Видавець: 16
Seria łódzka (Tom 1). Białe madonny
Agnieszka Płoszaj
Każdy zasługuje na drugą szansę. Sztuką jest ją wykorzystać. Marta Dziedzic popełniła niewybaczalny błąd. Za nieumyślne spowodowanie śmierci swojej córeczki dziewięć lat spędziła w więzieniu. Wyjście na wolność miało otworzyć nowy rozdział w jej życiu. Ale Marta nie żyje. Prokurator uznaje, że to samobójstwo, i chce zamknąć sprawę. Innego zdania jest podkomisarz Zoja Sterlak. Uparta śledcza zamierza dotrzeć do prawdy, nawet jeśli będzie zmuszona zaryzykować nie tylko karierę, ale i życie. Wspierana przez nowego partnera wkracza w świat rodzinnych sekretów, mafijnych powiązań i moralnych dylematów. Białe madonny to opowieść o iluzji kontroli, braku odpowiedzialności i konsekwencjach nie do przewidzenia. A także o pozornie dobrych domach, w których dzieją się przerażające rzeczy. Sięgnij po pierwszy tom serii z Zoją Sterlak i Jakubem Karskim. *** Białe madonny to kryminał utrzymany w autorskim, nieoczywistym stylu. Zderzenie różnych perspektyw zmusza do refleksji, a wniknięcie w mroczny świat patologii społecznych budzi niepokój i elektryzuje, wywołując przy tym palącą potrzebę poznania prawdy. Katarzyna Wolwowicz Ta powieść jest trochę jak jej główna bohaterka, Zoja. Bezkompromisowa i krnąbrna, za nic ma twoje prośby o tylko jeden rozdział. Nawet się nie spostrzeżesz, gdy wpadniesz po uszy w mroczny świat tajemnic i z wypiekami na twarzy oraz niebezpiecznie wysokim ciśnieniem, nagle, przewrócisz ostatnią stronę! Joanna Chrzanowska, @pani_jo_asia Świetny i trzymający w napięciu kryminał, z charakternymi bohaterami w rolach głównych. Przypuszczenia się nie sprawdzają, tropy prowadzą donikąd, ale nadal krążą niebezpiecznie blisko. Bo czasami najciemniej jest pod latarnią Paula Sieczko, @ruderecenzuje W świecie, w którym największe zło kryje się w rodzinie, każda tajemnica ma swoją cenę. Białe madonny to przejmujący kryminał o winie, która nie znika, i o matkach, które zamiast chronić ranią. Agnieszka Płoszaj prowadzi czytelnika przez historię, która zaczyna się od tragedii, a kończy pytaniem, na które nie ma prostej odpowiedzi: kto tak naprawdę jest winny? Bartosz Soczówka, @bliskiespotkania
Seria łódzka (Tom 1). Białe madonny
Agnieszka Płoszaj
Każdy zasługuje na drugą szansę. Sztuką jest ją wykorzystać. Marta Dziedzic popełniła niewybaczalny błąd. Za nieumyślne spowodowanie śmierci swojej córeczki dziewięć lat spędziła w więzieniu. Wyjście na wolność miało otworzyć nowy rozdział w jej życiu. Ale Marta nie żyje. Prokurator uznaje, że to samobójstwo, i chce zamknąć sprawę. Innego zdania jest podkomisarz Zoja Sterlak. Uparta śledcza zamierza dotrzeć do prawdy, nawet jeśli będzie zmuszona zaryzykować nie tylko karierę, ale i życie. Wspierana przez nowego partnera wkracza w świat rodzinnych sekretów, mafijnych powiązań i moralnych dylematów. Białe madonny to opowieść o iluzji kontroli, braku odpowiedzialności i konsekwencjach nie do przewidzenia. A także o pozornie dobrych domach, w których dzieją się przerażające rzeczy. Sięgnij po pierwszy tom serii z Zoją Sterlak i Jakubem Karskim. *** Białe madonny to kryminał utrzymany w autorskim, nieoczywistym stylu. Zderzenie różnych perspektyw zmusza do refleksji, a wniknięcie w mroczny świat patologii społecznych budzi niepokój i elektryzuje, wywołując przy tym palącą potrzebę poznania prawdy. Katarzyna Wolwowicz Ta powieść jest trochę jak jej główna bohaterka, Zoja. Bezkompromisowa i krnąbrna, za nic ma twoje prośby o tylko jeden rozdział. Nawet się nie spostrzeżesz, gdy wpadniesz po uszy w mroczny świat tajemnic i z wypiekami na twarzy oraz niebezpiecznie wysokim ciśnieniem, nagle, przewrócisz ostatnią stronę! Joanna Chrzanowska, @pani_jo_asia Świetny i trzymający w napięciu kryminał, z charakternymi bohaterami w rolach głównych. Przypuszczenia się nie sprawdzają, tropy prowadzą donikąd, ale nadal krążą niebezpiecznie blisko. Bo czasami najciemniej jest pod latarnią Paula Sieczko, @ruderecenzuje W świecie, w którym największe zło kryje się w rodzinie, każda tajemnica ma swoją cenę. Białe madonny to przejmujący kryminał o winie, która nie znika, i o matkach, które zamiast chronić ranią. Agnieszka Płoszaj prowadzi czytelnika przez historię, która zaczyna się od tragedii, a kończy pytaniem, na które nie ma prostej odpowiedzi: kto tak naprawdę jest winny? Bartosz Soczówka, @bliskiespotkania
Dominique de Villepin
Książka uhonorowana Nagrodą Ambasadorów oraz Grand Prix Eksportu w 2001 roku na targach książki w Paryżu. To pasjonujący i bardzo szczegółowy opis 100 dni Napoleona, napisany w innowacyjnej formie eseju. Skupia się przede wszystkim na Francji, wyróżniając się wyjątkowym, osobistym tonem, jaki nieczęsto dziś rozbrzmiewa na politycznych salonach.
