Verleger: 8
Szkoła twórczego pisania. Jak zostać autorem bestsellerowych powieści
Joanna Wrycza-Bekier
Co sprawia, że książka staje się literackim przebojem? Jak napisać książkę, w której zakochają się czytelnicy? Czy istnieje przepis na bestseller? Geniusz to wynik 1% natchnienia i 99 % wypocenia Thomas Alva Edison Napisać powieść jest łatwo. Jednak napisać dobrą powieść — to już zupełnie inna sprawa. Jeśli pragniesz, by Twoje dzieła nareszcie opuściły szufladę biurka lub katalog o nazwie "prywatne, nie czytać", musisz się do tego odpowiednio przygotować. Sam talent, nawet doprawiony twórczą weną, niestety nie wystarczy. Warunkiem niezłego pisarstwa jest doskonałe opanowanie rzemiosła, na które składa się znajomość mechanizmów rządzących światem dzieła literackiego oraz twórcze posługiwanie się językiem. Z pewnością nie dziwi Cię fakt, że aktorzy, tancerze, graficy doskonalą swoje umiejętności w szkołach i na warsztatach artystycznych. Czemu więc nie kształcić talentów pisarskich? Kreatywne pisanie jest dziedziną niezwykle popularną w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. "A co z natchnieniem?" — pomyślisz. Otóż, o ile można wyobrazić sobie wiersz powstały pod wpływem nagłej iluminacji, to 500-stronicowa powieść musi być owocem systematycznej pracy. Nim zaczniesz pisać swoją najlepszą książkę, zapoznaj się ze wskazówkami zawartymi w tym poradniku. Nauczysz się konstruować wiarygodnych bohaterów, tworzyć wciągające fabuły, pisać wartkie dialogi i posługiwać się językiem zmysłów. Dowiesz się także, jak wydawać i promować Twoje dzieło. Odkryjesz, że pisarstwo nie polega na ciągłym zmaganiu się z Muzą. Liczne ćwiczenia z kreatywnego pisania mogą stać się pretekstem do dobrej zabawy, a nawet terapii. A zatem — pisarze do piór! Zdjęcia do pobrania z ftp blog autorki: poradnikpisania.wordpress.com
Szkoła twórczego pisania. Jak zostać autorem bestsellerowych powieści. Wydanie 2 rozszerzone
Joanna Wrycza-Bekier
Czy pisania poczytnych książek można się nauczyć? Oto powszechnie przyjęty obraz pisarza: samotny wilk, zmagający się z trudami swojego zawodu, siedzi przed ekranem laptopa, wpatruje się w pustą stronę i czeka na natchnienie. W wersji bardziej realnej siada przed tą stroną regularnie, codziennie o podobnej porze, by pokryć ją odpowiednią, ustaloną wcześniej z samym sobą liczbą słów, które następnie usunie, poprawi, zmieni i wygładzi. Zasadniczo jednak pisarz sam odkrywa tajniki swojego zawodu i wręcz ujmą są dla niego kursy pisarskie... Zaraz, zaraz. Czyż nie istnieją szkoły, nawet wyższe, kształcące malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, tancerzy, kompozytorów, reżyserów i aktorów? Ależ tak, funkcjonują i z powodzeniem wychowują kolejne pokolenia artystów. Powieściopisarz także jest artystą. Czy zatem nie nazbyt pochopnie odmawiamy mu prawa do nauki twórczego pisania? Powołanie do bycia pisarzem, rzecz jasna, trzeba mieć własne. Umiejętności wyszukiwania tematów, budowania fabuły, pisania dialogów i właściwego użycia słów - tego wszystkiego można się nauczyć. Książka łączy wskazówki warsztatowe i psychologiczne. Dowiesz się, jak pisać, ale też jak walczyć z blokadami, znaleźć motywację i wygospodarować czas. Tylko holistyczne podejście do twórczości gwarantuje, że doprowadzisz powieść od pierwszej myśli do ostatniej kropki. Pisanie jest dla ludzi takich jak Ty. Chcesz się przekonać?
Szkoła twórczego pisania. Jak zostać autorem bestsellerowych powieści. Wydanie 2 rozszerzone
Joanna Wrycza-Bekier
Czy pisania poczytnych książek można się nauczyć? Oto powszechnie przyjęty obraz pisarza: samotny wilk, zmagający się z trudami swojego zawodu, siedzi przed ekranem laptopa, wpatruje się w pustą stronę i czeka na natchnienie. W wersji bardziej realnej siada przed tą stroną regularnie, codziennie o podobnej porze, by pokryć ją odpowiednią, ustaloną wcześniej z samym sobą liczbą słów, które następnie usunie, poprawi, zmieni i wygładzi. Zasadniczo jednak pisarz sam odkrywa tajniki swojego zawodu i wręcz ujmą są dla niego kursy pisarskie... Zaraz, zaraz. Czyż nie istnieją szkoły, nawet wyższe, kształcące malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, tancerzy, kompozytorów, reżyserów i aktorów? Ależ tak, funkcjonują i z powodzeniem wychowują kolejne pokolenia artystów. Powieściopisarz także jest artystą. Czy zatem nie nazbyt pochopnie odmawiamy mu prawa do nauki twórczego pisania? Powołanie do bycia pisarzem, rzecz jasna, trzeba mieć własne. Umiejętności wyszukiwania tematów, budowania fabuły, pisania dialogów i właściwego użycia słów - tego wszystkiego można się nauczyć. Książka łączy wskazówki warsztatowe i psychologiczne. Dowiesz się, jak pisać, ale też jak walczyć z blokadami, znaleźć motywację i wygospodarować czas. Tylko holistyczne podejście do twórczości gwarantuje, że doprowadzisz powieść od pierwszej myśli do ostatniej kropki. Pisanie jest dla ludzi takich jak Ty. Chcesz się przekonać?
