Wydawca: 8
Uśmiechnij się do anioła tom 1 Oczy anioła
J.K. Kukuła
Wendy Emmerson, młoda, piękna i sławna brytyjska aktorka, przylatuje do Polski, aby w małej miejscowości gdzieś na Warmii nakręcić plenerowe sceny do filmu, w którym gra główną rolę. Wprawdzie ta rola to spełnienie jej marzeń, niemniej Wendy jest w fatalnym nastroju. Cóż, ledwie przed kilkoma miesiącami zmarła jej matka, z którą nie zdążyła się pożegnać, a potem zdradził ją narzeczony. W dodatku w trakcie podróży molestuje ją producent filmu, co choć samo w sobie nie jest dla niej nowością, to jednak przez fakt, że ma miejsce w czasie, gdy jej psychiczna kondycja sięgnęła dna, wyjątkowo mocno działa jej na nerwy. W hotelu przy kolacji natarczywość mężczyzny staje się jeszcze bardziej dokuczliwa, a późnym wieczorem w pokoju aktorki dochodzi do scysji zwieńczonej bezceremonialnym wyrzuceniem natrętnego adoratora za drzwi. Gdy o poranku Wendy, zmęczona i rozdrażniona, wybiera się na spacer, pierwszą napotkaną osobą jest ów odrzucony niedoszły kochanek, który w dalszym ciągu próbuje ją napastować. A tego ona nie potrafi już znieść i ucieka z hotelu, a nawet z miasteczka, w którym wraz z ekipą filmową się zatrzymała... Tak się zaczyna dla Wendy pełen przygód dzień, który na zawsze odmieni jej życie. Uśmiechnij się do anioła, to opowieść o miłości. Cokolwiek nietypowa i trochę niedzisiejsza, choć przecież całkiem współczesna. W pierwszym tomie pt.: Oczy anioła poznasz Wendy oraz początek jej zmagań z uczuciem niespodziewanym, władczym, gorącym i... kategorycznie niechcianym. O tym, jak dalej potoczyły się losy bohaterki tej książki i w jaki sposób ów dzień na nie wpłynął, będzie można przeczytać w następnych dwóch tomach: METODA oraz Porządek rzeczy.
Uśmiechnij się do anioła tom 2 Metoda
J.K. Kukuła
Młodą, sławną brytyjską aktorkę Wendy Emmerson, którą czytelnicy pierwszego tomu zatytułowanego Oczy anioła już poznali, zastajemy w Londynie w sali projekcyjnej na przedpremierowym pokazie filmu z jej udziałem, gdzie, pod koniec seansu, rozpamiętuje ona swój zeszłoroczny pobyt w Polsce na plenerowych zdjęciach do tego filmu, rozpoczęty ucieczką z hotelu, która stała się początkiem kilkugodzinnej przygody. Przygody z pozoru błahej, a jednak, jak to teraz zrozumiała, niezwykle dla niej ważnej. Przygody, o której po powrocie do hotelu chciała jak najprędzej zapomnieć, a o której przez cały rok zapomnieć nie potrafiła. I wspomina pracę nad filmem, odkrywając że dzięki tej przygodzie okazała się ona czymś dalece innym, niż to, czym być miała. Ale nie tylko tym zaprząta tam sobie uwagę. Siedząc w wygodnym fotelu, Wendy zastanawia się nad miłością, która tak nagle i niespodziewanie pojawiła się wtedy w jej sercu – początkowo sądziła, że jeszcze tamtej pierwszej nocy zniknie ona bez śladu, a tutaj uświadomiła sobie, że w rzeczywistości nie przestawała o niej myśleć przez wszystkie dni minionych dwunastu miesięcy. A gdy seans się kończy… W pierwszym tomie towarzyszyliśmy Wendy przez jeden dzień, w tym przeżyjemy z nią kilka tygodni, obserwując jej zmagania z emocjami władającymi nią od tamtego dnia oraz wysiłki mające przywrócić w niej utracony wtedy spokój ducha. Razem z bohaterką powspominamy jej pobyty w Szkocji, w Australii i w alpejskim kurorcie, potem wpadniemy na dzień do Warszawy oraz na trochę dłużej do Cannes, a w końcu spędzimy z nią parę gorących dni na tropikalnej wyspie. Przyjrzymy się jej rozterkom, obawom i nadziejom, oraz decyzjom, jakie w każdym z tych miejsc podejmowała. Poznamy też bliżej osoby dla niej ważne, a także przyczyny i przebieg zdarzeń, bez których nie stałoby się to, co się stało. Lecz przede wszystkim będziemy razem z nią badać, jak miłość do Toma potrafiła oddziaływać na jej życie i na nią samą. Oraz dowiemy się, czym dla Wendy miała być, a czym w rzeczywistości okazała się jej METODA.
