Видавець: Wydawnictwo-hm

Maksymilian M. Kolbe. Biografia świętego męczennika

Tomasz Terlikowski

Maksymilian M. Kolbe Szaleniec Niepokalanej Mówiono o nim, że posiada niezwykły umysł, jest genialnym organizatorem i wielkim wizjonerem. Nie ma wątpliwości, że był także kapłanem, który głęboko przyjął do serca ewangeliczną prawdę o tym, iż nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie oddaje za przyjaciół swoich. Ale pojawiały się też opinie o jego antysemityzmie, twardym charakterze i bezkompromisowości. KIM TAK NAPRAWDĘ BYŁ JEDEN Z NAJWIĘKSZYCH POLSKICH ŚWIĘTYCH? Katolicki publicysta i filozof Tomasz P. Terlikowski przez wiele lat tropił wszystkie wątki życia i działalności ojca Maksymiliana Kolbego. Zafascynowany dokonaniami zakonnika zbierał zapiski, dokumenty kościelne, fotografie, nagrania i relacje świadków. Dzięki temu dotarł do wielu nieznanych faktów z życia świętego, które zaskakują i w zupełnie nowym świetle przedstawiają jego fenomen. Autor bada fascynujące życie kapłana, jego duchowość, powołanie, zaangażowanie społeczne oraz wizjonerskie podejście do nowych technologii. Przede wszystkim jednak staje twarzą w twarz z oskarżeniem ojca Kolbego o antysemityzm. Ta książka jest nie tylko fascynującą opowieścią o zakonniku tworzącym pierwsze kościelne imperium medialne, ale przede wszystkim jest próbą zrozumienia człowieka, którego życie jest niezwykłym świadectwem wierności najważniejszemu z przykazań przykazaniu miłości Boga i bliźniego.

Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce

Mariusz Urbanek

Partner wydania: Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem Autor najpoczytniejszych książek dla młodych czytelników, ojciec Koziołka Matołka, nie za bardzo lubił dzieci. Swoich nie miał. Twórca przesympatycznych bohaterek, nieprzewidywalnych i niezależnych młodych kobiet, był mizoginem. Zdeklarowany tradycjonalista i konserwatysta przyjaźnił się ze skamandrytami. Kochał życie, nienawidził łzawych tragedii, a Jontka z Halki powiesiłby z czystym sumieniem. Niektórzy twierdzili, że był bawidamkiem, kokietującym i mizdrzącym się do czytelników z minoderią salonowej lwicy. Nałkowska nie cierpiała jego nieznośnego sentymentalizmu. W wydanej w 1953 roku Literaturze międzywojennej pisano, że Makuszyński nie gardzi tanimi chwytami, schlebiającymi typowym gustom drobnomieszczańskim. II Rzeczpospolita w jego powieściach była szczęśliwym krajem dobrych ludzi. Komunistyczni decydenci zarzucali mu, że nie widział kontrastów i walki proletariatu z krwiożerczym kapitałem. Ale nie mieli racji. Zachowując humor, ironię, zachwyt światem i wiarę w ludzką dobroć, Makuszyński opisywał Polskę bez retuszu. Bieda, a wręcz skrajne ubóstwo, często boleśnie doświadczały jego powieściowych bohaterów. Autor znał je z własnego doświadczenia. Rodzinie wcześnie pozbawionej ojca wcale się nie przelewało i wczesne lata Kornela należały do zdecydowanie chudych. Jako bystry obserwator dostrzegał też, z jakimi trudnościami borykał się młody kraj. Sam Makuszyński przeżywał wtedy swój najlepszy okres. Każda jego książka miała po trzy, cztery wydania a niektóre nawet dziesięć. Jednak po latach prosperity los znowu się odwrócił. W czasie okupacji pisarz ledwo wiązał koniec z końcem, a po wojnie, nie godząc się na kompromisy, został reliktem minionej epoki. W 1951 roku jego powieści znalazły się na liście książek ideologicznie szkodliwych. Na nic okazały się jednak starania komunistów, by skazać Makuszyńskiego na damnatio memoriae. Kolejne pokolenia zaczytywały się Szatanem z siódmej klasy i przeżywały przygody panny z mokrą głową wbrew głosom przed- i powojennych krytyków. Próby czasu nie przetrwała tylko dorosła twórczość pisarza.