Tatiana Żak
Czy jesteś gotowa, by nauczyć się miłości? Spójrzcie na Zolę: atrakcyjna, pewna siebie, 38-letnia kobieta sukcesu, która ma wszystko, czego potrzeba do szczęścia, a samotność to jej świadomy wybór. Ale czy na pewno? Dopiero psychoterapia uświadamia jej, jak bardzo jest zablokowana emocjonalnie i jak wiele traum w sobie nosi. Udział w kontrowersyjnym projekcie pod nazwą Szkoła Uczuć ma jej pomóc w przełamaniu lęku przed bliskością. Sześciotygodniowy turnus w pensjonacie nad morzem wydaje się ostatnią deską ratunku dla Zoli, która pragnie otworzyć się na prawdziwe, szczere uczucie. Ale gdy w końcu spotyka odpowiedniego mężczyznę, surowy regulamin terapii zabrania jej się do niego zbliżać Czy mimo to uda jej się znaleźć sposób, by dać szansę miłości? Miłość może pojawiać się wielokrotnie w naszym życiu, ale każda z nich jest inna. Nie ma dwóch takich samych miłości. Każda pozostawia jakiś ślad w naszym sercu, żłobi w nim głębokie bruzdy już na zawsze. Myślę jednak, że tylko jedna może być tą prawdziwą. Sądzę, że niekoniecznie jest to ta pierwsza. Czasami może się zdarzyć, że tą prawdziwą miłością będzie ta ostatnia. Tatiana Żak autorka powieści pod tytułem Szkoła uczuć opublikowanej po raz pierwszy w 2021 roku.
Szkoła Zgromadzenia Kupców miasta Łodzi (1898-1939)
Adrianna Szczerba
Tematem pracy są dzieje Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców m. Łodzi w latach 1898–1939, czyli od jej założenia do zakończenia działalności. Wykroczenie poza wyznaczone ramy czasowe wiązało się z koniecznością przedstawienia sytuacji łódzkiego szkolnictwa przed powstaniem „handlówki” oraz udzieleniem odpowiedzi na pytanie o jej dalsze losy. Przedstawiono sytuację łódzkiego szkolnictwa na przełomie XIX i XX w. oraz w okresie międzywojennym, historię szkoły, tj. organizowanie procesu dydaktyczno-wychowawczego i tworzenie bazy materialnej, historię budowy domu dla nauczycieli. Integralną częścią monografii są aneksy, zawierające materiały źródłowe do historii szkoły: pierwszy statut, tygodniowe rozkłady lekcji w wybranych latach oraz wspomnienia spisane przez byłych uczniów ok. 1960 r. Publikowany zbiór fotografii dokumentuje życie szkolne. Problematyka zawarta w pracy odnosi się do dziejów Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców m. Łodzi, a więc do historii jednej placówki oświatowej. Jednak zachodzi konieczność nakreślenia rzeczywistego obrazu. Z chwilą powstania była to istotnie jedna szkoła i mimo trzech reorganizacji oraz zmian nazwy i charakteru w ciągu kilkunastu następnych lat taki stan trwał. W 1933 r. w związku z reformą szkolnictwa dotychczasowy zakład został przekształcony w szkołę powszechną III stopnia i szkołę średnią, obejmującą gimnazjum (a nieco później również i dwa licea). Szkoły były własnością Zgromadzenia Kupców niezależnie od zmian organizacyjnych i mieściły się we wspólnym budynku przy ul. Dzielnej (ob. Narutowicza), korzystały z tej samej bazy dydaktycznej oraz zatrudniały w zasadzie tych samych pedagogów – stąd w pracy nazwa „Szkoła Zgromadzenia Kupców”, która najbardziej odpowiada charakterowi placówki. Popularnymi nazwami używanymi w okresie jej działania były również: „handlówka”, Szkoła Kupiectwa Łódzkiego i Łódzka Szkoła Handlowa. Podstawą źródłową pracy stał się zespół akt szkolnych (ponad 3 tys. jednostek) objętych nazwą Prywatne Gimnazjum i Liceum Męskie Zgromadzenia Kupców m. Łodzi, przechowywany w łódzkim Archiwum Państwowym. Uzupełnieniem archiwaliów były informacje prasowe, zwłaszcza artykuły zamieszczane na łamach dziennika „Rozwój” oraz niepublikowane opracowanie pt. Materiały do księgi pamiątkowej Szkoły Zgromadzenia Kupców m. Łodzi, przygotowane prawdopodobnie przez ostatniego dyrektora Antoniego Idźkowskiego z okazji zjazdu absolwentów w latach 60. XX w.
