Historia i archeologia
Historia Asasynów zaczerpnięta ze źródeł orientalnych
Joseph von Hammer-Purgstall
"Historia Asasynów zaczerpnięta ze źródeł orientalnych" - Joseph von Hammer-Purgstall. Ta fascynująca książka odsłania dzieje jednej z najbardziej intrygujących grup w historii średniowiecza - tajemniczego bractwa asasynów. Joseph von Hammer-Purgstall, korzystając z bogactwa wschodnich źródeł, kreśli obraz ich narodzin, działalności i upadku, ukazując ich nieprzewidywalny wpływ na politykę i społeczeństwa świata islamu. Autor, ceniony badacz Bliskiego Wschodu, wnikliwie analizuje strukturę organizacji, jej cele oraz metody działania. Dzięki rzetelnej pracy opartej na historycznych dokumentach i opowieściach, książka pozwala lepiej zrozumieć, jak niewielka grupa była w stanie wpłynąć na losy ówczesnych mocarstw. "Historia Asasynów" to nie tylko szczegółowe opracowanie historyczne, ale także pełna napięcia opowieść o intrygach, ideologiach i sekretnych mechanizmach władzy. Ta publikacja to nieodzowna lektura dla miłośników historii, szczególnie tych zainteresowanych średniowiecznym Wschodem i fenomenem tajnych organizacji.
Historia Attyli i jego następców aż do usadowienia się Węgrów w Europie tom I
Amédée Thierry
UWAGA! e-book jest skanem zapisanym w formacie PDF. Plik pdf uniemożliwia przeszukiwanie i kopiowanie tekstu. REPRINT. Attyla (łac. Attila z goc. dosłownie Mały ojciec, Ojczulek), zwany też Biczem Bożym (ur. 406, zm. 453) władca Hunów w latach 445-453. Razem ze swoim bratem Bledą stworzył imperium, które sięgało od Danii po Bałkany i od Renu aż do Morza Kaspijskiego. Attyla urodził się w 406, jako syn Mundzuka. Razem ze swym starszym bratem Bledą odziedziczył tron po stryju Ruasie. Po objęciu władzy nad plemieniem rezydował w okolicy Tokaju w górnych Węgrzech. W roku 441 spustoszył Mezję, Ilirię i Trację. W 445 w trakcie polowania zabił swego brata Bledę, z którym dotychczas dzielił przywództwo nad Hunami, myląc go z niedźwiedziem. W 447 najechał Cesarstwo Wschodniorzymskie i zmusił cesarza Teodozjusza II do jednorazowego trybutu w wysokości 6000 funtów złota, potroił też wówczas do 2100 rzymskich funtów złota płaconą przez cesarstwo coroczną daninę. Jednym z zarzutów wobec Rzymian było zbezczeszczenie przez biskupa z Margus królewskich grobów Hunów na północ od Dunaju. Attyla chciał poślubić Honorię, siostrę cesarza Walentyniana III. Kiedy zabiegi wodza Hunów o jej rękę zostały odrzucone (450), przeprawił się przez Ren na zamieszkane przez Franków tereny Cesarstwa Zachodniorzymskiego i zburzył wiele miast frankijskich, między innymi Metz. Oblegał też Orlean, ale zachodniorzymski wódz Aecjusz Flawiusz odparł go spod miasta. Na Polach Katalaunijskich między Troyes a Metzem doszło do krwawej bitwy pomiędzy wojskami Attyli a Wizygotami, Burgundami, Frankami i Rzymianami. Hunowie zostali pokonani. Attyla cofnął się, ale w następnym roku (452) najechał północną Italię. Zburzył m.in. Akwileję, głód i panująca wśród Hunów zaraza skłoniły go jednakże do zaprzestania najazdu. W 453 Attyla zmarł z powodu krwotoku z nosa, kiedy krew zalała mu płuca, podczas gdy sam monarcha był kompletnie bezwładny z powodu nadmiernej ilości spożytego alkoholu. Zabawa Hunów odbywała się z okazji zawarcia małżeństwa Attyli z Ildico, jego ostatnią żoną. Synowie Attyli podzielili państwo między siebie, co doprowadziło do jego dezorganizacji i rozpadu. Według innych źródeł, Attyla zmarł w wyniku przepicia na własnym ślubie lub zmarł we własnym łóżku w wyniku otrucia. W 454 Gepidzi rozbili Hunów w bitwie nad rzeką Nedao. Ich resztki uszły na wschód. (za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Attyla)
