Publisher: Wydawnictwo-hm
Konrad T Lewandowski
Komisarz Krzysztof Louvain jest człowiekiem pękniętym wewnętrznie były oficer SB, tropiciel solidarnościowej opozycji, przeżył nagłe i niespodziewane nawrócenie, z którym pomimo upływu lat nie może sobie poradzić. Ukrywa przemianę duchową pod jawnym cynizmem, a ostentacyjne praktyki religijne i znajomości w kręgach kościelnych pomagają mu skutecznie unikać policyjnej emerytury. Nikt nie wie, w co naprawdę wierzy, nawet on sam stara się nad tym nie zastanawiać. I oto nagle zaczynają ginąć pomocnicy znanego warszawskiego egzorcysty, a władze kościelne chcą za wszelką cenę uniknąć skandalu. Komisarz Louvain znajduje się w sytuacji, która wytrąca go z duchowej i profesjonalnej rutyny, prowadząc do dramatycznego kryzysu sumienia. O AUTORZE Konrad T. Lewandowski - ur. 1966, pisarz i filozof, autor ponad 30 książek. Mieszka w Warszawie, na Woli, gdzie zwykł umieszczać akcję swoich powieści i opowiadań, m.in. Anioły muszą odejść. Jest autorem brawurowych opowiadań SF z podgatunku fantastyki socjologicznej (Pacykarz, Noteka 2015). Duże uznanie czytelników zyskał jego cykl kryminałów retro o nadkomisarzu Jerzym Drwęckim, działającym w latach 20. ubiegłego wieku, rozpoczęty przez Magnetyzera (2007). Tym razem w Czasie egzorcystów Lewandowski mierzy się z konwencją kryminału współczesnego, łącząc dawne doświadczenia literackie ze świeżą pasją wnikliwego badacza mody na egzorcyzmy, która opanowała Polskę w ostatnich latach. Mimochodem roztacza przed nami porażającą wizję społeczną, która może się ziścić w każdej chwili...
Dorota Pasek
Jeden dzień, który zmienił wszystko Sara ma trzy domy. W jednym mieszka. Do drugiego ucieka w chwilach rozpaczy. O trzecim marzy. Na wprost łóżka Sary wisi ślubna sukienka, której już nigdy nie włoży. Niespodziewanie do jednego z domów wprowadza się Grzegorz. Wystarczy chwila, by wywrócić nasze życie do góry nogami, a co jeśli takich chwil jest więcej? Czas gniazdowania to powieść o życiu i zmianach, jakie serwuje los, nie pytając, czy nam się one podobają, czy nie. Zapierająca dech historia o uczuciach i tajemnicach... oraz o prawdziwym domu, którego poszukuje każdy z nas. Genialny debiut Doroty Pasek. Gorąco polecam! Michalina Foremska Nie jestem wielką fanką książek obyczajowych, chociaż nie ukrywam, że gdy jakaś powieść tego typu wpadnie mi w oko, potrafię dla niej zarwać noc. Tak było w przypadku tej książki. Nie potrafiłam się od niej oderwać i zachłannie przewracałam kolejne strony. Szybko nawiązałam nić porozumienia z autorką, jasne było każde jej słowo. Książkę Czas gniazdowania Doroty Pasek, mogę polecić każdemu czytelnikowi, który lubi powieści o zwykłych ludziach. Angelika Musiał Książkowy świat Angeli
Czas honoru (#1). Czas honoru. Cichociemni
Jarosław Sokół
Czterej Cichociemni, których pokochały miliony czytelników i widzów, powracają w wersji audio! Rok 1939 burzy świat Janka warszawskiego rzemieślnika, Bronka młodego arystokraty oraz Michała i Władka synów polskiego oficera. Zamiast spokojnego wejścia w dorosłość przychodzi wojna, która brutalnie weryfikuje ich marzenia i plany, wystawiając każdego z nich na najcięższą próbę. Po klęsce wrześniowej, przez sowieckie łagry, stare granice i Francję, przedostają się na wyspę ostatniej nadziei do Wielkiej Brytanii, gdzie trafiają do Szkoły Oficerów Wywiadu. Tam z pasją szkolą się na dywersantów i spadochroniarzy, by