przyjaciółka, zjawia się na przyjęciu bez zaproszenia i jest gotowa nieźle namieszać Każdy ukrywa jakiś mroczny sekret ze starych, dobrych czasów. Wszyscy mają coś na sumieniu, ale kto jest winny morderstwa?
Piąty smak. Rozmowy przy jedzeniu
Łukasz Modelski
Więcej niż książka kucharska, więcej niż rozmowa! Piąty smak jest niczym szósty zmysł. Wykracza ponad doznania zarezerwowane dla podniebienia. Jest trudny do nazwania i dla wielu osób nieosiągalny. Niektórzy po prostu go mają.To z nimi rozmawia Łukasz Modelski - o kuchni, smakowaniu, piciu, literaturze, historii, miłości, przypadku i zmysłach. Celowo nie ma wśród nich absolwentów szkół kucharskich. To na swój sposób amatorzy, którzy przerośli niejednego mistrza: restauratorka i dziennikarka Agnieszka Kręglicka; laureatka Pulitzera, prywatnie żona Radosława Sikorskiego Anne Applebaum; twórca międzynarodowego ruchu Slow Food Carlo Petrini; Patricia Atkinson Angielka, która osiadła we Francji, by produkować wino; autorka Jedz, módl się, kochaj Elizabeth Gilbert; kucharz i bibliofil Grzegorz Łapanowski; koneser wina Tomasz Kolecki-Majewicz i smakosz whisky Charles MacLean; osobista kucharka Mitterranda Daniele Mazet-Delpeuch oraz Michel prawnuk Auguste Escoffiera, najsłynniejszego francuskiego kucharza XX wieku, który przed laty wspominał o istnieniu piątego smaku. Poza słodkim, słonym, kwaśnym i gorzkim podejrzewał, że czujemy coś jeszcze. Zgodnie zjęzykiem epoki nazywał to wyśmienitością. Sto lat później japońskim naukowcom udało się odszukać i zbadać receptory piątego smaku. Według nich umami jest smakiem pełnym, domykającym inne smaki. Piękne, barwne wydanie okraszone starymi rycinami i przepisami kulinarnymi na ulubione dania niektórych rozmówców. Łukasz Modelski (ur. 1970) dziennikarz, z wykształcenia historyk sztuki i cywilizacji średniowiecza. Jest zastępcą redaktora naczelnego magazynu Twój Styl. prowadzi audycję Droga przez mąkę w radiowej Dwójce. Autor książek: Dziewczyny wojenne i Fotobiografia PRL.
Jan Warta
Rozpoczęło się trzecie millennium, a wraz z nim czas ujawnienia największej tajemnicy Kościoła stygmatów. Początkowo wyjawienie sekretu miało nastąpić na przełomie pierwszego tysiąclecia, ale uniemożliwił to kryzys papiestwa. Teraz tajne bractwo Magni Signum, powołane do strzeżenia tajemnicy, informuje papieża, że stygmaty krwawią. To znak, że Ojciec święty musi wyznaczyć datę przekazania światu największego skarbu Kościoła. Sprawa zaczyna się komplikować, gdy piąty członek bractwa nie dociera do Watykanu, bowiem aby odkryć sekret, Namiestnik musi być w posiadaniu wszystkich stygmatów. W przeciwnym razie zło będzie królowało przez kolejne tysiąc lat. Papież zleca odnalezienie piątego stygmatu biskupowi Maliniczowi. Popełnia jednak nieostrożność i ważne informacje przechwytuje organizacja antykościelna IoC, która przeprowadza zamach. Zaczyna się wyścig z czasem...