Molire (Molier)
Szkoła żonkomedia w pięciu aktach1662 Wstęp Przystępujemy do komedii, którą historia literatury uważa za epokę w dziejach francuskiego teatru, równą co do doniosłości Cydowi Corneille’a; zarazem jest ona, z wielu względów, epoką w twórczości Moliera. Patrzeliśmy, jak cierpliwie wchłaniał w siebie elementy współczesnego teatru; jak, stopniowo i nieznacznie, przetwarza je, coraz więcej znacząc je swoim piętnem; — tutaj czyni stanowczy krok, stwarza własną komedię, wkracza w dziedzinę wielkiej swej twórczości. [...]Molire (Molier)Ur. 15 stycznia 1622 r. w Paryżu Zm. 17 lutego 1673 r. w Paryżu Najważniejsze dzieła: Pocieszne wykwintnisie (1659), Szkoła żon (1662), Świętoszek (1664), Don Juan (1665), Mizantrop (1666), Skąpiec (1668), Szelmostwa Skapena (1671), Chory z urojenia (1673) Właśc. Jean Baptiste Poquelin. Francuski komediopisarz (do dziś zaliczany do najwybitniejszych w historii literatury europejskiej), dyrektor teatru i aktor; cieszył się uznaniem i opieką króla Ludwika XVI. W Polsce jego dzieła przekładano i wystawiano od XVII wieku. Był synem tapicera, ale postanowił nie iść w ślady ojca. Od dziecka interesowały go przedstawienia uliczne. Studiował filozofię i prawo, by ostatecznie pójść za głosem wczesnej fascynacji i poświęcić życie scenie. Zmarł na atak serca grając w Chorym z urojenia. autor: Aneta Mościcka Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Szkoła żon. Komedia w 5 aktach
Molier
Głównym tematem komediowej Szkoły żon uczynił Molier zazdrość. Zatwardziały stary kawaler Arnolf postanawia zmienić stan cywilny, ale na własnych warunkach planuje pojąć za żonę swoją wychowanicę Anusię, nad której dorastaniem czuwał i co jak przypuszcza zaowocuje udanym małżeństwem. Miłość to jednak materia delikatna i nie wszystko udaje się zaplanować.
Szkoły, do których chce się chodzić (są bliżej, niż myślisz)
Maria Hawranek
Pierwszy praktyczny przewodnik dla rodziców, którzy mają dość Czujesz, że tradycyjny model szkoły nie wspiera dzieci w rozwoju tak, jak mógłby i powinien? Twoje dziecko ma dość nadmiaru sprawdzianów i prac domowych, a ty nie chcesz być jego nadzorcą? W poszukiwaniu szkół, do których chce się chodzić, Maria Hawranek, mama i reporterka, przejechała całą Polskę. W Warszawie, Gdańsku, Bielsku-Białej, Radowie Małym czy Słupi Wielkiej znalazła wyjątkowe miejsca i ludzi, którzy zarażają entuzjazmem i udowadniają, że o szkole można myśleć inaczej. Sięgają do metod Marii Montessori czy Celestyna Freineta, rezygnują z ocen, lekcje przenoszą w plener, do szkoły wprowadzają więcej wolności. Wszystko po to, by uczniowie odnosili sukcesy, nie tracąc z dzieciństwa tego, co w nim najważniejsze. Oto pierwszy przewodnik, który pokazuje, jak w praktyce wyglądają przyjazne szkoły prywatne, domowe i publiczne. W całej Polsce, na każdą kieszeń.
Beata Guziejewska, Paweł Starosta
Oddajemy w Państwa ręce książkę opisującą dekadę przemian na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego, przygotowaną na jego sześćdziesięciolecie. To nie tylko największy wydział tej uczelni, ale przede wszystkim wspólnota, która z odwagą, pasją i profesjonalizmem stawia czoła współczesnym wyzwaniom, łącząc tradycję z nowoczesnością. "EkSoc" nie tylko kształci, ale też inspiruje kolejne pokolenia do zmieniania świata na lepsze. W ostatniej dekadzie definiowały go przede wszystkim: wzrost jakości badań naukowych, umiędzynarodowienie, otwarcie na otoczenie społeczno-gospodarcze oraz budowanie kultury szczerej dyskusji akademickiej. To opowieść o miejscu, gdzie wiedza ma znaczenie, a edukacja - sens.
Patryk Bochniak
Czy w opowieści pełnej tajemnicy lub fikcji możemy znaleźć przełożenie na ludzkie sprawy i aktualne, życiowe problemy? Ta wielowątkowa powieść z jednej strony mówi o nowej nadziei – takiej, która pojawia się w sytuacjach ocenianych jako te bez szans, co do których nadzieję już się straciło. Wyjątkowo tajemnicza fabuła i opis dziwnych, nawet surrealistycznych zdarzeń z pewnością wzbudzają w czytelniku cały wachlarz odczuć, by przekonać się, że losy bohaterów dotykają nas ludzi, w tak różnych aspektach życia. Możemy skonfrontować swoje poglądy, samemu ocenić sprawy, które autor sprytnie nam podsuwa. Odważnie pobudza do pytań. Jak my sami byśmy się zachowali? Uwrażliwia na to, co nam umyka w tempie życia. I być może pokazuje, co w praktyce oznacza zbawienna moc, oraz wyciągnięta do kogoś dłoń. Patryk Bochniak – z wykształcenia ekonomista, a z powołania i pasji nauczyciel oraz trener metody Montessori w Chrześcijańskiej Szkole Montessori w Gdańsku. Od dzieciństwa jest miłośnikiem słowa pisanego. Tworzył teksty piosenek, wiersze, proste opowiadania i felietony o tematyce sportowej. W pewnym momencie postanowił dołożyć swoją cegiełkę do rynku wydawniczego, czego owocem są wydane wcześniej dwa kryminały, opowiadania wojenne i tomik wierszy. W wolnym czasie lubi podróżować, czytać książki, oglądać sitcomy, słuchać rocka i uwielbiać Boga, dzięki któremu może sobie na to wszystko pozwolić.
