Verleger: Armoryka
Mabinogion Cztery gałęzie. The Mabinogion Four Branches of the Mabinogi
Nieznany
Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. A dual Polish-English language edition. Mabinogion. Cztery gałęzie Mabinogi. Przełożył Andrzej Sarwa. The Mabinogion. Four Branches of the Mabinogi. Translated by Lady Charlotte Guest Prastare celtyckie sagi (walijskie). Jest to pierwszy pełny polski przekład oryginalnego tekstu pierwszej części Mabinogionu. Mabinogion. Cztery gałęzie Mabinogi zawierający cztery opowieści to pierwsza część cyklu walijskich sag. Sagi te powstały głównie w średniowieczu (a jak sugeruje ich treść, częściowo sięgają także do tradycji epoki żelaza). Tytuł Mabinogion nadała zbiorowi jego pierwsza tłumaczka na język angielski lady Charlotte Guest w roku 1849. Znaczenie i pochodzenie walijskiego słowa mabinogi nie jest znane do dziś. Pełny cykl Mabinogionu został zapisany w dwóch średniowiecznych rękopisach znanych jako Biała Księga z Rhydderch (w języku walijskim Llyfr Gwyn Rhydderch) z roku około 1350 i Czerwona Księga z Hergest (po walijsku Llyfr Coch Hergest) datowana na lata 13821410. Oprócz tego fragmenty poszczególnych opowiadań znane są także z innych źródeł datowanych na wiek XIII. Uważa się jednak, że pierwotnie powstały między rokiem 1000 a 1110. Mabinogion oraz sagi irlandzkie dostarczają nam informacji na temat staroceltyckich bogów, wierzeń i obyczajów. The Mabinogion (Welsh pronunciation: [mabnjn]) is the title given to a collection of eleven prose stories collated from medieval Welsh manuscripts. The tales draw on pre-Christian Celtic mythology, international folktale motifs, and early medieval historical traditions. While some details may hark back to older Iron Age traditions, each of these tales is the product of a highly developed medieval Welsh narrative tradition, both oral and written. Lady Charlotte Guest in the mid 19th century was the first to publish English translations of the collection, popularising the name ""Mabinogion"" at the same time. (https://en.wikipedia.org/wiki/Mabinogion)
Ignacy Maciejowski
"Maciek w powstaniu opowieść dla młodzieży i dorosłych na tle powstania styczniowego z 1863 roku: Na założenie obozu naznaczono Wąchock, miasteczko położone u podnóża stoków Gór Świętokrzyskich, w okolicy fabryk żelaznych, wielkich stawów i gęstych lasów złączonych z puszczami Iłżecką i Świętokrzyską. Miejsce obrano szczęśliwie; ludność fabryczna składała żywioł sprytny, pełen energii, animuszu i wrodzonego pociągu do partyzantki. Każdy z robotników urodzony żołnierz i celny strzelec... Klasztor Cystersów, wielką walcownię, składy żelaza i magazyny zmieniono na koszary. W kuźniach pracowano dzień i noc; wychodziły z nich setkami kosy proste, długie, podobne do piór, grube w środku, cienkie i ostre po bokach. W miasteczku roiło się jak w ulu, gwar niosła woda stawu na lasy, wszystkie place zajęto pod musztrę. Kawalerii stanęło trzy szwadrony, chorągiewki furczały w powietrzu, konie młode i jeźdźcy młodzi w białych świtkach i czerwonych krakuskach.... Serca rosły, a dusze płakały z radości!... Co dzień przybywały oddziały strzelców uzbrojonych w dubeltówki, konnych i ochotników do kosynierów; siły nasze zwiększały się co godzina. Rano musztra, wieczorami muzyka; lud się bawił, jadł mięso, śpiewał, tańcował i rwał się na Moskala!... (fragment)"