Seria Napoleońska. 1812. Marsz na Moskwę
Paul Britten Austin
"1812" jest na swój sposób rewolucyjny. Ukazanie bowiem krok po kroku zdarzeń, widzianych jednocześnie przez stu ich uczestników różnej narodowości, będących zarówno blisko jak i daleko Napoleona jest niewątpliwie pionierskie. Oczywiście można gdybać, dlaczego autor wybrał te a nie inne źródła pamiętnikarskie i czy są one reprezentatywne dla uczestników wyprawy? [...] Jej największą wartością jest przedstawienie marszu na Moskwę w realnych szczegółach piórem jej uczestników, przez co staje się ona niemal "namacalnie" nam bliska. Żadna chyba ze znanych mi opublikowanych w Polsce książek nie oddaje nam okrucieństwa tej wojny tak dosadnie, jak dzieło Austina. Bitwa pod Borodino całkiem trafnie została zatytułowana - "Rzeź". Wspomnienia uczestników tej bitwy uświadamiają nam jak tanią wartością było w niej życie ludzkie i jak tragiczny był los rannych, a więc nieprzydatnych już do walki ludzi. Autor nie ustrzegł się niestety błędów faktograficznych, szczególnie dotyczących historii Polski. Zostały one wyszczególnione w przypisach redakcji. Nie mogą one jednak podważyć zasadniczej wartości książki. Zresztą najlepszą jej reklamą niech będzie zamieszczony poniżej tekst autorstwa D. Chandlera, niekwestionowanego autorytetu na Zachodzie w kwestiach napoleońskich. (ze wstępu) Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Seria Napoleońska. 1812. Napoleon w Moskwie
Paul Britten Austin
Książka ta jest następczynią tomu "1812. Marsz na Moskwę". Jest ona rodzajem słownego filmu czy też zbeletryzowanego dokumentu. Została zredagowana, mam nadzieję, w sposób niepozbawiony pewnych wartości artystycznych, na podstawie pochodzących z pierwszej ręki - dobrze ponad setki uczestników, tak Francuzów, jak i ich sojuszników" - opisów tego ogromnego, masowego dramatu, jakim był najazd Napoleona na Rosję. Oparłem się pokusie komentowania czy też oceniania ich narracji. Wszystkie są dla mnie uderzająco autentyczne, jeśli nawet niezbyt dokładne, a już na pewno nie bezstronne. W końcu wydarzenia, jakie opisują, były nadzwyczajne, w stopniu przekraczającym wszelkie wyobrażenia. Trzeba też uwzględnić fakt, że na to wszystko autorzy wspomnień spoglądali z perspektywy czasu minionego. Jak łatwo jest być mądrym, gdy ma się to już za sobą! (z przedmowy autora) Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Seria Napoleońska. 1812. Wielki Odwrót
Paul Britten Austin
Podczas odwrotu nawyk zwyciężania kosztował nas dro- żej niż kiedykolwiek. Chwalebny zwyczaj maszerowania zawsze naprzód gdy przyszło do wycofywania się zro- bił z nas po prostu uczniaków. Nigdy nie słyszałem o go- rzej zorganizowanym odwrocie Caulaincourt Skrajna nędza nie wie co to prawa człowieka. Często podporządkowuje się wszystko instynktowi samozacho- wawczemu. Luiza Fusil nad Berezyną Nigdy, do dnia kiedy to piszę, w 1828 roku, nie widzia- łem relacji z tego odwrotu, którą mógłbym uznać za prze- sadną. W istocie jestem pewien, że względem tego, co mu- sieli znosić jego uczestnicy przesada jest niemożliwa. Porucznik Vossler Być może, ze względu na honor ludzkości, nie powinie- nem opisywać wszystkich tych przerażających scen. Zde- cydowałem się jednak spisać wszystko to, co widziałem. A jeśli w czasie tej kampanii popełniono czyny haniebne, to należy pamiętać, że zdarzały się i szlachetne. Sierżant Bourgogne
Seria Napoleońska. Historia Napoleona
Emil Marco De Saint-Hilaire,
Ulubiona lektura z lat młodości marszałka Józefa Piłsudskiego, przedstawiająca historię życia Napoleona. Napisana żywym językiem, skrząca się anegdotami książka jest świetnym popularyzatorem historii. Zamieszczone w tej pracy rysunki Julesa Davida znakomicie uzupełniają i uatrakcyjniają tekst autora. Historia Napoleona jest jedną z tych książek, które tworzyły legendę Cesarza. Biorąc do ręki Historię Napoleona chłońmy tę opowieść o dobrym Cesarzu jako świadectwo czasów w których powstała i nieustającej fascynacji losem wielkich ludzi i ich niepospolitego życia. A Napoleon, bodaj jedyna postać historyczna regularnie obecna w reklamach progu XXI wieku, jest ich wszystkich nieustającym symbolem... Andrzej Nieuważny
Seria Napoleońska. Memoriał ze św. Heleny Tom I
Emmanuel De Las Cases