Szlabany z napędem elektromechanicznym i urządzeniami sterującymi
Andrzej Jurga, Krzysztof Wienskowski
Przedmiotem opracowania są warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlanych związanych z instalowaniem szlabanów z napędem elektromechanicznym i urządzeniami sterującymi. Szlabany takie zaliczane są do bram i jednocześnie do maszyn. Niniejsze warunki techniczne obejmują: terminy i definicje, wymagania dotyczące dokumentacji technicznej niezbędnej do instalowania szlabanów, warunki doboru i instalowania szlabanów, warunki użytkowania, konserwacji i napraw, zagrożenia, jakie mogą wystąpić przy instalowaniu i użytkowaniu, kryteria odbioru robót instalacyjnych oraz wykaz przepisów krajowych, dyrektyw UE oraz Polskich Norm. Szlabany z napędem elektromechanicznym przeznaczone są do stosowania jako dodatkowa ochrona obiektów przed bezpośrednim dostępem osób niepowołanych. Szlabany takie stosuje się jako zabezpieczenie wjazdów i wyjazdów samochodów z parkingów, garaży wielostanowiskowych, z terenów zakładów przemysłowych, z terenów handlowo-magazynowych oraz wszędzie tam, gdzie odbywa się kontrolowany ruch pojazdów. Niniejsze warunki techniczne przeznaczone są dla projektantów, firm wykonawczo-montażowych, użytkowników oraz nadzoru budowlanego.
Marcin Siadkowski
Autor stawia pytanie o rolę stereotypu narodowego polskiej szlachty, funkcjonującego w kulturze niemieckiej od XVIII wieku oraz o sposoby i motywy jego instrumentalizacji w bieżącej walce politycznej w Wiedniu u schyłku XIX wieku. Te rozważania prowadzą także do analizy prób odnalezienia się niemieckich elit politycznych w nowej sytuacji politycznej, będącej efektem modernizacji i demokratyzacji społeczeństwa Austro-Węgier. Książka zawiera odwołania do bogatego materiału źródłowego, m.in. do prasy codziennej, czasopism satyrycznych, podręczników szkolnych i przewodników turystycznych. Godne uwagi są również zamieszczone w niej liczne karykatury z epoki.
Monika Rzepiela
Ostatniego dnia 1776 roku na Pogórzu Karpackim przychodzą na świat dwie dziewczynki. Leontyna rodzi się w dostatnim szlacheckim dworze, a Marysia w ubogiej chłopskiej zagrodzie. Są mlecznymi siostrami. Mąż mamki jest ekonomem na dworze podczaszego. Pomimo różnic pochodzenia splot wydarzeń połączy panny ze sobą. Starszy brat Leontyny, dziedzic majątku, wyrusza w kilkuletnią podróż za granicę. Po powrocie do Pawłówki zakochuje się z wzajemnością w córce zarządcy, natomiast podczaszanka oddaje serce ubogiemu guwernerowi. Jednak złośliwy los rozdziela młodych. Jak mawia jeden z bohaterów powieści: "synogarlica nie dla wróbla, a magnackie córki nie dla drobnego szlachcica". Codzienne życie osiemnastowiecznej szlachty i chłopów pańszczyźnianych przeplata się z bolesną historią Polski. Majątek odwiedza Tadeusz Kościuszko. Zbliża się rok 1792. W przygotowaniu część druga Szlacheckie gniazdo. Ogień buntu
Szlacheckie gniazdo. Ogień buntu
Monika Rzepiela
Ciężarna Marysia Konopka porzucona przez dziedzica Pawłówki postanawia odebrać sobie życie. Los jednak przychodzi jej z pomocą, bo w chwili, gdy pętla ma zacisnąć się na jej szyi zostaje nieoczekiwanie uratowana. Leontyna natomiast wbrew swej woli poślubia warszawiaka Aleksandra Sokołowskiego, człowieka, który umiejętnie skrywa swe prawdziwe oblicze. Elwira, chcąc uniknąć złożenia zakonnych ślubów ucieka nocą z ukochanym. Życie trzech panien toczy się odtąd różnymi torami. Nie brakuje salonowych intryg, radości i smutku, ludzkich dramatów. Zbuntowane kobiece serca popełniają błędy... Tymczasem przez kraj przetacza się historia: insurekcja kościuszkowska, upadek Rzeczypospolitej, wojny napoleońskie. Polacy zapatrzeni w Napoleona wierzą, że walcząc u boku cesarza Francuzów wskrzeszą upadłą ojczyznę. Jak w tych burzliwych czasach odnajdą się bohaterowie powieści?