Xavier-Henry Aymon de Montépin
Xavier Henri Aymon Perrin, hrabia Montépin (1823-1902) był popularnym francuskim powieściopisarzem. Autor powieści w odcinkach i popularnych sztuk teatralnych, najbardziej znany jest z XIX-wiecznego bestsellera La Porteuse de pain (Handlarz chlebem), który został po raz pierwszy opublikowany w Le Petit Journal w latach 1884-1889. Dzieło Les Filles de plâtre (Córki tynkarza), ukazujące się w 1855 roku, zostało potępione jako obsceniczne, a Perrin został osądzony i skazany na trzy miesiące więzienia i grzywnę w wysokości 500 franków. Tutaj polecamy lekturę równie świetnej powieści, której początek poniżej prezentujemy: „Historia miłości. Noc od dwóch godzin już zapadła, choć była to dopiero godzina ósma wieczorem, ale w listopadzie zmierzcha się wcześnie. W tym to właśnie miesiącu r. 1867 rozpoczyna się nasze opowiadanie. Rano szron biały pokrywał ziemię, po południu jednak powietrze stało się ciężkie, przesiąknięte elektrycznością. Człowiek przeszło sześćdziesięcioletni, w ubraniu duchownego, siedział w szerokim, staroświeckim fotelu. Nogi obute w skórzane trzewiki z posrebrzanymi niegdyś klamrami, trzymał oparte na kominku. Łagodne światło lampy, przyćmione zieloną umbrelką, oświetlało niewielki pokój, który, o ile można było sądzić z umeblowania, służył zarazem za pokój jadalny i gabinet. W łagodnym półcieniu ksiądz czytał swój brewiarz...”.
Józef Ignacy Kraszewski
Macocha jest powieścią historyczno-obyczajową, posiadająca również elementy powieści kryminalnej, jak również powieści z gatunku płaszcza i szpady. Wartka akcja, piękna dziewczyna, stare zamczysko i tajemnicze lochy, delikatna i wrażliwa córka, kochający ojciec i zła, wreszcie mściwa i przewrotna i bezwzględna macocha. Książkę czyta się jednym tchem, chociaż język już dość archaiczny. Lektura, którą z czystym sumieniem można polecić każdemu, kto lubi tego rodzaju literaturę.
Magia i czary. Szkice z dziedziny wiedzy tajemniczej
Stanisław Antoni Wotowski
Jesteś zaintrygowany magią i czarami? Sięgnij po książkę "Magia i czary. Szkice z dziedziny wiedzy tajemniczej" autorstwa Stanisława Antoniego Wotowskiego, a zanurzysz się w fascynującym świecie ezoteryki. Wotowski zabiera czytelnika w podróż po zakamarkach magii, odsłaniając sekrety rytuałów i obrzędów zarówno białej, jak i czarnej magii. Odkryjesz sekrety wtajemniczenia, poznasz mroczne praktyki sabatów i zaklęcia szatana, a także zgłębisz fenomen inkubizmu i sukubizmu. Autor nie ogranicza się jednak do teorii. Prezentuje również historyczne konteksty, opisując polowania na czarownice i procesy o czary. Poznając ówczesne wyobrażenia o diable i czarownicach, zrozumiesz, jak strach i przesądy kształtowały rzeczywistość dawnych czasów. Książka "Magia i czary" to nie tylko kompendium wiedzy o ezoteryce, ale również wciągająca lektura dla każdego, kto pragnie poznać mroczne strony ludzkiej natury i zgłębić tajemnice magii. Zamów już teraz i odkryj sekrety magii i czarów!