jako Cichociemni wrócić do kraju i w okupowanej Warszawie podjąć konspiracyjną walkę z Niemcami. Ta poruszająca opowieść o odwadze, lojalności i cenie, jaką trzeba zapłacić za wolność nie jest jednak wyłącznie historią wojennych konspiratorów. To również sugestywny obraz codzienności w okupowanej stolicy miejsca, gdzie w cieniu wojny rodzą się przyjaźń, miłość i nadzieja, niegasnąca nawet w najciemniejszych chwilach. Losy młodych dywersantów pełne zwrotów akcji, wątków szpiegowskich i aktów odwagi wciągają jak najlepszy film sensacyjny, dostarczając emocji i wzruszeń, od których trudno się oderwać. Cichociemni pierwsza część epickiej sagi Czas honoru, entuzjastycznie przyjętej przez recenzentów i czytelników. W znakomitej, porywającej powieści Jarosława Sokoła, autora serialu telewizyjnego Czas honoru, fabuła filmowa została rozbudowana o nowe wątki i postacie. Jarosław Sokół pisarz, scenarzysta, producent filmowy, literaturoznawca, członek Polskiej Akademii Filmowej. Doktor filologii angielskiej. Autor licznych scenariuszy do filmów fabularnych i seriali telewizyjnych m.in. popularnego i cenionego Czasu honoru, a także filmów Jerzego Hoffmana i Juliusza Machulskiego. Autor m.in. Awiatorów, cyklu powieści Czas honoru oraz trylogii kryminalnej retro Adam Kostrzewa. Dwukrotny laureat nagrody za najlepszy scenariusz na FPFF w Gdyni. W swojej twórczości łączy wiedzę literaturoznawczą z talentem narracyjnym, tworząc historie dynamiczne, emocjonalne i oparte na faktach historycznych.
Czas honoru (#2). Czas honoru. Przed burzą
Jarosław Sokół
Przed Burzą to kontynuacja Cichociemnych napisana z lekkością, intensywna, wielowątkowa i pełna emocji. Powieść, od której nie sposób się oderwać. Rok 1943. Całun nazistowskiego terroru coraz szczelniej okrywa Polskę, a każdy dzień przynosi nowe zagrożenia. Czterej przyjaciele Cichociemni muszą działać z absolutną precyzją, bo wiedzą, że mogą albo zwyciężyć, albo zginąć. Mimo strachu, strat i bezlitosnych represji nie tracą nadziei i każdego dnia stawiają opór okupantowi. Michał buduje komórkę wywiadu, Władek prowadzi ryzykowną walkę w cywilu, a Bronek będący egzekutorem, trafia na płonący Wołyń, gdzie każdy dzień może być jego ostatnim. Janek, genialny fałszerz, planuje ślub i jednocześnie próbuje wyrwać rodzinę Leny z getta. Losy młodych bohaterów komplikują się jeszcze bardziej, gdy do Warszawy, przybywa Lars Rainer nowy, ambitny szef gestapo. Czy uda mu się rozpracować tajne komórki Armii Krajowej? Dynamiczna akcja, zaskakujące zwroty, partyzanckie operacje, walka wywiadów, przesłuchania na Szucha, strach o bliskich i dramatyczne wybory. Poruszające zmagania z codziennością okupowanej Warszawy walka o przetrwanie, intrygi, romanse i uczucia rozświetlające ponurą rzeczywistość splatają się tu w jedną, perfekcyjnie skonstruowaną opowieść. Jarosław Sokół pisarz, dramaturg. Doktor filologii angielskiej. Autor licznych scenariuszy do filmów fabularnych i seriali telewizyjnych m.in. popularnego i cenionego Czasu honoru. Autor m.in. Awiatorów, oraz trylogii kryminalnej retro o śledztwach prowadzonych w Świnoujściu przez Adama Kostrzewę (Wyspa zero; Czerwona zaraza, czarna śmierć; Raport o końcu świata). Dwukrotny laureat nagrody za najlepszy scenariusz na FPFF w Gdyni. W swojej twórczości łączy wiedzę literaturoznawczą z talentem narracyjnym, tworząc historie dynamiczne, emocjonalne i oparte na faktach historycznych.
