Katolicyzm
Ks. Grzegorz Pawłowski
Mesjasz i Jego wyznawcy, książka autorstwa Księdza Infułata Grzegorza Pawłowskiego - Jakuba Hersza Grinera to komentarz biblijno-archeologiczny do tekstów Ewangelii i Dziejów Apostolskich, opisujący życie Jezusa, Jego uczniów oraz wspólnoty pierwotnego Kościoła. Jest to także świadectwo wiary Żyda, który uwierzył w Ewangelię i został katolickim kapłanem. Publikacja zawiera cenne uwagi i objaśnienia archeologiczne, historyczne i geograficzne, postrzegane zarówno z żydowskiego punktu widzenia, jak i chrześcijańskiego. Ksiądz Infułat pracował nad publikacją do ostatnich chwil swojego życia, jest więc ona swoistym testamentem duchowym i podsumowaniem jego życiowego zgłębiania Prawdy, którą jest Jezus Chrystus. Dopełnieniem tekstu są ilustracje ukazujące miejsca, w których jako człowiek żył i działał Mesjasz - Jezus i Jego uczniowie, oraz dzieła prezentujące sceny z życia Chrystusa i Kościoła. Ostatnim akcentem publikacji jest Apendyks, który zawiera kondolencje i przemówienia wygłoszone podczas uroczystości pogrzebowych Księdza Infułata oraz fotografie przedstawiające przebieg celebracji, które odbyły się 3 listopada 2021 roku w katedrze lubelskiej i na cmentarzu żydowskim w Izbicy.
MESJASZ ŚWIATŁEM I MOCĄ W DRODZE DO NIEBA
Ks. Grzegorz Pawłowski
Książka jest osobistym świadectwem wiary ks. Grzegorza Pawłowskiego w Jezusa, dającego siłę w pokonywaniu życiowych dramatów, w znoszeniu cierpienia, a także w budowaniu międzyludzkich relacji braterstwa. Jako że autor jest ocalonym z Holokaustu, w jego poetyckich zapiskach dominują wątki bohaterskiego ratowania Żydów przez Polaków w okresie okupacji niemieckiej na terenie Polski. Głównym motywem książki jest spełnienie się historii zbawienia w Jezusie Chrystusie, który przywraca człowiekowi godność dziecka Bożego, utraconą z powodu grzechu. Książka zawiera przesłanie nadziei, że człowiek nie jest skazany na grzech, ponieważ ostatecznie zwycięża przemieniająca życie łaska w Jezusie, pod warunkiem że człowiek zechce ją przyjąć.
MESJASZ WEDŁUG STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU
Ks. Grzegorz Pawłowski
"W swej kolejnej książce, traktowanej jako testament życiowy, pochyla się ten niezwykły Kapłan nad tajemnicą Mesjasza, stopniowo odkrywaną w Piśmie Świętym. Liczne fragmenty Starego i Nowego Testamentu przeplatają się tutaj z osobistą refleksją Kapłana, mającego "dwie ojczyzny".Mesjasz obiecany w proroctwach biblijnych wyłania się z tych rozważań jako Jezus Chrystus obecny wśród nas w Kościele, w sakramentach świętych i w życiu codziennym wierzących.Będzie ta książka świetnym przewodnikiem dla pielgrzymów do Ziemi Świętej. Zaopatrzona we wspaniałe ilustracje, pozwoli "szukać śladów Chrystusa" w Jego ziemskiej ojczyźnie".
Abp Grzegorz Ryś, Tomáš Halík, Grzegorz Strzelczyk,...
