Literatura piękna
Judith Schalansky
[O KSIĄŻCE] Autorka Atlasu wysp odległych, prowadzona przez strzępy wyblakłych map, dawno przebrzmiałe pieśni i zamazane drogowskazy, wyrusza w fascynującą podróż, w ramach której przemierzy najodleglejsze epoki, kontynenty i gatunki literackie w przekonaniu, że choć pisanie nie przywraca niczego do życia, to jednak pozwala wszystkiego doświadczyć. Tygrys kaspijski, zaginiona wyspa na Pacyfiku, ekscentryczna encyklopedia w kasztanowym gaju czy NRD-owski Pałac Republiki to tylko niektóre pozycje tytułowego spisu, stanowiącego najlepszy dowód na to, że fenomen utraty jest nie mniej różnorodny niż ogrom rzeczy utraconych, a dzięki połączeniu wyobraźni z rzetelną kwerendą można wypełnić puste miejsca nowymi światami. [O AUTORCE] Judith Schalansky – pisarka, projektantka książek i wydawczyni, laureatka wielu prestiżowych nagród literackich, członkini niemieckiego PEN Clubu Kamil Idzikowski – tłumacz pisemny kształcący się na tłumacza ustnego, absolwent filozofii i germanistyki na UAM w Poznaniu.
Karol Irzykowski
Spod ciemnej gwiazdy tytuł zbioru nowel Karola Irzykowskiego. W nowelach tych Irzykowski koncentrował się na psychologicznej analizie zjawisk irracjonalnych. Znaleźć tu można wiele nowel o charakterze fantastycznym. Jedna z nich, zatytułowana Wagon astralny, stanowi pastisz opowiadań Stefana Grabińskiego, którego Irzykowski był wielkim orędownikiem. Nowelą, do której krytyk przykładał największą wagę, jest Pyriphlegeton, czyli Niepokalane poczęcie (Prolog do dramatu). Irzykowski zamieścił w niej wiele odniesień autobiograficznych dotyczących śmierci pierworodnej córki, Basi.
Władysław Reymont
„Spotkanie„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “ Na środku pokoju, grupa młodych mężczyzn, obywatelskich latorośli, rozmawiała coś żywo, a zajmująco, bo co chwila wybuchali dyskretnym śmiechem, zatykając sobie usta. — Buzie w ciup, chłopaczki, bo dziekan spogląda na nas, może przyjdzie — szepnął z nich jeden. Dziekan, niski, gruby ksiądz przystąpił do nich. Witali go z szacunkiem. — Na co czekamy, księże dziekanie? — Na siostrę nieboszczki. — Straszny wypadek... Taka młoda kobieta i zdrowa zupełnie. — Zupełnie. Przez omyłkę wypiła kwasu saletrzanego, zamiast lekarstwa od kaszlu. — Zażyła lekarstwa od życia — szepnął na uboczu stojący, wysoki, blady brunet.” Fragment
Lew Tołstoj
"Spowiedź" Lwa Tołstoja to dramatyczna opowieść o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, "Po co żyję?". Lew Tołstoj w latach siedemdziesiątych XIX wieku przeżywał egzystencjalny kryzys. Prawdy szukał w religii, do której wcześniej miał obojętny stosunek. Wynikiem jego rozmyślań nad sensem życia jest „Spowiedź”. Tołstoj cofa się do podstawowego pytania: po co żyję i co po mnie zostanie? Dramatyczna i poruszająco szczera opowieść o poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie, ma uniwersalny sens i przemawia także do dzisiejszego czytelnika.