Uśmiechnij się do anioła tom 3 Porządek rzeczy
J.K. Kukuła
Porządek rzeczy to ostatni tom trylogii o młodej, sławnej i jak się okazało, bardzo uczuciowej brytyjskiej aktorce Wendy Emmerson i o jej miłości. Miłości nagłej, niespodziewanej, źle ulokowanej, a przez to niechcianej, jednak niedającej się zaprzeczyć, wyprzeć, zapomnieć. Zastajemy Wendy na tropikalnej wyspie, gdzie w samotności snuje plany dotyczące kilkudniowego spotkania z Tomem. Po ponad rocznych zmaganiach ze swoim uczuciem postanawia wreszcie doprowadzić do ostatecznego rozstrzygnięcia - wóz albo przewóz. Tym razem spotkanie ma się odbyć w miejscu, które ona zna dobrze, ale którego on znać nie może, by to ona mogła mieć pełną kontrolę nad każdym detalem ich decydującego sam na sam. A dla zwiększenia pewności, że jej cel zostanie osiągnięty, to tam, już pierwszego dnia, ona wprost wyzna mu miłość, co w jej przekonaniu zmusi go do bezzwłocznego odwdzięczenia się jej tym samym, by odtąd mogli "żyć długo i szczęśliwie". Jednak zanim to nastąpi, wracamy z Wendy do Londynu, skąd wyruszymy z nią w podróż do Nowego Jorku. Następnie odwiedzimy Francję, a potem znów wybierzemy się do Stanów, tym razem na teksańską pustynię oraz na zachodnie wybrzeże, by w końcu ponownie wpaść do Warszawy... I wszędzie tam będziemy z bliska obserwować jej myśli, jej marzenia, jej klęski oraz sukcesy... A także poznamy kolejne pytania, które będzie sobie zadawała, oraz poznamy odpowiedzi, które przyniesie jej los.
Uśmiechy i łezki misia Domisia
Bożena Bobrzyk-Stokłosa
Ile promyczków i słonych kropelek wypełni misiowy dzień? Zmężniał nam ten mały misio pa, pa, żłobku! Serca rodziców i siostrzyczki Olmisi przepełnia miłość i duma. Domiś wciąż wyciąga łapki po nieznane, lecz zawsze przy wsparciu niedźwiedziej rodzinki. Dlaczego warto być wytrwałym jak strażak Samiś? Co łączy misiowizor z powiedzeniem: co za dużo, to niezdrowo? I czy Wróżek Sikmiś każdego odwiedza w tym samym czasie? Nie warto się troskać warto się troszczyć, by troski migiem znikały. Educzytajki prowadzą dziecko przez to, co bliskie, ważne i trudne, otulając ciepłem bajek i matczyną czułością. Seria, która pokazuje, uspokaja, tłumaczy i podpowiada.