Martin Vopěnka
Bohater powieści – Jakub – to zbankrutowany biznesmen, który zgłasza się do tajemniczego eksperymentu. Za udział w nim amerykańska firma FreeYear oferuje duże pieniądze. Ale uczestnik ryzykuje – nie może poznać celu przedsięwzięcia. Musi wyjechać w argentyńskie góry, gdzie przez rok będzie odcięty od rodziny i jakiegokolwiek kontaktu ze światem. W eksperymencie dopuszcza się zabranie ze sobą jednej książki. Czy ma wziąć Biblię, czy książkę o fizyce kwantowej? Wysoko w Andach, w specjalnie wybudowanym bunkrze, Jakub będzie musiał skonfrontować się z nowym doświadczeniem. Zło i seks, które spokojny biznesmen znał przecież ze swojego życia, tu będą dla niego wstrząsającym wyzwaniem. „Nawet teraz, kiedy mam własną rodzinę i jestem szczęśliwy, czuję czasem, że chciałbym żyć w dwóch osobach, które wiodą całkiem różne życia – powiedział pisarz w wywiadzie dla „styl.pl”. – Myślę, że to poczucie zna wielu z nas. Czasem chcielibyśmy zostawić to, co mamy, i spróbować żyć inaczej. Ale nie możemy, bo to, co mamy, także daje nam satysfakcję. W tym momencie w moim życiu zwycięża rodzina i dom. Pisząc powieści, szukam innego życia”. Z pozoru Piąty wymiar jest powieścią przygodową, ale w głębszej warstwie to filozoficzny esej o naturze wszechświata i ludzkiej egzystencji. Na szczycie Andów Jakub dotyka tytułowego piątego wymiaru. Czym jest? Czy wszechświat to tylko prawa fizyki? Kto go stworzył? Czym jest czas? Jakie są jego granice? I czy istnieje wieczność? A jeżeli nie, to jaki sens ma nasze życie? To druga książka Martina Vopěnki (ur. 1963, z wykształcenia fizyka jądrowego, który życie poświęcił powieściopisarstwu), która ukazuje się w Polsce w tłumaczeniu Elżbiety Zimnej. W 2016 roku miała swoją premierę powieść Podróżowanie z Beniaminem – książka doczekała się uznania czytelników, nie tylko tych zainteresowanych współczesną literaturą czeską. Piąty wymiar to kolejna książka w autorskiej serii literatury czeskiej Mariusza Szczygła – Stehlík.
Picasso Geniusz. Ikona. Legenda. Biografia buntownika
Annie Cohen-Solal
Biograficzne śledztwo, pulsujące niczym świetnie napisany thriller, otwiera oczy na prawdziwe życie geniusza, buntownika, człowieka bez ojczyzny. To zrodzona z dociekliwych badań odyseja Picassa we Francji. Cohen-Solal odpowiada na wiele niezadanych dotąd pytań. Przenosi w czasy, zanim Piacasso stał się Picassem kultowym artystą, czołową postacią życia kulturalnego Francji. Dlaczego 1 grudnia 1914 roku prawie siedemset obrazów artysty, jego rysunków i innych dzieł z okresu kubistycznego zostało skonfiskowanych przez francuski rząd na okres prawie dziesięciu lat? Dlaczego obrazy Picassa były prawie całkowicie nieobecne we francuskich kolekcjach publicznych aż do 1947 roku? Dlaczego geniuszowi, który w 1937 roku stworzył Guernicę jako wyraz sprzeciwu wobec faszyzmu, trzy lata później, w przededniu nazistowskiej okupacji, odmówiono francuskiego obywatelstwa? Picasso artysta wybitny, wielki strateg dryfujący we Francji targanej napięciami narzuca światu swoją mistrzowską wizję, buduje sieci powiązań i staje się potężną siłą modernizującą kraj, który przez lata nie poznał się na jego geniuszu.
