Publisher: 24
Gromkowska-Melosik Agnieszka
Autorka jako pierwsza z polskich badaczek dziejów nowożytnych, bazując na źródłach anglojęzycznych, odważyła się zmierzyć z trudną i dotąd w nikłym stopniu rozpoznaną w polskiej historiografii problematyką. [] Mogę z satysfakcją stwierdzić, że [] uczyniła to znakomicie. Opiniowana praca stanowi, zgodnie z zasadami badań historycznych, zarówno opis, jak i wyjaśnienie, a przede wszystkim samodzielną, oryginalną interpretację problemu tożsamości i cielesności kobiet w wiktoriańskiej Anglii, ale jak z badań wynika nie tylko. Jako podstawę źródłową prezentowanych ustaleń Autorka wykorzystała anglojęzyczne teksty pisane: literaturę piękną, filozoficzną, moralizatorską, poradniki lekarskie, higieniczne, dobrego wychowania, publicystykę, a także ikonografię. Są to źródła nie tylko o bogatej zawartości merytorycznej, ale też różnorodne. [] Autorka swobodnie się nimi posługuje, wychodząc poza opisy na rzecz wyjaśnień i interpretacji. To także świadczy o umiejętnościach stricte naukowych badaczki. [] Opiniowana praca jest wręcz znakomicie osadzona w anglojęzycznej literaturze przedmiotu, co w polskiej historiografii, zajętej przede wszystkim rodzimymi dziejami, nie jest zjawiskiem częstym. Między innymi dlatego książka Agnieszki Gromkowskiej-Melosik będzie w naszej historiografii dziełem wyjątkowym i inspirującym. Z recenzji prof. zw. dr. hab. Krzysztofa Jakubiaka Książka składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich, którego tytuł nawiązuje do obrazu Une leçon clinique la Salptrire, ukazuje związki pomiędzy społecznymi konstrukcjami kobiecości w epoce wiktoriańskiej a medycyną tego okresu. Rozdział drugi poświęcony jest represjonującej roli ideologii i praktyki macierzyństwa, trzeci równie represywnym i prowadzącym do podporządkowania kobiet wiktoriańskich dominującym konstrukcjom ciała i seksualności kobiecej. Druga część tytułu rozdziału czwartego dobrze odzwierciedla jego treść determinizm biologiczny i intelektualne poddaństwo kobiet. Z kolei w piątym rozdziale przedstawiam histerię i chlorosis formy konstruowania patologicznej, chorobowej kobiecości w tym okresie. W rozdziale szóstym podejmuję krótką próbę analizy źródeł historycznych oraz uogólnienia wniosków płynących z narracji przeprowadzonych w poszczególnych rozdziałach... Prezentowana książka stanowi zbiór tekstów poświęconych wybranym dyskursom kobiecości w epoce wiktoriańskiej. Wyłaniający się z nich wizerunek kobiety nie pretenduje do miana całościowego czy nawet wielokontekstowego. Jestem świadoma, że epoka wiktoriańska wyznaczona oficjalnie przez daty narodzin i śmierci królowej Wiktorii (18371901) była wewnętrznie zróżnicowana zarówno w aspekcie czasowym, jak i przestrzenno-geograficznym. Dyskursy kobiecości zmieniały się przez dekady XIX wieku, choć od razu wyrażę swoje przekonanie w bardzo niewielkim stopniu na płaszczyźnie społeczno-kulturowych relacji między kobietami i mężczyznami. W pewnym, lecz także małym zakresie można również obserwować odmienności w zależności od tego, czy bierze się pod uwagę Anglię, czy Stany Zjednoczone (względnie co niekiedy czynię w swoich tekstach Australię lub nawet Francję, z tym jej historycznym odpowiednikiem epoki wiktoriańskiej, jakim była La Belle Époque). (Nie)akceptowane wersje i warianty kobiecości różniły się natomiast zdecydowanie w odniesieniu do różnych klas czy warstw społecznych, a pozostawały relatywnie stabilne w przypadku kobiet z wyższych klas społecznych, które są obiektem mojego zainteresowania w tej książce. Jestem więc całkowicie świadoma, że obraz, który wyłania się z moich narracji, jest z pewnością przynajmniej do pewnego stopnia jednostronny zarówno w kontekście doboru analizowanych problemów, jak i grupy społecznej, która była przedmiotem mojego zainteresowania. Nie miałam jednak aspiracji do pokazania całości obrazu...