Memoriał ze św. Heleny to największy sukces literacki w XIX wieku. prof. Jean Tulard ...Była głęboka noc, świecił księżyc. Nagle spod jakiegoś trupa wyskoczył pies, rzucił się na nas, po czym natychmiast powrócił do swego pana, skowycząc żałośnie. Na przemian lizał twarz poległego i rzucał się w naszym kierunku, jak gdyby prosił nas o pomoc i szukał zemsty zarazem. Nigdy na żadnym polu bitwy nic nie wywarło na mnie tak wielkiego wrażenia. Bez najmniejszej emocji dowodziłem bitwami, które decydowały o losie armii. Bez mrugnięcia okiem posyłałem na śmierć wielu naszych żołnierzy. A tu czułem wzruszenie, przejęty skowytem jakiegoś psa!... Napoleon (Las Cases, Memoriał ze św. Heleny)
Seria Napoleońska. Memoriał ze św. Heleny Tom II
Emmanuel De Las Cases
Memoriał ze św. Heleny to największy sukces literacki w XIX wieku. prof. Jean Tulard ...Była głęboka noc, świecił księżyc. Nagle spod jakiegoś trupa wyskoczył pies, rzucił się na nas, po czym natychmiast powrócił do swego pana, skowycząc żałośnie. Na przemian lizał twarz poległego i rzucał się w naszym kierunku, jak gdyby prosił nas o pomoc i szukał zemsty zarazem. Nigdy na żadnym polu bitwy nic nie wywarło na mnie tak wielkiego wrażenia. Bez najmniejszej emocji dowodziłem bitwami, które decydowały o losie armii. Bez mrugnięcia okiem posyłałem na śmierć wielu naszych żołnierzy. A tu czułem wzruszenie, przejęty skowytem jakiegoś psa!... Napoleon (Las Cases, Memoriał ze św. Heleny)
Seria Napoleońska. Memoriał ze św. Heleny Tom III
Emmanuel De Las Cases
Memoriał ze św. Heleny to największy sukces literacki w XIX wieku. prof. Jean Tulard ...Była głęboka noc, świecił księżyc. Nagle spod jakiegoś trupa wyskoczył pies, rzucił się na nas, po czym natychmiast powrócił do swego pana, skowycząc żałośnie. Na przemian lizał twarz poległego i rzucał się w naszym kierunku, jak gdyby prosił nas o pomoc i szukał zemsty zarazem. Nigdy na żadnym polu bitwy nic nie wywarło na mnie tak wielkiego wrażenia. Bez najmniejszej emocji dowodziłem bitwami, które decydowały o losie armii. Bez mrugnięcia okiem posyłałem na śmierć wielu naszych żołnierzy. A tu czułem wzruszenie, przejęty skowytem jakiegoś psa!... Napoleon (Las Cases, Memoriał ze św. Heleny)
Jean Tulard
... szczerze polecam polskim czytelnikom biografię Joachima Murata. Jego los, podobnie jak los samego Napoleona, to ju gotowy materiał na scenariusz filmo- wy: skromne pochodzenie, fantastyczne wyniesienie, walka z przeciwnościami i tragiczna śmierć, a potem zmartwychwstanie w legendzie u boku Cesarza... ... Tulard znany jest we Francji z lekkiego pióra i iro- nicznego humoru. Przejdziemy wraz z nim śladami nie- zwykłego człowieka w niezwyłych czasach... Andrzej Nieuważny (z przedmowy do polskiego wydania Murata)
Emil Marco De Saint-Hilairé
Napoleon Emila Marco de Saint-Hilaire to trzy oddzielnie wydane książki: Zamach Maleta w 1812 roku, George, Moreau i Pichegru i Historia mieszkań Napoleona. Skąd więc pojawił się wspólny dla nich tytuł: Napoleon? Otóż to właśnie wokół cesarza rozgrywają się wszystkie kluczo- we wydarzenia, opisane w trylogii. Napoleon wyzwala emo- cje i wpływa zasadniczo na losy głównych jej bohaterów . Dzieło de Saint-Hilairéa to jednak przede wszystkim pasjo- nująca literatura podobnie jak wydana wcześniej Histo- ria Napoleona jego autorstwa. Napisana wartkim i pełnym anegdot językiem trylogia wciąga czytelnika w fascynującą historię epoki napoleońskiej.
Seria Napoleońska. Pamiętniki Sierżanta Bourgogne
Adrien-Jean-Baptiste-François Bourgogne
To jedna z tych książek, której się nie zapomina. Książka o umieraniu Wielkiej Armii. I żadne liczby nie oddadzą tej tragedii tak mocno, jak relacja bezpośredniego uczestnika tego marszu śmierci spod Moskwy. Ale to także książka o instynkcie życia i o niewiarygodnych rzeczach, które jest w stanie zrobić człowiek, aby przetrwać. Niepokonani na polu walki, ci niezwyciężeni przegrali z nieludzkim mrozem i głodem, które zbierały okrutne żniwo. Dla tych którzy przetrwali, cesarz był drogowskazem i nadzieją na lepsze jutro. Dopóki żył, wierzyli że jeszcze zwyciężą, jak zawsze wcześniej. Więc do ostatnich chwil swojego życia gotowi byli krzyczeć Niech żyje cesarz!. I byli gotowi za niego umierać bez słowa skargi. Bo to on nadał sens ich życiu.