Piczomira, królowa Branlomanii. Tragedia w trzech aktach
Aleksander Fredro
Kto się nigdy nie śmieje, od tego zimno wieje. [Aleksander Fredro] Napisana ponad dwa wieki temu "Piczomira" do dziś przede wszystkim bawi, ale też może szokować wulgarnym językiem i rozbuchanym erotyzmem. Jest to dziełko, napisane z fantazją i z rozmachem, a jego akcja toczy się szybko i obfituje w zaskakujące zwroty. Mało poważna treść jest przedstawiona w formie poważnej teatralnej "tragedii w trzech aktach", co wzmacnia jej komiczny efekt. "Piczomira" jest napisana wierszem. I to wierszem, którego rymom i rytmom nie można niczego zarzucić. Lektura "Piczomiry" jest też pouczająca, gdyż pozwala odkryć, że powszechnie dziś używane wulgaryzmy mają wielowiekowy rodowód. Jest to wreszcie utwór dla polskiej literatury ważny, gdyż to właśnie jego powodzenie wśród wojennych towarzyszy Fredry sprawiło, że zainteresował się on na poważnie dramatopisarstwem i obdarzył nas takimi arcydziełami jak "Zemsta", "Damy i huzary" czy "Śluby panieńskie". Jak każdy znaczący utwór literacki można "Piczomirę" interpretować na różne sposoby. Można ją traktować po prostu jako czystą rozrywkę. Można ją też postrzegać jako satyrę na nadmierne zainteresowanie seksem, czy też przeciwnie, jako apoteozę tegoż seksu. Możliwe są też inne interpretacje, które przytaczamy poniżej. Zepsuty, rozwiązły, wyuzdany na maksa Fredro. Jedna z lepszych książek, jakie w życiu czytałam. Osoby dramatu: Piczomira, Brandalezjusz, Jebat, Twardostaj, Klitorys, Onanizm i inni. Koniecznie! [Anna, lubimyczytac.pl] Istnieje w polskiej tradycji utwór przypominający "Dekameron", a jednocześnie przywołujący echa "Monachomachii". Napisana przez Fredrę "Piczomira" jest dyskretnie pomijana jest w jego oficjalnych biografiach. Bo to "nie uchodzi", "nie wypada" by narodowy twórca używał "takich" słów. Ten język wulgarny, te żarty oślizłe i grube. Czy skądś tego nie znamy? [teatr.gniezno.pl] "Piczomirę" czyli "dramat wszeteczny", najbardziej obsceniczny tekst polskiej kultury napisał młody hrabia Fredro dla swoich wojskowych kompanów. Przez lata dramat krążył w nieoficjalnym obiegu. W formie książki wydano go dopiero w 1920 roku. A jeśli dziś przeczytać Fredrowskie obscenum? Czy nadal będzie dla nas tylko - jak chciał Stanisław Pigoń - "potarganym i zaśmieconym zwitkiem koziej sierści"? Oscar Wilde powiedział, że we wszystkim na tym świecie tak naprawdę chodzi o seks. Tylko nie w seksie. W seksie chodzi o władzę. W "Piczomirze" z kolei chodzi o jedno i drugie, a proporcje nie są wcale takie zachwiane, jakby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. [Michał Kmiecik, instytut-teatralny.pl] PRZEDSTAWIENIA TEATRALNE. - W 1987 roku wystawił "Piczomirę" warszawski Teatr Syrena. Reżyseria: Zdzisław Leśniak. Scenografia: Edward Lutczyn. Choreografia: Witold Gruca. Gospodarz wieczoru: Bohdan Łazuka. - W 2014 roku Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, we współpracy z Teatrem Polskim we Wrocławiu, zaprezentował czytanie sceniczne "Piczomiry" przygotowane przez Michała Kmiecika w ramach projektu "Fredro. Nikt mnie nie zna". - W 2020 roku odbyło się czytanie performatywne "Piczomiry" w Teatrze im. A. Fredry w Gnieźnie, jako część projektu "Poznajmy Fredrę", realizowanego w ramach programu "Promocja czytelnictwa" ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Reżyseria: Marcin Liber. Recenzent Przemek Gulda tak komentuje to przedstawienie: "Czytanie bardzo przewrotne: Liber wpadł na znakomity i bezczelny pomysł, żeby śmieszny, wulgarny do cna tekst Fredry przeczytać przez pryzmat Strajku Kobiet z jego wulgarnie wyrażanymi postulatami. Odzyskuje tym sposobem dla języka polskiego wiele głośno obecnych na protestach słów, takich jak jebać, którym Fredro szermuje bez żadnych zahamowań". [e-teatr.pl] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Pola Augustynowicz
Piczomira, królowa Branlomanii. Tragedia w trzech aktach
Aleksander Fredro
W królestwie Branlomanii królowa Piczomira wprowadza przyzwolenie na rozwiązłość kobiet, a mężczyznom nakazuje utrzymywać cnotliwość aż do ślubu. Armia mężczyzn nie może się pogodzić z nowym prawem i rozpoczyna oblężenie miasta.