Historia Attyli i jego następców aż do usadowienia się Węgrów w Europie tom II
Amédée Thierry
UWAGA! e-book jest skanem zapisanym w formacie PDF. Plik pdf uniemożliwia przeszukiwanie i kopiowanie tekstu. REPRINT. Attyla (łac. Attila z goc. dosłownie Mały ojciec, Ojczulek), zwany też Biczem Bożym (ur. 406, zm. 453) władca Hunów w latach 445-453. Razem ze swoim bratem Bledą stworzył imperium, które sięgało od Danii po Bałkany i od Renu aż do Morza Kaspijskiego. Attyla urodził się w 406, jako syn Mundzuka. Razem ze swym starszym bratem Bledą odziedziczył tron po stryju Ruasie. Po objęciu władzy nad plemieniem rezydował w okolicy Tokaju w górnych Węgrzech. W roku 441 spustoszył Mezję, Ilirię i Trację. W 445 w trakcie polowania zabił swego brata Bledę, z którym dotychczas dzielił przywództwo nad Hunami, myląc go z niedźwiedziem. W 447 najechał Cesarstwo Wschodniorzymskie i zmusił cesarza Teodozjusza II do jednorazowego trybutu w wysokości 6000 funtów złota, potroił też wówczas do 2100 rzymskich funtów złota płaconą przez cesarstwo coroczną daninę. Jednym z zarzutów wobec Rzymian było zbezczeszczenie przez biskupa z Margus królewskich grobów Hunów na północ od Dunaju. Attyla chciał poślubić Honorię, siostrę cesarza Walentyniana III. Kiedy zabiegi wodza Hunów o jej rękę zostały odrzucone (450), przeprawił się przez Ren na zamieszkane przez Franków tereny Cesarstwa Zachodniorzymskiego i zburzył wiele miast frankijskich, między innymi Metz. Oblegał też Orlean, ale zachodniorzymski wódz Aecjusz Flawiusz odparł go spod miasta. Na Polach Katalaunijskich między Troyes a Metzem doszło do krwawej bitwy pomiędzy wojskami Attyli a Wizygotami, Burgundami, Frankami i Rzymianami. Hunowie zostali pokonani. Attyla cofnął się, ale w następnym roku (452) najechał północną Italię. Zburzył m.in. Akwileję, głód i panująca wśród Hunów zaraza skłoniły go jednakże do zaprzestania najazdu. W 453 Attyla zmarł z powodu krwotoku z nosa, kiedy krew zalała mu płuca, podczas gdy sam monarcha był kompletnie bezwładny z powodu nadmiernej ilości spożytego alkoholu. Zabawa Hunów odbywała się z okazji zawarcia małżeństwa Attyli z Ildico, jego ostatnią żoną. Synowie Attyli podzielili państwo między siebie, co doprowadziło do jego dezorganizacji i rozpadu. Według innych źródeł, Attyla zmarł w wyniku przepicia na własnym ślubie lub zmarł we własnym łóżku w wyniku otrucia. W 454 Gepidzi rozbili Hunów w bitwie nad rzeką Nedao. Ich resztki uszły na wschód. (za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Attyla)
Historia Bolesława III króla polskiego napisana około roku 1115
Anonim
UWAGA! e-book jest skanem zapisanym w formacie PDF. REPRINT z 1821. Starożytna kronika średniowieczna. Ze wstępu: „Jeszcze nie posunęliśmy szperań naszych, mówi Ossoliński, o literaturze polskiej, tak daleko, żeby nam kiedy przypadło przed-Gallowych i przed-Kadłubkowych pisarzów ujawnić.” Takowym zjawiskiem zdaje się być niniejsza historia Polski, którą jako wprowadzenie do historii Bolesława III dajemy. Napisana bez wątpienia przez cudzoziemca mieszkającego za granicą, za życia podług podobieństwa Mieszka II lub w małoletności Kazimierza I, królów polskich. Jest to kolejna publikacja z serii Biblioteka Tradycji Słowiańskiej i kolejna prastara kronika naszego narodu. Mamy nadzieje, że nasz wysiłek polegający na przygotowaniu tego dzieła do druku zostanie doceniony.