Seria Napoleońska. Wspomnienia z wyprawy na Moskwę 1812
Armand Caulaincourt
Wspomnienia Armanda Calaincourta to jedno z najcenniejszych źródeł dotyczących historii Napoleona. To przede wszystkim dialog autora z Cesarzem, w którym Calaincourt nie stronił od wyrażania całkiem odmiennych niekiedy opinii niż Napoleon. Ale w Smorgonii miejsca gdzie Cesarz opuścił Wielką Armię to właśnie Calaincourta zabiera Napoleon w podróż do Paryża. Podczas długiej podróży Napoleon opowiada mu o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. To swoista spowiedź Cesarza, którą skrupulatnie zapisuje autor. ...Trzeba przyłączyć do Polski nowe terytoria, musimy zrobić z niej wielkie państwo. Trzeba dać jej Gdańsk i dostęp do morza.... ...Polsce potrzebny jest władca cudzoziemiec. Polak wzbudziłby zbyt wiele zawiści. Czartoryscy, Potoccy, Poniatowscy i inni mają wygórowane ambicje. Odpowiadałby im pewnie marszałek Murat, ale on ma pusto w głowie. Hieronim także jest próżny - nigdy nie zrobił nic rozsądnego...
Seria o Auguście Strinbergu (Tom 1). Sztorm
Kristina Ohlsson
Po wielu powieściach sensacyjnych, docenionych przez czytelników i krytyków, Kristina Ohlsson powraca z kryminałem Sztorm pierwszą częścią cyklu o byłym finansiście Auguście Strindbergu. W poszukiwaniu ciszy i spokoju Strindberg sprowadza się do Hovenäset, małego nadmorskiego kurortu w regionie Bohuslän, na zachodnim wybrzeżu Szwecji. Tej samej nocy, gdy dociera do nowego miejsca zamieszkania, w pobliskim Kungshamn przepada bez śladu nauczycielka Agnes Eriksson. Strindberg porzucił karierę w bankowości, by spełnić swoje marzenie i otworzyć sklep ze starociami. Nareszcie będzie mógł się zająć tym, co kocha, w dodatku w miejscu, do którego od lat pragnął powrócić. Jednak idyllicznym miasteczkiem wstrząsa zaginięcie Agnes. Policja, z energiczną i empatyczną Marią Martinsson na czele, szuka nauczycielki dniami i nocami. Z każdą godziną gaśnie nadzieja, że kobieta zostanie odnaleziona żywa. Co ją spotkało? I dlaczego August ma nieodparte wrażenie, że sam może się przyczynić do wyjaśnienia tej zagadki? Recenzje Kristina Ohlsson, niezwykle utalentowana autorka kryminałów, rozpoczyna nową serię o byłym mieszkańcu Sztokholmu, Auguście Strindbergu. Powieść Sztorm to inteligentna i pełna napięcia historia, napisana z wielkim kunsztem i osadzona w malowniczych realiach Kungshamn i Bohuslän. Bohaterowie są wyraziści i budzą sympatię, co czyni lekturę jeszcze bardziej wciągającą. M-Magasin, Szwecja Powieść utrzymana w znakomitym, lekkim stylu, momentami przypominającym literaturę feel good, mimo że porusza trudne tematy, takie jak skomplikowane relacje międzyludzkie i tajemnice sprzed lat. Sztorm nie bez powodu znalazł się wśród nominowanych do Nagrody dla Najlepszego Szwedzkiego Kryminału Roku. Dagens Nyheter, Szwecja Kristina Ohlsson w Sztormie zachowuje swój charakterystyczny styl doskonale buduje napięcie i tworzy przekonujące postacie oraz realistyczne opisy miejsc. Ale tym razem wprowadza też coś świeżego i intrygującego i nie chodzi tu tylko o morską bryzę. Ten kryminał wyróżnia się błyskotliwością i ma lżejszy ton niż wcześniejsze powieści autorki. Fabuła angażuje czytelnika i wzbudza niepokój tajemnicze zniknięcie kobiety wywołuje poruszenie w niewielkiej społeczności. Göteborgs-Posten, Szwecja Książka, od której trudno się oderwać prawdziwy majstersztyk z wieloma atutami. () Bez dwóch zdań to najlepszy kryminał, jaki miałem okazję przeczytać w tym roku. Bohuslänningen, Szwecja W swojej trzeciej serii dla dorosłych czytelników Kristina Ohlsson porzuca konwencję i stawia na prostą, bezpośrednią narrację, wolną od ozdobników. Dzięki temu napięcie utrzymuje się od pierwszej do ostatniej strony. Nie znajdziemy tu wielu dynamicznych scen akcji, ale nie są one konieczne sama zagadka i prowadzone śledztwo wystarczą, by wywołać dreszcze. () Ohlsson operuje słowem z taką precyzją, że zaczynam się zastanawiać, czy skomplikowana fabuła jest w kryminale rzeczywiście potrzebna. Czasem mniej znaczy więcej. DAST Magazine, Szwecja Sztorm to książka, w której Kristina Ohlsson z niezwykłą przenikliwością opisuje przemoc domową, zakazane uczucia, zdradę i wydarzenia z przeszłości, które wciąż odciskają piętno na bohaterach. Kristianstadsbladet, Szwecja
