Verleger: Wyższa Szkoła Humanitas
Kraina kreatywności - warsztat twórczego pedagoga w pracy z dziećmi
Danuta Krzywoń, Hewilia Hetmańczyk
Książka „Kraina Kreatywności – warsztat twórczego pedagoga w pracy z dziećmi”, stanowiąca kontynuację publikacji „Kraina Kreatywności – sposoby przeciwdziałania rutynie w pracy z dziećmi poprzez ekspresję twórczą i artystyczną”1, odpowiada na potrzeby osób na co dzień zajmujących się odkrywaniem artystycznych zamiłowań swoich wychowanków. Rozwijanie twórczości od najmłodszych lat jest podstawą do ukształtowania w dziecku twórczego stylu życia. Wielu współczesnych dydaktyków zwraca uwagę na pilną potrzebę wzmacniania twórczości w edukacji. Jednym z podstawowych elementów przygotowania młodego człowieka do realizacji podstawowego celu, czyli twórczego stylu życia, jest kształtowanie twórczej relacji ze środowiskiem. Książka składa się z trzech części, w tym z 3 rozdziałów. Część pierwsza – teoretyczna stanowi krótki wstęp wprowadzający w tematykę publikacji. Przybliża definicję twórczości, omawia czteroaspektowy paradygmat interpretacji twórczości. Ponadto przedstawia dwa podejścia do twórczości oraz zapoznaje z różnymi stanowiskami, zajmowanymi podczas dyskursu o twórczości dzieci. Część druga – praktyczna składa się z wprowadzenia oraz trzech rozdziałów. Każdy rozdział części praktycznej obejmuje jeden zakres zabaw, a zarazem jeden obszar stymulacji. Do każdego z tych obszarów przyporządkowane są propozycje zabaw i rozwiązań praktycznych, poprzedzone krótkim wstępem teoretycznym, wprowadzającym czytelnika w specyfikę proponowanych zabaw. Pracę zamyka część trzecia – empiryczna, zawierająca opis, analizę i interpretację wyników przeprowadzonych badań, z wykorzystaniem metody sondażu i obserwacji, których celem było zapoznanie się z posiadaną wiedzą na temat twórczości, w tym twórczości plastycznej, i podejściem do twórczego nauczania wśród nauczycieli wychowania przedszkolnego.
Jadwiga Stawnicka, Iwona Klonowska
Przed dwoma laty przed Policją postawiono zadanie stworzenia nowego narzędzia, służącego między innymi do aktywizacji społeczności lokalnych. Krajowa Mapa Zagrożeń Bezpieczeństwa jest platformą wymiany informacji między obywatelami a Policją. Mapa od 5 października 2017 r. obejmuje swoim zasięgiem całą Polskę. Funkcjonowanie Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa związane jest z działaniami budującymi świadomość społeczną w zakresie odpowiedzialności za stan bezpieczeństwa w społecznościach lokalnych. W konsekwencji prowadzi to do stworzenia trwałego partnerstwa na rzecz bezpieczeństwa umożliwiającego lokalizację, identyfikację i eliminację czynników kryminogennych zanim nastąpi ich eskalacja. W dzisiejszym świecie żadna instytucja odpowiedzialna za bezpieczeństwo nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować bez społecznego wsparcia, a najlepsze efekty w zapobieganiu i zwalczaniu przestępczości przynosi współdziałanie społeczeństwa z Policją. […] […] Dziękuję za podjęcie tej tematyki przez Autorki publikacji, a także przez studentów Wyższej Szkoły Humanitas, których zainteresowanie zagadnieniem poczytuję za sukces Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa. nadinsp. dr Jarosław Szymczyk Komendant Główny Policji
Kultura organizacyjna uczelni a wykorzystanie Web 2.0 w procesie komunikacji wykładowcy - studenci
Małgorzata Koszembar-Wiklik, Marek Krannich
Zaprezentowana monografia może stanowić również punkt odniesienia dla przyszłych badawczy, szczególnie w obszarze analiz kapitału społecznego polskich uczelni, przy konieczności regulowania zachowań ludzkich w relacjach osobowych i komunikacyjnych (…) Dzisiaj częstokroć sfera deklaratywności w zakresie konieczności wprowadzania zmian relacji komunikacyjnych oraz lepszego podejścia do potrzeb studentów nie przekłada się na jakiekolwiek działania praktyczne, zakotwiczone w standardach wymiany informacji wewnątrz uczelni. Silne zasygnalizowanie tego rodzaju koniecznych przekształceń uważam za ciekawy i ważki element monografii autorstwa dr Małgorzaty Koszembar-Wiklik oraz dra inż. Marka Krannicha. Autorzy bardzo trafnie zauważają, że kultura organizacyjna decyduje o tempie i sposobie dokonywania zmian, w tym o wdrażanych wzorcach komunikacji oraz metodach rozwiązywania problemów przy występującej w niepewności otoczenia (…). Fragment recenzji dr. hab. inż. Jana Brzóski, prof. Pol. Śl.
LEGALNE/NIELEGALNE POSZUKIWANIE ZABYTKÓW I OBRÓT ZABYTKAMI. NA STYKU ARCHEOLOGII I PRAWA
Iwona Gredka-Ligarska, Dariusz Rozmus (red.)