Antoni Moszyński
Ks. Antoni Moszyński, Magia i spirytyzm w zarysie: Spirytyzm był u nas w modzie. Nie było prawie domu, gdzie by się nie kręciły stoliki. Spirytyzm miał zmienić postać świata, miał szczęśliwymi uczynić ludzi. Spirytyzm nowoczesny urodził się w Ameryce, skąd przeszedł wkrótce do Francji i rozszerzył się po całej Europie. Kręcące się stoliki lat kilka byty zabawą, u nas zwłaszcza, wyższej klasy towarzystwa; lud prosty, wierzący jak Pan Bóg przykazał, nie zajmował się stolikami tańcującymi. Ale jak wszelka moda zjawia się i ginie, tak i ze spirytyzmem się stało. Lat kilka czy kilkanaście nie słychać o nim było, aż oto w ostatnich czasach zjawił on się z nową siłą, z duchami widzialnymi nie tylko w postaci drobnej ręki kobiecej jak było przedtem, ale nawet w całkowitej ich postaci, z ciałem i kośćmi. Spirytyzm stał się osobną, podług jednych religijną, podług innych filozoficzną nauką. Nie naszych czasów spirytyzm jest wynalazkiem. Znany już on był w starożytności, i daje się widzieć we fragmentach filozofów indyjskich, egipskich i greckich. Patriarchą i apostołem nowoczesnych europejskich spirytów jest Allan Kardek...
Vyasa
Mahabharata - najbardziej obszerny oraz jeden z najstarszych poematów epickich znanych ludzkości, powstały w starożytnych Indiach i zapisany w sanskrycie. Mahabharata liczy sto tysięcy ślok (dwu- i czterowierszy), jest osiem razy dłuższa od Iliady i Odysei razem wziętych. Epos ten opowiada o współzawodnictwie pomiędzy rodami Pandawów i Kaurawów zakończonym osiemnastodniową, wyniszczającą bitwą na polach Kurukszetry, świętego miejsca pielgrzymek w środkowych Indiach. W szeregach wojsk Pandu poczesne miejsce zajmuje Kryszna, syn królewskiej dynastii Jadu, który widząc zwątpienie i rezygnację swego przyjaciela Ardżuny, tuż przed rozpoczęciem bitwy udziela mu filozoficznego wykładu w formie Bhagawad Gity. Obejmująca ponad siedemset ślok "Pieśni Pana" (zapisana w części Mahabharaty zwanej Biszma Parwa) wyjaśnia w zwięzły sposób trzy podstawowe nurty jogi: karma (szkołę działania pozbawionego rezultatów karmicznych), dźnana (jogę wiedzy spekulatywnej) oraz bhakti (czyli bezinteresowne oddanie dla Najwyższego). Uważaną za Piątą Wedę (pańćana weda) Mahabharata ustanawia supremację Kryszny, jako summum bonum całego stworzenia i jednocześnie Najwyższego Osobowego Boga, powtarzając jednocześnie zawarte w literaturze pańćaratra takiej jak sadhana, czy moksza. Ze względu na dogłębność i rozciągłość tematów związanych z kultem Kryszny, Mahabharata uważana jest za "encyklopedię religii i filozofii wisznuizmu". (źródło : Wikipedia)
Selma Lagerlöf
W Boże Narodzenie 1800 roku biedna dziewczynka Nora, córka Marit z Koltorp, zmaga się z matką i młodszym bratem z burzą. Idą do bogatego krewnego, aby udać się na przyjęcie bożonarodzeniowe, dzieci nie chcą wracać do domu, bo wiedzą, ile jedzenia będzie na przyjęciu i chcą najeść się do syta. Na przyjęciu, żona miejscowego pastora interesuje się dziewczynką i zabiera je do pracy na plebanii Lövdala. Zostanie służką Maji Lisy, pasierbicy pastora. Kiedy Nora przychodzi na plebanię, czuje, że wszystko jest w porządku, ale drugiej nocy słyszy córkę pastora opowiadającą historię panny Śnieżki i to, jak jej słodki ojciec ponownie ożenił się z nikczemną czarownicą do macochy. Nora nie jest do końca pewna, czy naprawdę jest nią sama Maja Lisa, ale wkrótce rozumie, że żona pastora jest naprawdę paskudną macochą, która nęka pasierbicę. Ludzie w parafii również nie lubią żony proboszcza... a co było dalej, dowie się czytelnik po lekturze całej powieści.