Dobrze, że ukazuje się obecna publikacja. Jej potrzebę podkreślali już w dniach Kongresu jego uczestnicy - wszyscy mieliśmy świadomość, że i na poziomie refleksji pastoralnej, i w doświadczeniu żyjącego Kościoła - dzieje się coś naprawdę ważnego i Bożego! Mam nadzieję, że ponowna lektura i odświeżenie tamtej refleksji zaowocuje w nas "nowym zapałem", "nowymi metodami" i "nowymi środkami wyrazu", a przede wszystkim odnowioną miłością do ludzi, którzy tworzą nasze miasta i którzy - każdy z osobna i razem we wspólnocie - czynią je ukochanym miejscem przebywania Boga. abp Grzegorz Ryś
Idzi Panic
W naszej publikacji przyjrzymy się treściom Ewangelii, które mogą podlegać ocenie historyka: od razu dodam, że wierzącego. Niemniej, jak czytelnik sam zauważy, zachowane zostaną wszelkie rygory pracy historyka nad źródłem, jako że Ewangelie są najwcześniejszym i w zasadzie jedynym świadectwem życia, nauczania i działalności Pana Jezusa. Będziemy zatem wspólnie przyglądać się, jak mogło dojść do ich spisania (tu - zapewniam - czytelnicy będą mocno zaskoczeni, tak zresztą, jak zaskoczony poczułem się sam, gdy po analizie zebrałem swoje wnioski!). Dalej, będziemy też zastanawiać się, czy opisane w nich fakty mogły w ogóle zaistnieć, a także, jak odnieść się do szeregu dyskutowanych kwestii, takich, jak - na przykład - posiadanie przez Maryję innych oprócz Pana Jezusa dzieci. Pod takim właśnie kątem zostały dobrane kwestie, które wspólnie będziemy analizować. Mamy nadzieję, że książka ta poszerzy, a w części także doprecyzuje naszą wiedzę zarówno na temat czasu spisania Ewangelii, jak i roli Maryi w dziele Zbawienia, zwłaszcza poprzez próbę spojrzenia na nią przez dwa wielkie momenty w życiu Jej i Jej Syna: Zwiastowanie i Golgotę, a także w kontekście Ich relacji rodzinnych. Autor
Miłosierni jak Ojciec. Rozważania biblijne
ks. M.S. Wróbel
Obchodzony w Kościele powszechnym Rok Miłosierdzia stanowi zachętę dla nas wszystkich, aby w Piśmie Świętym szukać inspiracji dla pogłębienia wrażliwości na potrzeby bliźnich wokół siebie i w świecie. Zachęca do tego niestrudzenie papież Franciszek, który z Rokiem Miłosierdzia wiąże wielkie nadzieje na odnowę Kościoła. Naprzeciw tym oczekiwaniom wychodzi ks. prof. Mirosław Stanisław Wróbel w swojej książce Miłosierni jak Ojciec. Rozważania biblijne, to zbiór głębokich refleksji biblijnych, osnutych wokół tekstów Starego i Nowego Testamentu. Autor w piętnastu kolejnych rozważaniach z wielkim kunsztem prowadzi swych czytelników poprzez orędzie proroków biblijnych do największego przykazania miłości Boga i bliźniego. Pragnie on przywrócić pojęciu "miłosierdzie" jak najgłębszą, biblijną treść. Książka powstała z natchnienia Bożego w Roku Miłosierdzia. Przemyślenie zawartych w niej treści pozwoli każdemu zanurzyć się w oceanie miłosierdzia Bożego i podjąć konkretne zadania na czas szczególnej łaski, jaką Pan zsyła w tych dniach na ziemię. ks. prof. Antoni Tronina
Pod red. ks. Rafała Olchawskiego
