Verleger: Wydawnictwo-hm
Odczytywanie osobowości z pisma odręcznego. Metoda Erica Singera
Tomasz Paweł Szewczyk
Czy wiesz o tym co mówi o Tobie Twoje pismo? Jakie informacje można odczytać z jego charakteru? Czy wiesz, że każda stawiana przez nas litera w oczach specjalisty stanowi areał wiedzy pozwalającej już nie tylko na stwierdzenie podstawowych cech naszej osobowości, ale także określenie naszego stanu zdrowia? Czego możemy dowiedzieć się dzięki pismu o znanych i nieznanych nam ludziach? Jak daleko sięgniemy dzięki uważnemu wejrzeniu w rękopis z przeszłości, zwykły podpis czy parafkę na umowie? Odpowiedzi na te pytania udziela dziedzina badań pisma odręcznego, znana pod terminem: grafologia. Eric Singer był pionierem grafologii rozumianej jako badanie, analiza i interpretacja pisma pod kątem odczytywania osobowości podmiotu piszącego. Jego alfabet grafologiczny oraz publikacja o tytule Grafologia dla każdego, są owocem wieloletnich badań i stanowią podstawę dziedziny, która pozwala dziś na skuteczną rekrutację personelu wysoce wyspecjalizowanego czy rozstrzyganie zawiłych spraw sądowych, demaskowanie zaawansowanych fałszerstw i obecna jest w wielu dziedzinach życia społecznego. W tej publikacji sięgamy do korzeni - przedstawiając niejako w pigułce dorobek grafologiczny Erica Singera wraz z aneksem graficznym liczącym ponad dwieście ilustracji, które pozwolą dowiedzieć się jak według Singera można odczytywać z pisma jego drugie dno, głęboki sens, ukryte znaczenie. Po zapoznaniu się z prezentowanym przez autora materiałem, trudno nie spojrzeć na własny podpis analitycznie - i właśnie w tym rzecz, by poznawać samego siebie, poznawać innych, pogłębiać wiedzę i rozumienie siebie samych i otaczającego nas świata! Ilu spośród słuchaczy niniejszego audiobooka po zapoznaniu się z portfolio graficznym zdecyduje się przeanalizować, a być może nawet zmienić swój podpis? Kto odkryje cechy, które rzeczywiście go charakteryzują, ale których dotąd sobie nie uświadamiał? Przede wszystkim czeka nas spora dawka wiedzy a potem, być może także zabawy i uśmiechu, kiedy w podpisie kogoś nam bliskiego zobaczymy potwierdzenie cechy, o której wiemy od dawna. Życzymy owocnej lektury Wydawnictwo Horyzont Idei Do plików audio dołączony jest obszerny aneks graficzny przedstawiający ilustracje i interpretacje pisma według Erica Singera.
Oddam brata za piątaka (tylko żartowałem)
Elżbieta Jodko-Kula
Mam głupiego brata. Mam głupiego starszego brata. Cóż począć Zdaniem starszych, to część układanki zwanej rodziną. Tu każdy puzzel jest tak samo potrzebny, chociaż (dodam od siebie): Rodzice (jak to dorośli) często robią nielogiczne rzeczy. Wiktor co rusz pokazuje, że ma dosyć nas, z naciskiem na mnie. Ja zaś czasem (naprawdę niespecjalnie) daję mu do tego powody. Jak na przykład wtedy, gdy wymieniłem go na siostrę kolegi. Nasza rodzinna historia nabrała przez to tempa! Jaką szybkość osiąga pełzający niemowlak? Dlaczego koty nie chcą mnie na ratownika? I jak wygląda braterski bój o lipę i czystą podłogę? Mam głupiego starszego brata, ale Wart jest więcej niż sterowany samochód!
Magda Jaros
Co jakiś czas wstrząsają nami dramatyczne doniesienia o przestępstwach dokonywanych na bezbronnych podopiecznych DPS-ów. Co naprawdę dzieje się za drzwiami tych miejsc? Czy nasi wiekowi bliscy są tam bezpieczni? A my możemy ufać, że dostają fachową pomoc i wsparcie, którego sami nie umiemy lub nie możemy im dać? Te okryte złą sławą instytucje pilnie strzegą prawdy, wiedząc, że ich pensjonariusze często są zbyt słabi i niedołężni, by upomnieć się o siebie. Ale komuś udało się zebrać prawdziwe informacje. Magda Jaros, długoletnia szefowa działu reportażu magazynu Twój Styl, ujawnia, co zobaczyła w kilku polskich DPS-ach.
Magda Jaros
Co jakiś czas wstrząsają nami dramatyczne doniesienia o przestępstwach dokonywanych na bezbronnych podopiecznych DPS-ów. Co naprawdę dzieje się za drzwiami tych miejsc? Czy nasi wiekowi bliscy są tam bezpieczni? A my możemy ufać, że dostają fachową pomoc i wsparcie, którego sami nie umiemy lub nie możemy im dać? Te okryte złą sławą instytucje pilnie strzegą prawdy, wiedząc, że ich pensjonariusze często są zbyt słabi i niedołężni, by upomnieć się o siebie. Ale komuś udało się zebrać prawdziwe informacje. Magda Jaros, długoletnia szefowa działu reportażu magazynu Twój Styl, ujawnia, co zobaczyła w kilku polskich DPS-ach.