Małgorzata Bargielska
Mira lubi chodzić na cmentarz. Obserwuje odwiedzających i dekoruje groby nieznanych osób. Chyba zbyt często towarzyszy jej wstyd. Podejrzewa, że coś z nią nie tak. Pewnego dnia jej matka odkrywa coś dziwnego. Właściwie nie jest pewna, co zobaczyła w pokoju córki, niemniej zapada decyzja, że dziewczynę należy wysłać do szpitala psychiatrycznego. Niedługo później Mira trzyma w kieszeni swetra wymięte skierowanie na oddział zamknięty jak glejt, list żelazny mający ją ochronić. W drugiej kieszeni chowa szczęśliwe lata - pospiesznie zgarnięte dziecięce totemy i zdjęcie z rodzinnego domu. W szpitalu spotka osoby, które mają problemy, ale przynajmniej można się z nimi zaprzyjaźnić. Niektóre są bardzo dziwne, inne ciekawe. Część z nich nigdy nie wyjdzie na zewnątrz. W głębi korytarza miękko płyną dziew czyny z grupy A, bezgłośnie jak cień.
Kasia Bulicz-Kasprzak
Powracają bohaterki książki Dom na skraju, o której czytelniczki pisały, że podbiła ich serca, jest przepiękna i taka prawdziwa życiowa i lekko melancholijna. Maria spełniła swoje marzenie i wydała tomik wierszy. Teraz, gdy wody Młynówki opadają, kobiety z Różanej zaczynają rozumieć, jak prawdziwe jest przekleństwo oby spełniły się twoje marzenia. Agata uratowała Karolinę i jej dzieci przed powodzią, a teraz musi chronić swoje małżeństwo, gdyż ukochany mąż zbyt wiele uwagi poświęca byłej żonie. Janina przez wiele lat myślała przede wszystkim o rodzinie, a obecnie będzie musiała zadbać o siebie. W czasie porządkowania domu po powodzi Wanda odkrywa, że bliscy ją okłamywali. Leokadia dostrzega, że są sytuacje, z którymi nie zdoła sobie poradzić, mimo całej swej mądrości. Teresa poznaje gorzki smak życia. Niestety, zbyt późno zdaje sobie sprawę, że to właśnie przeciwności losu czynią nas silniejszymi. Kasia Bulicz-Kasprzak autorka Domu na skraju i Szlachetnych pobudek ma dwie wielkie pasje czytanie i bieganie. Każdego lata wyjeżdża na Zamojszczyznę, by tam pisać, nadrabiać czytelnicze zaległości, a przede wszystkim odkrywać przyrodnicze uroki Roztocza.
Szlachetny cel. Jak opowiadać historie, które przyniosą darowizny
Szczepan Kasiński
Ja powiem, o co chodzi, a Ty pomożesz, dobrze? Czytelniku! Jeśli działasz w organizacji pozarządowej, mogłeś spotkać się z terminem fundraising. Oznacza on łączenie ludzi, którzy chcą robić dobre rzeczy, z tymi, którzy je robią. Fundraising to także budowanie wieloletnich relacji zespołu organizacji z ludźmi, którzy w różny sposób angażują się w jej działalność. Wiesz, co łączy tych ludzi? Potrafisz skutecznie budować takie relacje? Umiesz przedstawić cele swojej organizacji w taki sposób, by przemówić do serc i portfeli słuchaczy? Opowiedziana historia musi przyciągać uwagę, sprawić, by ludzie poczuli, że odświeża ich życie i spojrzenie na świat, dać im coś, co wyrywa z monotonii rytmu: dom-praca-dom. To właśnie w tę lukę, na swoiste trzecie miejsce powinny wchodzić organizacje pozarządowe. Myślisz, że to niegodne szczytnego celu, do którego dążysz? Że to dobre dla Apple’a, Coca-Coli i kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych? A zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego jedne organizacje są w stanie skutecznie uzyskiwać pomoc dla swoich podopiecznych, inne zaś nie? „Kwestia pieniędzy” — powiesz pewnie. Mylisz się... Dobra historia. To w niej tkwi tajemnica sukcesu organizacji pozarządowej.
Gustaw Ehrenberg
Gustaw Ehrenberg Dźwięki minionych lat Szlachta w roku 1831 Gdy naród na pole wystąpił z orężem, Panowie na sejmie radzili; Gdy lud Polski krzyczał: *Umrzem lub zwyciężem!* Panowie o czynszach prawili. Gdy wiara porwała siekiéry i kosy, W siermięgach z województw ruszyła; Panowie uczone podnosili głosy, Gadali wymownych słów siła. Przecież w listopadzie o szlachta, panowie! Gdy biła godzina wolności, Nie pańskieto dzieci, nie hrabscy synowie Przysięgli na ... Gustaw Ehrenberg Ur. 14 lutego 1818 w Warszawie Zm. 28 września 1895 w Krakowie Najważniejsze dzieła: Dźwięki minionych lat (1848), Szubienica Zawiszy, Gdy naród do boju Polski poeta, tłumacz Dantego i Shakespearea. W 1833 r. przyjechał z Warszawy do Krakowa, gdzie wstąpił do tajnego Stowarzyszenia Akademickiego. W 1836 r. dołączył do podziemnego Stowarzyszenia Ludu Polskiego. Pisał propagandowe pieśni, prowadził działalność wśród ludu, walcząc o prawa dla chłopów, prowadził tajne odczyty w Warszawie. W 1837 r. został aresztowany i oskarżony o agitację patriotyczną i radykalno-społeczną oraz o podjudzanie ludu przeciwko władzy. Został skazany na konfiskatę majątku i wywieziony do ciężkich robót na Syberię. Tam dalej dużo czytał oraz pisał wiersze. W 1858 r. wrócił do Warszawy, gdzie pracował w Bibliotece Zamojskich. W 1870 r. przeprowadził się do Krakowa. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Szlag mnie trafił. Są w życiu rzeczy, o które warto walczyć do końca
Łukasz Grass
Atrakcyjna kobieta, matka dwóch synów, przebojem idzie przez 39 lat życia od najmłodszych lat wie, że wszystko trzeba samemu wyszarpać, bo nikt nic nie daje za darmo. Ma niezłą pracę, dom wypełniony śmiechem dzieci, paru przyjaciół. I w jednej chwili wszystko traci. Zatrzaśnięta w pancerzu własnego nieruchomego ciała krzyczy z rozpaczy i bólu, ale nikt jej nie słyszy. Co spowoduje, że jej mały palec drgnie? Komu zawdzięcza, że staje na nogach? Co dalej, jak teraz ma żyć? Trudno oderwać się od tej historii. Jest tu pełnokrwista bohaterka, wartka akcja i samo życie pełne dobrych i złych zaskoczeń. Książka o tym, jak nie licząc się z życiem, można się trochę przeliczyć. I o sile życia drzemiącej w człowieku. I o przemianie. I o cudzie nie! Cudów nie ma, trzeba na nie zapracować. Zdarzają się za to cudowni ludzie wokół. I podli też. Poza tym o udarze. Dlaczego Ciebie ma ominąć. I o tym, co w życiu jest ważną pierdołą. A przede wszystkim o odpowiedzialności za własne życie teraz, a nie dopiero kiedy zdarzy się nieszczęście.
