Verleger: Wydawnictwo-hm
Ulubione kawałki. Szkice o twórczości Piotra Sommera
Kamil Nolbert
Twórczość Piotra Sommera zasługuje na kolejne lektury, lektury powrotne, w wydaniu osób, które zajmują się jego pisarstwem od lat, a także lektury pierwsze - ze strony czytelników, dopiero wciągających się w jego pisarstwo. [...] Paradoksalny charakter tej twórczości polega właśnie na tym, że z pozoru prosta i komunikatywna, w nieomal każdym utworze zaprzecza temu wrażeniu. Jest przemyślnie, dyskretnie, delikatnie złożona. Sommer wywija się mocnym uchwytom, poniekąd zmuszając kolejnych interpretatorów do testowania przydatności propozycji zastanych. Jeśli mam słuszność, to Ulubione kawałki są książką, która przynosi wiele świetnych analiz, zwraca uwagę na niezauważane dotąd składniki rzemiosła (np. poetykę tytułów), wyrównuje zaległości [...]. Jej ukazanie się uważam za szczęśliwą konieczność. Z recenzji prof. dr. hab. Piotra Śliwińskiego
Umbra veri. Arnobiusz i nurty filozofii klasycznej
Anna Kucz
W publikacji ukazano przemiany myśli europejskiej, jakie dokonały się w zderzeniu cywilizacji antycznej z chrześcijaństwem. Postacią obrazującą owo zderzenie jest Arnobiusz, łaciński retor i apologeta, żyjący na przełomie III i IV wieku. Jego refleksje zaprezentowane w Adversus Nationes odzwierciedlają sposób, w jaki filozofia grecko-rzymska wpłynęła na myślenie intelektualnych elit wczesnochrześcijańskich, do których należał. W dziele Arnobiusza mentalność klasyczna i chrześcijańska, chociaż stanowią dwa odrębne światy, wzajemnie się przenikają. Stałym kontekstem i głównym bodźcem przeprowadzonych w apologii Arnobiusza analiz filozoficznych jest próba dotarcia do prawdy. Wszelki wysiłek związany z poszukiwaniem prawdy odsłania wszechstronny umysł apologety i ukazuje jego postawę pełną szacunku dla religijnego kultu, przeżywanego nie emocjonalnie, lecz racjonalnie. Oryginalność Arnobiusza polega nie na tym, że stworzył dzieło teologiczne lub filozoficzne, ale na tym, że swoją apologię oparł na światopoglądzie panującym w Imperium Romanum oraz na założeniach filozofii klasycznej. Autorka przedstawia poglądy tego filozofa na temat duszy ludzkiej, człowieka, jego pochodzenia, jak również kondycji ludzkiej, przeznaczenia człowieka oraz jego wyobrażeń na temat Boga i bogów. Ukazuje, w jakim stopniu w zaproponowanych przez apologetę koncepcjach odzwierciedlają się różne nurty filozofii klasycznej.
Umiejętność przekonywania i dyskusji
T. Pszczołowski
„Sztuka dyskutowania i przekonywania nie polega wcale na umiejętności urabiania innych, lecz także na umiejętności przyjmowania racjonalnych argumentów.” Czy umiemy ze sobą rozmawiać, wymieniać poglądy? Czy trzeba przygotowywać się do dyskusji, czy lepiej improwizować? Czy wiemy, co mówić, żeby nie zanudzić słuchaczy? Czy potrafimy poprzeć swoje poglądy odpowiednimi argumentami? Książka znanego profesora filozofii daje niejedną odpowiedź na te pytania. Zawiera anegdoty i odwołania do literatury, psychologii, nauk ścisłych. Lekkość autorskiego pióra czyni ten filozoficzny wykład pasjonującą lekturą. Dodatkowym atutem książki są dowcipne rysunki Szymona Kobylińskiego, stanowiące swoisty komentarz do tekstu.
S.M. Hegmit
To miał być tylko jeden weekend. Prosta przysługa od sąsiada, którego Natalia najchętniej w ogóle by nie zauważała. I pewnie tak by robiła, gdyby nie kłamstwo rzucone w panice. Bartek działa jej na nerwy, ale zgadza się udawać jej chłopaka na rodzinnym weselu. Układ jest jasny: dwa dni, zero zobowiązań, a potem każde wraca do swojego życia. Żadnych komplikacji i przede wszystkim żadnych uczuć. Tyle że plan zaczyna się sypać. Z każdą wspólną chwilą i pokonanym kilometrem granica między udawaniem a rzeczywistością znika. Natalia musi stawić czoła temu, czego bała się najbardziej: że samotność, do której przywykła, nagle przestała jej wystarczać, a człowiek, którego miała trzymać na dystans, staje się jej najbliższy. Kiedy weekend się kończy, zostaje jedno pytanie: co zrobić, gdy irytujący sąsiad okazuje się tym jedynym, z którym naprawdę chce się być? Znajdziesz tu motywy takie jak: Udawany związek Sąsiedzki układ Wspólna podróż Jedno łóżko Nieplanowana bliskość Irytujący sąsiad Ucieczka przed bliskością.