Książka Miłość Chrystusa przynagla nas jest zapisem rozmów ks. Rafała Olchawskiego z trzema księżmi archidiecezji lubelskiej: ks. Zdzisławem Zającem, ks. Grzegorzem Drausem i ks. Wojciechem Stasiewiczem, których łączy szczególna więź prezbiteratu, a także bardzo osobiste i bogate doświadczenia pracy duszpasterskiej na Ukrainie. Ukraina ks. Zdzisława to Ukraina czasu pokoju i początku przemian po upadku Związku Radzieckiego, podnosząca się z szarzyzny komunizmu. To przede wszystkim Berdiańsk, miasto położone nad Morzem Azowskim, obecnie znajdujące się w rękach Rosjan. To tu przez niemal 18 lat (od 1997 do 2015 roku) ksiądz służył ludziom jako duszpasterz. Ukraina ks. Grzegorza to Równe i Lwów. Pierwsze miasto, w którym duszpasterzował w latach 2001-2011, może nie ma - jak sam mówi - atrakcyjnych zabytków ani oszałamiającej architektury, ale jest bogate we wspaniałych i w oddanych ludzi, których swoim charyzmatem zapalał do misji w Kościele i społeczeństwie. We Lwowie, mieście bliskim Polakom, miał za zadanie stworzyć nową parafię. Ale okazało się, że parafia historycznie istnieje i ma już 625 lat. Wybudował więc kościół. Ukraina ks. Wojciecha to Sumy i Charków. W Sumach, niedaleko granicy z Rosją, posługiwał on w latach 2007-2017. To tam odkrył, jak ważnym atrybutem księdza jest śrubokręt, bo wiele rzeczy - tych codziennych, zwyczajnych - ksiądz musi naprawiać sam. Gdy w 2017 roku rozpoczynał pracę jako dyrektor Caritas-Spes Diecezji Charkowsko-Zaporoskiej oraz wikariusz w katedrze charkowskiej (te funkcje pełni do dzisiaj) i zamieszkał w Charkowie, nie wiedział, że dane mu będzie pracować niemal na linii frontu wojny, która rozpętała się 24 lutego 2022 roku po bezprawnym wkroczeniu wojsk rosyjskich na ziemie Ukrainy. Lektura książki stanowi bogate i cenne źródło informacji na temat działalności misyjnej trzech prezbiterów archidiecezji lubelskiej. Jest to również autentyczne świadectwo oddania się pracy na rzecz Ewangelii, Kościoła i człowieka, świadectwo budujące wiarę i motywujące do podejmowania ewangelicznego trudu.
Ks. Piotr Semenenko
Głębia duchowości w ujęciu wybitnego polskiego teologa - wyjątkowe opracowanie zagadnień życia wewnętrznego. "Mistyka" autorstwa ks. Piotra Semenenki to znakomite dzieło na gruncie polskiej literatury duchowej, które z niezwykłą precyzją i głębią podejmuje temat ścieżki oczyszczenia duszy. Powstała z konferencji duchowych prowadzonych przez autora, książka ta nie jest tylko zbiorem refleksji - to przemyślany traktat, osadzony na solidnych podstawach teologicznych i filozoficznych, wyrosły z autentycznego doświadczenia życia duchowego. Ks. Semenenko, wybitny myśliciel i kapłan, przez lata formacji osobistej i licznych prób wewnętrznych doszedł do wyjątkowego zjednoczenia z Bogiem, stając się nie tylko nauczycielem, ale i świadkiem tego, o czym pisze. Jego dzieło koncentruje się na dwóch kluczowych etapach drogi duchowej - oczyszczeniu serca i oczyszczeniu ducha - stanowiących fundament głębszego życia modlitwy i przemiany wewnętrznej. Choć autor nie zdołał opracować całości systematyki mistyki, jego rozważania już teraz stanowią bezcenną perłę dla każdego, kto pragnie wejść na drogę uświęcenia. To pozycja obowiązkowa dla osób szukających nie tylko wiedzy, lecz także inspiracji do duchowego wzrostu, oparta na rodzimym gruncie, a jednocześnie na wskroś uniwersalna.