Kamil Exner
Kiedy Twoją prababką jest sama Hekate, możesz zapomnieć o świętym spokoju. Bliźniaczki Geber przekonują się o prawdziwości tego stwierdzenia z całą mocą. Wyrwane ze swojej codzienności, muszą stanąć do walki o lepsze jutro i zwyciężyć, bo przegrana oznacza zagładę świata, jaki znają. Szlak Nieśmiertelności poprowadzi je przez Multiwersum, od głębin Tartaru aż po szczyty eberryjskich pałaców. Jaką cenę będą skłonne zapłacić, by poznać prawdę o swojej przodkini? Czy wyjdą cało z opresji? Co stracą, a co zyskają pod koniec drogi? I wreszcie - czy odważą się sięgnąć po nieśmiertelność i zająć miejsce pośród bogów? Szlak Nieśmiertelności to historia walki o to, co w życiu najdroższe. Pełna napięcia i trudów, ale niestroniąca od humoru kontynuacja debiutanckiej powieści Esencja Bezkresu odsłoni przed Tobą najpilniej strzeżone tajemnice Multiwersum. Co czeka Orianę i Amelię na końcu drogi? Przekonaj się już dziś!
Kamil Exner
Kiedy Twoją prababką jest sama Hekate, możesz zapomnieć o świętym spokoju. Bliźniaczki Geber przekonują się o prawdziwości tego stwierdzenia z całą mocą. Wyrwane ze swojej codzienności, muszą stanąć do walki o lepsze jutro i zwyciężyć, bo przegrana oznacza zagładę świata, jaki znają. Szlak Nieśmiertelności poprowadzi je przez Multiwersum, od głębin Tartaru aż po szczyty eberryjskich pałaców. Jaką cenę będą skłonne zapłacić, by poznać prawdę o swojej przodkini? Czy wyjdą cało z opresji? Co stracą, a co zyskają pod koniec drogi? I wreszcie - czy odważą się sięgnąć po nieśmiertelność i zająć miejsce pośród bogów? Szlak Nieśmiertelności to historia walki o to, co w życiu najdroższe. Pełna napięcia i trudów, ale niestroniąca od humoru kontynuacja debiutanckiej powieści Esencja Bezkresu odsłoni przed Tobą najpilniej strzeżone tajemnice Multiwersum. Co czeka Orianę i Amelię na końcu drogi? Przekonaj się już dziś!