Anthony Passeron
Miasteczko położone z dala od metropolii, zagubione na granicy dwóch światów między morzem a górami, Włochami a Francją. Dobrze prosperująca masarnia, ciężka praca kilku pokoleń Passeronów, która miała dać lepszy start dzieciom. To z pozoru bezpieczne miejsce staje się sceną tragedii uzależnienia od heroiny, zachorowania na AIDS, przedwczesnej śmierci. W tym samym czasie, gdy rodzina mierzy się z osobistym dramatem, szpitale we Francji i w USA dotyka kataklizm na wielką skalę masowe zarażenia tajemniczym wirusem, walka o znalezienie remedium i wyścig z czasem, a także z narastającą społeczną paniką i niechęcią konserwatywnych lekarzy. Anthony Passeron był jeszcze dzieckiem, gdy ojciec po raz pierwszy wymówił przy nim imię starszego brata: Désiré. Pomijane w rodzinnych opowieściach i otoczone tajemnicą. Czterdzieści lat po śmierci stryja autor podejmuje próbę opowiedzenia o trudnych losach rodziny historii awansu, prowincjonalnej mentalności i uprzedzeń, fatalnej w skutkach próby oderwania własnej przyszłości od teraźniejszości rodziców. Uśpione są literackim owocem wieloletniego milczenia i dowodem wielkiej pisarskiej odwagi. Precyzyjny, chłodny niczym u Annie Ernaux język splata się tu z delikatnością opisywanej historii i potęguje poczucie niepokoju. Passeron w intymnej, oszczędnej opowieści mistrzowsko odtwarza mechanizmy wielkiej katastrofy i ukazuje jej ogrom na dwóch poziomach: indywidualnym i społecznym, a głęboko skrytą pamięć o tych, którzy już odeszli, subtelnie wydobywa na światło dzienne. Książka o wielkiej sile, która zostaje w czytelniku na długo. Wybitna proza. Annie Ernaux Istotą tej opowieści są słowa, których zabrakło. Autor przewija wstecz wątek życia, przerwanego chorobą i otoczonego rodzinną zmową milczenia. Anthony Passeron snuje subtelną opowieść o epidemii AIDS, która przyniosła śmierć i dyskryminację, o tragedii rodziny dotkniętej nieszczęściem. Livres Hebdo Anthony Passeron napisał wspaniałą opowieść o zapominaniu niezwykle precyzyjnym i oszczędnym językiem. Magazine Lire Bardzo udana, poruszająca pierwsza książka autora w pełni panującego nad materią opowieści. Le Monde
Uśpione archiwum. Yggdrasill 1 (#1)
Wawrzyniec Podrzucki
Czy Ziemia, jaką znamy, ma szansę w konkurencji z nieprzewidywalną, wciąż rozrastającą się tajemniczą strukturą? Drzewo to gigantyczna nanostruktura od wieków zamieszkała przez ludzi. Współistniejąca z tym organizmem ludzkość przeszła szereg przemian i podzieliła się na odrębne kultury. W tym niezwykłym świecie sąsiadują ze sobą prymitywne plemię Ux, zaawansowana technologicznie społeczność Apeksu, Anhelosi przemieszczający się w antygrawitacyjnych galeonach, fanatyczni wyznawcy Kościoła Ostatecznego Rozgrzeszenia czy bezwzględni łowcy nagród. Drzewo wchodzi właśnie w fazę intensywnych przemian i tylko nieliczni jego mieszkańcy zdają sobie sprawę, że są świadkami zmierzchu dotychczasowego świata. W podróż po tej niezwykłej rzeczywistości wyrusza Thomas Farquahart - młody strażnik prawa żyjący dotąd w spokojnej osadzie. Pierwsza część trylogii "Yggdrasill" to pozycja obowiązkowa dla fanów niesamowitych światów Jacka Dukaja. Yggdrasill W fascynującym uniwersum Wawrzyńca Podrzuckiego Ziemia co prawda nadal istnieje, dawno przestała być głównym punktem odniesienia dla organizmów żywych. Stara planeta istnieje w cieniu Drzewa - tajemniczej struktury stworzonej przez nanomaszyny. Jej mieszkańcy podzielili się na setki różnorodnych, skonfliktowanych ze sobą kultur. Są wśród nich prymitywne plemiona, wyznawcy osobliwej religii, koczownicy w