Kobieta i mężczyzna. Opowiadania
Michał Choromański
Zbiór przykuwających uwagę siedemnastu opowiadań, których tematyka, jak wskazuje tytuł, dotyczy w dużej mierze relacji kobieta – mężczyzna. „Chwilami brzmi jak Gombrowicz w stylu pop. Innym razem ujawnia umysł pokrewny Burroughsowi. Albo też wypada niczym prekursor powieści Eco. To wszystko Michał Choromański – pisarz, który czeka na nowe odkrycie” – Rafał Księżyk („Dwutygodnik” 2017). Pisarstwo Michała Choromańskiego (1904-1972) znakomicie przetrwało próbę czasu. Pisarz posiadł bowiem trudną sztukę nawiązywania bezpośredniego kontaktu z czytelnikiem – przyciągania jego uwagi oraz konstruowania oryginalnej, niebanalnej fabuły. Mocną stroną jego pisarstwa jest też pogłębiony portret psychologiczny bohaterów oraz aura niezwykłości i tajemniczości jaka ich otacza. Michał Choromański (1904-1972) dzieciństwo i młodość spędził na Ukrainie. Studiował pedagogikę i psychologię, pracując przy tym w najrozmaitszych zawodach: jako korepetytor, sanitariusz i intendent szpitalny, nauczyciel rysunku i kierownik literacki klubu robotniczego. W tym czasie współpracował z prowincjonalną prasą i drukował swoje pierwsze utwory w języku rosyjskim. W 1924 przyjechał z matką i siostrą do Polski. Chory na gruźlicę kości, leczył się w Rudce i w Zakopanem, na kuracje jeździł też do Szwajcarii i Francji. Uczył się w tym czasie języka polskiego i tłumaczył na rosyjski polską poezję. Jako prozaik zadebiutował w roku 1931 powieścią „Biali bracia”, która szybko zyskała uznanie krytyki i czytelników. Rok później publikuje swe najsłynniejsze dzieło – powieść „Zazdrość i medycyna”, która została przetłumaczona na 18 języków, a w roku 1973 powstał na jej podstawie film w reżyserii Janusza Majewskiego. Ekranizacji doczekały się także dwie inne powieści Choromańskiego: „Schodami w górę, schodami w dół” (1989) oraz „Skandal w Wesołych Bagniskach” (1996). W 1939 r. poślubił tancerkę i choreografkę Ruth Sorel, by następnie, w latach 1940-1957 doświadczyć losu emigranta – najpierw w Brazylii, potem w Kanadzie. W tym okresie nie publikował, jednak od momentu powrotu do kraju w 1957 r. niemal co roku wydawał nową powieść lub zbiór opowiadań. Projekt okładki: Marcin Labus
Kobieta i rodzina w Egipcie i Sudanie. O kobiecości, seksualności i płodności
Małgorzata Malińska
Strefa intymna, dotycząca najbardziej osobistych obszarów życia człowieka, jest trudna do zbadania – stanowi kłopot zarówno dla badacza, jak i członków badanej społeczności. Tylko wejście w bliskie relacje z kobietami badanych wsi, budowane latami zaufanie, umożliwiło autorce opisanie sfery często skrywanej nawet przed najbliższymi. Ta unikalna książka wprowadza czytelnika prosto do domów kobiet, z którymi rozmawiała autorka. Wciąga go wręcz w realia życia codziennego, uroczystości, tradycji i obrzędów. W Esz-Szagarze i El-Wardzie mieszkałam wraz z miejscowymi rodzinami i uczestniczyłam w ich codziennym życiu. Razem z kobietami gotowałam, prałam i sprzątałam. Brałam też udział w uroczystościach weselnych, obrzezaniu dziewczynek i obrzędach zār. Uważam, że tylko dzięki temu, iż mieszkałam w domu Amal, Zeinab i Hody, jak również w domach innych kobiet z ich rodziny, mogłam nie tylko stale uczestniczyć w ich życiu, ale też wielokrotnie rozmawiać z tymi samymi kobietami o sprawach ich dotyczących. Dzięki temu, że kobiety te obdarzyły mnie zaufaniem, mówiły o tym co dla nich – w kontekście życia rodzinnego –najważniejsze, czyli o ich seksualności i płodności. A wszystko to, o czym mówiły, mogły powiedzieć tylko kobiecie. Tak więc moja książka napisana jest z kobiecej perspektywy. od Autorki Małgorzata Malińska – doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauk socjologicznych. Naukowo zajmuje się socjologią i antropologią społeczną Afryki – zarówno krajów muzułmańskich, jak i Czarnej Afryki. Jej zainteresowania badawcze obejmują małżeństwo i życie rodzinne tradycyjnych społeczności. W swych badaniach terenowych koncentruje się na zagadnieniach związanych z kobiecą seksualnością, płodnością i żeńskim obrzezaniem w Afryce.