Helena Sekuła
Doskonała powieść zarówno dla gustujących w dobrym kryminale jak i dla poszukujących pasjonującej literatury. Speed, amfetamina, biała śmierć. Zaczęło się od zablokowania Marsylii. Bez portu przemytnicy nie mieli gdzie rozładowywać towaru i słać go na chłonne rynki Europy Zachodniej. W międzyczasie w Polsce Ludowej do władzy doszedł generał Jaruzelski i na rogatkach miast pojawiło się wojsko. Przemyt stał się jeszcze bardziej niebezpiecznym zajęciem. Życie jednak nie znosi pustki… Do łask wraca legendarny szlak Tamerlana, którym z gór Hindukuszu, trasą Aleksandra Macedońskiego, poprzez niegościnne stepy Rosji, aż po stację przeładunkową w Małańcach na naszej wschodniej granicy transportowane są afgańskie opiaty. Stąd towar musi trafić do Niemiec za wszelką cenę. Życie niewinnych ludzi jest bez wartości, gdy narko-biznes dopada głód. Twórczość Heleny Sekuły popularnej autorki polskiego kryminału osadzonego w czasach PRL-u od początku nacechowana była mocno rozbudowaną warstwą obyczajową. „Szlak Tamerlana” przywraca folklor i ducha kresowej Suwalszczyzny, której kwintesencją jest niewielka wieś Małańce, usytuowana na rubieżach Polski. Do odwiecznych problemów trapiących jej mieszkańców dochodzi wprowadzony niedawno stan wojenny i przechodzący przez pobliskie przejście graniczne przemyt narkotyków. ZBRODNIA W BIBLIOTECE: Książka Heleny Sekuły, podobnie jak jej cała twórczość, to prawdziwa uczta dla czytelnika kryminałów. Świetna akcja, napięcie, tajemnica, barwne postacie i przede wszystkim niewiarygodnie bogaty język. HENRY RACKHAM (lubimyczytac.pl): Jest w tej powieści rewelacyjnie opisane tło obyczajowe czasów stanu wojennego, przewyborne dialogi, wypowiadane przez plastycznie opisane postacie, nawet te, stanowiące tło powieści, i występujące tylko raz. Poza tym fabuła jest tak podana, że do końca czytelnik jest zaskakiwany. Główny bohater walczący z wszędobylską organizacją, wbrew sobie, ale jednak musi doprowadzić grę do końca, bo albo on, albo oni. Często musi improwizować, bo nie zna się na tej robocie, ale dzięki inteligencji, ale takiej zwykłej, można by powiedzieć chłopskiej, daje sobie radę. To, co mnie zachwyciło to język powieści, którego współczesny pisarz, tego typu literatury nie używa z (chyba) obawy, że nie za bardzo będzie zrozumiany, a co według mnie stawia książkę Pani Heleny Sekuły na najwyższej półce. Projekt okładki: Marcin Labus
Szlak Transsyberyjski. Moskwa - Bajkał - Mongolia - Pekin. Wydanie 5
praca zbiorowa
Szlak transsyberyjski łączący Moskwę z Pekinem przebiega śladem Wielkiego Szlaku Herbacianego, „niekończącymi” się torami Kolei Transsyberyjskiej wraz z jej transmongolskim odgałęzieniem. Trasa ta zyskała dużą popularność wśród podróżujących na Daleki Wschód obieżyświatów. Nic dziwnego – na jej kolejnych etapach zobaczymy zabytki Moskwy, dzikie obszary Przybajkala, egzotyczną Mongolię z bezkresem stepów i pustynią Gobi oraz atrakcje północnych Chin ze sławnym Murem Chińskim i Pekinem. Przewodniki Bezdroży przybliżają historię, kulturę i przyrodę opisywanych regionów i krajów oraz oprowadzają po ich najbardziej fascynujących zakątkach. Treść uporządkowano dla wygody w układzie regionalnym. Opisom miast i innych atrakcji turystycznych towarzyszą przejrzyste mapy oraz ramki z ciekawostkami, czyniące z przewodnika pasjonującą lekturę nie tylko w czasie podróży. Informacje praktyczne pomagają zaplanować wyjazd i odnaleźć się w odwiedzanym miejscu. Całość zamyka praktyczny minisłowniczek. Maja Forysiak – miłośniczka podróży Koleją Transsyberyjską, zafascynowana rosyjską gościnnością i niepowtarzalną atmosferą syberyjskich miast. Zwiedziła Moskwę, podróżowała wielokrotnie nad Jezioro Bajkał, zbierając cenne doświadczenia i niezapomniane wrażenia z trasy. Od wielu lat jej największymi pasjami są podróże do mało znanych zakątków świata, fotografia podróżnicza i reportażowa. Z zaangażowaniem zajmuje się organizowaniem wycieczek i szkicowaniem planów nowych wypraw. Absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie właścicielka biura turystycznego wyspecjalizowanego w organizowaniu podróży Koleją Transsyberyjską. Maja Walczak-Kowalska – dziennikarka, przyrodniczka, fotograf. Absolwentka Instytutu Nauk Fizycznogeograficznych Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych oraz Instytutu Dziennikarstwa Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Zwiedziła Europę, Azję Mniejszą, południową Syberię i Mongolię, była także na Karaibach i w Afryce Południowej. W czasie studiów uczestniczyła w wyprawie naukowej na Islandię. Zajmuje się fotografią podróżniczą i reportażową, przywożąc z każdego wyjazdu setki zdjęć i slajdów – jej ulubionym tematem są górskie krajobrazy i ludzkie twarze. Zwiedzanie świata to jej sposób na życie. Wojciech Kowalski – kartograf, pochodzi z Ostrowca Świętokrzyskiego. Absolwent Katedry Kartografii Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Miłośnik przyrody, meteorolog amator. Wczesne dzieciństwo spędził w byłej Jugosławii i region ten jest mu do tej pory bliski. Wolne