Seria o Auguście Strinbergu (Tom 2.). Lód
Kristina Ohlsson
Krajobraz tonie w śniegu, a August Strindberg czuje się szczęśliwszy niż kiedykolwiek dotąd. Prowadzony przez niego sklep Starocie Strindberga prężnie się rozwija. A co najlepsze August się zakochał. Jednak pewnej mroźnej styczniowej nocy spokój mieszkańców Hovenäset burzy gwałtowny pożar. Płomienie pochłaniają dwa domki rybackie jeden należący do Augusta, a drugi do samotnego, posuniętego w latach Axela Ehnboma. Współprowadząca śledztwo Maria Martinsson szybko odkrywa, że przyczyną pożaru było podpalenie. Wkrótce okazuje się, że doszło również do morderstwa. Ktoś w Hovenäset skrywa mroczną tajemnicę. Ale niebezpieczeństwo nadciąga też z innej, zupełnie nieoczekiwanej strony. Życie Augusta jest zagrożone. Lód to druga po świetnym Sztormie część napisanego przez Kristinę Ohlsson bestsellerowego cyklu o Auguście Strindbergu. Wciągający cozy crime autorstwa Kristiny Ohlsson (). W powieści Lód Ohlsson mistrzowsko buduje suspens, sięgając po różne techniki opowiadania i różne plany czasowe. Nigdy nie zdradza przy tym za dużo. - NDR, Niemcy Ekscytująca, trzymająca w napięciu lektura na długie zimowe wieczory! - Expressen, Szwecja Nie sposób przeoczyć faktu, że autorka nawiązała silną relację z Hovenäset. Zgrabnie przeskakuje między perspektywą lokalsa a perspektywą osoby, która dopiero niedawno sprowadziła się w te strony oba punkty widzenia zostały oddane bardzo wiarygodnie. W Lodzie mamy też realistyczny opis trudnej sytuacji pewnego rodzeństwa. Sceny z ich udziałem dotykają do żywego i na długo zapadają w pamięć. Mamy ochotę przytulić trzynastoletnią Hillevi, która dźwiga na swoich barkach odpowiedzialność za pięcioletniego braciszka, Sama, ponieważ ich mama sobie nie radzi. W powieści znalazło się również miejsce dla miotającego się między gniewem a melancholią wujka, który mimo swojej nowej roli pozostaje wciąż zabawnym i sympatycznym gościem z pierwszej części cyklu. August Strindberg bez wątpienia stał się już lokalsem i z pewnością możemy wypatrywać jego dalszych przygód. - Göteborgsposten, Szwecja Lód to świetnie wyważony kryminał. () Powieść zawiera pełne sympatii i zrozumienia opisy ludzkich charakterów. Pochłania się ją jednym tchem. () Świetna robota, Kristino Ohlsson. - Smlandsposten, Szwecja Kristina Ohlsson (ur. 1979) jest jedną z najpopularniejszych szwedzkich autorek kryminałów i książek dla dzieci. Zanim została pisarką na pełen etat, pracowała dla OBWE (Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie), szwedzkiej służby bezpieczeństwa i Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Odkąd całkowicie poświęciła się karierze literackiej, jej nazwisko często pojawia się na krajowych i międzynarodowych listach bestsellerów. Jest również ulubienicą krytyków. W 2020 roku rozpoczęła pracę nad nową serią kryminalną o Auguście Strindbergu, której akcja rozgrywa się na klimatycznym zachodnim wybrzeżu Szwecji.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Prequel). Gdy mrok zapada
Jorn Lier Horst
Poznajcie Williama Wistinga z czasów jego młodości! Tutaj wszystko się zaczyna! Stavern 1983: Zbliża się Boże Narodzenie, śnieg sypie obficie. William Wisting jest świeżo upieczonym ojcem bliźniaków, a także młodym i ambitnym konstablem w policji. Podczas brutalnego napadu, niespodziewanie znajduje się w centrum dramatycznych wydarzeń. Jednak dochodzenie w tej sprawie przejmują bardziej doświadczeni policjanci. Dzięki przyjacielowi, trafia na ślad innego przestępstwa. Nie tylko niewyjaśnionego, ale prawdopodobnie także niewykrytego morderstwa. W zaciszu starej, zrujnowanej stodoły, stoi wiekowy samochód podziurawiony kulami. I wiele wskazuje na to, że kierowca nie wyszedł z opresji żywy. Sprawa ta ukształtuje Williama Wistinga jako policjanta i da mu wiedzę o tym, że niedaleko pada jabłko