Piczomira, królowa Branlomanii. Tragedia w trzech aktach
Aleksander Fredro
Kto się nigdy nie śmieje, od tego zimno wieje. [Aleksander Fredro] Napisana ponad dwa wieki temu "Piczomira" do dziś przede wszystkim bawi, ale też może szokować wulgarnym językiem i rozbuchanym erotyzmem. Jest to dziełko, napisane z fantazją i z rozmachem, a jego akcja toczy się szybko i obfituje w zaskakujące zwroty. Mało poważna treść jest przedstawiona w formie poważnej teatralnej "tragedii w trzech aktach", co wzmacnia jej komiczny efekt. "Piczomira" jest napisana wierszem. I to wierszem, którego rymom i rytmom nie można niczego zarzucić. Lektura "Piczomiry" jest też pouczająca, gdyż pozwala odkryć, że powszechnie dziś używane wulgaryzmy mają wielowiekowy rodowód. Jest to wreszcie utwór dla polskiej literatury ważny, gdyż to właśnie jego powodzenie wśród wojennych towarzyszy Fredry sprawiło, że zainteresował się on na poważnie dramatopisarstwem i obdarzył nas takimi arcydziełami jak "Zemsta", "Damy i huzary" czy "Śluby panieńskie". Jak każdy znaczący utwór literacki można "Piczomirę" interpretować na różne sposoby. Można ją traktować po prostu jako czystą rozrywkę. Można ją też postrzegać jako satyrę na nadmierne zainteresowanie seksem, czy też przeciwnie, jako apoteozę tegoż seksu. Możliwe są też inne interpretacje, które przytaczamy poniżej. Zepsuty, rozwiązły, wyuzdany na maksa Fredro. Jedna z lepszych książek, jakie w życiu czytałam. Osoby dramatu: Piczomira, Brandalezjusz, Jebat, Twardostaj, Klitorys, Onanizm i inni. Koniecznie! [Anna, lubimyczytac.pl] Istnieje w polskiej tradycji utwór przypominający "Dekameron", a jednocześnie przywołujący echa "Monachomachii". Napisana przez Fredrę "Piczomira" jest dyskretnie pomijana jest w jego oficjalnych biografiach. Bo to "nie uchodzi", "nie wypada" by narodowy twórca używał "takich" słów. Ten język wulgarny, te żarty oślizłe i grube. Czy skądś tego nie znamy? [teatr.gniezno.pl] "Piczomirę" czyli "dramat wszeteczny", najbardziej obsceniczny tekst polskiej kultury napisał młody hrabia Fredro dla swoich wojskowych kompanów. Przez lata dramat krążył w nieoficjalnym obiegu. W formie książki wydano go dopiero w 1920 roku. A jeśli dziś przeczytać Fredrowskie obscenum? Czy nadal będzie dla nas tylko - jak chciał Stanisław Pigoń - "potarganym i zaśmieconym zwitkiem koziej sierści"? Oscar Wilde powiedział, że we wszystkim na tym świecie tak naprawdę chodzi o seks. Tylko nie w seksie. W seksie chodzi o władzę. W "Piczomirze" z kolei chodzi o jedno i drugie, a proporcje nie są wcale takie zachwiane, jakby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. [Michał Kmiecik, instytut-teatralny.pl] PRZEDSTAWIENIA TEATRALNE. - W 1987 roku wystawił "Piczomirę" warszawski Teatr Syrena. Reżyseria: Zdzisław Leśniak. Scenografia: Edward Lutczyn. Choreografia: Witold Gruca. Gospodarz wieczoru: Bohdan Łazuka. - W 2014 roku Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, we współpracy z Teatrem Polskim we Wrocławiu, zaprezentował czytanie sceniczne "Piczomiry" przygotowane przez Michała Kmiecika w ramach projektu "Fredro. Nikt mnie nie zna". - W 2020 roku odbyło się czytanie performatywne "Piczomiry" w Teatrze im. A. Fredry w Gnieźnie, jako część projektu "Poznajmy Fredrę", realizowanego w ramach programu "Promocja czytelnictwa" ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Reżyseria: Marcin Liber. Recenzent Przemek Gulda tak komentuje to przedstawienie: "Czytanie bardzo przewrotne: Liber wpadł na znakomity i bezczelny pomysł, żeby śmieszny, wulgarny do cna tekst Fredry przeczytać przez pryzmat Strajku Kobiet z jego wulgarnie wyrażanymi postulatami. Odzyskuje tym sposobem dla języka polskiego wiele głośno obecnych na protestach słów, takich jak jebać, którym Fredro szermuje bez żadnych zahamowań". [e-teatr.pl] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Pola Augustynowicz
Pidżamersi - 3-minutowe bajki na dobranoc
eOne
Zbiór 12 magicznych opowieści na podstawie serialu Pidżamersi. Przedstawiają troje głównych bohaterów - Kotboya, Sowellę i Geksona, ich supermoce i pojazdy. Poznajemy też głównych przeciwników Pidżamersów: Lunę, Nocnego Ninję i Romea. Przygotuj się na niezwykłą przygodę! Pidżamersi powstali na podstawie serii francuskich książeczek obrazkowych. Zdobyli światową sławę po emisji telewizyjnej w 2015 roku. W popularnym serialu Netflixa i Disney śledzimy losy Amayi, Connora i Grega, którzy nocą zamieniają się w super bohaterów dzięki magicznym piżamom. Amaya staje się Sowellą, Connor Kotboyem, a Greg Geksonem. Kiedy zapada noc, łączą siły, by walczyć z diabelskimi wrogami i rywalami, takimi jak Romeo, Luna, Nocny Ninja, Wilcza Banda, Ćmozilla, Ośmiobella, Faraon Junior i Munki-Gu, aby nie mieszali się z ludzkim dniem (i nocą). Pidżamersi mogą pokonać wszystko. Ratują szkołę, pełnię księżyca, zwracają skradzionego dinozaura do muzeum i chronią ziemię przed zaśmiecaniem. Super piżamy dają im moce, takie jak super koto-prędkość, super geko-kamuflaż i super sowie pióra. Ostatecznie najpotężniejszą bronią zawsze okazuje się ich przyjaźń i praca zespołowa. Seria daje dzieciom poczucie, że są w stanie przezwyciężyć strach przed nocnymi koszmarami i uczy, jak stać się lepszym człowiekiem. Pidżamersi i powiązane znaki towarowe są własnością eOne/Hasbro i są używane na podstawie licencji Hasbro. 2021
eOne
Zbiór 12 wspaniałych opowieści na podstawie serialu Pidżamersi. Będziecie mieli szansę na poznanie głównych bohaterów, którzy przedstawią wam ich magiczny świat. Nie zwlekajcie i wyruszcie w podróż z Kotboyem, Sowellą i Geksonem! Pidżamersi powstali na podstawie serii francuskich książeczek obrazkowych. Zdobyli światową sławę po emisji telewizyjnej w 2015 roku. W popularnym serialu Netflixa i Disney śledzimy losy Amayi, Connora i Grega, którzy nocą zamieniają się w super bohaterów dzięki magicznym piżamom. Amaya staje się Sowellą, Connor Kotboyem, a Greg Geksonem. Kiedy zapada noc, łączą siły, by walczyć z diabelskimi wrogami i rywalami, takimi jak Romeo, Luna, Nocny Ninja, Wilcza Banda, Ćmozilla, Ośmiobella, Faraon Junior i Munki-Gu, aby nie mieszali się z ludzkim dniem (i nocą). Pidżamersi mogą pokonać wszystko. Ratują szkołę, pełnię księżyca, zwracają skradzionego dinozaura do muzeum i chronią ziemię przed zaśmiecaniem. Super piżamy dają im moce, takie jak super koto-prędkość, super geko-kamuflaż i super sowie pióra. Ostatecznie najpotężniejszą bronią zawsze okazuje się ich przyjaźń i praca zespołowa. Seria daje dzieciom poczucie, że są w stanie przezwyciężyć strach przed nocnymi koszmarami i uczy, jak stać się lepszym człowiekiem. Pidżamersi i powiązane znaki towarowe są własnością eOne/Hasbro i są używane na podstawie licencji Hasbro. 2021