Papież Leon XIV
Pierwsza tematyczna antologia papieża Leona XIV z jego osobistym wprowadzeniem. Według klucza 10 słów, po raz pierwszy w sposób uporządkowany przedstawia duchową i teologiczną myśl nowego papieża, czerpiąc z jego nauczania. Te słowa-klucze stanowią swoisty kod, według którego papież odczytuje i ukazuje nam istotę wiary chrześcijańskiej: Chrystus, serce, Kościół, misja, komunia, pokój, ubodzy, kruchość, sprawiedliwość, nadzieja. To unikalny tekst, dzięki któremu nie tylko bliżej poznajemy duchowy rdzeń nauki Leona XIV, ale również sami jesteśmy prowadzeni w centrum chrześcijańskiej wiary stojącej wobec wyzwań współczesnego świata. Dziesięć słów. Dziesięć słów to niewiele, ale mogą one stanowić początek dyskusji na temat bogactwa życia chrześcijańskiego. Na początek chciałbym wybrać trzy z tych dziesięciu słów, aby rozpocząć swoisty dialog z tymi, którzy będą czytać te strony: Chrystus, komunia, pokój... Na pierwszy rzut oka mogą się one wydawać terminami niepowiązanymi, nie mającymi ze sobą związku. Ale tak nie jest. Można je połączyć w relację, którą chciałbym tutaj pogłębić wraz z wami, drodzy czytelnicy, abyśmy mogli wspólnie dostrzec jej nowość i znaczenie...
ks. infułat Jan Pęzioł, ks. Rafał Olchawski
Mocą Imienia Jezus. Z ks. infułatem Janem Pęziołem, egzorcystą rozmawia ks. Rafał Olchawski to zapis rozmowy z egzorcystą diecezji lubelskiej, pełniącym tę posługę już ponad piętnaście lat. W wywiadzie Ksiądz Infułat opowiada o swojej rodzinie, dzieciństwie, latach spędzonych w gimnazjum i seminarium duchownym. Pokazuje, jak rodziło się jego powołanie, jaki wpływ miało na niego religijne życie rodziny, co pozostawiła w nim kultura czasów jego dorastania. Wspomina ludzi spotkanych na drodze do kapłaństwa, którzy wnieśli w jego życie duchowe i intelektualne wiele dobra. Opisuje miejsca, gdzie pracował najpierw jako wikariusz, a potem proboszcz. Mówi o najważniejszych wydarzeniach i doświadczeniach duszpasterskich związanych z tymi placówkami. Egzorcysta w swoich wypowiedziach przedstawia podstępne działanie demona i jego taktykę oraz ostrzega, do czego może doprowadzić narażanie się na wpływ szatana. Wymienia przedmioty, zachowania, praktyki, które otwierają złemu duchowi drzwi ludzkich serc, umożliwiając mu wejście w życie człowieka i przysparzanie mu cierpień. Ze słów Infułata wyłania się obraz tego, jak wygląda egzorcyzm i co podczas tej modlitwy się dzieje, oraz prawda, że człowiek odzyskuje wolność dzięki Jezusowi i Jego miłości. Ksiądz Jan mówi też, co jest bronią, która zapewnia bezpieczeństwo. Pancerzem takim są: sakramenty święte, modlitwa, wierność Jezusowi, oddanie swojego życia Maryi. W książce zamieszczono modlitwy z Rytuału rzymskiego, które wierni mogą prywatnie zanosić do Boga, kiedy doświadczają zmagań z mocami ciemności. Rozmowa nie jest rozważaniem teoretycznym. Egzorcysta mówi o konkretnych ludziach nękanych przez demona, ale w publikacji ich imiona są zmienione. Ksiądz Infułat jest kanonikiem honorowym Kapituły Lubelskiej, cenionym duszpasterzem. Święcenia kapłańskie przyjął 20 kwietnia 1958 r. Pracował jako wikariusz w Polichnie, Kumowie, Potoku Wielkim i Kalinówce, gdzie objął funkcję proboszcza 11 maja 1968 r. i pełnił ją do 1972 r. Następnie pracował jako proboszcz w Zagłobie i Turobinie. Czternastego listopada 1978 r. otrzymał nominację na proboszcza parafii Wąwolnica i kustosza sanktuarium. Dwudziestego sierpnia 2001 r. został przeniesiony w stan emerytalny i jako rezydent zamieszkał na plebanii w Wąwolnicy. Jest szafarzem sakramentu bierzmowania w sanktuarium, ojcem duchownym kapłanów archidiecezji i od 2001 r. egzorcystą. Przez długie lata ks. Jan Pęzioł był proboszczem w parafii Wąwolnica, a jednocześnie kustoszem sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej. Gdy przeszedł na emeryturę, pozostał w parafii jako rezydent. Podczas rozmowy podkreślił, że owocność swojej posługi zawdzięcza Matce Bożej, której w szczególny sposób poświęcona jest Wąwolnica. Opowiadał też o cudach i łaskach, które otrzymali ludzie modlący się w tym miejscu za wstawiennictwem Matki Bożej. Książkę zamykają fotografie, które przedstawiają ważne momenty z życia Księdza Infułata.
