Inne
To ja, Aleks. Nie ma jak u mamy. Tom 1
Aleksandra Giersch-Amundsen
"Niby było wszystko w porządku. Zadbane dziecko z dobrej rodziny. Tylko jakby miłości coraz mniej. I rodzina stała się niepełna". Po rozwodzie rodziców Aleks zostaje w swoim dotychczasowym mieszkaniu pod opieką matki. Kobieta ciężko przeżywa rozpad małżeństwa i swoje emocje wyładowuje na córce. Dziewczynka, nie mogąc doprosić się o odrobinę czułości, coraz śmielej opuszcza dom - fizycznie i psychicznie. Buduje dla siebie nowy, bezpieczny świat - w opustoszałej altance po dziadkach, w towarzystwie ukochanego psa Toma. Pierwsza część historii Aleks to mądra i ciepła powieść dla młodzieży, w stylu twórczości Ireny Jurgielewiczowej czy Beaty Andrzejczuk.
Św. Katarzyna Genueńska
Niezwykle ciekawy opis czyśćca i zaświatów, jaki widziała w wizji wielka mistyczka średniowieczna św. Katarzyna Geneueńska. Św. Katarzyna urodziła się w roku 1447 w Genui, a pochodziła ze szlachetnego rodu Fieschi. Jej ojciec, Jakub, piastował nader zaszczytną funkcję, był bowiem vice-królem Neapolu. Mimo, iż od najmłodszych lat pragnęła poświęcić się służbie Bogu, zmuszona przez rodziców poślubiła rozpustnika i hulakę, ale także ze szlachetnego rodu pochodzącego, niejakiego Juliana Adorno. Używając bardzo, ale to bardzo delikatnego określenia, przy jego boku przeżyła nader ciężkie chwile. Jej ufność w Bogu i ustawiczne modły sprawiły, że mąż-hulaka, przed śmiercią nawrócił się i umarł pogodzony z Bogiem. Dalszy okres jej życia, to 36 lat wdowieństwa, kiedy to zasłynęła heroicznymi cnotami, poświęcając się chorym i najbiedniejszym. Jej srogie umartwienia, jakim poddawała swe ciało, a w szczególności niesłychanie ostre posty, wprawiały w zdumienie tych, którzy ją znali. Heroiczność cnót, duch modlitewny, prawdziwie chrześcijańska pokora, srogie umartwienia ciała, wszystko owo sprawiło, że już za życia cieszyła się opinią świętości. Za życia obserwowano u niej występowanie zjawisk mistycznych, za życia także czyniła cuda. Po śmierci, która nastąpiła 15 września 1510 roku, lud począł jej oddawać cześć jako świętej. Kościół rzymski wyniósł ją na ołtarze w roku 1737. Tyle w ogromnym skrócie można powiedzieć o autorce niniejszego dzieła.
Roman Razorbak
Tylko grzech doprowadzi cię do świętości. Samotny klasztor na szczycie góry. To właśnie tam młody A. szuka schronienia, uciekając przed samym sobą. Mężczyzna ma nadzieję, że dzięki modlitwie i ascezie uda mu się usidłać własną tożsamość. Jednak za klasztornymi murami kryje się wiele brzydkich tajemnic, a każdy z mnichów nosi maskę, za którą skrywa kłamstwo i obłudę. Pewnego dnia na drodze A. staje tajemniczy brat Ryszard, który zaczyna wodzić go na pokuszenie... Transsuma to pełna niewygodnych pytań opowieść o odkrywaniu siebie i porzucaniu religijnych konwenansów na rzecz konwenansów głęboko ludzkich. Bezwstydna, przewrotna, bluźniercza bo być może to właśnie bluźnierstwo zbliża nas do Boga bardziej, niż bylibyśmy skłonni przypuszczać.
Tadeusz Kwiatkowski
Nastoletni chłopak pierwszy raz wychodzi na dłużej spod klosza rodzicielskiej nadopiekuńczości - ma spędzić całe wakacje ze swoim przyjacielem Jankiem i jego rodziną w leśniczówce w południowo-wschodniej Polsce. Tych kilka tygodni to czas formowania się poglądów politycznych i erotycznego wtajemniczenia. Koledzy to przechwalają się przed sobą swoimi podbojami, to zwierzają ze swojego młodzieńczego zagubienia. Bohater nawiązuje bliską, zmysłową znajomość ze starszą od siebie, doświadczoną życiowo kobietą.
Tove Ditlevsen
Wybitna Trylogia kopenhaska duńskiej poetki i prozaiczki Tove Ditlevsen w końcu trafia w ręce polskiego czytelnika. W podzielonej na trzy części książce urodzona przed wojną autorka opisuje kolejne etapy swojego burzliwego życia dzieciństwo spędzone w ubogiej rodzinie w kopenhaskiej dzielnicy robotniczej, młodość wypełnioną pierwszymi próbami literackimi i miłosnymi tęsknotami oraz dorosłość naznaczoną nieudanymi związkami i głębokim uzależnieniem od opiatów. W opisach różnorodności kobiecego doświadczenia Ditlevsen jest bezkompromisowo szczera, a jednocześnie nieuchwytna, jakby pomimo wielkiego talentu nie mogła uwierzyć, że kilka słów zapisanych na kartce wystarczy, by przekazać prawdę o własnym życiu. Wiem, że to straszne nie być normalnym, i sama muszę się męczyć z udawaniem, że jestem normalna pisze nastoletnia Tove. A w jej życiu szczęście nieustannie miesza się ze smutkiem, pragnienie zmian ze stagnacją, a trzeźwość myśli z narastającym szaleństwem. Ditlevsen na wiele lat przed Eleną Ferrante stworzyła przejmującą opowieść o awansie społecznym, porzuceniu własnych korzeni i miłości pełnej poświęceń. Jednak podczas gdy autorka Genialnej przyjaciółki potrzebowała do tego dwóch głównych bohaterek, duńskiej pisarce wystarczy tylko jedna ona sama.