Czas i dźwięk - spotkania z Andrzejem Nikodemowiczem
pod redakcją Teresy Księskiej - Falger
Profesor Andrzej Nikodemowicz był indywidualną i muzyczną osobowością, życiowym humanistą nazwanym przez bp. Mieczysława Cisło człowiekiem ośmiu błogosławieństw, mieszkańcem Lwowa i Lublina, honorowym obywatelem miasta Lublina, a nade wszystko kompozytorem i pianistą. Jego dzieła wpisały się w repertuar muzyki sakralnej. Jego utwory to osobiste, pełne wiary i ducha, zróżnicowane stylistycznie, skondensowane fakturalnie, nierzadko o cechach muzyki koncertującej rytmiczne struktury. Korzenioplastyka uzupełniała jego muzyczną pasję. Publikacja "Czas i dźwięk" to zbiór 44 wspomnień artystów z Polski, Niemiec, Austrii, Węgier, Rosji i Ukrainy, członków jego rodziny, przyjaciół i znajomych. Książka zawiera 30 fotografii kolorowych, wykaz wszystkich kompozycji muzycznych Andrzeja Nikodemowicza w wersji polsko- i anglojęzycznej oraz biogramy autorów tekstów. Jest zaopatrzona w płytę CD zawierającą utwór skomponowany przez Profesora pt. "Mała Suita", a wykonany przez Wielką Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Adama Natanka
Czas i miejsca w biografii. Aspekty edukacyjne
Elżbieta Dubas, Anna Gutowska
W kolejnym tomie serii „Biografia i badanie biografii” autorzy skoncentrowali się na dwóch podstawowych kategoriach – czasu i miejsca - w kontekście biograficznym. Kategorie te traktowane są jako przestrzenie uczenia się człowieka. Autorzy wskazują na potencjał edukacyjny, jaki w nich tkwi, i proponują nowe, interdyscyplinarne, teoretyczne ujęcia tych zagadnień. Czytelnik znajdzie w tomie również przykłady badań w zakresie tej tematyki: przeczyta o tym, w jaki sposób człowiek uczy się „z miejsc” i jaką rolę w uczeniu się odgrywa czas, także w sytuacjach egzystencjalnie trudnych. Ze wstępu Elżbiety Dubas
Iwona Majewska-Opiełka
W zamyśle autorki książka jest dziennikiem wspólnej podróży do kobiecości. I jest to fascynująca podróż. Prowadzone przez takie drogowskazy jak intuicja, samoakceptacja czy inteligencja emocjonalna wspólnie z autorką pokonujemy meandry feminizmu, macierzyństwa czy kariery, wchodzimy w ślepe zaułki niespełnionych oczekiwań czy poczucia winy i uczymy się, jak powrócić na właściwe ścieżki. Na drodze do odnalezienia siebie samej uczymy się interpretować dwuznaczne drogowskazy i unikać niepotrzebnych przystanków. Odniesienia do literatury, sylwetki fascynujących kobiet oraz nawiązania do sposobu rozumienia idei kobiety w różnych kulturach uświadamiają nam, że nigdy dotąd nie byłyśmy światu bardziej potrzebne, nie było też jeszcze lepszego momentu, byśmy mogły pokazać, na co nas stać. Ta książka to pochwała kobiecości, absolutny niezbędnik dla spadkobierczyń Ewy pragnących żyć pełnią świadomej kobiecości w zgodzie z własną naturą.
Krystyna Koziołek
Lektura jest pierwsza. Z niej dopiero mogą się wyłonić wszystkie instytucje tekstu i nauki o literaturze. Może zanikać, przechodzić kryzys, zostać zastąpiona przez bryki i komentarze, ale najpierw musi się wydarzyć. Fakt, że lektura jest pojedynczym wydarzeniem, sprawia, że jej historia, teoria i systematyka są szczególnie trudne do skonstruowania ze względu na przygodność, indywidualizm oraz intymność aktu czytania. Próby badania lektury szybko uświadamiają, że dociekania takie należą do obszaru nauk eksperymentalnych; są swego rodzaju studiami z natury doświadczenia czytania. Celem dociekań autorki jest najpełniejsze zachowanie bogactwa i wspaniałej niespójności aktu lektury jako życiowego doświadczenia czytelnika. Opis i analiza zapisów tych doświadczeń prowadzą autorkę do prób skonstruowania modeli lektury, ale bardziej jeszcze do uchwycenia złożonych fenomenów czytania oraz sposobów ich artykulacji. Tytułowy „czas lektury” mieści w sobie nie tylko samo czytanie literatury, ale dziejącą się w tym samym „czasie” powikłaną materię życia spędzanego w towarzystwie książek.