Ks. Marek Dziewiecki
Człowiek to poszukiwacz szczęścia. Po grzechu pierworodnym droga prowadząca do niego to rodzaj trudnej wspinaczki, która wymaga dobrej znajomości nie tylko swoich silnych i słabych stron, ale także czyhających na człowieka w jej trakcie zagrożeń. Aby wyjść na szczyt, nie można lekceważyć głosu przewodnika. Dlatego tak ważne jest otwarcie na Ducha Świętego – tylko za Jego sprawą nawet najbardziej stroma droga stanie się dla nas drogą błogosławieństw i prawdziwej radości. Autor tej książki jest księdzem, psychologiem, dyrektorem telefonu zaufania. Rozmawia z młodymi ludźmi w cztery oczy, a także spotyka się z nimi w zatłoczonych salach w szkołach, na uczelniach, w parafiach. W swojej nowej książce mówi o tym, kim jest człowiek i dlaczego nie potrafi kochać dopóty, dopóki nie wypłynie „na głębię” i nie stanie się „mocnym w Duchu Świętym”.
Ks. Daniel Syjud; Ks. Bartłomiej Wilkosz
Rozważania adwentowe, które przeprowadzą nas przez niezwykły okres Adwentu zawierają sobie zarazem prostotę i wielką mądrość. Napisane przez pełnych pasji do życia kapłanów pokazują jak żyć wiarą i nadzieją w codzienności.
Modlitwa w przekazie biblijnym
red. Ks. Piotr Łabuda
Dwutomowa publikacja, owoc pracy tarnowskich teologów: Modlitwa w przekazie biblijnym i Modlitwa w tradycji Kościoła - niewątpliwie okaże się bardzo pomocna i użyteczna dla wszystkich, którzy pragną poszerzyć swoją wiedzę z zakresu biblijnych i teologicznych podstaw modlitwy, jej rodzajów i form, a także przebogatej tradycji modlitewnej w ciągu dziejów Kościoła. Życzę, aby jej lektura przyczyniła się do kształtowania owej postawy stałego ukierunkowania ku Bogu, do jakiej zachęcał św. Bazyli Wielki, idąc za wezwaniem Jezusa, aby "zawsze się modlić i nie ustawać". Andrzej Jeż BISKUP TARNOWSKI
Ks. Piotr Łabuda
Wszystko może być modlitwą, ale pod warunkiem: że to nie jest usprawiedliwienie tego, iż ja w ogóle nie znajduję czasu, aby oddawać chwałę Bogu na modlitwie w sensie ścisłym. Bo prawdopodobnie, gdy ktoś nie będzie miał takich stałych punktów w ciągu dnia czy tygodnia na modlitwę, wtedy ta modlitwa będzie byle jaka. Można się modlić pracując, można się modlić w innych sytuacjach, natomiast to nie może być usprawiedliwienie, że nie mamy czasu na modlitwę w wyciszeniu. Jeśli człowiek żyje Ewangelią, to wszystko, co czyni, jest ewangeliczne" (z rozmowy z ks. bpem Leszkiem Leszkiewiczem)
ks. Roman Stafin
Ze wstępu: "Pozwólcie, umiłowani Bracia i Siostry, że w świetle waszej wiary i ku jej umocnieniu przekażę Wam to moje świadectwo wiary w Najświętszą Eucharystię. (...) Oto skarb Kościoła, serce świata, zadatek celu, do którego każdy człowiek, nawet nieświadomie, podąża. Wielka tajemnica, która z pewnością nas przerasta i wystawia na wielką próbę zdolność naszego rozumu do wychodzenia poza pozorną rzeczywistość. (...) Pozwólcie że, podobnie jak Piotr po koniec mowy eucharystycznej w Janowej Ewangelii, w imieniu całego Kościoła, w imieniu każdego i każdej z Was powtórzę Chrystusowi. (Jan Paweł II, Ecclesia de Eucharistia)