Przemysław Lis-Markiewicz
СПОВІДЬ ДУХА (SPOWIEDŹ DUCHA) Головний герой роману - Мацей Жарновський - веде життя повне суперечливості, часто блукає в пітьмі, проте йому вдається і створити сім'ю, і завершити виш, і відкрити адвокатське бюро. У молодості часто падає і мусить підніматися. Поринає в пиятику, розпусту, невибагливість і нерозбірливість у сексуальних стосунках - від ще дитячого еротичного досвіду, який здобув з донькою служниці й сином садівника, до послуг повій і хлопців, які продають себе. Не піклується про дружину та сина, від сина лише вимагає: має читати історичні романи Крашевського, декламувати Міцкевича, Словацького, Шевченка і Франка, опанувати досконало польську та українську мови. Якщо вже піднімається, то тільки завдяки друзям: українцеві Ількові, його батькові - греко-католицькому священнику і колезі-єврею Маурицію.
Przemysław Lis-Markiewicz
Powieść ta jest odpowiedzią na zalew głupoty , fałszu, nacjonalizmu i populizmu. Jest odporem dla poszukiwania stanowczych i łatwych ocen. Pokazuje, że niepoprawnie rozumiana jednoznaczność w osądach może być domeną ludzi głupich. Główny bohater powieści - Maciej Żarnowski - żyje życiem pełnym sprzeczności i błądzenia, a jednakowoż udaje mu się i założyć rodzinę, i skończyć studia, i otworzyć kancelarię adwokacką. W młodości nieraz upada i musi się podźwignąć. Zatraca się w pijaństwie, rozpuście, korzysta z usług prostytutek i sprzedających się chłopców. Pracoholizm, alkoholizm i seksoholizm wysysają z niego tyle energii i czasu, że nie zajmuje się ani synem, ani żoną. Od syna tylko wymaga: ma czytać powieści historyczne Kraszewskiego, deklamować Mickiewicza, Słowackiego, Szewczenkę i Frankę i doskonale opanować język polski i ukraiński. Jeśli się podnosi, to dzięki przyjaciołom: Ukraińcowi Ilkowi, jego ojcu - duchowemu greckokatolickiemu i Żydowi Maurycemu.
Spowiedź dziecięcia wieku. La Confession d'un enfant du siecle
Alfred de Musset
"Alfred de Musset. Spowiedź dziecięcia wieku. La Confession dun enfant du sicle. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. Version bilingue: polonaise et française. Spowiedź dziecięcia wieku (Confession dun enfant du sicle, 1836) francuska powieść romantyczna autorstwa Alfreda de Musseta, będąca swoistą kontynuacją preromantycznych powieści autobiograficznych w rodzaju Adolfa czy Obermanna. Główny bohater powieści Musseta, Oktaw, to człowiek nieprzystosowany, dręczony wewnętrznym niepokojem, który niszczy szczęście swoje i swojej ukochanej ciągłymi podejrzeniami i niezadowoleniem.Opowieść głównego bohatera Spowiedzi dziecięcia wieku przypomina dzieje miłości Musseta i George Sand, którzy nie byli dobraną parą. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Spowiedź_dziecięcia_wieku) La Confession d'un enfant du sicle, publié en 1836, est l'unique roman dans l'uvre de l'écrivain français Alfred de Musset. Il est avéré que le roman, écrit en prose, s'adresse l'écrivain George Sand, avec qui Musset eut une liaison de 1833 1835. (https://fr.wikipedia.org/wiki/La_Confession_d%27un_enfant_du_sicle_(roman)"
Janusz Korczak
“Spowiedź motyla” to utwór Janusza Korczaka, polsko-żydowskiego lekarza, pedagoga, pisarza i publicysty, który był prekursorem działań na rzecz praw dziecka. Bobo Janusza Korczaka, to trzecie opowiadanie będące częścią serii utworów o kolejnych etapach rozwojowoju dziecka: od niemowlęctwa (Bobo), poprzez dzieciństwo (Feralny tydzień) aż po wczesną młodość (Spowiedź motyla). Nie są to jednak wizje beztroskiego dzieciństwa, każdy z tych etapów jest naznaczony trudem, niepokojem, nawet cierpieniem.