od jabłoni Preguel wyjątkowej serii o komisarzu Williamie Wistingu. Gdy mrok zapada to nordic noir w najczystszej postaci. Opisy codziennej pracy policjanta są jak zwykle bardzo dokładne i interesujące, a intryga dobrze skonstruowana. Mamy przecież do czynienia z jednym z najbardziej doświadczonych twórców norweskich kryminałów. Fani serii otrzymują dokładnie to, do czego są przyzwyczajeni: wiarygodne, wyważone, a w tej części także nostalgiczne opisy środowiska policyjnego w czasie zmian zachodzących na początku lat 80-tych. Zaś dla nowych czytelników będzie to przystawka zaostrzająca apetyt na resztę serii. - Elin Brend Bjrhei, VG Horst udowadnia że jest mistrzem w opowiadaniu kryminalnych historii. - Rafał Chojnacki, deckare.pl
Seria o komisarzu Williamie Wistingu. Psy gończe
Jorn Lier Horst
William Wisting zostaje zawieszony w czynnościach w związku z podejrzeniem o fabrykowanie dowodów w głośnej sprawie zabójstwa Cecilii Linde. Teraz, 17 lat później, wychodzi na jaw, że dowody, na podstawie których skazano sprawcę zostały sfałszowane. Media wietrzą sensację. Przez wszystkie lata służby w policji Wisting tropił przestępców. Teraz sam jest przynętą i musi jak najszybciej ustalić, potajemnie i na własną rękę, kto z jego współpracowników sfabrykował materiał dowodowy, i co tak naprawdę wydarzyło się 17 lat temu. Jak zawsze może liczyć na córkę, Line, która jest dziennikarką, ale pomoc przychodzi również z zupełnie nieoczekiwanej strony. Nagle ginie kolejna młoda dziewczyna. Zaczyna się dramatyczny wyścig z czasem. "Jego nową powieść powinni przeczytać wszyscy miłośnicy kryminałów. Jest po prostu sensacyjnie dobra." Torbjrn Ekelund, Dagbladet "Czytając tę książkę, ma się wrażenie, że wbudowano w nią program do automatycznego obracania stron." Geir Rakvaag, Dagsavisen Powieść PSY GOŃCZE to najbardziej utytułowana i nagradzana książka Horsta z serii o Williamie Wistingu, obsypana nagrodami zarówno ze strony dziennikarzy, jak i księgarzy. Otrzymała między innymi: Nagrodę Martina Becka 2014 (Nagroda Szwedzkiej Akademii Kryminału), Nagrodę Szklanego Klucza 2013 (Najlepszy skandynawski kryminał) Nagrodę Rivertona 2012 (Najlepszy norweski kryminał) Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; serii kryminałów z komisarzem Williamem Wistingem w roli głównej, od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników.
Seria o komisarzu Williamie Wistingu. Szumowiny
Jorn Lier Horst
Stavern w samym środku lata: fale wyrzucają na brzeg odciętą lewą stopę w bucie do biegania. Potem następną. I jeszcze jedną. Łącznie cztery lewe stopy w ciągu jednego letniego tygodnia. Cztery odrąbane stopy stanowią jądro tej zdumiewającej zagadki, w której ważną rolę odgrywają również skazani mordercy, ludzie ginący bez wieści, tajna organizacja stay-behind oraz ogromne ilości niezarejestrowanej broni. Rozpoczynając nowe dochodzenie, inspektor William Wisting zawsze zastanawia się, dokąd zaprowadzi go kolejne śledztwo. Nie domyśla się jednak, że ta sprawa zmusi go do zakwestionowania najbardziej fundamentalnych zasad pracy policjanta. Doskonały kryminał rzucony na głęboką wodę. Morten Abrahamsen, VG Kolejny celny strzał Horsta. Terje Stemland, Aftenposten Podobnie jak stale rosnąca rzesza wiernych czytelników już nie mogę się doczekać kolejnej powieści. Svend E. Hansen, stlandets Blad bardzo pomysłowy i ekscytujący kryminał, a rozwiązanie zagadki znajduje się o wiele dalej niż można by sądzić. Kurt Hanssen, Dagbladet Historia toczy się wartko i porywa czytelnika z jednej kartki na drugą. Helge Ottesen, Varden Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego norweskiej policji, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników. Horst zadebiutował w 2004 powieścią Nkkelvitnet (Świadek koronny). Stworzył w ten sposób cykl powieści kryminalnych, w których głównym bohaterem jest William Wisting, policjant pracujący w Larviku. W Polsce wyszły następujące tomy z serii o Williamie Wistingu: "Jaskiniowiec" (2104), "Psy gończe" (2015) i "Poza sezonem" (2015); Ślepy trop (2016).