Jo Croissant
W tej książce kobieta zwraca się do kobiet. Pokazuje specyfikę, trud i radość powołania kobiety, w każdym przypadku zachwycając się jego pięknem. A ten zachwyt rodzi się z odczytywania Bożego planu i życia według niego. Bycie kobietą córką, żoną, matką to Bóg wpisał w serce kobiety i to jest dla niej odpowiedzią na pytanie o szczęście. Bez względu na to, czy żyje w małżeństwie, samotnie czy w zakonie. To już III polskie wydanie książki La femme sacerdotale ou le sacerdoce du coeur Jo Croissant pierwsze ukazało się ponad 30 lat temu i w tym czasie przetłumaczono ją na ponad 20 języków. Mimo upływu czasu refleksja nad istotą bycia kobietą w gruncie rzeczy pozostała niezmienna tak samo kluczowa! Dowodem na to są liczne świadectwa kobiet, które pogodzone z własną kobiecością, odnalazły szczęście i dumę z bycia kobietą. W tym zdezorientowanym i poszukującym sensu świecie odczułam konieczność powrotu do źródeł, zbadania Pism, by podjąć próbę zrozumienia tego, co mówi nam na temat sensu życia, cierpienia i śmierci słowo Boże. Dostrzegłam w nich, jak wielka jest kobieca rola, i że dla ludzkości jest rzeczą pilną, by kobieta odnalazła swoją tożsamość i miejsce w planie Bożym wyjaśnia autorka. I dodaje Każda kobieta jest wezwana do radosnego odkrywania kwintesencji swej kobiecości, do zgłębiania tajemnicy Kobiety we wszystkich wymiarach, jako córki, żony i matki, by stać się prawdziwym vis vis dla mężczyzny. Wejście w krąg Bożego spojrzenia jest dla niej drogą wolności i największego rozkwitu.
Kobieta Kompletna. Nie szukaj spełnienia, bądź szczęśliwa teraz
Sylwia Kocoń
Sylwia Kocoń: Przestań szukać szczęścia, bądź szczęśliwa. Czy jesteś Kobietą Kompletną? >> PRZECZYTAJ Jak przestać szukać spełnienia i być szczęśliwą? >> PRZECZYTAJ Co zrobić, by zbudować nowe, pełniejsze życie? Książka dla tych, którzy mają dość szukania szczęścia >> PRZECZYTAJ Życie jest piękne, a Ty jesteś wyjątkowa! Ty jesteś kompletna. Ja jestem kompletna. Wszystkie jesteśmy kompletne - mamy w sobie cały zestaw narzędzi, dzięki którym jesteśmy gotowe, by żyć pełnią życia i czerpać z niego to, co dla nas najlepsze. Kolory i odcienie, smaki i zapachy. Miłość, spełnienie, radość. Bogactwo fizyczne i to ważniejsze - duchowe. Krąg prawdziwych przyjaciół. Sprzymierzeńców. Wszystko to, jako Kobieta Kompletna, masz w zasięgu ręki. Musisz tylko sięgnąć i... Stop! To prawda, jesteśmy kompletne i gotowe. Nie jutro, pojutrze, za pięć czy dziesięć lat. Gotowe do pełni jesteśmy już teraz, tylko... Nie każda z nas to wie. Nie każda z nas czuje. Nie wszystkie potrafimy posługiwać się swoimi kobiecymi mocami tak, by działały na naszą rzecz, a nie przeciw nam. Ba, nie wszystkie wiemy, gdzie te moce w nas drzemią, jak je z siebie wydobyć i uruchomić. A to warunek stania się świadomą Kobietą Kompletną. Czy chcesz? Czy pragniesz? Czy odważysz się wyruszyć w podróż ku poznaniu siebie samej? Kobiety Kompletnej?