Praca zbiorowa
Publikacja skierowana jest do przedsiębiorców, działów HR, kadrowych, prawników i wszystkich osób korzystających z umów cywilnoprawnych w codziennej pracy. W przystępny sposób odpowiada na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące umów zlecenia, umów o dzieło, umów agencyjnych i innych form kontraktów cywilnoprawnych. Dzięki przykładom i praktycznym wskazówkom pozwala zrozumieć zawiłości przepisów oraz prawidłowo je stosować w praktyce, minimalizując ryzyko sporów czy kar.
Praca zbiorowa
Publikacja skierowana jest do przedsiębiorców, działów HR, kadrowych, prawników i wszystkich osób korzystających z umów cywilnoprawnych w codziennej pracy. W przystępny sposób odpowiada na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące umów zlecenia, umów o dzieło, umów agencyjnych i innych form kontraktów cywilnoprawnych. Dzięki przykładom i praktycznym wskazówkom pozwala zrozumieć zawiłości przepisów oraz prawidłowo je stosować w praktyce, minimalizując ryzyko sporów czy kar.
Geena Davis
Brawurowe wspomnienia jednej z największych gwiazd Hollywood Geena Davis, laureatka Oscara i ikona amerykańskiego kina, opowiada o swojej zaskakującej przemianie od niezwykle grzecznej dziewczynki do jednej z największych gwiazd Hollywood. W wieku trzech lat oznajmiła, że zostanie aktorką filmową. Dzisiaj, mając na koncie wiele kreacji, w tym kultową tytułową rolę w filmie Thelma i Louise, zrealizowała marzenie z dzieciństwa lecz droga do odnalezienia samej siebie nie była prosta. Z niezwykłą szczerością i w przewrotnie dowcipny sposób Geena Davis opowiada o dorastaniu, karierze, związkach miłosnych oraz o działalności na rzecz równouprawnienia płci w Hollywood. A także o tym, jak wraz z kolejnymi rolami uczyła się żyć na własnych zasadach. Podobnie jak wykreowana przez nią Thelma podczas wyprawy ze swoją przyjaciółką Louise. Umrzeć przez grzeczność to wzruszająca opowieść o drodze życiowej kobiety, która najpierw walczyła w swoim imieniu, by nauczyć się walczyć w imieniu innych kobiet.
Umykanie. Pomyślenia z etnografii życia
Wojciech Józef Burszta, Marcin Kafar
Innowacyjność [Umykania. Pomyśleń z etnografii życia] sprowadza się do dwóch wymiarów. Po pierwsze mamy tu do czynienia z oryginalnym projektem etnografii życia. Po drugie książka w swej zasadniczej części stanowi autobiografię naukową. Poprzez podobne ujęcie jest to praca bez precedensu w polskich naukach humanistycznych, a zarazem wzorcowa. [...] W części głównej tekstu do głosu dochodzi splot pomiędzy rozmaitymi problemami współczesnej humanistyki a wątkami osobistymi. Obu tych wątków - naukowego i autobiograficznego - nie można w tej książce rozdzielić. Oba tworzą bowiem integralną całość pracy. [...] Chodzi więc o taki projekt etnograficzny, który buduje napięcie pomiędzy życiem indywidualnym a przestrzenią wspólną, dotyczącą rozmaitych wartości i norm. Można też powiedzieć, że publikacja jest znakomitym przykładem refleksji hermeneutycznej, polegającej na tym, że rozumienie świata, życia i kultury jest jednocześnie samorozumieniem, gdzie rozumienie tego, co ogólne, nie może abstrahować od tego, co indywidualne - i na odwrót. Prof. dr hab. Michał Januszkiewicz, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza W tym przypadku mamy do czynienia z dziełem szczególnym: to z jednej strony tekst wspomnieniowy, rekapitulacja życia prywatnego i naukowego, swego rodzaju testament Wojciecha J. Burszty, z drugiej - wieloraki komentarz Marcina Kafara, jego ucznia, przyjaciela, a finalnie - redaktora. Czytelnik otrzymuje dzieło hybrydowe, otwarte (w Eco-logicznym rozumieniu), mieszczące się także idealnie w definicji "gatunku zmąconego". To tekst z oczywistych względów otwarty (tym razem we wszystkich możliwych znaczeniach słowa) i strukturalnie niedokończony, przedwczesna śmierć naznacza ten tekst od początku do końca. Czy życie i śmierć Wojciecha Burszty były oryginalne? A czy opowieść o tym jest innowacyjna? Zamiast tego odpowiem inaczej: nie mam wątpliwości, że ta książka jest ważna i potrzebna. Potrzebna nie tylko najbliższej rodzinie i przyjaciołom Wojtka, lecz także całej rzeszy uczniów i czytelników [...] prof. dr. hab. Wojciecha J. Burszty. A także - jestem tego pewien - szerszej publiczności czytającej, tej zwłaszcza, która wciąż dostrzega wartość w humanistyce naznaczonej prywatną, niepodrabialną sygnaturą. Czyli tym wszystkim, którzy wierzą, że humanistyki nie uprawiają odczłowieczone jednostki (pozbawione uczuć, fascynacji, entuzjazmu, idiosynkrazji i - czemu nie - szaleństw), ale żywi ludzie, których coś realnie obchodzi, fascynuje, którzy dziwią się światu, zanim podejmą się trudnej i niewdzięcznej czasem pracy analitycznej i interpretacyjnej. Prof. dr hab. Dariusz Czaja, Uniwersytet Jagielloński