antygrawitacyjnych galeonach oraz... zaawansowani technicznie Apeksi - strażnicy kluczy dających kontrolę nad Drzewem. Struktura wchodzi właśnie w fazę wielkich przeobrażeń. Jedni na nie czekają, drudzy zrobią wszystko, by je zablokować. Która frakcja zwycięży? Wawrzyniec Podrzucki (1962-2021) - polski pisarz science fiction, z wykształcenia biolog. Przez lata prowadził prace badawcze z zakresu mikrobiologii w Centrum Onkologii w Gliwicach, Instytucie Transplantologii AM w Warszawie oraz Instytucie Nauk o Środowisku UJ. Krótkie formy literackie publikował . w Nowej Fantastyce i Science Fiction. Autor powieści z cyklu "Yggdrasill", którego ostatnia część, "Mosty wszechzieleni", była nominowana do Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego
Uśpione archiwum. Yggdrasill 1 (#1)
Wawrzyniec Podrzucki
Czy Ziemia, jaką znamy, ma szansę w konkurencji z nieprzewidywalną, wciąż rozrastającą się tajemniczą strukturą? Drzewo to gigantyczna nanostruktura od wieków zamieszkała przez ludzi. Współistniejąca z tym organizmem ludzkość przeszła szereg przemian i podzieliła się na odrębne kultury. W tym niezwykłym świecie sąsiadują ze sobą prymitywne plemię Ux, zaawansowana technologicznie społeczność Apeksu, Anhelosi przemieszczający się w antygrawitacyjnych galeonach, fanatyczni wyznawcy Kościoła Ostatecznego Rozgrzeszenia czy bezwzględni łowcy nagród. Drzewo wchodzi właśnie w fazę intensywnych przemian i tylko nieliczni jego mieszkańcy zdają sobie sprawę, że są świadkami zmierzchu dotychczasowego świata. W podróż po tej niezwykłej rzeczywistości wyrusza Thomas Farquahart - młody strażnik prawa żyjący dotąd w spokojnej osadzie. Pierwsza część trylogii "Yggdrasill" to pozycja obowiązkowa dla fanów niesamowitych światów Jacka Dukaja. Yggdrasill W fascynującym uniwersum Wawrzyńca Podrzuckiego Ziemia co prawda nadal istnieje, dawno przestała być głównym punktem odniesienia dla organizmów żywych. Stara planeta istnieje w cieniu Drzewa - tajemniczej struktury stworzonej przez nanomaszyny. Jej mieszkańcy podzielili się na setki różnorodnych, skonfliktowanych ze sobą kultur. Są wśród nich prymitywne plemiona, wyznawcy osobliwej religii, koczownicy w antygrawitacyjnych galeonach oraz... zaawansowani technicznie Apeksi - strażnicy kluczy dających kontrolę nad Drzewem. Struktura wchodzi właśnie w fazę wielkich przeobrażeń. Jedni na nie czekają, drudzy zrobią wszystko, by je zablokować. Która frakcja zwycięży? Wawrzyniec Podrzucki (1962-2021) - polski pisarz science fiction, z wykształcenia biolog. Przez lata prowadził prace badawcze z zakresu mikrobiologii w Centrum Onkologii w Gliwicach, Instytucie Transplantologii AM w Warszawie oraz Instytucie Nauk o Środowisku UJ. Krótkie formy literackie publikował . w Nowej Fantastyce i Science Fiction. Autor powieści z cyklu "Yggdrasill", którego ostatnia część, "Mosty wszechzieleni", była nominowana do Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego
Agata Christie
Morderstwo nie jest czymś, co można traktować lekkomyślnie mówi panna Marple. Gwenda Reed całkowicie się z nią zgadza. Młoda mężatka trafia do domu, w którym w dzieciństwie była świadkiem uduszenia kobiety. Teraz nie wie, czy to nie wytwór jej wyobraźni. Nie wiedział tego również jej ojciec, który zmarł w przekonaniu, że zabił żonę. Gwenda wyjaśnia zagadkę zniknięcia macochy i dopowiada losy ojca. Podróż w mroczną przeszłość wyzwala w bohaterach silne emocje. Uśpione morderstwo to zakończenie kariery detektywistycznej panny Marple, a także ostatnia powieść Agaty Christie, opublikowana 10 miesięcy po jej śmierci.