MALACHAI. Malachai: Ofiara

Karolina Dominiak

On sprawiał, że czuła się bardziej żywa. Ona sprawiała, że czuł się mniej martwy. Malachai Yordan myślał, że wie już wszystko o śmierci. Ale tak się stało dopiero wtedy, kiedy zobaczył ją na własne oczy. Widok martwych rodziców uświadomił mu, że aby pokonać ból po stracie, musi zmienić się w kogoś naprawdę złego. To dlatego wraz z bliskimi pogrzebał Malachaia. I tak powstał Kai. Carmen Clark pojawiła się na jego drodze w najgorszym możliwym miejscu i czasie, stając się świadkiem nieplanowanej zbrodni. Dzięki temu poznała zarówno swojego anioła stróża, jak i swój największy koszmar. Teraz musi wybrać spróbować być dobrą albo całkowicie oddać się ciemności. Decyzja wcale nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać. Kai bowiem podąża za nią jak cień i prowadzi na krawędź moralności, czym sprawia, że mrok staje się dla Carmen czymś kusząco intrygującym.

Malachitowe ostrze

Aleksandra Pisarska

Vio­let Silver­hunt i jej przy­ja­ciel, cza­ro­dziej Logan Fal­l­kryon, prze­mie­rzają Mal­kho­len bro­niąc jego miesz­kań­ców przed naj­gor­szymi potwo­rami i złymi mocami. Życie w dro­dze jest trudne, ale pro­ste. Przy­naj­mniej do dnia, w któ­rym spo­ty­kają księ­cia Nastilli. Roz­po­czyna się wyścig z cza­sem i nie­sa­mo­wita podróż od Kniei Mroku po Góry Argen­tum Lunae. Demo­niczne siły budzą się do życia z głę­bo­kiego snu, a losy kró­le­stwa wiszą na wło­sku. Vio­let musi prze­zwy­cię­żyć swoje lęki i zro­bić wszystko, aby oca­lić ojczy­znę. W cza­sie wyprawy powoli jed­nak zdaje sobie sprawę, że nie wszystko jest takim jakim się wydaje. Wro­go­wie i sojusz­nicy skry­wają tajem­nice, któ­rych roz­wi­kła­nie może zade­cy­do­wać o suk­ce­sie całej misji.   Jeśli pra­gniesz zanu­rzyć się w świe­cie bez żad­nych gra­nic dla Two­jej wyobraźni, gdzie przo­duje silna postać kobieca, to koniecz­nie się­gnij po tę książkę. „Mala­chi­towe ostrze” na nowo roz­bu­dziło we mnie zami­ło­wa­nie do fan­ta­styki, gorąco je pole­cam! Kata­rzyna Śliwa @sie­dzewk­siaz­kach „Mala­chi­towe ostrze” autor­stwa Alek­san­dry Pisar­skiej to fan­ta­styczna książka, która wzbu­dza w czy­tel­niku wiele reflek­sji. To debiut, który pochło­nął mnie do głębi, nie mogłam się ode­rwać od przed­sta­wio­nego świata, który chcia­łam zwie­dzić wzdłuż i wszerz. Zjed­no­czy­łam się z głów­nymi boha­te­rami w wiel­kiej walce dobra ze złem, które rośnie w siłę. Mroczne tajem­nice zdają się nawar­stwiać, a zwy­cię­stwo staje coraz odle­glej­sze. Kto prze­trwa osta­teczną walkę? Czy masz dość odwagi, aby to spraw­dzić? Agata Wró­blew­ska @Snie­zno­oka Fan­ta­styczna przy­goda okra­szona szczyptą humoru. Prze­szłość, która nie daje o sobie zapo­mnieć i przy­szłość, która nie­sie ze sobą kolejne nie­spo­dzianki. Wraz z Vio­let i Loga­nem wkrocz na ścieżkę łowcy potwo­rów i prze­ko­naj się co świat stwo­rzony przez Alek­san­drę Pisar­ską ma do zaofe­ro­wa­nia. Pole­cam! Kata­rzyna Wąso­wicz, Strefa Booki Co to za debiut. Jestem ogrom­nym pod wra­że­niem!! To histo­ria, która momen­tami roz­czula serce. Czy­ta­jąc tę książkę, wręcz nie mogłam się od niej ode­rwać. Wraz z boha­te­rami mia­łam oka­zję podró­żo­wać od Knei Mroku, aż do Gór Argen­tum Lunae. Była to podróż pełna przy­gód, gdzie można było spo­tkać wiele istot, a także trzeba było sto­czyć wiele walk i poko­nać wiele prze­szkód. Rów­nież każda miło­śniczka lite­ra­tury miło­snej znaj­dzie coś dla sie­bie. Monika Mości­brocka, @ zaczy­tana. monia „Mala­chi­towe ostrze” to książka, któ­rej lek­tury nie da się prze­rwać. Histo­ria ta ma naprawdę dużo do zaofe­ro­wa­nia czy­tel­ni­kowi. Nie­po­dwa­żal­nie można się dobrze bawić, czy­ta­jąc i nie żało­wać spę­dzo­nego nad nią czasu. Jeśli szu­ka­cie cze­goś, co nie raz Was zasko­czy, a losy boha­te­rów nie będą Wam obo­jętne. To już wie­cie, po co się­gnąć. Ania Kouba, @za­ka­z_czy­ta­ania