Książka niniejsza jest zbiorem artykułów, w których Autorzy podjęli próbę przedstawienia zjawiska poszukiwania zabytków i obrotu nimi, widzianego z perspektywy: organów publicznych powołanych do ochrony zabytków, organów ścigania przestępstw przeciwko zabytkom, uczestników rynku obrotu zabytkami oraz samych poszukiwaczy. Nakreślona została sylwetka ,,poszukiwacza”, który poszukuje i wydostało w świetle obowiązujących – jak również dopiero projektowanych – uregulowań administracyjnoprawnych, karnoprawnych oraz cywilnoprawnych. Niejednokrotnie autorzy artykułów postawili sobie za cel odpowiedź na pytanie, czy obowiązujące regulacje prawne są adekwatne do aktualnie obserwowanego w praktyce zjawiska legalnego/ nielegalnego poszukiwania zabytków i obrotu nimi. W niektórych przypadkach nie podano jeszcze gotowych rozwiązań dostrzeżonych, skomplikowanych problemów, ale co istotne – zwrócono uwagę na ich występowanie i stopień natężenia, który jest bardzo niepokojący i który wymaga uwagi ustawodawcy. Przeprowadzone rozważania pozwoliły także na zgłoszenie kilku propozycji wprowadzenia nowych rozwiązań do systemu prawa polskiego. Przedstawione zostały także rozwiązania przyjęte w innych krajach europejskich (na przykładzie Niemiec). Redaktorzy niniejszej książki wyrażają nadzieję, że dialog pomiędzy archeologami, muzealnikami, prawnikami i poszukiwaczami ,,skarbów” jest możliwy, a nade wszystko jest konieczny. Mediatorem mogą tu być urzędy konserwatorskie, środowiska akademickie i wszyscy ci, którym uczciwie na sercu leży zachowanie dziedzictwa kulturowego. Jak bowiem powiedział Józef Piłsudski, ,,Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości”.
Adam Romaniuk
Karol Modzelewski, z profesji historyk, napisał autobiografię polityczną. Określił ją sucho jako „sprawozdanie z własnych doświadczeń w życiu publicznym połączone z odrobiną autorefleksji”, zastrzegając, że chce uniknąć „aktów skruchy i prawienia morałów”.1 Ale do tego zastrzeżenia też poczynił zastrzeżenie: "Jestem oczywiście świadom kluczowej roli wyborów etycznych, zarówno w życiu publicznym, jak w moim własnym życiu, siłą rzeczy więc także o nich piszę w tej książce." Takie zniuansowane określenie własnej pisarskiej perspektywy, w świetle tego, co w efekcie zostało napisane, utwierdza mnie we wrażeniu, że otrzymaliśmy regularny traktat moralno-polityczny, gdzie historyczna narracja przeplata się z systematyczną analizą rozmaitych kwestii – tekst wytrawny literacko, gęsto przetykany elegancką ironią, przejmujący i mądry. Poniżej zamierzam sporządzić coś w rodzaju wypisów z lektury, opatrując je komentarzami i odniesieniami historycznymi, w których posłużę się pracami historyka Andrzeja Friszkego. Sam nie jestem historykiem. Chcę po prostu odbyć polityczną podróż do PRL, z dobrymi przewodnikami.
Literatura dziecięca w oczach rodziców. Analizy i refleksje
Igor Bykowski
"(...) Prezentowane opracowanie tematu ma charakter analityczno-diagnostyczny, a głównym problemem jest próba znalezienia odpowiedzi na pytania: Czy rodzice czytają literaturę dzieciom? A jeśli tak, to jaką? oraz Jak rodzice postrzegają literaturę dziecięcą, ze szczególnym uwzględnieniem serii „Bez tabu”?. Próbę odpowiedzi na te pytania podjęto w rozdziale badawczym pracy. inną niż dotychczas literaturę. Sadzę, że z tego punktu widzenia (...)".
Marketingowe aspekty zarządzania komunikacją wizualną w sektorze MŚP
Jolanta Staszewska, Piotr Skorus
Na początku pracy autorzy odnieśli się do teoretycznych aspektów komunikacji wizualnej. Następnie przedstawiono miejsce komunikacji wizualnej w działaniach komunikacji marketingowej, jej pozycję określaną przez pryzmat nauk o sztuce, następnie przedstawiono rolę MŚP i wykorzystanie przez sektor MŚP narzędzi komunikacji wizualnej, tak w ujęciu teoretycznym, jak i praktycznym – poprzez wyniki badań. Pracę zwieńczają sugestie dla przedsiębiorców i propozycja algorytmu działania dla sektora, w celu skuteczniejszego wykorzystania polityki realizacji komunikacji wizualnej.
Media i dziennikarstwo w XX wieku. Studia i szkice
red. Michał Kaczmarczyk, Magdalena Boczkowska
"(...) Oddajemy do rąk Szanownych Czytelników pracę zbiorową Media i dziennikarstwo w XX wieku. Studia i szkice, poświęconą dziejom komunikacji społecznej w minionym, jakże ważnym dla rozwoju mediów, stuleciu. Autorzy, którzy opracowali poszczególne rozdziały, dokonali analizy owych dziejów w dwóch, równoległych perspektywach: historii poszczególnych mediów (prasy, radia, telewizji, filmu, Internetu) oraz ogólnej historii komunikacji. Założeniem książki, w której znalazły się artykuły naukowe i komunikaty przygotowane przez badaczy reprezentujących ośrodki akademickie z całej Polski i wiele różnych dyscyplin naukowych (m.in. historię, politologię, socjologię, językoznawstwo), jest przedstawienie problematyki historycznoprasowej w ujęciu interdyscyplinarnym (...)".