Tylko bez całowania!. Czyli jak sobie radzić z niektórymi emocjami
Grzegorz Kasdepke
W przedszkolu pojawia się pani Miłka można powiedzieć nauczycielka do zadań specjalnych. Ma rozmawiać z dziećmi o uczuciach, co nie będzie proste, mimo że przyprowadziła ze sobą nietypowego pomocnika pajacyka. Całusy Rozalki, zazdrość o grzywkę, gniew Bodzia czy wstrętny rozgotowany por to tylko niektóre z problemów, z jakimi przyjdzie jej się zmierzyć... Tylko bez całowania! czyli jak sobie radzić z niektórymi emocjami to zbiór zabawnych opowiadań poświęconych uczuciom, między innymi tęsknocie, wstydowi, poczuciu krzywdy, zazdrości. Na końcu każdej historii znajdują się opis konkretnej emocji oraz praktyczne rady dla dzieci i rodziców. Dzięki tej książce żadne uczucia nie będą Wam już straszne!
Iga Kowalska
Nie musisz umrzeć, by żyć po swojemu Nina wkracza w dorosłość, kończy studia, powinna układać sobie życie. Powinna Tymczasem za jej najważniejsze życiowe wybory odpowiada choroba, z której przejawami uzależnieniem od niejedzenia mierzy się od dzieciństwa. Zaburzenia stają się tak integralną częścią dziewczyny, że trudno określić, gdzie tak naprawdę zaczyna się i kończy sama Nina. A przecież ona chce tylko być. To takie proste! Jednak z każdym dniem to tylko zamienia się w aż, a Nina coraz częściej myśli o tym, by nie musieć żyć choć przez chwilę Uwalnianie to powieść bezkompromisowa i szczera do bólu. Przejmująca historia o dorastaniu do prawdy o sobie i odwadze, dzięki której można stworzyć swój świat na nowo. To jest książka o głodzie. Głodzie jako narzędziu kontroli własnego ciała i życia. Oraz głodzie świata, w którym kobiety nie są nadmiarowe, zbyt intensywne i niewystarczające. Głodzie świata, w którym nie żyjemy w kleszczach nieustającego autosabotażu. Karolina Domagalska autorka książki Nie przeproszę, że urodziłam. Historie rodzin z in vitro Iga Kowalska, jako debiutantka, w świat powieści wchodzi pewnym krokiem. A wraz z nią my od pierwszych stron wchodzimy w życie głównej bohaterki Niny, której wiele cech każda z nas nosi w sobie. Nina staje się nam bliska jak siostra, przez co intensywnie czujemy jej strach, lęk, ale i wolę życia. To nie tylko powieść o walce z zaburzeniami odżywiania, ale też o walce... o samą siebie. Magdalena Bury, doceniana w konkursie Dziennikarz Medyczny Roku Iga Kowalska - absolwentka bioetyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Opolskim, psychoterapeutka, pisarka. Jej debiutancka powieść Uwalnianie ukazała się w 2021 roku i zebrała wiele pozytywnych recenzji, a także zajęła 2. miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Nagroda Literacka Motyli. Jako pierwsza osoba w Polsce obroniła pracę magisterską na kierunku bioetyka w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.
Valarand. Podzielone królestwo. Księga I
Mirosław Pawliczek
Widzisz coś, ale tylko w swojej głowie coś, co chwilę później dzieje się naprawdę. Obserwujesz dziwnie zachowujących się ludzi, mrugasz już ich nie ma. Słyszysz historie, które brzmią jak fantastyczne bajki, ale słyszysz je od kogoś, komu nie potrafisz nie wierzyć. Czy nie zdarzyło Ci się choć raz doświadczyć czegoś, czego nie mogłeś racjonalnie wyjaśnić? Coś się stało? Mirek patrzył na zjawisko szeroko otwartymi oczami. Jesteś... magiem? - wydusił z siebie w końcu. Tamten skinął głową, nieco zdziwiony, iż ktoś pyta go o coś tak oczywistego. Cokolwiek stało się wcześniej, trudno było Mirkowi znaleźć na to jakieś logiczne wyjaśnienie, jednak nie mógł też mieć pewności, że jest to paranormalne. To, co zobaczył teraz, było dostatecznym dowodem. Nie zasnął, nie śnił, nie zabłądził teleportował się tutaj za sprawą pierścienia, który miał w kieszeni. A przed chwilą widział kolejny dowód na to, że... magia istnieje."