chwile spędza nad mapą, planując nowe wyprawy bądź na szlaku z aparatem w ręku, czy to w Puszczy Kampinoskiej, czy na bezdrożach Syberii. Podróże dalekie i bliskie dają mu energię, a nierzadko inspirację w codziennej pracy kartografa. Zwiedził wiele krajów Europy, szczególnie intensywnie penetrując Bałkany i Półwysep Skandynawski. Odbył także kilka dłuższych wypraw do USA, Afryki Południowej i na Syberię. Ewa Byliniak – z wykształcenia kulturoznawca, absolwentka Studium Stosunków Międzykulturowych Azji i Afryki na UW oraz Studiów Dalekowschodnich na UJ. Pasję podróżowania, głównie po Azji, stara się łączyć z pracą zawodową. Pracuje m.in. jako pilotka wycieczek i trampingów po Chinach. Na przełomie 2006 i 2007 r. spędziła rok w Pekinie, ucząc się języka i odkrywając Chiny. Maciej Głabuś – z wykształcenia historyk sztuki i orientalista (w zakresie tybetologii i mongolistyki), studiował na Uniwersytecie Warszawskim, Uniwersytecie Tybetańskim w Lhasie i Państwowym Uniwersytecie Mongolskim w Ułan Bator. Interesuje się językiem i kulturą współczesnego Tybetu i Mongolii. Prowadził liczne badania terenowe, współpracując m. in. z Uniwersytetem w Bonn. Redaguje informacje dla turystów na stronie ambasady RP w Ułan Bator. Od 2007 roku współpracuje z warszawskim klubem podróży Horyzonty. Krzysztof Dopierała – z wykształcenia logistyk, który porzucił fach, by bezskutecznie walczyć z głosami w głowie, które namawiają do kolejnych podróży – głównie w kierunku Azji. Cofnięty czas wykorzystałby na edukację turystyczno-dziennikarską. Intensywnie szuka metod zespolenia pasji z życiem zawodowym, w czym współpraca z wydawnictwem Bezdroża ma istotny udział. Pracując nad niniejszym przewodnikiem przemierzał przez kilka miesięcy azjatyckie szlaki, spotykając się z gościnnością miejscowych ludzi, którzy opowiadali o historii przeszłych wojen i konfliktów. Swoje wojaże po świecie opisuje na blogu podróżniczym www.1000krokow.eu
Szlak Wisły. 1200 km pieszej przygody
Mateusz Waligóra, Dominik Szczepański
Czy może być kiedyś tak, że Wisły nie będzie? Czy może ona wyschnąć? I czy kogoś to w ogóle obchodzi? Gwarantuję, że po przeczytaniu tej książki zrozumiecie, jak mało o Wiśle wiedzieliście. Nie tylko o jej przyrodzie, społecznościach żyjących nad jej brzegami czy ludziach, którzy ją kochają. Dowiecie się też o krzywdzie, jaką jej i sobie wyrządziliśmy, starając się Wisłę ujarzmić i zniewolić. [...] Bardzo polecam tę piękną i mądrą, a także znakomicie zilustrowaną książkę drogi. Adam Wajrak, działacz na rzecz ochrony przyrody, dziennikarz związany z Gazetą Wyborczą Polska to nie tylko góry i morze. To także rzeki. Mateusz Waligóra przeszedł niemal 1200 kilometrów wzdłuż Wisły, aby odkryć Polskę na nowo, bo jak sam mówi: Byłem w kilkudziesięciu państwach, a nie znam kraju, w którym żyję od trzydziestu czterech lat, bo zawsze ważniejsze było dla mnie jeżdżenie w miejsca odludne. Podczas tej wyprawy rozmawiał z okolicznymi mieszkańcami, ekologami, a nawet poszukiwaczami skarbów, którzy kochają i badają rzekę płynącą przez sześćdziesiąt miejscowości i osiem województw w Polsce. Jego podróż, skłaniającą do przemyśleń i odkrywania coraz większych problemów, pomógł mu zrelacjonować Dominik Szczepański. Nostalgiczna, inspirująca, pouczająca po prostu wzbogacająca. Ta książka udowadnia, że możemy mieć coś stale przed oczami, a dostrzegać tylko skrawek większego obrazka. Swojska Wisła, która płynie po polskiej krainie, jest pełna życia, wiąże się z nią wiele osobistych historii, Jest też źródłem wiedzy o postępujących w świecie zmianach. Kaja Kraska, założycielka kanału Globstory Cuda nad Wisłą można znaleźć każdego dnia. Wystarczy tylko ich poszukać. Dominik Szczepański - dziennikarz, ostatnio związany z Gazeta.pl". Publikował w Dużym Formacie, Magazynie Świątecznym, National Geographic. Autor i współautor książek (wszystkie Wydawnictwo Agora) Na oceanie nie ma ciszy. Biografia Aleksandra Doby, który przepłynął Atlantyk kajakiem, Nanga Parbat. Śnieg, kłamstwa i góra do wyzwolenia, Spod zamarzniętych powiek biografia Adama Bieleckiego, Czapkins. Historia Tomka Mackiewicza. Dwie ostatnie okazały się bestsellerami i były tłumaczone na francuski i włoski. Z bazy pod Nanga Parbat relacjonował pierwsze zimowe wejście na szczyt. Członek trzech wypraw eksploracyjnych do Parku Narodowego Chiribiquete w Kolumbii (nominacja do nagrody Travelera National Geographic.) Mateusz Waligóra specjalista od wyczynowych wypraw w najbardziej odludne miejsca planety. Szczególnie upodobał sobie pustynie, od Australii po Boliwię. Na koncie ma rowerowy trawers najdłuższego pasma górskiego świata Andów, samotny rowerowy przejazd najtrudniejszą drogą wytyczoną na Ziemi Canning Stock Route w Australii Zachodniej oraz samotny pieszy trawers największej solnej pustyni świata Salar de Uyuni w Boliwii. Ostatnio jako pierwszy przeszedł samotnie mongolską część pustyni Gobi. Wraz z Michałem Dzikowskim prowadzi reporterski projekt Before It Is Gone. 13 stycznia 2023 roku Mateusz Waligóra zdobył biegun południowy.