Historia cywilizacji amerykańskiej Tom 1
Zbigniew Lewicki
Era tworzenia ukazuje początek jednego z najbardziej fascynujących procesów historycznych nowożytnego świata - zainicjowanego przybyciem grupki niewykształconych i niedoświadczonych kolonistów do Jamestown i Plymouth, a ukoronowanego po czterystu latach stworzeniem światowego supermocarstwa. Barwny i żywy język autora, a także wiele anegdot i przykładów sprawiają, że książka zainteresuje zarówno profesjonalistów, jak i amatorów. Pierwsza w języku polskim monografia wszechstronnie ukazująca historię, gospodarkę, kulturę i życie codzienne angielskich kolonii, z których powstały Stany Zjednoczone. "Potoczystym stylem książka przypomina pisarstwo André Maurois i Pawła Jasienicy. Książka Zbigniewa Lewickiego dowodzi, że można interesująco pisać nawet o usługach pocztowych czy usuwaniu śmieci,,. zrecenzji prof. Lucyny Aleksandrowicz-Pędich Autor za ten tom ten otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w kategorii osiągnięcia naukowe. Zbigniew Lewicki jest profesorem w Instytucje Badań Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Warszawskiego oraz kierownikiem Katedry Amerykanistyki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Historia cywilizacji amerykańskiej Tom 2 Era sprzeczności
Zbigniew Lewicki
Era sprzeczności obejmuje okres od powstania Stanów Zjednoczonych do Wojny Secesyjnej. Amerykanie budowali wtedy swą państwowość, a zarazem był to czas, gdy na dumę z tworzenia nowego narodu nakładały się głębokie spory, zagrażające integralności państwa. Dążenia do umocnienia władzy federalnej ścierały się z tendencjami separatystycznymi poszczególnych stanów, a moralne odrzucenie niewolnictwa musiało się zmierzyć z jego fundamentalnym znaczeniem dla gospodarki.Książka jest kontynuacją Ery tworzenia tego samego autora i również ukazuje nie tylko wydarzenia historyczne, gospodarcze i kulturalne, lecz także fascynujący obraz życia codziennego Amerykanów tego okresu.,,Opracowanie Lewickiego różni się od wszystkich polskich prac dotyczących historii Ameryki (...) Lewicki nie opisuje historii Ameryki - on ją maluje, posługując się językiem żywym i wciągającym, łącząc erudycję z pasją". z recenzji Ery tworzenia prof. Jolanty A. Daszyńskiej
Historia cywilizacji amerykańskiej. Tom 3 Era konsolidacji 1861-1945
Zbigniew Lewicki
Era konsolidacji stanowi kontynuację dwóch poprzednich tomów, Ery tworzenia i Ery sprzeczności. Obejmuje okres od wydarzeń politycznych i społecznych Wojny Secesyjnej aż po zakończenie walk II wojny światowej. W tym czasie Stany Zjednoczone z jednej strony przechodziły proces konsolidacji wewnętrznej, z drugiej zaś ostrożnie i powoli stawiały pierwsze kroki na scenie globalnej. Ogromne znaczenie dla obu tych kwestii miał gwałtowny rozwój gospodarczy kraju, przynajmniej do nadejścia Wielkiego Kryzysu i krachu na giełdzie w 1929 r.Okres międzywojenny to zarazem czas, gdy literatura amerykańska wniosła decydujący wkład w kształtowanie się modernizmu, a estetyka nowo powstającej sztuki filmowej kształtowała się przede wszystkim w Hollywood. Po przejściu przez trudny okres konsolidacji Stany Zjednoczone stały się gotowe do objęcia roli hegemona światowego, a także do określania kierunków rozwoju sztuki współczesnej. Poprzedni tom Historii cywilizacji amerykańskiej - Era sprzeczności - otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.,,Opracowanie Lewickiego różni się od wszystkich polskich prac dotyczących historii Ameryki (...) Lewicki nie opisuje historii Ameryki - on ją maluje, posługując się językiem żywym i wciągającym, łącząc erudycję z pasją". Z recenzji Ery tworzenia prof. Jolanty A. DaszyńskiejZbigniew Lewicki ma w swym dorobku publikacje z dziedziny polityki zagranicznej i wewnętrznej Stanów Zjednoczonych oraz literatury i kultury amerykańskiej. Obecnie jest profesorem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie kieruje Instytutem Stosunków Międzynarodowych i Katedrą Amerykanistyki.
Historia cywilizacji amerykańskiej Tom 4
Zbigniew Lewicki
Prezentowana książka podzielona jest na pięć głównych części chronologiczno-rzeczowych, w których Autor z niebywałą erudycją i dbałością o szczegóły przedstawia historię cywilizacji Stanów Zjednoczonych Ameryki w latach 1941-1980. Ukazuje dzieje polityczne, społeczne, kulturowe i gospodarcze kraju, w którym w okresie zimnej wojny dochodziło do dynamicznych przemian, takich jak m.in. rozwój kultury masowej, liberalizacja w sferze obyczajowej czy procesy desegregacyjne. Zarazem był to też czas dramatycznych konfliktów i wydarzeń, a w szczególności wyścigu zbrojeń, wojen w Korei i w Wietnamie, zabójstwa prezydenta Kennedy'ego i kryzysów naftowych. Era konfrontacji jest nowym tomem Historii cywilizacji amerykańskiej, a jednocześnie kontynuacją Ery tworzenia, Ery sprzeczności i Ery konsolidacji. Tworzą one jedyną w literaturze światowej tak monumentalną syntezę dziejów Stanów Zjednoczonych. Szczególnym walorem tego opracowania jest wyjątkowe bogactwo informacji o wydarzeniach kulturalno-społecznych w USA w latach 1941-1980, m.in. z zakresu: literatury, sztuki, filmu, muzyki oraz telewizji. Całość napisano znakomitą polszczyzną i w niezwykle przystępny sposób. prof. dr hab. Izabella Rusinowa, z recenzji Zbigniew Lewicki kierował Instytutem Anglistyki i Ośrodkiem Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, był także dyrektorem Departamentu Ameryki MSZ. Obecnie jest kierownikiem Katedry Amerykanistyki na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W jego dorobku naukowym znajdują się opracowania z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a także literatury i kultury amerykańskiej. Partnerzy edycji: Fundacja Kościuszkowska i Szkoła Edukacji Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności i Uniwersytetu Warszawskiego