Moje życie w bliskości Ojca Pio. Tajemny dziennik duchowy
Cleonice Morcald
Dziennik napisany przez Cleonice Morcaldi to jedno z najcenniejszych źródeł poznania niezwykłej osoby św. Ojca Pio z Pietrelciny. Ich bezpośrednia znajomość rozpoczęła się od listu Cleonice do Ojca Pio z prośbą o pomoc w sprawdzianie z pedagogiki, potem przerodziła się w głęboką więź duchową. Choć nie należała do grona pierwszych córek duchowych, Ojciec Pio uważał ją jednak za swoją „pierworodną”, darzył szczególnymi względami, mówił, że jest jego odbiciem i że wybrał ją, by go zrozumiała. O ile uboższe byłoby nasze poznanie tajemnicy misji i duchowego ojcostwa św. Ojca Pio bez tych zapisków jego umiłowanej córki! Barwna i żywo napisana opowieść, która naprawdę wciąga. Warto popatrzeć na Ojca Pio „od kuchni”. Ta książka wywoła wiele emocji. Cleonice Morcaldi powierzyła się Ojcu Pio całkowicie i we wszystkim: w życiowych wyborach, relacjach z innymi, myślach, uczuciach, na drodze do Boga. On: doskonały nauczyciel, mistrz, ale także brat, przyjaciel, ojciec. Ona: doskonała uczennica, która chciała tylko tego, czego on chciał. Zawsze mu towarzyszyła i we wszystkim bez zastrzeżeń była posłuszna. Wiedział, że może na nią liczyć. Prowadził ją od maleńkości, poprzez studia, pracę pedagogiczną (była nauczycielką w szkole), w każdej codziennej aktywności. Dbała o codzienne potrzeby Ojca Pio jak siostra. Troszczyła się o jego bieliznę i ubrania, opiekowała się nim, gdy źle się czuł. Zastępowała mu najbliższą rodzinę, której troski Ojciec Pio bardzo potrzebował, choćby ze względu na swoją kondycję zdrowotną. Cleonice Morcaldi - urodziła się w San Giovanni Rotondo 22 stycznia 1904 roku – dokładnie w dniu, w którym Ojciec Pio składał pierwsze śluby zakonne. Jej ojciec Filippo zmarł w 1915 roku, gdy Cleonice miała zaledwie jedenaście lat. Matka, Carmela Fiorentino, odeszła z tego świata 2 kwietnia 1937 roku. Cleonice była przedostatnim z dziewięciorga ich dzieci: czterech chłopców, którzy zmarli w dziecięcym wieku, i pięciu dziewcząt. Gdy miała dwanaście lat, poznała Ojca Pio i została jego córką duchową, oddając się we wszystkim jego duchowemu kierownictwu. Każde jego słowo, każdą myśl zapamiętywała i zapisywała w zeszytach, których z czasem było coraz więcej. Kopiowała je i przekazywała czcicielom Ojca Pio: dzieciom duchowym, pielgrzymom, kapłanom. Tak pojmowała swoją misję: upowszechnić naukę Jezusa zawartą w słowach Ojca Pio, których stała się depozytariuszką dla dobra duchowego wszystkich ludzi. Zadanie to wykonywała aż do końca swoich dni. Zmarła 23 lutego 1987 roku, w wieku osiemdziesięciu trzech lat. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Jezu! Moja piękna Matko! Mój Ojcze!”.