Seria o komisarzu Williamie Wistingu. Ślepy trop
Jorn Lier Horst
Samotna matka, Sofie Lund, przeprowadza się z roczną córeczką Mają do domu, który odziedziczyła po dziadku, trudnym w kontaktach człowieku, od lat pozostającym w kręgu zainteresowania policji. Sofie postanawia wynająć firmę sprzątającą, aby wyrzucić z domu wszystkie pamiątki po krewnym, o którym najchętniej chciałaby zapomnieć. Pozostaje po nim tylko sejf, przytwierdzony na stałe do podłogi w piwnicy. W sejfie leży coś, co zaskoczy nie tylko Sofie Lund, ale też wszystkich pracowników komendy policji w Larviku. Tajemniczy przedmiot doprowadzi do ponownego otwarcia sprawy, która od dawna nie daje spokoju Williamowi Wistingowi. Wisting dostrzega wreszcie możliwe rozwiązanie, nić, po której można spróbować dojść do kłębka. Aby tego dokonać, będzie musiał złamać koleżeńską solidarność i podważyć zaufanie do instytucji, którą sam reprezentuje. Jrn Lier Horst oddaje w nasze ręce swoją najnowszą powieść kryminalną Ślepy zaułek jedną z najlepszych, jaka wyszła spod pióra byłego policjanta. Svein Gjeruldsen, Tvedestrandsposten Merytoryczna dokładność i wiarygodność w powieściach kryminalnych Jrna Liera Horsta wynosi je wysoko ponad przeciętną. Torbjrn Ekelund, Dagbladet Klasyczny kryminał w najlepszym stylu. Eva Myklebust, Fdrelandsvennen Cóż, jedna z absolutnie najlepszych książek Horsta. A to już mówi całkiem sporo. Tarald Aano, Stavanger Aftenblad Jrn Lier Horst (ur. 27.02.1970) to norweski pisarz i dramaturg; do września 2013 pracował jako szef wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold, obecnie jest pełnoetatowym pisarzem. Studiował kryminologię, filozofię i psychologię. Jest autorem przedstawień dla Teater Ibsen; od dwóch lat ukazują się również jego powieści kryminalne w tzw. serii CLUE, przeznaczone dla młodszych czytelników. Horst zadebiutował w 2004 powieścią Nkkelvitnet (Świadek koronny). Stworzył w ten sposób cykl powieści kryminalnych, w których głównym bohaterem jest William Wisting, policjant pracujący w Larviku. W Polsce wyszły następujące tomy z serii o Williamie Wistingu: "Jaskiniowiec" (2104), "Psy gończe" (2015) i "Poza sezonem" (2015).
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (tom 1). Kluczowy świadek
Jorn Lier Horst
Kluczowy świadek rozpoczyna Serię o komisarzu Williamie Wistingu, której autorem jest norweski pisarz, Jorn Lier Horst Walka o życie, tortury i brutalne morderstwo. Policja rusza śladami nieobliczalnego psychopaty Książkowy debiut uznanego pisarza kryminałów Jrna Liera Horsta, Kluczowy świadek jest realistyczną opowieścią zbudowaną na autentycznej historii. Preben Pramm leży martwy od tygodnia. Jest nagi, związany, a na jego ciele widać ślady wyszukanych tortur. Dom jest wywrócony do góry nogami, ale nie wygląda na to, żeby zabójcy znaleźli to, czego szukali. Pramm nie miał krewnych, przyjaciół i najwidoczniej żadnego kontaktu z ludźmi z zewnątrz. Jaka była tajemnica Pramma? Czemu musiał umrzeć w tak brutalny sposób? O tym zabójstwie mówi się jak o jednym z najbrutalniejszych i najdziwniejszych w najnowszej norweskiej historii kryminalnej. Pierwszego dnia mojej pracy w policji w Larvik, udało mi się ominąć taśmy ostrzegawcze i wślizgnąć na miejsce przestępstwa. Podążanie śladami nieznanego mordercy było szczególnym przeżyciem. Właśnie to przeżycie, chodzenie od pokoju do pokoju i baczne przyglądanie się śladom bezlitosnej walki na śmierć i życie, było początkiem mojej przygody z pisaniem. Jrn Lier Horst, komisarz policji i pisarz jedna z najbardziej wiarygodnych historii, jakie miałem okazję przeczytać od bardzo, bardzo dawna. Terje Stemland, Aftenposten Dobry kryminał, który jest absolutnie wart przeczytania. Yvonne Albrigtsen, TV2
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (tom 1). Kluczowy świadek
Jorn Lier Horst
Kluczowy świadek rozpoczyna Serię o komisarzu Williamie Wistingu, której autorem jest norweski pisarz, Jorn Lier Horst Walka o życie, tortury i brutalne morderstwo. Policja rusza śladami nieobliczalnego psychopaty Książkowy debiut uznanego pisarza kryminałów Jrna Liera Horsta, Kluczowy świadek jest realistyczną opowieścią zbudowaną na autentycznej historii. Preben Pramm leży martwy od tygodnia. Jest nagi, związany, a na jego ciele widać ślady wyszukanych tortur. Dom jest wywrócony do góry nogami, ale nie wygląda na to, żeby zabójcy znaleźli to, czego szukali. Pramm nie miał krewnych, przyjaciół i najwidoczniej żadnego kontaktu z ludźmi z zewnątrz. Jaka była tajemnica Pramma? Czemu musiał umrzeć w tak brutalny sposób? O tym zabójstwie mówi się jak o jednym z najbrutalniejszych i najdziwniejszych w najnowszej norweskiej historii kryminalnej. Pierwszego dnia mojej pracy w policji w Larvik, udało mi się ominąć taśmy ostrzegawcze i wślizgnąć na miejsce przestępstwa. Podążanie śladami nieznanego mordercy było szczególnym przeżyciem. Właśnie to przeżycie, chodzenie od pokoju do pokoju i baczne przyglądanie się śladom bezlitosnej walki na śmierć i życie, było początkiem mojej przygody z pisaniem. Jrn Lier Horst, komisarz policji i pisarz jedna z najbardziej wiarygodnych historii, jakie miałem okazję przeczytać od bardzo, bardzo dawna. Terje Stemland, Aftenposten Dobry kryminał, który jest absolutnie wart przeczytania. Yvonne Albrigtsen, TV2