Malarstwo jako egzystencja - tożsamość osobista a postawa twórcza

Lech Kołodziejczyk

Napisana w 2020 roku publikacja monograficzna Malarstwo jako egzystencja - postawa twórcza a tożsamość osobista stanowi w istocie drugą część publikacji wydanej przez Wydawnictwo UŚ w roku 2020  Pamięć czasu – malarstwo w czasach bankructwa duchowego. Nowa publikacja zawiera ponad 20 esejów – komentarzy, refleksji dotyczących fundamentalnego zagadnienia, jakim jest problem identyfikacji osobowej autora w doświadczeniu kreacyjnym. Ta wieloelementowa autorska refleksja, pisana w kontekście ponad 40-letniej praktyki malarskiej, w której zagadnienie tożsamości osobistej autora wybrzmiewa jako podstawowy element formotwórczy, staje się znaczącym głosem człowieka głęboko zaniepokojonego stanem obecnej działalności artystycznej, gdzie pomijanie, lekceważenie tego aspektu wyjątkowo zubaża sensy i znaczenia wielu dokonań w aktualnej sferze art.

Malarstwo. Najpiękniejsze obrazy

Justyna Łabądź

W książce zaprezentowano blisko 1000 arcydzieł malarstwa światowego. Oprócz wyjątkowych reprodukcji w albumie znalazły się interesujące opisy odkrywające przed Czytelnikiem podstawowe informacje oraz największe zagadki związane z powstaniem dzieł.

Maleńka Dorrit

Charles Dickens

Amy Dorrit, urodzona i wychowana w więzieniu, opiekuje się swoim ojcem osadzonym tam przed laty za długi. Nie zna innego świata, ale staje się w tym ponurym miejscu dobrą duszą, wspierającą wszystkich, z którymi zetknie ją los. Amy zarabia na życie swojej rodziny, szyjąc u pani Clennam, która zamieszkuje w ponurym domu tylko w towarzystwie dwójki służących. Zmianę zwiastuje powrót – po dwudziestu latach – Arthura Clennama, jej jedynego syna, który spędził połowę życia wraz ze swym ojcem w Chinach. Przed śmiercią rodzic starał się przekazać Arthurowi jakąś dręczącą go tajemnicę, która w niespodziewany sposób wydaje się młodemu człowiekowi powiązana z osobą szwaczki. Poszukiwanie prawdy zaprowadzi Arthura do więzienia Marshalsea, ale też do poznania wielu niezwykłych ludzi. Naprowadzi go też na trop tajemnicy… Dickens jest mistrzem w kreowaniu wyrazistych postaci. Jego burzliwe, bogate w doświadczenia koleje losów powodują, że czerpie z nich garściami, odmalowując przed nami obraz ponurego, a jednocześnie wielobarwnego Londynu, z całą galerią niezwykłych bohaterów.

Mali mężczyźni

Louisa May Alcott

Światowy bestseller amerykańskiej pisarki Louisy May Alcott. Dalsze losy bohaterów Małych kobietek i Dobrych żon (książka jest trzecią częścią tetralogii Małych kobietek). Książka opowiada o życiu Jo Bhaer, jej męża i dzieciaków ze szkoły w Plumfield. Pełno w niej zabaw, figli, ale i ważnych przesłań moralnych, bowiem państwo Bhaer traktują swych wychowanków z miłością, przepełnieni pragnieniem wykształcenia z nich dobrych i mądrych ludzi. Bezpośrednią inspiracją tej historii była śmierć szwagra Alcott, który pojawia się w jednym z ostatnich rozdziałów. Wszystkie książki cyklu, choć tak uroczo bajkowe, były jednak w dużej mierze oparte o prawdziwe wydarzenia z życia autorki, co dodaje im większego znaczenia i kolorytu.