ks. Adam Boniecki
W świecie pełnym ekspertów tak bardzo brakuje autorytetów. Ksiądz Adam Boniecki to bystry obserwator rzeczywistości. I niekwestionowany autorytet. Jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury, duchowny, publicysta, przez wiele lat redaktor naczelny Tygodnika Powszechnego, ale również a może przede wszystkim duchowy przewodnik kilku pokoleń Polaków, oddaje w nasze ręce książkę Oddech dla duszy. To wybór tekstów autorstwa księdza Adama Bonieckiego z książek oraz Tygodnika Powszechnego, a także jego niepublikowane dotąd wspomnienia i impresje. Co je łączy? Tak bardzo nam dziś potrzebne uważność spojrzenia, dojrzały optymizm, spokój i... nadzieja. Ks. Adam Boniecki Jeden z najważniejszych polskich publicystów katolickich, redaktor senior Tygodnika Powszechnego. Autor między innymi Rozmów niedokończonych, Lepiej palić fajkę niż czarownice, Vademecum. Od 1979 do 1991 r. redaktor naczelny polskiej edycji LOsservatore Romano. W czasach PRL-u współpracownik opozycji demokratycznej. W latach 19931999 generał Zgromadzenia Księży Marianów. Codziennie odprawia mszę świętą, a co tydzień pisze edytorial do Tygodnika Powszechnego.
ks. Adam Boniecki
W świecie pełnym ekspertów tak bardzo brakuje autorytetów. Ksiądz Adam Boniecki to bystry obserwator rzeczywistości. I niekwestionowany autorytet. Jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury, duchowny, publicysta, przez wiele lat redaktor naczelny Tygodnika Powszechnego, ale również a może przede wszystkim duchowy przewodnik kilku pokoleń Polaków, oddaje w nasze ręce książkę Oddech dla duszy. To wybór tekstów autorstwa księdza Adama Bonieckiego z książek oraz Tygodnika Powszechnego, a także jego niepublikowane dotąd wspomnienia i impresje. Co je łączy? Tak bardzo nam dziś potrzebne uważność spojrzenia, dojrzały optymizm, spokój i... nadzieja. Ks. Adam Boniecki Jeden z najważniejszych polskich publicystów katolickich, redaktor senior Tygodnika Powszechnego. Autor między innymi Rozmów niedokończonych, Lepiej palić fajkę niż czarownice, Vademecum. Od 1979 do 1991 r. redaktor naczelny polskiej edycji LOsservatore Romano. W czasach PRL-u współpracownik opozycji demokratycznej. W latach 19931999 generał Zgromadzenia Księży Marianów. Codziennie odprawia mszę świętą, a co tydzień pisze edytorial do Tygodnika Powszechnego.
Bogusław Dąbrowski
Kolejna książka autora Spalić paszport. Franciszkanin Bogusław Dąbrowski spędził prawie dwadzieścia lat w Ugandzie. Jak długo można wytrwać na misji, kochać Afrykę, nie zatracając swego zapału, wiary, sensu życia w innej kulturze? Nie wiedząc, czy nadal się jest białym czy już czarnym? Co robić, by nie uciec w aktywizm i pracoholizm? Książka zaczyna się od upadku. Ojciec Bogusław, porwawszy się z motyką na Afrykę, w pewnym momencie trafił do szpitala, gdzie spotkał doktora Darabelę - lekarza mędrca: Jest ojciec przemęczony, trzeba zwolnić tempo życia - usłyszał. Tylko jak to zrobić? Mam za dużo obowiązków. Ojciec wszystko robi za szybko. Nawet oddycha za szybko. Niech ojciec podpatruje przyrodę Wszystko ma swój rytm. Noc i dzień tak oddycha świat. Po powrocie do Kakooge zabrałem się do solidnej pracy, przede wszystkim nad sobą. Najpierw w codziennej medytacji uwzględniłem odpowiednie oddychanie Przeczytałem z Księgi Rodzaju fragment o tym, jak Bóg tchnął oddech w pierwszych ludzi ulepionych z ziemi, dając im życie. Czytałem go już wiele razy w życiu, ale tym razem interpretowałem go zupełnie inaczej. Co innego z niego wyciągałem. A więc oddech to życie! Eureka! Bóg stworzył dzień i noc oddech świata. Niesłychanie autentyczne wyznanie, by przestać poprawiać Pana Boga. A do tego cudowne reportaże z miejsc w Afryce, do których nie trafia się jako turysta.
Aleksander Sołżenicyn
Oddział chorych na raka jest nie tylko historią cierpienia i zmagania się z okrutną chorobą, jest też alegorią państwa totalitarnego, a dwaj główni bohaterowie są uosobieniem różnych postaw obywateli, którym przyszło żyć w sowieckiej rzeczywistości. Oleg Kostogłotow pacjent z wyrokiem dożywotniego zesłania do obozu pracy i Paweł Rusanow wysoko postawiony prominent trafiają na ten sam oddział w szpitalu. Ich skrajnie rożne podejście do życia i odmienny sposób radzenia sobie z chorobą stanowią trzon powieści. Oddział chorych na raka to opowieść o nadziei, historia strachu, kronika życia, studium choroby, celna diagnoza państwa totalitarnego, to po prostu książka, którą warto i trzeba poznać. Książka długo zakazana w ZSRR została oparta na osobistych przeżyciach autora, który w roku 1953 po pobycie w łagrze trafił do szpitala z wyrokiem śmierci, i który po operacji, nawrocie choroby, w końcu ją pokonał. Aleksander Sołżenicyn był jawnym krytykiem ustroju radzieckiego co znalazło odzwierciedlenie w jego twórczości. Został za to pozbawiony obywatelstwa i wydalony na długie lata z ojczyzny. W 1970 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Jeśli nie potrafisz wykorzystać minuty, to zmarnujesz i godzinę, i cały dzień, i całe życie! To nie dobrobyt czyni nas szczęśliwymi, lecz dobroć i sposób widzenia własnego życia. I jedno, i drugie zawsze zależy od nas samych: człowiek zawsze może być szczęśliwy, jeśli tylko tego zechce, i nikt nie jest w stanie mu przeszkodzić.