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 11.). Kod Kathariny
Jorn Lier Horst
Jrn Lier Horst jest coraz lepszy. A już wcześniej był cholernie dobry. Tarald Aano, Stavanger Aftenblad Zaginięcie osoby, po której nie został żaden ślad, samo w sobie jest zagadką. A co, jeśli osoba zaginiona pozostawia po sobie ślad, który czyni tę zagadkę jeszcze większą? To ta pora roku. Po raz dwudziesty czwarty z rzędu William Wisting sięga po akta sprawy zaginięcia Kathariny Haugen. Sprawy, której nigdy nie rozwiązano. Od tego czasu Wisting co roku odwiedza męża Kathariny, który ma niepodważalne alibi, ponieważ w dniu zaginięcia żony pracował daleko od domu. Z biegiem lat stały kontakt komisarza z Martinem Haugenem przeradza się w przyjaźń. Jednak tym razem dom Haugena jest zamknięty. W rocznicę zaginięcia żony Martin Haugen sam znika bez wieści. Tego samego dnia w komendzie, w której pracuje Wisting zjawia się młodszy śledczy, Adrian Stiller, który w Kripos zajmuje się starymi, nierozwiązanymi sprawami, tak zwanymi cold cases. Zaginięcie Kathariny ma związek z inną zagadką zaginięcia sprzed lat. Dwaj zdolni, różniący się od siebie śledczy będą musieli połączyć siły, ale współpraca z introwertyczym Adrianem Stillerem okaże się sporym wyzwaniem dla Wistinga. Mimo to dla dobra śledztwa obaj będą w stanie zrobić wiele, kto wie, może nawet trochę za dużo? Rewelacyjny Jrn Lier Horst () Fabuła wciąga i nie sposób odłożyć książki na półkę, zanim nie pozna się zakończenia. Kod Kathariny to jak dotąd najlepsza, najgenialniejsza powieść, jaką napisał. Już nie możemy się doczekać kolejnej historii, jaka wyjdzie spod jego ręki! Sven Gjeruldsen, Tvedestrandsposten wyjątkowa udana () pierwszorzędna trójgłosowa opowieść. Finn Stenstad, Tnsbergs Blad Napięcie na wysokim Horstowym poziomie. Gunn Magni Galaaen, Trnder-Avisa Fabuła Kodu Kathariny jest wiarygodna i mogłaby rozgrywać się w rzeczywistości. Nie ma się wrażenia, że wyobraźnia sprowadziła pisarza na manowce. A mimo to powieść jest fascynująca jak mało która. Geir Rakvaag, Dagsavisen Wiarygodne i ekscytujące zagadki kryminalne marki Horst. Mari Grydeland, Aftenposten
Seria o komisarzu Williamie Wistingu (Tom 12.). Ukryty pokój
Jorn Lier Horst
Komisarz William Wisting wkracza w świat wielkiej polityki! Gdy szanowany działacz Partii Pracy, Bernhard Clausen, umiera na zawał serca, William Wisting zostaje pilnie wezwany na rozmowę przez prokuratora krajowego. W domku letniskowym Clausena dokonano odkrycia, które nie zgadza się z jego wizerunkiem jako zdolnego i rzutkiego polityka o nieskazitelnym charakterze. Interes państwa może być zagrożony i dlatego sprawa musi zostać zbadana z zachowaniem pełnej dyskrecji, tak aby ani prasa, ani opinia publiczna o niczym się nie dowiedziały. Wisting powołuje tajny zespół dochodzeniowo-śledczy. Oprócz kilku starannie wybranych policjantów angażuje do pomocy również swoją córkę Line. Ślady wielu nierozwiązanych spraw kryminalnych prowadzą do przeszłości zmarłego polityka. Jedną z takich niewyjaśnionych spraw jest zaginięcie w 2003 roku młodego mężczyzny, który łowił ryby w jeziorze Gjersjen w gminie Oppegrd. Wkrótce potem prokurator generalny otrzymuje krótką anonimową wiadomość: W sprawę z Gjersjen jest zamieszany minister zdrowia, Bernhard Clausena. Sprawdź go. Jednak informacja została zbagatelizowana i nigdy nie podążono jej tropem. Nieoczekiwanym zrządzeniem losu Adrian Stiller pracujący w norweskiej sekcji cold cases w Kripos otrzymał zadanie rozwiązania zagadki zaginięcia młodego wędkarza, a Wisting uświadamia sobie, choć niechętnie, że potrzebuje pomocy Stillera, by odkryć najskrytsze tajemnice Bernharda Clausena. Wiarygodne i ekscytujące zagadki kryminalne marki Horst. Mari Grydeland, Aftenposten Jrn Lier Horst jest coraz lepszy. A już wcześniej był cholernie dobry. Tarald Aano, Stavanger Aftenblad "Merytoryczna dokładność i wiarygodność w powieściach kryminalnych Jrna Liera Horsta wynosi je wysoko ponad przeciętną." Torbjrn Ekelund, Dagbladet "Klasyczny kryminał w najlepszym stylu." Eva Myklebust, Fdrelandsvennen