Kobieta Kompletna. Nie szukaj spełnienia, bądź szczęśliwa teraz
Sylwia Kocoń
Sylwia Kocoń: Przestań szukać szczęścia, bądź szczęśliwa. Czy jesteś Kobietą Kompletną? >> PRZECZYTAJ Jak przestać szukać spełnienia i być szczęśliwą? >> PRZECZYTAJ Co zrobić, by zbudować nowe, pełniejsze życie? Książka dla tych, którzy mają dość szukania szczęścia >> PRZECZYTAJ Życie jest piękne, a Ty jesteś wyjątkowa! Ty jesteś kompletna. Ja jestem kompletna. Wszystkie jesteśmy kompletne - mamy w sobie cały zestaw narzędzi, dzięki którym jesteśmy gotowe, by żyć pełnią życia i czerpać z niego to, co dla nas najlepsze. Kolory i odcienie, smaki i zapachy. Miłość, spełnienie, radość. Bogactwo fizyczne i to ważniejsze - duchowe. Krąg prawdziwych przyjaciół. Sprzymierzeńców. Wszystko to, jako Kobieta Kompletna, masz w zasięgu ręki. Musisz tylko sięgnąć i... Stop! To prawda, jesteśmy kompletne i gotowe. Nie jutro, pojutrze, za pięć czy dziesięć lat. Gotowe do pełni jesteśmy już teraz, tylko... Nie każda z nas to wie. Nie każda z nas czuje. Nie wszystkie potrafimy posługiwać się swoimi kobiecymi mocami tak, by działały na naszą rzecz, a nie przeciw nam. Ba, nie wszystkie wiemy, gdzie te moce w nas drzemią, jak je z siebie wydobyć i uruchomić. A to warunek stania się świadomą Kobietą Kompletną. Czy chcesz? Czy pragniesz? Czy odważysz się wyruszyć w podróż ku poznaniu siebie samej? Kobiety Kompletnej?
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Kobieta, która czeka Czeka, patrzy na zegar swych lat, gryzie chustkę z niecierpliwości. Za oknem świat zszarzał i zbladł A może już za późno na gości? ----- Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, dostępna jest na stronie wolnelektury.pl. Wer... Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Ur. 24 listopada 1891 w Krakowie Zm. 9 lipca 1945 w Manchesterze Najważniejsze dzieła: Szofer Archibald. Komedia w 3 aktach, Baba-Dziwo. Tragikomedia w 3 aktach, Niebieskie migdały, Różowa magia. Poezje, Pocałunki Poetka i dramatopisarka, córka malarza Wojciecha Kossaka, siostra satyryczki Magdaleny Samozwaniec. Specjalizowała się w krótkich utworach poetyckich, przywołujących na myśl starożytną tradycję epigramatu. Najczęściej pisała wiersze o tematyce miłosnej, zazwyczaj oparte na nieoczekiwanych konceptach. Nieobca była jej też tematyka pozycji kobiety w społeczeństwie. W czasie wojny tworzyła z kolei wiersze opisujące wpływ brutalnej historii na losy i mentalność ludzką. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Stanisław Antoni Wotowski
Lata trzydzieste ubiegłego wieku. Jerzy Marlicz na własne życzenie pakuje się w poważne kłopoty. Mężczyzna kradnie pieniądze z banku "Bracia Kuzunow i Spółka", a zdobytą w ten sposób kwotę trwoni na gry hazardowe. Na domiar złego zbliża się kontrola stanu kasy, tak więc jego przestępstwo z pewnością wyjdzie niedługo na jaw. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy Marlicz poznaje w kasynie piękną i atrakcyjną baronową Tamarę. Kobieta nieoczekiwanie postanawia pomóc malwersantowi i opłaca "zaciągnięty" przez niego dług. Liczy jednak, że mężczyzna zrewanżuje się za okazaną pomoc. Jak się później okazuje, Tamara jest narzeczoną szefa banku, z którego Marlicz ukradł pieniądze. W ramach rekompensaty złodziej musi się udać do Wilna, by odzyskać niekorzystne dla niej papiery... Stanisław Antoni Wotowski był przedwojennym mistrzem kryminału. Prowadził prywatne biuro detektywistyczne, interesował się też okultyzmem oraz masonerią. Jego powieść "Kobieta, która niesie śmierć" (1937) to pełna zwrotów akcji historia o majątkach bogaczy i kobiecie przynoszącej zgubę.